Chapter 8

အခန်း (၈) - ဖုန်းလင်ဇီ

အဆုံးမဲ့ ကမ္ဘာပျက်ဂိမ်း (Infinite Doomsday Game) စတင်ဖွင့်လှစ်ပြီး စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင် [အဆုံးမဲ့ ကမ္ဘာပျက်] ဇုန်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းသည် ရာသီ၏ ပထမဆုံးသော ကြည့်ရှုသူအများဆုံး အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာများရှိ နေထိုင်သူ အားလုံးနီးပါးသည် ယင်းတို့၏ စက်ပစ္စည်းများပေါ်ရှိ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို စွဲမြဲစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။ မှတ်ချက်ပေးခန်းများတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအပေါ် အမျိုးမျိုးသော မှတ်ချက်များနှင့် အကဲဖြတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် သတ္တဝါအချင်းချင်း တိုက်ခိုက်သည့်ပွဲကြည့်စင်  အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်နေသည့် မြင့်မြတ်သော တရားသူကြီးများကဲ့သို့ပင် အတွင်းထဲ၌ ပိတ်မိနေသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များကို အသေးစိတ်စစ်ဆေးကာ မည်သည့်တစ်ဦးက အဆုံးစွန် အောင်ပွဲကို ရယူနိုင်မည်ကို ခန့်မှန်းနေကြသည်။

[ဟာကွာ၊ တစ်ယောက်က ဂိမ်းရှင်းလင်းဖို့အတွက် ဒုတိယနေ့ မှာပဲ ကမ္ဘာ့ဘော့စ် ဖြစ်သွားတဲ့ သူ့ဆွေမျိုးကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်လို့ ကြားလိုက်ရတယ်။ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရက်စက်တယ်လို့ပဲ ပြောရမလား မသိဘူး။] 

[ဒီတစ်ခါ၊ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အသစ်ရောက်လာတဲ့သူ လေးငါးယောက်လောက် ပါလာတယ်-] 

[ဂျော်ရှီရယ်ကော်နီးယားက အရမ်းထက်တယ်။ တတိယနေ့မှာပဲ ကမ္ဘာ့ဘော့စ် ဘယ်မှာ ရှိမယ်ဆိုတာ သူ တွက်ထုတ်နိုင်တယ်။] 

[ဟားဟားဟား၊ အညစ်အကြေးတွင်းထဲမှာ နစ်သေတဲ့ကောင်ကတော့ ဖုတ်ကောင်တွေတောင် အနားမလာချင်လောက်အောင် ပုပ်အဲ့အဲ့အနံ့ ထွက်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိပုံရတယ်။ သူ တကယ်ပဲ ဘာမှမလုပ်ဘဲ အနိုင်ရသွားတာပဲ....]

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဗီဒီယိုအတိုလေး တော်တော်များများ မှောင်မည်းသွားကြသည်။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ သေဆုံးခြင်းမတိုင်မီ ငါးမိနစ်ကို အဖြူအမည်း ဗီဒီယိုဖြင့် ပြသပြီးနောက်၊ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းသည် အနီရောင်စာလုံးများဖြင့် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်-

"ဂိမ်း ပြီးဆုံးပါပြီ။" 

ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ကြည့်ရှုသူများသည် မှောင်သွားသော ထိုထုတ်လွှင့်မှုမှ ထွက်ခွာကာ နောက်တစ်ခုသို့ ဆက်လက် ရွှေ့ပြောင်းသွားကြသည်။

အော်ဟစ်ကြောက်ရွံ့စွာ ထွက်ပြေးနေသော လူအုပ်ကြီး၊ ထိတ်လန့်စရာကောင်းလောက်အောင် အရိုးအသားများ လွင့်ပျံ့နေသည့် ရှုပ်ထွေးမှု မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ရင်း၊ အီဒင် စိတ်ပူစရာတစ်ခုဟု မထင်ခဲ့ပေ။

ဤဂိမ်းတွင် ပါဝင်သည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများစုသည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် မပြည့်မြောက်နိုင်ဘဲ အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာမှ ကြည့်ရှုသူများမှသာ ပေးနိုင်သည့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒ၊ တောင့်တမှုများအတွက် ပါဝင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ တင်ဆက်မှုများမှတစ်ဆင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ယင်းတို့၏ ဆန္ဒများကို လိုက်စားကြပြီး၊ ကြည့်ရှုသူများသည် ဤတင်ဆက်မှုများမှ ဖျော်ဖြေမှုနှင့် စိတ်အပန်းပြေမှုတို့ကို ရရှိကြသည်။ ယခုအခြေအနေအရဆိုလျှင် ၎င်းသည် အလွန် မျှတသော ဖလှယ်မှု ဖြစ်သည်။

