CHAPTER 16

အခန်း ၁၆ အထမြောက်စေမယ်

ပူပြင်းသော စမ်းရေကန်ထဲတွင် ရေများက တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ခါနေသည်။ လဲ့ကျစ်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ပွတ်သပ်ကာ ဟော်တူ၏ နံဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူမက ပူနွေးသော ကျောက်နံရံကို မှီကာ ဟော်တူနှင့် ခပ်လှမ်းလှမ်း၌ ထိုင်နေလိုက်သည်။

"အရှင့်သား ဘယ်လိုနေသေးလဲ၊ နေကောင်းသွားပြီလား"

ဟော်တူက သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ထိုက်ဇီဖေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

လဲ့ကျစ်က ရှက်ပြုံးလေး ပြုံးနေပြီး ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေပြန်သည်။

ရေပူစမ်းကန်၏နံဘေးတွင် စားစရာနှင့် သစ်သီးဝလံများ တည်ခင်းထားသည်။ လဲ့ကျစ်က ဟော်တူက ခွက်ကို ယူပြီး သူမအား ပေးနေသည်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ သူမက ခန္ဓာကိုယ်ကို တမင်နှိမ့်ချကာ ခွက်ကို ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ကြွေထည်စဉ့်ခွက်အတွင်းမှ အရည်က ရေနှင့်မတူဘဲ အရောင်မရှိသော အရည်တစ်ခု ဖြစ်နေသော်လည်း ရနံ့က အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။

ည၏မွှေးရနံ့လေးကို ရနေခဲ့သည်။

လဲ့ကျစ်က သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ဖွင့်ဟလိုက်သော်လည်း သူမပါးစပ် မပွင့်သွားသေးမီ သူမဘေးနားရှိလူထံမှ ခပ်တိုးတိုး ပြောနေသံကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။

 “အဲဒီ ညရဲ့မွှေးရနံ့ကို မင့်လို့လည်း ခေါ်တယ်”

" ‘မင့်’ တဲ့လား၊ နာမည်လေးက လှသားပဲ"

ထို့နောက် သူမက ကြွေစဉ့်ခွက်ကို သူမ၏နှာခေါင်းနားသို့ ယူကာ အနံ့ခံကြည့်လိုက်သော်လည်း အနည်းငယ်ပြင်းထန်သော အနံ့ကြောင့် ခွက်ကို ပြန်ရွှေ့လိုက်မိသည်။

ဟော်တူက ခွက်ကို ယူကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ပြောလာပြန်သည်။

“ကိုယ့်ကိုကိုယ် အတင်းအကျပ် မလုပ်နဲ့၊ မင်းနဲ့ကိုယ်က တူညီတဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူး"

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် လဲ့ကျစ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

‘သူ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ၊ သူမ ဒီအရာတွေ အားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့တာတောင် “တူညီတဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူး” ဆိုတဲ့ စကားကိုပဲ ရရှိခဲ့တာလား’

ထိုအရာက လဲ့ကျစ် မျှော်လင့်ထားသည့် ရလဒ် မဟုတ်မှန်း သိသာနေသည်။

လဲ့ကျစ်က သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ဟော်တူဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဥ်းကပ်လာကာ သူ့ကို ကြည့်ရန် သူမ၏မျက်လုံးများကို ပင့်တင်လိုက်သည်။ သူ့၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဘာခံစားချက်မရှိဘဲ အပေါ်နှုတ်ခမ်းတွင် အရည်အချို့ စွန်းထင်းနေသည်။

ပူပြင်းသော မြူခိုးများက ဝိုင်းရံထားသည့် နှစ်ယောက်သားကြားတွင် ရေခိုးရေငွေ့ အလွှာပါးလေးသာ ရှိနေပုံရသည်။ လဲ့ကျစ်က ရုတ်တရက် ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ဟော်တူ၏ ပုခုံးပေါ်သို့ လက်နှစ်ဘက်ကို တင်ကာ သူ့ကို သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဖိကပ်လိုက်သည်။

"ထိုက်ဇီဖေး၊ ဒါက..."

