Chapter 5

အခန်း (၅) - မထင်မှတ်ထားသော ရလဒ်

"ကျန်းမျိုးနွယ်စုမှာ အသက် ၃၀ အရွယ် ဘယ်သူရှိနိုင်မလဲ။"

မူရင်းဝတ္ထုထဲတွင် ထိုအချက်ကို ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။

ကျန်းရောချန်းသည် ကုလားထိုင်နောက်မှီကို မှီလိုက်ပြီး အကဲခတ်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ခင်ဗျား အဲဒီ 'ကျန်း' ဆိုတဲ့လူနဲ့ ဘယ်လိုမျိုး ဆုံခဲ့တာလဲ။"

ဟော့ကျင်ကျယ်သည် သူ့နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားပြီး ထိုအကြောင်းကို ပြောရန် ခက်ခဲနေပုံရသည်။

"ကျွန်တော်တို့ ထျန်းချွမ်တု ဖျော်ဖြေရေးမြို့တော်မှာ ဆုံခဲ့တာပါ၊ သူက သူ့ကိုယ်သူ ကျန်းမိသားစုကလို့ မိတ်ဆက်ခဲ့တယ်။"

ကျန်းရောချန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

'The Rich and Powerful' ဝတ္ထုထဲတွင်လည်း ထျန်းချွမ်တု ဖျော်ဖြေရေးမြို့တော်အကြောင်း ပါရှိသည်။ ၎င်းမှာ လုမိသားစု ပိုင်ဆိုင်သော လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများဖြင့် နာမည်ကျော်လှသည်။

ဇာတ်လိုက် ကျန်းဟန်ယွီသည် စာမေးပွဲကျပြီးနောက် တစ်ညတွင် အရက်မူးပြီး လုချန်း၏ သီးသန့်အခန်းထဲသို့ မတော်တဆ ရောက်ရှိသွားရာမှ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိသွားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းရောချန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။

"သူ့ရဲ့ နာမည်အပြည့်အစုံကို ခင်ဗျားကို မပြောဘူးလား၊ သူ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာကော မှတ်မိလား။"

ဟော့ကျင်ကျယ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

"ဟင့်အင်း... သူက ကျွန်တော့်ကို မေးခွင့်မပေးဘူး၊ သူက သာမန်ဝတ်စုံနဲ့ မျက်မှန်တပ်ထားတယ်၊ မျက်လုံးတွေကတော့ အပေါ်ကို အနည်းငယ် စောင်းနေပြီး ကျဉ်းကျဉ်းလေးပဲ၊ သူ့ရုပ်ရည်ကတော့ အတော်လေးကို သာမန်ပါပဲ။"

သူသည် ထိုလူ ဝတ်ထားသော လက်ပတ်နာရီကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

နာရီကြိုးမှာ ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး နာရီမျက်နှာပြင်မှာ မြစိမ်းရောင် ရှိကာ စိန်များ စီခြယ်ထားသည်။

"သူက အရမ်းဈေးကြီးတဲ့ နာရီတစ်လုံးကို ဝတ်ထားတယ်... အဲဒါ ဘာအမျိုးအစားလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ဒီအချက်အလက်တွေက ရဲတွေ သူ့ကို ရှာဖို့အတွက် အရမ်း ဝေဝါးလွန်းနေမလားဟင်။"

ဤအချိန်ကား ၁၉၉၀ ပြည့်လွန်နှစ်များက ဟောင်ကောင်မြို့ ဖြစ်သည်။

အချို့က ရွှေလှောင်အိမ်ထဲတွင် နေထိုင်ကြကာ စည်းစိမ်ချမ်းသာများဖြင့် ခံ့ညားထည်ဝါသော အဆောက်အအုံများတွင် နေထိုင်ကြသည်။

အချို့ကမူ ကိုယ်ပိုင်အိမ်ပင် မဝယ်နိုင်ကြဘဲ ကျောက်ကျင်းများအနီးရှိ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်များ သို့မဟုတ် ဆိပ်ကမ်းရှိ ပျက်စီးနေသော ငါးဖမ်းလှေများပေါ်တွင် ခက်ခဲစွာ နေထိုင်နေကြရ၏။