ရက်စက်သလား။ မဟုတ်ပါ။ ထိုအဆင့်နိမ့် သတ္တဝါများအား အသက်ရှင်သန်ရန်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးပေးနေခြင်းသည် သူတို့အတွက် အတော်ပင် ကရုဏာကြီးမားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အမှောင်ကျသွားသော တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု တစ်ခုမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် အီဒင် သူယခင်က နောက်ယောင်ခံထားခဲ့သော အခန်းထဲသို့ အမှတ်တမဲ့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ကြည့်ရှုသူ များပြားလာမှုကြောင့် အနီရောင်ဖန်သားပြင်ဇုန်မှ ကြည့်ရှုသူများစွာလည်း ကြည့်ရှုရန် ရောက်ရှိလာကြသည်။

မီကျား၏ ထုတ်လွှင့်မှုထဲသို့ ကြည့်ရှုသူအနည်းငယ် ဝင်ရောက်လာကြသည်။

၈ လိုင်း: အဲဒီ တင်ဆက်သူက ဘာလို့ ဒီလောက် ဖုံးကွယ် ထားတာလဲ...မျက်နှာတောင် မမြင်ရဘူး။ 

၉ လိုင်း: ရုပ်ဆိုးလို့ ဖြစ်မယ်။ အားပေးဝန်းရံသူတွေ လျော့မှာကို ကြောက်လို့ မျက်နှာပြရဲမှာ မဟုတ်ဘူး ။ 

၁၀ လိုင်း: ပထမနှစ်ယောက်က သူက ရုပ်ချောတယ်လို့ မပြောဘူးလား... သူက သေချာပေါက် ရုပ်ဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူး။ 

၁၁ လိုင်း: အပြင်က ဖုတ်ကောင်တွေ တံခါးဝကို ပြေးဝင်တော့မှာကို ဘာလို့ လှေကားပေါ်မှာပဲ ငူငူငိုင်ငိုင် ထိုင်နေသေးတာလဲ...

၁၂ လိုင်း: လန့်ပြီး ငတုံးဖြစ်သွားတာ ဖြစ်မယ်.....

မီကျား လှေကားပေါ်တွင် ခေါင်းကိုမေးတင်လျက် ထိုင်နေပြီး အောက်ဘက် တံခါးဝတွင် ပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားနေသည့် ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ခဏနားကာ ပုံစံကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် သူ မတ်တပ်ရပ်ပြီး ဦးထုပ်ကို ပို၍ တင်းကျပ်စွာ ဆောင်းလိုက်သည်။

မီကျား သူ၏ စွမ်းရည်ပြကွက်ကို ဖွင့်ကာ အရှိန်မြန်ဖုတ်ကောင် ၏ ဒေတာကတ်ကို နှိပ်ပြီးနောက် သစ်သားတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဖုတ်ကောင်များ ရုတ်တရက် အုံလိုက် ဝင်လာသည်နှင့် သူသည် လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်၍ ပိတ်ဆို့ကာ ၎င်းတို့ကို အပြင်ဘက်သို့ တွန်းထုတ်ပြီး တံခါးကို လျင်မြန်စွာ ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ အပေါက်မှတစ်ဆင့် ထပ်မံသော့ခတ်ပြီးနောက် မြေအောက်ကားပါကင်သို့ ဦးတည်သော ထွက်ပေါက်သို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားသည်။

[အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အမှတ် ၇ - မီကျား] တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု

၁၃ လိုင်း: သူ ရူးသွားတာလား? ဖုတ်ကောင်တွေဆီ ပြေးသွားနေတာလား....

 ၁၄ လိုင်း: ခဏလေး၊ ဘာလို့ အဲဒီဖုတ်ကောင်တွေက သူ့ကို မကိုက်တာလဲ...

၁၅ လိုင်း: သူ အရမ်း မြန်နေတယ်... ငါ သဘောပေါက်ပြီ.... သူ့စွမ်းရည်က အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း ဖြစ်ရမယ်.... အဆင့်နိမ့် ဖုတ်ကောင်တွေက သူ့ကို တုံ့ပြန်ဖို့ အရမ်း နှေးနေကြတာ....