သူ့စကားမဆုံးခင် လဲ့ကျစ်က သူမ၏ချယ်ရီ‌ရောင်နှုတ်ခမ်းလေးများကို သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ် ဖိချလိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား၏ခန္ဓာကိုယ်များက ပူးကပ်သွားသည်။

မင်္ဂလာမဆောင်ခင် အထိန်းတော်များက အများကြီး သင်ပေးခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့လုပ်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။ လဲ့ကျစ်က နမ်းဖို့နေနေသာသာ မည်သူနှင့်မျှ ဤသို့ တစ်ခါမှ နီးနီးကပ်ကပ် မနေဖူးခဲ့ချေ။ ယခုတော့ နီးနီးကပ်ကပ်ရှိနေသည့် မက်မွန်ပွင့်မျက်ဝန်းများကတော့ အပြုံးမပျက် ပြုံးရုံသာ ရှိပြီး အခြားတုံ့ပြန်မှု မရှိခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် လဲ့ကျစ်လည်း မင့်ဖျော်ရည်များ စွန်းထင်းနေသော ဟော်တူ၏နှုတ်ခမ်းများကို ညင်သာစွာ နမ်းရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။ သူမ မျှော်လင့်ထားသလောက် စူးစူးရှရှ မဟုတ်ပဲ လျှာဖျားတွင် အေးမြမှုအရသာလေး ရှိနေသည်။  သူမ သူ့ကို ဂရုတစိုက် နမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏လျှာဖျားက တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စေ့ထားသော သူ့သွားများကို ထိနိုင်လောက်အောင် တိုးဝင်သွားသည်။

‘ပြီးတော့ ငါ ဘာဆက်လုပ်ရမှာလဲ’

လဲ့ကျစ်၏စိတ်က လွတ်ထွက်သွားရပြန်သည်။ သူမ အစီအစဉ်တကျ တိုးဝင်လိုက်သော်လည်း ဟော်တူက လုံးဝ မလှုပ်ရှားပေ။ သူမ ရုတ်တရက် ရှုံးနိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူကို့ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ကြည့်ကာ နောက်ဆုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်သွားရသည်။

သို့သော် လက်ဖဝါးတစ်ဘက်က သူမ၏ခါးအနောက်သို့ ရောက်လာပြီး သူနှင့် သူမကို ပို၍နီးကပ်စေရန် ဆွဲယူလိုက်သည်။

သူမ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့ရှိ နူးညံ့သောအရာလေးက မာကြောသောရင်ဘတ်ကြီးနှင့် တိုက်မိသွားသည်။ ရေပူစမ်းကန်ထဲမှ ရေက အလွန်ပူနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပြီး လဲ့ကျစ်၏ခန္ဓာကိုယ်လေး ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားရသည်။ ထို့နောက်  သူမရှေ့မှ လူက သူ့လျှာဖျားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်လာပြီး သူမ၏လျှာလေးကို ရစ်ပတ်လာခဲ့သည်။

‘ဒီအချိန်မှာတော့ ဒါက တကယ့်အနမ်းပါပဲ’

လဲ့ကျစ်တစ်ယောက် သူမ၏ ပါးပြင်များ မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနေသလို ခံစားနေရသည်။

ဟော်တူ၏အနမ်းက ဂရုတစိုက် ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ သာယာဖွယ်ကောင်းသော်လည်း ထိုအနမ်းက သူမ၏အသက်ရှူမှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ အနမ်းက ရှည်လျားလွန်းသောကြောင့် သူမ အသက်ရှုမဝတော့သလို ဖြစ်နေရှာသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မျက်လုံးများကို မမှိတ်ဘဲ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုအနမ်းများထဲတွင် မက်မောနေခြင်းများ ရှိမနေခဲ့ပေ။

လဲ့ကျစ် အသက်ရှုကြပ်တော့မည်ဟု ခံစားမိလိုက်ချိန်တွင် ဟော်တူက အချိန်ကို တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်း သူမကို အချိန်ကိုက် ပြန်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

လဲ့ကျစ်က အနည်းငယ် မောဟိုက်နေပြီးမှ ငြိမ်သက်ဟန်ဆောင်ကာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"အရသာရှိလိုက်တာ"

သို့သော် ဟော်တူ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် သူမက သူ့လက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူလက်များက ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး ခဏတာအတွင်း ရှာရခက်နေခဲ့သည်။ လဲ့ကျစ်က အလွန်စိတ်ရှည်ပြီး သူမ၏လက်လေးများဖြင့် ရေအောက်တွင် ဂရုတစိုက် လိုက်စမ်းနေခဲ့သည်။

‘သူမ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်မိတဲ့ အထိပေါ့လေ....’