ကျန်းရောချန်းသည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်၏။

"အဲဒီလူက ခင်ဗျားကို ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် ပေးခဲ့တာလဲ၊ သူ ခင်ဗျားကို ဘာတွေ ပြောခဲ့သေးလဲ၊ ပြီးတော့ ချိုင်ကျင်းဝူအကြောင်းကော။"

ဟော့ကျင်ကျယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"သူက ကျွန်တော့်ကို ဟောင်ကောင်ဒေါ်လာ နှစ်သိန်း တစ်ခါတည်း ပေးခဲ့တာ၊ ဒါက အရောင်းအဝယ်တစ်ခုလိုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ဘူး၊ တကယ်လို့ ကျွန်တော်က သူခိုင်းတာကို မလုပ်ရင် ကျွန်တော့်ကို ထျန်းချွမ်တုမှာ တစ်သက်လုံး ပိတ်ထားမယ်လို့ သူက ခြိမ်းခြောက်ခဲ့တယ်။"

စစ်ဆေးရေးအခန်း အပြင်ဘက်တွင် ချန်ယွန်ချွမ်းက ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

"တကယ့် လူယုတ်မာပဲ။"

ထျန်းချွမ်တု ဖျော်ဖြေရေးမြို့တော်မှာ ဟောင်ကောင်ရဲလောကတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားလှပြီး လူအများအပြားမှာ ကာမဂုဏ်အာရုံများတွင် နစ်မွန်းနေကြသည့် နေရာဖြစ်သည်။

ဟောင်ကောင်တွင် ပျောက်ဆုံးနေသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ထိုနေရာတွင် တွေ့နိုင်သည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဟော့ကျင်ကျယ်က အရာအားလုံးကို ဖွင့်ပြောလိုက်တော့သည်။

"သူက ခင်ဗျားရဲ့ လက်ကောက်ကို ယူလာပြီး ဘယ်အချိန်၊ ဘယ်နေရာမှာ ထားခဲ့ရမလဲဆိုတာကို သေသေချာချာ ရှင်းပြခဲ့တာ၊ ချိုင်ကျင်းဝူနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့... ကျွန်တော် သူ့ကို အရမ်းမုန်းတာနဲ့ ဖုန်းကျားမင်ကို တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက် စိတ်လိုက်မာန်ပါပဲ သူ့ရဲ့ နာရီကို ဖုန်းကျားမင်ရဲ့ အလောင်းနားမှာ ပစ်ထားခဲ့မိတာပါ။"

အကြောင်းစုံကတော့ ဒါပါပဲ။

ချိုင်ကျင်းဝူမှာ ကြားညပ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်၏။

ဤသို့ဖြင့် ဟော့ကျင်ကျယ်၏ ပြစ်မှုကျူးလွန်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ပေါ်လွင်သွားတော့သည်။

ကျန်းရောချန်းသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဟော့ကျင်ကျယ်၏ ပခုံးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်သည်။

"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ရဲတွေ အမှုကို ပိတ်ပြီး တရားရုံးမှာ စစ်ဆေးတဲ့အခါ ခင်ဗျားဘက်က တကယ်ပဲ နောင်တရကြောင်း ပြနိုင်ရင် ကျွန်တော် ရှေ့နေကောင်းတစ်ယောက် ရှာပေးပါ့မယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ခင်ဗျား သေဒဏ်ကနေ လွတ်နိုင်တာပေါ့။"

ဖုန်းကျားမင်သည် သူတစ်ပါး၏ စိတ်နှလုံးကို ကစားခဲ့သူဖြစ်ပြီး သူ့လက်များမှာလည်း စင်ကြယ်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် သူ၏ ကံကြမ္မာနှင့် ထိုက်တန်လှသည်။

ဟော့ကျင်ကျယ်မှာ အံ့ဩမှင်တက်သွားကာ မျက်ရည်များ ဝဲလာပြီး ရှက်စိတ်ကြောင့် ပါးပြင်များ နီမြန်းသွားတော့သည်။