မီကျား ပြေးနေရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖုတ်ကောင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကားဂိုဒေါင်ထဲတွင် ဖုတ်ကောင် ရာနှင့်ချီပြီး ရှိနေသည်။ အချို့မှာ ဓာတ်လှေကားနှင့် အရေးပေါ်ထွက်ပေါက်တွင် စုဝေးနေကြသော်လည်း အများအပြားမှာ ဂိုဒေါင်ထဲမှ မထွက်နိုင်သေးသည့် ကိုယ်ပိုင်ကားများကို ဝန်းရံနေကြသည်။ ကားများသည် ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ပုံပျက်နေပြီး အတွင်းထဲမှ အော်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ အချို့ကားများသည် ဖောက်ထွင်းခံထားရပြီး ကားအတွင်းမှ လူများမှာ ဖုတ်ကောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ယခုအခါ ဟိန်းဟောက်၍ အပြင်သို့ ထွက်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ကားပါကင် ဂိုဒေါင်ဝင်ပေါက်ရှိ အလိုအလျောက် လိပ်ပိတ်လို့ရသည့်တံခါးသည် ပွင့်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖုတ်ကောင်များသည် အပြင်ဘက်မှ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်နေကြသည်။

မီကျား အရှိန်မြှင့်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ကားပါကင်ခ ကောက်ခံလေ့ရှိသည့် ဝင်ပေါက်အနီးရှိ လုံခြုံရေးခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ သူ တံခါးကိုဖွင့်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

လုံခြုံရေးခန်းထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်း ချလိုက်သည်နှင့် သူသည် စွမ်းရည်အချိန်ကို ချက်ချင်း ရပ်တန့် လိုက်သည်။ စွမ်းရည်ခလုတ်ပေါ်ရှိ အချိန်သည် ၂:၄၄ တွင် ရပ်တန့်နေသည်။ တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံမှ ကားဂိုဒေါင်ဝင်ပေါက်အထိ အကွာအဝေးကို ရောက်ရန် သုံးမိနစ်နီးပါး ကြာခဲ့သည်။

လုံခြုံရေးခန်းအတွင်းမှ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းသည်လည်း ဖုတ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ မီကျား၏ စွမ်းရည်သည် ဆက်လက် အသက်ဝင်နေစဉ်တွင် ၎င်းသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ရှာဖွေနေသည့်အလား ကောင်တာပေါ်တွင် မှီနေပြီး သူ့အား လျစ်လျူရှုထားသည်။ သို့သော် စွမ်းရည် ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းသည် ချက်ချင်း လှည့်ကာ သူ့ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

မီကျား လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း၏ ပွင့်နေသော သွေးသံရဲရဲ ပါးစပ်ထဲသို့ သူ၏ လက်သီးကို တိုက်ရိုက် ထိုးထည့်လိုက်သည်။ သူဝတ်ဆင်ထားသော ချွန်ထက်သည့် လက်ဆစ်​ကြေးကွင်းများသည် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ပို၍ပင် ကျယ်လာစေသည်။ မီကျား ဖုတ်ကောင် ပါးစပ်ကို ခေါင်းနောက်ဘက်အထိ လုံးဝ ဆွဲဆုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ အနီနှင့်အဖြူရောနေသော ဦးနှောက်အသားများအတွင်းသို့ လက်နှိုက်ကာ အစိမ်းရောင် ခရစ်စတယ် တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး သူ့အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

တိုက်ရိုက်မှတ်ချက်နေရာ၌ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မှတ်ချက်အသစ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်-

၁၆ လိုင်း: ဒီ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက.... အရမ်း ကြမ်းတမ်းတာပဲ။

လုံခြုံရေးဖုတ်ကောင်ကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူရှာနေသည့်အရာကို မတွေ့သောအခါ၊ မီကျားသည် ၎င်းကို လုံခြုံရေးခန်းအပြင်ဘက်သို့ ပစ်ထုတ်ကာ ပြတင်းပေါက်များကို သော့ခတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အတွင်းထဲတွင် ပစ္စည်းများကို စတင် မွှေနှောက်ရှာဖွေ​တော့သည်။

လုံခြုံရေးခန်းအပြင်ဘက်တွင် ဖုတ်ကောင်များသည် ပို၍ ပို၍ စုဝေးလာကြပြီး မခိုင်မာလှသော အကာအကွယ်မှန်ကို ထုရိုက်နေကြသည်။ သို့သော် သူသည် လုံခြုံရေးခန်း၏ ဗီရိုကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။

အတွင်းထဲတွင် ကျောင်းဝတ်စုံဝတ်ထားပြီး ဆံပင်ကို နှစ်ဖက်ချည်နှောင်ထားသည့် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူမသည် အလွန်ငယ်ပုံရပြီး အသက် ခုနစ်နှစ် သို့မဟုတ် ရှစ်နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။ သူမသည် ဗီရိုအတွင်းတွင် တုန်ယင်စွာ ကွေးနေပြီး မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"...မင်း ဘယ်တုန်းက ဒီမှာ ပုန်းနေတာလဲ....."