‘ဒါ ဘာလဲ”

‘အဲဒါက ပူပြီး မာနေတယ်...’

လဲ့ကျစ်က အံ့သြနေပြန်သည်။

‘ဒီရေပူစမ်းကန်ထဲမှာ တခြားတစ်ခုခုရှိနေတာလား’

သူမက အနည်းငယ် သတိထားပြီး ဖိကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

သူမရှေ့တွင် ရှိနေသောလူ၏ အသွင်အပြင်က ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို  သူမ မြင်လိုက်ရပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် ရှက်ရွံ့နေသည့်အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

လဲ့ကျစ်က သူမ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေခြင်း ဟုတ် မဟုတ် မသိသော်လည်း ဟော်တူ၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နီသွားသလို သူမ ခံစားနေရသည်။

‘ဒါက…. ဘာဖြစ်တာလဲ’

"အဲဒါက ပျော်ဖို့ ကောင်းလား"

သူ့အသံက အက်ရှနေသည်။

လဲ့ကျစ်က သူ့ကို ဤပုံစံဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်ပြီး သူမ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထပ်ညှစ်လိုက်မိသည်။

ထို့နောက်တွင် သူ့ဆီမှ တိုးတိုးလေးညည်းညူသံကို သူမ ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်မှသာ လဲ့ကျစ်က သူမ ဘာကို ကိုင်ထားမိမှန်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင် မျက်စိဖြင့် မမြင်ဖူးသော်လည်း စာအုပ်ထဲမှ သရုပ်ဖော်ပန်းချီများနှင့် အထိန်းတော်များ၏ ပြောပြချက်အရ သူမ အကြမ်းဖျင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ခပ်တိုးတိုးအော်သံနှင့်အတူ သူမ ထိုအရာကို အမြန် ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး ခြေနှစ်လှမ်းလောက် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်သည်။ ထိတ်လန့်မှု၊ အကူအညီမဲ့မှုနှင့် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အခြေအနေတစ်ခုကြောင့် သူမ၏ နှင်းရောင် ပါးပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ တောင့်တင်းနေပြီဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကလည်း ပိုတုန်ခါလာပြီး ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ ခြေထောက်အောက်ပိုင်းကို အတင်း ဆွဲထုတ်နေရသည်။

သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံး ရုတ်တရက် အားလျော့သွားပြီး နောက်ပြန်ကျသွားခဲ့သည်။ သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးက ပူပြင်းသော စမ်းရေကန်ထဲသို့ နှစ်မြှုပ်သွားပြီး ဟော်တူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ရေများ တဖျပ်ဖျပ် လာစင်နေသည်။

ရေထဲတွင် ရုန်းကန်နေရသော လဲ့ကျစ်က သူမ၏မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး သူမက ဤရေပူစမ်းကန်တွင် နစ်မြှုပ်ခံရသင့်သော အရှက်ရဆုံးမင်းသမီးဖြစ်မည်ဟု တွေးကာ ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူမ၏အနောက်ဘက်ရှိ ရေပူစမ်းရေက သူ့ကိုယ်တိုင် ခွန်အားရှိနေသယောင်ဖြင့် သူမကို အထက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်ကို သူမ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ဦးခေါင်း ရေမျက်နှာပြင်နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့်အချိန်မှသာ စမ်းရေတွင်း၏ စွမ်းအားက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမကို ဟော်တူဆီသို့ တည့်တည့်တွန်းပို့လိုက်သည်။

သူမ အသိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူမတစ်ကိုယ်လုံး ဟော်တူ့၏ရင်ခွင်ထဲတွင် ရှိနေပြီး သူမ၏မေးစေ့လေးက သူ့ပုခုံးပေါ်၌ မှီတွယ်နေသည်။

လဲ့ကျစ်၏ မျက်လုံးများက နာကျင်လာပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိန်းထားခဲ့သော မျက်ရည်များလည်း ချက်ချင်း ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ သူမ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။

‘ငါ လုပ်သင့်တာရော မလုပ်သင့်တာရော အကုန်လုံးကို လုပ်ခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါပေမယ့် ဟော်တူက ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေတယ်၊ ငါ့က တကယ်ကို အသုံးမဝင်တာပဲ...’