သူ ခံစားနေရသည်ကို မည်သို့ ဖော်ပြရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်ပတ်လုံး သူသည် လူ့ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စွာ နေထိုင်ခဲ့ရ၏။ ကျန်းရောချန်း တစ်ယောက်သာလျှင် သူ့ကို လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍သာ သူ ဤပြစ်မှုကို မကျူးလွန်ခဲ့မိလျှင် -

"တကယ်လို့သာ ကျွန်တော် ပြစ်မှုမကျူးလွန်ခဲ့ရင်... မင်း ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်ပေးမှာလား။"

ကျန်းရောချန်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ကိုယ်ကိုယ်ကို ပြုပြင်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ပါ၊ အချိန်ရရင် ကျွန်တော် လာတွေ့ပါ့မယ်။"

စစ်ဆေးရေးအခန်း အပြင်ဘက်။

ကွမ်းရင်းကျွင်းသည် ဆေးလိပ်တိုကို သူ၏ လက်ဆောင်ဘူး ပြာခွက်ထဲသို့ ခါချလိုက်ရင်း မျက်ဝန်းများ မှောင်မှိုက်သွားသည်။

'သာမန်လူတစ်ယောက်က တရားရုံး မတိုင်မီ စစ်ဆေးတဲ့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကို သိနေပါ့မလား။'

'တကယ်လို့ သူက ဒီလို လျှို့ဝှက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို သိနေတယ်ဆိုရင်တောင် သူကိုယ်တိုင် သံသယရှိခံနေရတာကို သိပါလျက်နဲ့ ဒါတွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြနေသေးတယ်။'

'တကယ့်ကို ကြောက်ရွံ့မှု ကင်းတာပဲ။'

'တကယ့်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ သရုပ်ဆောင်ချက်ပါပဲ။'

'ကျန်းရောချန်းရဲ့ အနားမှာ သတိလက်လွတ် နေမိတဲ့သူတိုင်းဟာ သူ့ရဲ့ ချိုသာတဲ့ စကားလုံးတွေအောက်မှာ နစ်ဝင်သွားပြီး ဟော့ကျင်ကျယ်လိုပဲ အံ့ဩမှင်တက် သွားကြရမှာပဲ။'

'ဒါပေမဲ့ ဘယ်ရဲအရာရှိကမှတော့ လူအူကြောင်တောင်တောင် တစ်ယောက်တောင် သံသယဝင်နိုင်တဲ့သူအပေါ်မှာ သတိလက်လွတ် နေမှာ မဟုတ်ဘူး။'

ကွမ်းရင်းကျွင်းက အနားရှိ အရာရှိများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူတို့ကမူ အားကျမဆုံး ဖြစ်နေကြ၏။

"သူက ဒီလောက်အလွယ်တကူနဲ့ ထွက်ဆိုချက် ရအောင် လုပ်နိုင်တာလား၊ စုံထောက်ကွမ်းတောင် နှစ်နာရီလောက် စစ်မေးတာကို သူက ဝန်မခံခဲ့တာလေ။"

"ဒါက ဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုးလဲ၊ စစ်မေးနေတာနဲ့ မတူဘဲ စကားပြောနေတာနဲ့ ပိုတူတယ်။"

"မသိဘူးလေ၊ ရဲသင်တန်းမှာ ဒါမျိုး မသင်ခဲ့ရဘူး။"

လူငယ်အရာရှိတစ်ဦးက ပြုံးရင်း နောက်လိုက်သည်။

"ဒီသံသယရှိသူက အပျော့ဆွဲဆိုရင် ကြိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ကျန်းရောချန်းက တော်တော်လေး ချောတာကိုး၊ ဒီလောက် ချောမောခံ့ညားတဲ့ ယောက်ျားလေးမျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။"

'ဒုန်းခနဲ!'