မီကျား မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

သူ လုံခြုံရေးဖုတ်ကောင်ကို အပြင်သို့ မပစ်မချင်း၊ ဤနေရာ၌ နောက်ထပ် လူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းကို သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ မီကျား သူ့အား နောက်ယောင်ခံလိုက်မှုအပေါ်၌ သတိရှိမှုကို အတော်လေး ယုံကြည်မှု ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ သတိမထားမိသော ထိုသူသည် အလွန်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ရမည် ၊ သို့မဟုတ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦး၏ အထူးစွမ်းရည် ကဲ့သို့သော အထူးစွမ်းရည်အချို့ ရှိရပေမည်။

မိန်းကလေးငယ်သည် မီကျား၏ မျက်လုံးများကို မြင်သောအခါ အကြောင်းမဲ့ တုန်ယင်သွားပြီး စကားထစ်၍ ပြောလိုက်သည် : "မင်း...မင်း မဝင်လာခင် မိနစ်အနည်းငယ် အလိုက ၊ ကျွန်မ… ကျွန်မ တံခါးကို ပိတ်ဖို့ ရီမုတ် ရှာဖို့ ကြိုးစားနေတာ... ဒါပေမဲ့ စွမ်းရည် အအေးခံချိန်ကြောင့် ပွင့်လင်းမြင်သာမှုကို ပျောက်အောင် လုပ်ပြီး  သွားလို့ မရဘူးဖြစ်နေတာ ..."

သူမ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် လက်များကို ယမ်းလိုက်သည်၊ "အာ၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! ကျွန်မ ဆိုလိုတာက... ကျွန်မ ဒီမှာ... ပိတ်မိနေတာ..."

"..." အိုး ဘုရားရေ၊ သူ့ဉာဏ်ရည်က သုညဆိုရင် ဒီမိန်းကလေးရဲ့ ဉာဏ်ရည်က အနှုတ်တစ်ဆယ် ဖြစ်ရမယ် … သူမသည် သူမ၏ စွမ်းရည်အကြောင်း အချက်အလက်များကို သူစိမ်း တစ်ယောက်ထံ ရုတ်တရက် ပြောပြလိုက်သည်။

မီကျား: မြေအောက်ရထားပေါ်က ဖုန်းကြည့်နေသော အဘိုးကြီး စတစ်ကာ

[အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အမှတ် ၉၂၇၆၂ - ဖုန်းလင်ဇီ] ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းသည် အပြာရောင်ဖန်သားပြင်ပေါ်၌ ၁၀၆၇ အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

မှတ်ချက်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသည်။

[ အာ အာ အာ့၊ လင်လင် ၊ မင်းရဲ့စွမ်းရည်ကို အဲ့လိုမျိုး ဘာလို့ ရုတ်တရက် ပြောပစ်လိုက်တာလဲ... တခြားတစ်ယောက်က မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိတဲ့ မကောင်းတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ဖြစ်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... ] 

[ ငါ သည်းခံပြီး မကြည့်နိုင်တော့ဘူး ] 

[ ဒါပေမယ့် ဒါက ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒီ NPC က အရမ်း အားကောင်းပုံရတယ်။ လင်လင် ကယ်တင်ခံရပြီ.... ဝူးဝူး... ] 

[ သူက NPC လို မဟုတ်ဘူး။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်လိုပဲ... ]

မီကျားသည် "စွမ်းရည် အအေးခံချိန်" ကို မကြားသကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်ကာ သူမ၏ စကားများကို လိုက်နာ၍ မေးလိုက်သည် :  "ရီမုတ်ကို ရှာတွေ့လား..."

ဖုန်းလင်ဇီ ခေါင်းငုံ့ကာ အားလျှော့ထားသော ပုံစံဖြင့် "မတွေ့ဘူးရယ်... မတွေ့​​ဘူး။ ကျွန်မ ခုနကမှ ဝင်လာတော့ လုံခြုံရေး ဦးလေးက ကျွန်မ နောက်က လိုက်လာလို့ ဗီရိုထဲမှာ ပုန်းနေတာနဲ့ ရှာဖို့ အချိန်မရလိုက်ဘူး..."