သေးငယ်သော ညည်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ ‌ပွေ့ဖက်ထားသည့် ပျော့ပျောင်းနူးညံသော ခန္ဓာကိုယ်လေး အနည်းငယ် လှုပ်ခါနေသည်ကို ဟော်တူ ခံစားနေရသည်။ ဟော်တူကိုယ်တိုင်လည်း ဒေါသထွက်နေမိသောလည်း သူမက ရယ်စရာကောင်းသလို ခံစားနေရသေးသည်။

‘သေချာတာကတော့ သူ့ကို နမ်းဖို့ အစပြုခဲ့တာ သူမလေ၊ ဒါပေမယ့် သူမက မနမ်းတတ်ဘူးတဲ့၊ အခုလည်း ရေအောက်ထဲမှာ လက်သီးဆုပ်ထားသေးတယ်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ သူမက အရင်လာနမ်းပြီး အခု သူမကပဲ  နစ်နာတယ်လို့ ခံစားနေရတာလား’

‘ဒါပေမယ့် ဒီပုံစံလေးက မိုးရေထဲမှာ ဖမ်းမိတဲ့ မြေခွေးငယ်လေးနဲ့ တူတယ်’

‘ထူးထူးဆန်းဆန်းကို သနားစရာကောင်းနေတာပဲ...’

နောက်ဆုံးတွင် ဟော်တူက သူမကို မကျီစယ်တော့ဘဲ သူ၏လက်တစ်ဖက်ကို သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးလေးအား ဖက်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမကို ချော့ရန် သူမကျောလေးကို ညင်ညင်သာသာ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

"အရှင့်သားက အမြဲတမ်း ကျွန်မကို နောက်ပြောင်တယ်"

လဲ့ကျစ်က သူမ၏မျက်နှာကို သူ့လည်ပင်းပေါ်၌ မြုပ်နှံထားလိုက်ပြီး ညင်ညင်သာသာ ပွတ်သပ်အနံ့ခံနေရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“အရှင့်သားက လူကို အနိုင်ကျင့်တယ်…”

“ဟွန့်”

‘သူမက သူ သူမကို တစ်လက်မလောက်ပေးတာကို  တမိုင်လောက် လိုချင်နေတယ်’

‘သူမက လူဆိုးဖြစ်နေတာတောင် သူမက အရင် တိုင်ကြားတဲ့သူ ဖြစ်ချင်နေတုန်းပဲ’

ဟော်တူက သူ့ရင်ခွင်ထဲမှလူကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မြေခွေးမျက်လုံးနီနီလေးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဝံပုလွေလို ကျားလို ကိုယ်တိုင် ပစ်ဝင်လာတာက ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်သူက အရင်နမ်းတာလဲ၊ အဆုံးမှာ ဘယ်သူက အရင် အနိုင်ကျင့်တာလဲ”

ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် လဲ့ကျစ်၏မျက်နှာက နီရဲလာပြီး သူမ၏ခေါင်းလေး ချက်ချင်း ပြန်ငုံ့သွားသည်။

"ဒါပေမယ့် အရှင့်သား အရင်ပြောခဲ့တာလေ၊ ကျွန်မတို့က တူညီတဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူးတဲ့"

ဟော်တူက လဲ့ကျစ်၏ နှလုံးသားဆီသို့ သူ့လက်ဖဝါးဖြင့် ဖိလိုက်ပြီး လဲ့ကျစ်က သူမ၏ မျက်လုံးများဖြင့် ဇဝေဇဝါလေး မော့ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်း ကိုယ်နဲ့ အတူနေချင်ရင် ဒီလောက်ထိ ပျော့ညံ့နေလို့ မရဘူး၊ နားလည်လား"

လဲ့ကျစ် အနည်းငယ် လန့်သွားပြီး လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက သူ့လက်ဖဝါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ရွှေ့လိုက်ပြီး သူမ၏ဖြူဖွေးသော ပခုံးကို ကိုင်ကာ သူမကို သူနှင့် အနည်းငယ် ပိုနီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်သည်။ သူတို့၏ နှာသီးဖျားလေးများ ထိမိသွားသည်နှင့် ဟော်တူက သူ့နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကာ ပြောလာပြန်သည်။

“ပြီးတော့ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ကျင့်တာလို့ ခေါ်နိုင်မှာတုန်း၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒါက လင်နဲ့မယားကြားက ကျီစယ်မှုပဲ”

........။.......။.....