ကွမ်းရင်းကျွင်းသည် ကျန်းရောချန်း၏ မှတ်တမ်းတွဲကို စစ်ဆေးရေးအခန်း အပြင်ဘက်ရှိ စားပွဲပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်သည်။ လူငယ်အရာရှိများမှာ ရုတ်တရက်ပင် ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။

သူ၏ ထက်မြက်သော အကြည့်အောက်တွင် သူတို့သည် စကားများကို ပြန်မျိုချလိုက်ကြရသည်။

ကွမ်းရင်းကျွင်းက အကြည့်ကို ပြန်လွှဲလိုက်ပြီး စစ်ဆေးရေးအခန်း တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

'ဒေါက်... ဒေါက်...'

ကျန်းရောချန်း တံခါးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ကွမ်းရင်းကျွင်းသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး သူ့မျက်ဝန်းများမှာ နက်မှောင်တည်ငြိမ်နေသည်။

"ကျန်းရောချန်း..."

ကျန်းရောချန်းက တိုးညင်းစွာ ထူးလိုက်၏။

"ဟင်?"

သူ့မျက်ဝန်းများမှာ အပြစ်ကင်းစင်ကာ ကြည်လင်နေပြီး မည်သည့် လှည့်ကွက်မှ မရှိသည့်အလား။

ကွမ်းရင်းကျွင်း စကားပြောရန် ပါးစပ်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ့ဖုန်းမြည်လာသည်။

သူသည် သူ၏ ရှောက်လင်ထုံဖုန်းကို ထုတ်၍ ခလုတ်နှိပ်လိုက်၏။ သူ၏ ကြီးမားသော လက်ဝါးထဲတွင် ထိုဖုန်းလေးမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်နေပုံရသည်။

ကျန်းရောချန်းက နားကို အသာစွင့်ထားလိုက်၏။

ကွမ်းရင်းကျွင်း: "...ဟဲလို၊ သူ့မိဘတွေလား၊ ...နားလည်ပါပြီ။"

သူ ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း နားထောင်နေသော သူကို ငုံ့ကြည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို လာခေါ်ဖို့ မိသားစုတွေ ရောက်နေပြီ။"

အကယ်၍ ကျန်းရောချန်းသာ အမှန်တကယ် အစားထိုးခံထားရတာဆိုရင် သူ့မိသားစုက တစ်ခုခု သတိထားမိမှာ အသေအချာပဲ။

ကွမ်းရင်းကျွင်းက ဆက်ပြောသည်။

"ကျွန်တော်လည်း လိုက်ခဲ့မယ်။"

ဒါက မထင်မှတ်ထားတဲ့ ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တာပဲ။

"ရပါတယ်။"

ကျန်းရောချန်းက အလွယ်တကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။

ဟော့ကျင်ကျယ်၏ ထွက်ဆိုချက်ထဲတွင် သူ့အပေါ် မကောင်းကြံစည်နေသော "ကျန်း" ဆိုသည့်လူအကြောင်း ပါဝင်နေသည်။ ကျန်းမိသားစုတွင်လည်း သူ့ထံမှ သွေးကို လိုချင်နေသော ကျန်းဟန်ယွီ ရှိနေသေးသည်။

သူ့အတွက်တော့ ကျန်းမိသားစုဆိုတာ သေမင်းနဲ့ မခြားလှပေ။ ကွမ်းရင်းကျွင်းသာ လိုက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ကောင်းသေးသည်။

ကျန်းရောချန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သံသယရှိခံနေရကြောင်း မသိသည့်အလား အလွန်ပင် ယုံကြည်မှုရှိရှိ လျှောက်လှမ်းသွား၏။

ကွမ်းရင်းကျွင်းက အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်းရောချန်း၏ နောက်မှ ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

ထိုလူငယ်၏ လည်တိုင်မှာ သွယ်လျဖြူစင်နေပြီး ကိုယ်နှင့် မမျှသော အင်္ကျီအပွကြီးများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ကျောပြင်မှာ အားနည်းဖျော့တော့နေပုံရသည်။ တစ်ချက်ကလေး ထိလိုက်ရုံဖြင့် ကျိုးသွားနိုင်သည့်အလားပင်။