"...ကောင်းပြီ။" မီကျား သူမအပေါ် မည်သည့် မျှော်လင့်ချက်မှ မထားတော့ဘဲ ပစ္စည်းများကို ထပ်မံ မွှေနှောက်ရှာဖွေသည်၊ "ဒါဆို မင်းလည်း ရှာကြည့်ပါဦး၊ ဒီအခန်းက ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

အပြင်ဘက်မှ ဖုတ်ကောင်များသည် လုံခြုံရေးအခန်းကို ပို၍ ပို၍ အရူးအမူး ထုရိုက်နေကြခြင်းက သူပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ အကာအကွယ်မှန်သည် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"အိုး၊ ကောင်းပါပြီ..." ဖုန်းလင်ဇီ ဗီရိုထဲမှ အမြန်တွားထွက်လာပြီး မီကျားနှင့်အတူ ကားဂိုဒေါင် တံခါး ရီမုတ်ကို စတင် ရှာဖွေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လုံခြုံရေးအခန်းသည် မကျယ်ဝန်းသလို ပစ္စည်းများ ထားရန် နေရာလည်း သိပ်မရှိပေ။ မကြာမီပင် ဖုန်းလင်ဇီသည် ထောင့်တစ်နေရာတွင် နက်ပြာရောင် ရီမုတ် တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားသည်။ သူမက ဝမ်းသာအားရစွာဖြင့် "တွေ့ပြီ...." ဟု အော်လိုက်သည်။

"တော်လိုက်တာ။" မီကျား မိန်းကလေးငယ်၏ ခေါင်းကို ချီးမွမ်းသည့်အနေဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မင်း ကားဂိုဒေါင်တံခါးကို ဘယ်လိုပိတ်ရမလဲ သိလား...." သူသည် မိန်းကလေးငယ်၏ လက်ထဲမှ ရီမုတ်ကို ကြည့်ရင်း အမှတ်အသားများကို နားမလည်နိုင်သဖြင့် အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်နေပုံရသည်။

"သိပါတယ်... ကျွန်မ ဒီကို အရင်က မကြာခဏ လာဖူးတယ်။ လုံခြုံရေး ဦးလေးက သင်ပေးထားတာ..." ဖုန်းလင်ဇီ တြိဂံ သင်္ကေတ ပါသော ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ရာ ကားဂိုဒေါင်တံခါးသည် အလိုအလျောက် စတင် ပိတ်သွားသည်။ လုံးဝ ပိတ်သွားသည်နှင့် သော့သင်္ကေတပါသော နောက်ထပ် ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်သည်။

မီကျားက "အော်-" ဟူ၍ ပြောပြီး မေးသည်၊ "မင်းလည်း ဒီမှာ နေတာလား?"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မ အိမ်က အဆောင် ၆ မှာပါ။ ရှင်က NPC မဟုတ်ဘူး... အဲ၊ ကျွန်မ ဆိုလိုတာက ရှင် ဒီမှာ နေတာ မဟုတ်ဘူးလား..." ကားဂိုဒေါင်တံခါးကို ပိတ်ပြီးနောက် မိန်းကလေးငယ်သည် စူးစမ်းလိုစိတ် အနည်းငယ်ဖြင့် သူ့ကို လှည့်ကြည့်သည်။

"ငါ့အိမ်က အဆောင် ၈ မှာ" ဟု မီကျားက ပြန်ဖြေပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ဘေးကင်းလုံခြုံသော ထွက်ပေါက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ အစောပိုင်းက ဆူညံသံများကြောင့် ထိုဝင်ပေါက်တွင် စုဝေးနေသော ဖုတ်ကောင်အရေအတွက် အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားသည်။ အချို့မှာ ယခုအခါ မီကျားဘက်သို့ တွားသွားလာနေကြသည်။

"အဆောင် ၆ က အဆောင် ၈ နဲ့ သိပ်မဝေးဘူး။" သူ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောသည် ၊ "ငါ မင်းကို နောက်မှ အဆောင် ၆ရဲ့ အောက်ခြေအထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်။ မင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်သွားလို့ ရပြီ။"

ဖုန်းလင်ဇီသည် မီကျား၏ အင်္ကျီလက်ကို တွန့်ဆုတ်စွာ ဆွဲကာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ "ဟို... ကိုကို၊ ကျွန်မကို ရှင်နဲ့အတူ သွားခွင့်ပြုလို့... ရမလား..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"..." မီကျား မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ သူသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် စိတ်မပါပေ၊ အထူးသဖြင့် ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော စွမ်းရည်ရှိသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူကို ခေါ်ဆောင်ရန် ပို၍ပင် စိတ်မပါပေ။ မည်သို့ပင်ကြည့်ကြည့် ယင်းက သူ့အတွက် ဒုက္ခဖြစ်နိုင်စရာသာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ပရိယာယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "...မင်းရဲ့ မိဘတွေက စိတ်မပူကြဘူးလား..."