ရေပူစမ်းကန်တွင် အချိန်အတော်ကြာ ကြန့်ကြာနေခဲ့ကြပြီး နှစ်ယောက်သား အိပ်ခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ညနက်နေချေပြီ။

လဲ့ကျစ်က ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည်။

‘ခုနလေးတင်.... သူမ အဲဒါကို မတော်တဆ ထိမိသွားတယ်၊ တကယ်လို့ မော့မော့ရဲ့ စကားတွေအရဆိုရင် ဟော်တူ အခုထိ ငါကို မထိသေးတာက သူ့မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဆန္ဒတွေ မရှိလို့လား’

‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ၊ သူ ဒီလိုမျိုးနေတာကလည်း ကောင်းတာပါပဲ’

"မင်း ဘာတွေတွေးနေလဲ"

လဲ့ကျစ်က အတွေးထဲမှ ပြန်ထွက်လိုက်ပြီး တည်းခိုခန်းတွင် ဟော်ရှပြောခဲ့သည့်စကားကို အမှတ်ရသွားကာ ဟော်တူကို မေးလိုက်ပြန်သည်။

"အရှေ့နန်းတော်မှာ ဟော်ရှရဲ့ သူလျှိုတွေရှိတယ်ဆိုတာ အရှင့်သား သိတယ်မလား"

"အိုး... မင်းက ဘာလို့ ဒီလိုပြောတာလဲ"

"သူ သိနေတယ်....အရှင့်သားနဲ့ ကျွန်မ....မဖြစ်...."

ခေတ္တနားပြီးနောက် လဲ့ကျစ်က ဒေါသတကြီးဖြင့် လျှာကို ပြန်ကိုက်လိုက်သည်။

‘ဒီအချိန်မှာ ငါ ဘာလို့ ဒီအကြောင်းကို ပြောလိုက်မိတာလဲ’

"ဘာမဖြစ်တာလဲ"

ဟော်တူက အပြုံးဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။

လဲ့ကျစ်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

‘ဒီလူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သဘောပေါက်ပေမယ့် သူက ငါ့ကို ပြောခိုင်းနေတယ်’

သူမက “အထမြောက်” ဟူသော စကားလုံးကို စမ်းတဝါးဝါး ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလဲ" ဟော်တူက  ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြော၊ ဘာကို အထမြောက်တာလဲ”

လဲ့ကျစ်က ရှက်ရွံ့ဟန်လေးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်မတို့ လင်မယားအရာ မမြောက်သေးတာကို သူ သိနေတယ်၊ သူလျှို မရှိရင် ဒီလိုကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စကို သူ ဘယ်လို သိနိုင်မှာလဲ”

အိပ်ခန်းထဲတွင် အပူပေး မီးဖိုမရှိသောကြောင့် ရေပူစမ်းကန်မှ ကျန်နေသည့် အပူများက ခနလေးအတွင်း ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သည်။ လဲ့ကျစ်က ဘရိုကိတ်စောင်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမ လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။

“အထမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်တာ…”

ဟော်တူက ပန်းထိုးခေါင်းအုံးကို မှီကာ သူမကို ဘေးတိုက်ကြည့်ရင်း ထပ်မေးလာပြန်သည်။

“မင်း လုပ်ချင်လို့လား”

လဲ့ကျစ်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ခေါင်းကို မော့ကာ ခဏလောက် စဉ်းစားနေပြီးမှ နှုတ်ခမ်းကိုက်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်မက အရှင်သားရဲ့ စကားကို နားထောင်ပါ့မယ်"

‘အိုး.....’

‘သူမ ဆိုလိုတာက မလုပ်ချင်ဘူးပေါ့’

"ဒါပေမယ့် ကိုယ်က မလုပ်ချင်ဘူး"

လဲ့ကျစ်က အရှုံးပေးဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဟူး"

‘မဟုတ်ဘူး…

မဟုတ်သေးဘူးလေ...ဘာကြီးတုန်း၊ လင်မယားအရာ မြောက်အောင် မလုပ်ဘူးလား.... လုပ်လေ…’

ဟော်တူက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး စာအုပ်ကို လဲ့ကျစ်၏မျက်နှာဘေးမှ ကုတင်ခေါင်းရင်းသို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။ လဲ့ကျစ်က စောင်ထဲမှ ထွက်လာပြီး စာအုပ်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