ဤမျှအထိ လှပပြီး အားနည်းပုံရသောသူသည် တကယ်တမ်းတွင် ပါးနပ်လှည့်ပတ်တတ်သည့် သားရဲတစ်ကောင်၏ နှလုံးသားမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ထင်မှတ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

ကွမ်းရင်းကျွင်းသည် သူ့နဖူးကို အသာပွတ်လိုက်မိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် စုံစမ်းမေးမြန်းရေးအခန်းသို့ လျှောက်လာခဲ့ကြသည်။

ကျန်းရောချန်းက အရင်ဦးစွာ လက်လှမ်း၍ တံခါးလက်ကိုင်ကို လှည့်လိုက်ပြီး အတွင်းရှိ လူကို ကြည့်လိုက်၏။

အသက် ၃၀ ခန့်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ရွှေကိုင်းမျက်မှန်ကို တပ်ထားပြီး သူ့မျက်ဝန်းထဲမှ ထက်မြက်လှည့်ပတ်သော အရိပ်အယောင်များကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ကျန်းရောချန်း: ...

'စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။'

'သူကလည်း မျိုးရိုးနာမည် ကျန်း ပဲ ဖြစ်နေမလား။'

ထိုအမျိုးသားက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ကျန်းရောချန်း၊ လုချန်း မင်းကို လာခေါ်တုန်းက ဘာလို့ လိုက်မသွားတာလဲ။"

ကျန်းရောချန်းသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်ပြီး ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။

'ငါကတော့ ငြိမ်နေမယ်... မင်းပဲ ဆက်ပြောတော့။'

ထိုအမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းထဲမှ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် စိတ်မရှည်မှုများမှာ အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။

"မင်းက လူသတ်ဖို့အထိတောင် သတ္တိရှိနေတာလား။"

ကျန်းရောချန်းမှာ ပို၍ပင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

'ရဲတွေက လူသတ်သမားကို ဖော်ထုတ်ပြီးပြီလေ၊ အကယ်၍ ဒီလူက ရဲတွေ လွှတ်လိုက်တာဆိုရင် ကျန်းရောချန်း လူမသတ်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို သူ သိနေမှာပဲ။'

'တကယ်လို့ သူက ကျောင်းကတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်လာတာဆိုရင်လည်း ဆရာက "ကျောင်းသားက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ကူညီဖို့ ရဲစခန်းကို ရောက်နေတယ်" လို့ပဲ ပြောမှာလေ။'

'အခု မေးခွန်းကတော့... လူသတ်သမားကို ငှားခဲ့တဲ့ 'ကျန်း' ဆိုတဲ့လူအပြင် ဘယ်သူက ငါ့ကို လူသတ်သမားလို့ ဒီလောက်အထိ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေရတာလဲ။'

ကျန်းရောချန်းက ကွမ်းရင်းကျွင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

'ခင်ဗျား ရှာနေတဲ့ တရားခံက ဒီမှာပဲ။'

'စုံထောက်ကွမ်း... ခင်ဗျား ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ။'

ကွမ်းရင်းကျွင်းသည် စုံစမ်းမေးမြန်းရေးအခန်း တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်၏။

အခန်းထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုက ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ကျန်းရောချန်းက ထို "ကျန်း" ဆိုသည့် လူကို သနားစဖွယ် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

'ဟဲဟဲ... ထောင်ချောက်ထဲက ကြွက်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိသလိုပဲ။'

ထိုလူကို လက်ထိပ်ခတ်မည့်အချိန်ကို သူ စောင့်နေမိသည်။

သို့သော် ကွမ်းရင်းကျွင်းက မလှုပ်မယှက်ဘဲ ကျန်းရောချန်းကိုသာ လှည့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းများမှာ အေးစက်စွာ တောက်ပနေပြီး အဓိပ္ပာယ်ပါပါ မေးလိုက်၏။

"ဘာလို့ ပြန်မဖြေတာလဲ၊ သူ့ကို မသိဘူးလား။"

ကျန်းရောချန်း: ...

'ဪ... စုံထောက်ကွမ်းက ထောင်ချောက်ထဲက ကြွက်ကိုပဲ ဖမ်းချင်တာ မဟုတ်ဘူး။'

'ငါတို့နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေတာကို ထိုင်ကြည့်ပြီး အမြတ်ထုတ်ချင်နေတာကိုး!'