သူမ၏ မိဘများအကြောင်း ကြားသောအခါ မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်လုံးများ၌ မျက်ရည် အနည်းငယ် ဝဲလာပြီး သူမ၏ အသံမှာ စတင် တုန်ယင်လာသည်၊ "သူတို့ကို ဖုတ်ကောင်တွေ ကိုက်သွားပြီ... ကျွန်မ... အိမ်မပြန်ချင်ဘူး... အဲဒီလို ပုံစံမျိုးနဲ့ သူတို့ကို မမြင်ချင်ဘူး။"

မီကျား သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ တစ်ယောက်တည်း ကြီးပြင်းလာသောကြောင့် မိဘ သို့မဟုတ် မိသားစုဟူသည့် အယူအဆ အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း  ကလေးငယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ မိဘများ ကြောက်မက်ဖွယ် သေဆုံးသွားပြီး ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် ခံစားရမည့် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုကို သူ အနည်းငယ် နားလည်နိုင်သည်။

မီကျား စိတ်ပျက်အားလျော့စွာဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး မျက်ရည်ဝဲနေသော မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမကို နှစ်သိမ့်ပေးချင်သော်လည်း မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိပေ။ * သက်ပြင်းချ *၊ သူသည် ဤကိစ္စမျိုးအား ကိုင်တွယ်ရာ၌ စင်စစ် မတော်ပေ ။ ထို့အပြင် ဤသို့ ကလေးငယ်လေးကို ဖုတ်ကောင်အုပ်ကြီးထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့ရန်က သူ့အား စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည်... သူတွင် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ ဧကန်စင်စစ် သူသည် စိတ်ထားကောင်းပြီး အကူအညီပေးတတ်သော လူကောင်း တစ်ဦးဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ။" မီကျား အပေါက်ကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လုံခြုံရေးခန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး လုံခြုံရေးဝန်ထမ်း ချန်ထားခဲ့သော ရိုက်တံကိုယူကာ မိန်းကလေးငယ်အား ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒူးထောက်ကာ သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်၍ "ခုန်တက်လိုက်၊ ငါ မင်းကို ပြန်ပြီး ပွေ့ချီ ခေါ်သွားပေးမယ်။"

"ကောင်းပြီ..." ဖန်လင်ဇီ သူမ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်ကာ ရိုက်တံကိုယူ၍ နာခံစွာဖြင့်မီကျား၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

မီကျား သူ၏ ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကို ကင်မရာမှ တတ်နိုင်သမျှ မဖမ်းယူနိုင်အောင် သေချာစွာ သူ၏ ဂျာကင်ကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။

သူသည် မိန်းကလေးငယ် မမြင်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ခလုတ်ကို တိတ်တဆိတ် နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် လုံခြုံရေးခန်း၏ ယိုင်နဲ့နေသော တံခါးကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ဖွင့်ကာ အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။

"သွားကြစို့..."

[အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အမှတ် ၉၂၇၆၂ ဖန်လင်ဇီ] တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု

၅၇၆ လိုင်း: တကယ်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူပဲ....

 ၅၇၇ လိုင်း: စွမ်းရည်က အရှိန် ဖြစ်ရမယ်... အရမ်းမြန်မြန် ပြေးနေတာ...

 ၅၇၈ လိုင်း: အိုးဟိုးဟိုး၊ သူက အရမ်းကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ.... ငါ သူ့ကို လက်ဆောင် ပေးလိုက်မယ်...

 ၅၇၉ လိုင်း: ...ထူးဆန်းတယ်၊ ငါ အပြာရောင်ဖန်သားပြင် အားလုံးကို ရှာကြည့်တာ သူ့ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို မတွေ့ဘူး။ သူက NPC တစ်ယောက်ပဲလား... 

၅၈၀ လိုင်း: ၅၇၉ လိုင်းနဲ့ အတူတူပဲ... ငါလည်း မတွေ့ဘူး..."