‘ဒီစာအုပ်က သူ ဖတ်လေ့ရှိတဲ့ စာအုပ်မဟုတ်ဘူးလား’

သူမက စူးစမ်းချင်စိတ်ဖြင့် စာအုပ်ကို ဖွင့်ကာ စာမျက်နှာများကို လှန်ကြည့်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် လဲ့ကျစ်၏ ချယ်ရီရောင်နှုတ်ခမ်းလေးများက လျှပ်စီးလက်သလို ပွင့်လာပြန်သည်။

ထိုစာအုပ်ထဲမှ ဖော်ပြချက်များက မင်္ဂလာမဆောင်ခင် မော့မော့ပြခဲ့ဖူးသည့် စာအုပ်ထက်ပင် ပိုအသေးစိတ်နေသေးသည်။ သရုပ်ဖော်ပုံများကိုလည်း ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ရေးဆွဲခဲ့ပြီး ရုပ်ပုံအများစုတွင် အမျိုးသမီးများက အပေါ်မှ ရပ်တည်နေကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် လဲ့ကျစ်၏ လက်နှစ်ဘက်စလုံး တုန်ယင်သွားပြီး စာအုပ်ကလည်း ကုတင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဟော်တူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး စာအုပ်ကို ပြန်ကောက်ယူလိုက်သည်။

"ဒီမင်းသားရဲ့ ခြေထောက်တွေက အဆင်မပြေဘူးလေ၊ ထိုက်ဇီဖေးကို ဒုက္ခပေးမိမှာကို ကိုယ် ကြောက်တယ်”

သူက ပြောနေရင်းဖြင့် စာအုပ်ကို လဲ့ကျစ်၏လက်ထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်ပြီး ရယ်သံဖြင့် ထပ်ပြောနေသေးသည်။

"ကြိုးစားဖတ်နော်"

“မထင်မှတ်ပဲ၊   အဲဒီလိုမျိုးတွေ ရှိတယ်ပေါ့”

လဲ့ကျစ်က ရှက်ရွံ့နေသော်လည်း တုံ့ပြန်ရဲသောသတ္တိကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

"ထိုက်ဇီဖေးက အရမ်းထက်မြက်တာဆိုတော့ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ကျွမ်းကျင်ဖို့ အချိန်သိပ်ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟော်တူက လဲ့ကျစ်၏ နားရွက်ဖျားသို့ ထွက်သက်ဝင်သက် ဖြန်းကနဲ လာထိမိသည်အထိ တိုးကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြန်သည်။

“ဒါဆို ဒီမင်းသားက ဒီမင်းသားရဲ့ဘောင်းဘီကို ချွတ်ဖို့ ထိုက်ဇီဖေး ကူညီပေးမယ့်နေ့ကို စောင့်နေမယ်”

‘ဗန်းးးး

ငါ့ဦးနှောက်ကြီး ပေါက်ကွဲသွားပြီ.....

ဒီလူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်နေတာလို့....’

ဟော်တူက လဲ့ကျစ်၏ တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ကျေကျေနပ်နပ် စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

‘အိုး၊ အခု သူမက အမွေးဖွာနေတဲ့ မြေခွေးလေးတစ်ကောင်လိုပဲ....’

ဟော်တူက ကုတင်ကန့်လန့်ကာ ကျသွားအောင် သူ့လက်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကုတင်၏အတွင်းဘက်က အမှောင်ကျသွားသည်။

လဲ့ကျစ်က အိပ်ယာပေါ်သို့ လဲလျောင်းလိုက်သည်။ သို့တိုင်အောင် သူမ၏နှလုံးခုန်နှုန်းက မြန်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပေ။

"စကားမစပ်၊ ဒီမင်းသားကို အဆိပ်ဖြေပေးတဲ့အတွက် ထိုက်ဇီဖေးကို  ကျေးဇူးမတင်ရသေးဘူး၊ မင်း လိုချင်တာတစ်ခုခုရှိလား"

အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဟော်တူက ထပ်ပြောလာသည်။

"မရှိရင် မေ့လိုက်တော့"

“ရှိတယ်…”

လဲ့ကျစ်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ နောက်ထပ် အစေခံနှစ်ယောက် လိုချင်တယ်၊ ကျွန်မ အရှေ့နန်းတော်က ကျင့်ရှင်းနဲ့ ဒီအိမ်တော်က လင်းယွဲ့ကို လိုချင်တယ် ရမလား”

“အစေခံတွေက နဂိုထဲက မင်းရဲ့တာဝန်ပဲ၊ ရတယ်၊ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ နောက်ထပ် ဘာလိုချင်သေးလဲ"

"အရှင့်သားဆီကနေ ပိုက်ဆံချေးချင်တယ်..."