ဤအချိန်တွင် အားနည်းချင်ယောင်ဆောင်ခြင်းကသာ လူတစ်ဖက်သားကို အလစ်အငိုက် မိစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းရောချန်းသည် မျက်တောင်လေးများ ခတ်ကာ ကွမ်းရင်းကျွင်းဘက်သို့ လှည့်၍ "ဟင်?" ဟု အူကြောင်ကြောင် အမူအရာ ပြလိုက်ပြီးမှ ထိုအမျိုးသားဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။"

ထိုအမျိုးသားမှာ ဒေါသကို မျိုသိပ်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားတော့သည်။

'ဟောင်ကောင်မှာ ကျန်းမိသားစုကို မျက်နှာလုပ်ချင်တဲ့သူတိုင်း သူ့နာမည်ကို သိကြတာပဲ!'

'ကျန်းရောချန်းက မသိဘူးဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါက တမင်သက်သက် စော်ကားတာပဲ။'

သူက တစ်လုံးချင်းစီ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်၏။

"ငါက ကျန်းထင်စံအိမ်ရဲ့ မန်နေဂျာ ကျန်းယုံယန့်ပဲ။"

ကျန်းရောချန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဪ"

ထို ဂရုမစိုက်သော အသံလေးတစ်ချက်ကြောင့် ကျန်းယုံယန့်၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက်ပင် စိမ်းတက်သွားတော့သည်။

ကွမ်းရင်းကျွင်း၏ အကြည့်များမှာ ကျန်းရောချန်းအပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသည်။ ထိုလူငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သောအခါ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဆံပင်လေးများမှာလည်း လိုက်၍ လှုပ်ယမ်းသွားကြသည်။

'သူ့ပုံစံက တကယ်ပဲ အပြစ်ကင်းစင်ပုံရပေမယ့် လူကိုတော့ လှည့်စားနေတာပဲ။'

"ကျန်းယုံယန့်ရဲ့ ပထမမေးခွန်းကို ဘာလို့ ရှောင်နေတာလဲ။"

ကွမ်းရင်းကျွင်းက ကျန်းရောချန်း၏ ဝေခွဲမရသော အကြည့်ကို ဆုံလိုက်ပြီး သတိပေးလိုက်၏။

"လုချန်း အကြောင်းလေ"

'ဒါက နာမည်ကြီးတစ်ယောက်ပဲ။'

'ထျန်းချွမ်တု ဖျော်ဖြေရေးမြို့တော်ဟာ သူ့ရဲ့ လက်အောက်မှာ အောင်မြင်နေတာဖြစ်ပြီး အနောက်ကွမ်းလုံ ရာဇဝတ်မှုနှိမ်နင်းရေးဌာန တစ်ခုလုံးက သူ့ကို ဖမ်းချင်နေကြတာ။'

ဤနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျန်းယုံယန့်က အခြေအနေကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

အိမ်တွင် သွေးသွင်းရန် စောင့်နေသည့် ကျန်းဟန်ယွီကို သတိရသွားပြီး သူ့အမူအရာမှာ ပျော့ပြောင်းသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"လုချန်းအပေါ်မှာ အငြိုးမထားပါနဲ့၊ မင်း သူ့ကို အရူးအမူး ကြိုက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ မင်းသာ အိမ်ကို ပြန်လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူညီချက်က ချက်ချင်း အတည်ဖြစ်မှာပါ။"

လူမှုရေး ကောလာဟလ အချို့မှာ ကွမ်းရင်းကျွင်း၏ အတွေးထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာသည်။

ကျန်းရောချန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"လုချန်းကို ကြိုက်တာလား၊ ကျွန်တော် အခု ကြိုက်နေတာက ကျွန်တော် အခုတင် ရထားတဲ့ ယွမ်သန်းပေါင်းတစ်သောင်း အမွေကိုပဲ။"

'အချစ်တွေကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်စမ်းပါ၊ သန်းတစ်သောင်းနဲ့ ဘယ်လိုမှ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါဘူး။'

ကွမ်းရင်းကျွင်း၏ အတွေးထဲမှ ကောလာဟလများမှာလည်း မေးခွန်းသင်္ကေတများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကျန်းယုံယန့်က ကျန်းရောချန်း ရူးသွားပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။

"ယွမ်သန်းပေါင်းတစ်သောင်း အမွေ ဟုတ်လား။"

အခြေအနေတွေက လက်လွန်ကုန်ပြီဟု သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

'ကျန်းရောချန်းက ဘယ်ကနေ ပိုက်ဆံ သန်းတစ်သောင်း ရမှာလဲ။'

'တကယ်လို့ သူ့မှာ ပိုက်ဆံသာရှိရင် သူတို့ ခိုင်းသမျှလုပ်ပြီး မျက်နှာလုပ်နေမယ့် အူကြောင်ကြောင် အချောအလှလေးအဖြစ် ဆက်ရှိနေပါဦးမလား။'

'တကယ်လို့ ကျန်းမိသားစုက ကျန်းရောချန်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ကျန်းဟန်ယွီက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။'

ကျန်းယုံယန့်မှာ အလွန်ပင် ပျာယာခတ်သွားသဖြင့် ကျန်းရောချန်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

"အခုချက်ချင်း ငါနဲ့အတူ မိသားစုစံအိမ်ကို လိုက်ခဲ့!"

"အခုအချိန်က ရှောင်ဟန် မင်းကို အလိုအပ်ဆုံးအချိန်ပဲ! ရှောင်ဟန်နဲ့ သွေးအမျိုးအစား တူနေပြီး သူ့ကို သွေးပေးနိုင်တာက မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပဲ၊ မင်းသာ ရှောင်ဟန်ကို ကယ်နိုင်ရင် ဥက္ကဋ္ဌကျန်းက မင်းကို သားတစ်ယောက်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမှာပဲ!"

ကျန်းရောချန်း: ...

'ဒီလောက်အထိ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားမျိုးကို ကြားဖူးတာ ဒါဟာ... နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပါစေတော့။'

သူ့အတွေးထဲတွင် လုချန်း၏ မျက်နှာကို မြင်ယောင်လာသည်။

အံ့ဩစရာ ကောင်းပုံချင်းကတော့ အတူတူပါပဲ။

ကွမ်းရင်းကျွင်းသည် မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိသဖြင့် ကျန်းရောချန်းကို အံ့ဩစွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

စစ်ဆေးရေးအခန်းထဲတွင် စကားအပြောကောင်းနေသော သူသည် ယခုအခါ မျက်နှာဖြူဖျော့ကာ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး မျက်တောင်လေးများမှာလည်း သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်ဝန်းများကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

သူ့မျက်တောင်များမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး နှုတ်ခမ်းကို စူထားကာ စိတ်ပျက်ပြီး ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။

သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို အတင်းဆွဲထားသဖြင့် နီရဲနေသော်လည်း ရုန်းကန်ရန်ပင် မကြိုးစားပေ။

ကွမ်းရင်းကျွင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လက်လှမ်း၍ ကျန်းယုံယန့်၏ ပခုံးကို ဆွဲကာ နောက်သို့ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းယုံယန့်မှာ နာကျင်သဖြင့် ညည်းညူလိုက်ရပြီး ကိုင်ထားသော လက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရ၏။

ကျန်းရောချန်း အသိပြန်ဝင်လာ၏။

သူ့လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ နီရဲနေသော အမှတ်အသားကို ကြည့်ကာ ပွတ်လိုက်မိသည်။

သူသည် ကျန်းယုံယန့်က သူ့ကို လူသတ်သမားအဖြစ် ချောက်ချရန် အဘယ်ကြောင့် လူသတ်သမား ငှားခဲ့သလဲဆိုတာကို စုံစမ်းချင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ဤနေရာတွင် တစ်စက္ကန့်လေးပင် ထပ်မနေချင်တော့ပေ။

'သူ အိမ်ပြန်ပြီး ရေချိုးချင်ပြီ!'