လဲ့ကျစ်က သူမ တာ့ချီတွင် ခြေကုပ်ယူလိုပါက လက်ထဲတွင် ပိုက်ဆံမရှိပဲ လုံးဝ မလုပ်နိုင်ကြောင်း တွေးနေခဲ့သည်။

‘ဘယ်နေရာက ပိုက်ဆံမလိုဘဲ ရနိုင်လို့လဲ၊ လူစုဆောင်းဖို့နဲ့ လူတွေရဲ့စိတ်ကို ဆွဲဆောင်ဖို့ လာဘ်ထိုးရမယ်၊ ထိုက်ဇီဖေးရဲ့ လစာတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးနေရရင် မလုံလောက်နိုင်ဘူး’

‘လုပ်ငန်းတစ်ခုလုပ်ဖို့ အရင်းအနှီးလိုတယ်၊ ဒီနည်းနဲ့ပဲ အာမခံချက်ရှိတဲ့ ဘဝကို ပြန်ရလာနိုင်လိမ့်မယ်’

“ရတယ်၊ ဘယ်လောက်ချေးချင်လဲ"

"ငါး... ငါးထောင်"

သူမ လိုချင်သည့် ပမာဏက မနည်းလှသဖြင့် လဲ့ကျစ်က သတိကြီးကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မနက်ဖြန် ဘဏ္ဍာစိုးက မင်းဆီကို ယူလာပေးလိုက်မယ်”

‘ဒီ​လောက်တောင်​ ​အဆင်ပြေချောမော​နေနိုင်တယ်လား’

လဲ့ကျစ်တစ်ယောက် မမေးဘဲ မနေနိုင်ဘဲ ထပ်မေးလိုက်မိသည်။

“အရှင်သားက ဒီငွေနဲ့ ကျွန်မ ဘာလုပ်မှာလဲလို့ မမေးဘူးလား”

သူမအတွက်အဖြေက သူ၏ရယ်မောသံ ဖြစ်နေပြန်သည်။

“မင်း လူသတ်ပြီး မီးရှို့ရင်တောင် ရတယ်၊ ဒါပေမယ့်…”

ဟော်တူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟန်ဖြင့် ဆက်ပြောနေပြန်သည်။

“ဒီမင်းသားကို တစ်နှစ်အတွင်း အတိုးနဲ့ အရင်း ပေါင်းပြီး သုံးဆ ပြန်ဆပ်ရမယ်”

‘သုံးဆ.....

ဒီယောကျာ်းက အမြတ်ကြီးစားတဲ့သူထက်တောင် ပိုဆိုးနေတာလား’

လဲ့ကျစ်က ထိတ်လန့်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ထပ်မေးလိုက်သည်။

"မဆပ်နိုင်ရင်..."

ဟော်တူက ဘာမှ ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

"ကောင်းပါပြီ၊ သုံးဆ ပေးမယ်"

လဲ့ကျစ်တစ်ယောက် အံကြိတ်ပြီး ခေါင်းညိတ်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

မှောင်မိုက်သောကုတင်ခန်းဆီးအတွင်းတွင် ဟော်တူက သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းများကို တွန့်ကွေးထားသည်။ သူ မျက်လုံးဖွင့်မကြည့်သော်လည်း သူမ၏အမူအရာကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

‘အာ....

အဆင်မပြေရင်လဲ အခြားတစ်ခုခုနဲ့ ပြန်ဆပ်လို့ရပါတယ်....’

#######

ဒီစာရေးသူမှာ ပြောစရာရှိပါတယ်။

ဟော်တူ : အကြွေးက ဆပ်နေလဲ ဘာထူးမှာမလို့လဲ။

ကျစ်ကျစ်: ကောင်းပြီ၊ ရှင်က ကျွန်မနဲ့ လင်မယား မဖြစ်ချင်ဘူးပေါ့....မလုပ်ချင်တာလား.... မလုပ် နိုင်တာလား....

ဟော်တူ : “.....”

🌟🌟🌟🌟🌟 Thank you for always being my greatest supporter. 🌟🌟🌟🌟🌟