ကျန်းရောချန်းက ရုတ်တရက် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စတာကျန်း၊ လူသတ်သမား အများစုဟာ ပြစ်မှုကျူးလွန်ပြီးရင် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို ပြန်လာတတ်ကြတယ်၊ အချို့ဆိုရင် ရဲတွေဆီကိုတောင် ချဉ်းကပ်ပြီး အမှုအခြေအနေကို စုံစမ်းတတ်ကြသေးတယ်။"

"ဒါဆို ခင်ဗျားက ဘယ်အမျိုးအစားထဲမှာ ပါလဲ။"

ကွမ်းရင်းကျွင်း: ...

'ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လူသတ်သမားဆိုတာကတော့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။'

ကျန်းယုံယန့်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ကျန်းရောချန်းသည် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသဖြင့် အနားရှိ ကုလားထိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အသာမှီထားလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ရောက်လာကတည်းက ကျွန်တော့်ကို လူသတ်သမားလို့ စွပ်စွဲခဲ့တာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရဲတွေက သတင်းအချက်အလက်တွေကို ပိတ်ထားတာလေ၊ ခင်ဗျားက လူသတ်မှု ဖြစ်တာကို ဘယ်လိုသိနေတာလဲ၊ ဟော့ကျင်ကျယ်က အရာအားလုံးကို ဝန်ခံပြီးပြီ၊ ခင်ဗျားက သူ့ကို လူသတ်ဖို့ ငှားခဲ့ပြီး ကျွန်တော့်ကို အမှုထဲ ဆွဲထည့်ခိုင်းတာလို့ သူ ပြောတယ်။"

"မင်း!"

ကျန်းယုံယန့်က ကျန်းရောချန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ တုန်ယင်နေတော့သည်။

ကွမ်းရင်းကျွင်းက ကျန်းယုံယန့်၏ ရှေ့တွင် ကာ၍ ရပ်လိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စကားပြောတာ ဆင်ခြင်ပါ!"

ကျန်းရောချန်းက သူ၏ ကာကွယ်ပေးသူ နောက်ကွယ်မှနေ၍ ခေါင်းလေးပြူကာ လိမ်ညာလိုက်သည်။

"စုံထောက်ကွမ်းက ဘာပြောတာလဲဆိုရင် ခင်ဗျားသာ နောက်ထပ် တစ်ယောက်ယောက်ကို လက်ဖျားနဲ့ ထိဖို့ ကြိုးစားရင် အရာရှိကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်မှုနဲ့ တရားစွဲမယ် တဲ့၊ ဒါဆို ခင်ဗျားရဲ့ ပြစ်ဒဏ်တွေက ပိုများလာပြီး သေဒဏ်တောင် ကျနိုင်တယ်လို့ ပြောတာ။"

ကွမ်းရင်းကျွင်း: ... တကယ်တော့ အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။

သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ကျန်းယုံယန့်က သူ့လက်မောင်းကို မြှောက်ကာ နောက်ကွယ်ရှိ လူကို လှမ်းဖမ်းရန် ကြိုးစားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် လက်ထိပ်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းယုံယန့်၏ လက်ကို ခတ်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းရောချန်း: ...

'ကြည့်ရတာ သူက စည်းကမ်းကြီးပုံရပေမယ့် တကယ်တမ်းကျတော့ အခြေအနေကို လိုက်လျောညီထွေ ပြောင်းလဲတတ်တာပဲ။'

သူသည် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ကွမ်းရင်းကျွင်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ သူ့စိတ်ကို ဖတ်နေသည့်အလား တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါ ခင်ဗျား လိုချင်နေတဲ့ မထင်မှတ်ထားတဲ့ ရလဒ်လား။"

ကွမ်းရင်းကျွင်းသည် ကျန်းယုံယန့်၏ အခြားလက်တစ်ဖက်ကိုပါ လက်ထိပ်ခတ်လိုက်ပြီး ကျန်းရောချန်းကို လှမ်းကြည့်ကာ တိုးညင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။"