Chapter 7

ချီယွီရွှမ်း၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ရှူကျစ်ယွီကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် အလွန်နက်ရှိုင်းပြီး အေးစက်သွားသည်။ ထိုအချိန်၌ သူ၏ရှေ့တွင် မည်သူမဆို ရပ်နေမိပါက ခြေထောက်များပင် တုန်ယင်သွားလောက်ပေသည်။

သို့သော် ရှူကျစ်ယွီမှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြင်နာသော အပြုံးကိုသာ ဆက်လက်ထားရှိကာ ချီယွီရွှမ်း၏ရှေ့သို့ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ဖြူဖွေးသော လက်ဖဝါးပေါ်တွင် လုံးဝန်းသော နှမ်းမုန့်တစ်တုံးမှာ တိတ်တဆိတ် တည်ရှိနေပြီး ချိုမြိန်သော အနံ့ကို သင်းပျံ့နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် အပြန်အလှန် စိုက်ကြည့်နေကြရာ နောက်ဆုံး၌ ရှူကျစ်ယွီ၏ လက်မောင်းမှာ ထုံကျဉ်လာသည့်အထိပင် ဖြစ်သွားသည်။ ထိုအခါမှ ချီယွီရွှမ်းမှာ အလျှော့ပေးလိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ထိုနှမ်းမုန့်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။ သူသည် နှမ်းမုန့်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အမူအရာမဲ့စွာ ဝါးစားနေတော့သည်။

ရှူကျစ်ယွီမှာ စိတ်ထဲမှ အောင်ပွဲခံ၍ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

(စားသွားပြီဟေ့!! စာအုပ်ထဲမှာ ဖော်ပြထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ရှောက်ရွှမ်ရွှမ်က နှမ်းမုန့်ကို ဘယ်လိုမှ ငြင်းဆန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်ကို အမှန်ပဲ!!)

ဝတ္ထုထဲတွင် ဇာတ်ပို့ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သူ ချီယွီရွှမ်းအကြောင်းကို အတော်လေး အသေးစိတ် ရေးသားထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့်—သူသည် ဆေးရည်၏ ခါးသက်သော အရသာကို မနှစ်သက်ခြင်းနှင့် ဆေးသောက်ပြီးနောက် နှမ်းမုန့်၏ ဆွဲဆောင်မှုကို မငြင်းဆန်နိုင်ခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။

ချီယွီရွှမ်း၏ တည်ကြည်ခက်ထန်သော မျက်နှာထားကြောင့် ထင်ရှားသော အမူအရာမပြသော်လည်း၊ သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းတို့တွင် ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ နှမ်းမုန့်တစ်တုံးဖြင့် အောင်မြင်စွာ ဖျော်ဖြေနိုင်ခဲ့သည့် ချီယွီရွှမ်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှူကျစ်ယွီမှာ စိတ်ထဲမှ ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်မိပြန်သည်။

(အရမ်းချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ!! သူ့အပေါ်ကို အတင်းခုန်အုပ်ပြီး ပါးပြင်ကို ပြင်းပြင်းလေး နမ်းချင်လိုက်တာ!!)

ဝါးစားနေရင်း ရပ်တန့်သွားကာ ချီယွီရွှမ်းသည် ရှူကျစ်ယွီကို သံသယဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပူပြင်းလွန်းသော အကြည့်များ စွဲကပ်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုမျှပြင်းထန်သော အကြည့်များကြောင့် သူသည် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ တုန်ယင်မိသွားပြီး၊ တစ်ဖက်လူသည် သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား မျက်ဝန်းမျိုးဖြင့် ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ရှူကျစ်ယွီသည် အစောင့်နှစ်ဦး၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း လက်ခံလိုက်သည်။ သူသည် အစောင့်တို့ကို ကယ်တင်ခြင်းဖြင့် ချီယွီရွှမ်း၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ချန်ရိကျစ်ကို အသာလေး ဖိနှိပ်လိုက်နိုင်ခြင်းမှာမူ မမျှော်လင့်ဘဲ ရလိုက်သည့် အပိုဆုလာဘ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ ဆန္နရွက်ကို လက်ဖက်ရည်ဟု မှားယွင်းထင်မှတ်ပြီး ပို့ပေးလိုက်သူမှာ ချန်ရိကျစ် ဖြစ်နေမည်ဟု သူ လုံးဝမသိခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ သူတို့ကိစ္စ ပြီးပြီဆိုရင် မင်းကိစ္စကို ပြောကြရအောင်"

ချီယွီရွှမ်းက ရှူကျစ်ယွီကို အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ စစ်သူကြီးတဲထဲကို အတင်းဝင်လာတာ ဘာပြစ်မှုဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား"

ရှူကျစ်ယွီမှာ စိတ်ထဲမှ "ဒုက္ခပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ (ဟာ... ရှောက်ရွှမ်ရွှမ်က ဒီကိစ္စကို ဘာလို့ မှတ်မိနေသေးတာလဲ) သူသည် ဖြူစင်ရိုးသားဟန်ဆောင်ကာ ယုံကြည်ချက်ရှိစွာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စစ်သူကြီးဆီကို အအေးမိပျောက်ဆေးရည် လာပို့တာပါ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ စစ်သူကြီးရဲ့ ကျေးဇူးကိုလည်း တုံ့ပြန်ချင်လို့ပါ။ အကြောင်းကြားစာကတော့... ကျွန်တော်လာတဲ့အချိန်မှာ တံခါးနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိလို့ပါ!"

ချီယွီရွှမ်း: "..."

"ဟေ့... မင်းက စစ်သူကြီးကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ လာတာကိုး... ဒါနဲ့ မင်း ဖျားနေတာ သက်သာသွားပြီလား? အရင်က ဖျားနေတယ်လို့ မှတ်မိနေတာပဲ?"

ရှောင်နန်က ရှူကျစ်ယွီ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသည့် ပူပူနွေးနွေး ဆေးရည်ပန်းကန်ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဖျားတာက အပြည့်အဝ မပျောက်သေးပေမယ့် သက်သာလာပါပြီ။ စစ်သူကြီး အအေးမိမှာ စိုးရိမ်တာနဲ့ အထူးတလည် ဆေးရည်ကျိုပြီး လာပို့တာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စစ်သူကြီး ရေထဲဆင်းခဲ့ရတာက ကျွန်တော့်ကြောင့်လေ။ တကယ်လို့ သူ နေမကောင်းဖြစ်သွားရင် ကျွန်တော့်အပြစ်တွေချည်းပဲ"

ရှူကျစ်ယွီက ရှောင်နန်ကို စကားပြောနေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများကမူ ချီယွီရွှမ်းထံသို့ ကြင်နာယုယစွာ ငေးကြည့်နေသည်။ ချီယွီရွှမ်းက ထိုအကြည့်တို့ကို ထပ်မံတွေ့ရှိသောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် အလွန်ထူးဆန်းသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စစ်ဗိုလ်များမှာလည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်စိမှိတ်ပြကာ အချက်ပေးလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များတွင် "စစ်သူကြီးဆီကို အချစ်နတ်ဘုရား ရောက်လာပြီ" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

(ခက်ပြီ ခက်ပြီ၊ ဒီသမားတော်ရှူကလည်း လှလိုက်တာ! စစ်သူကြီးက အလှပဂေးကို ကယ်တင်လိုက်တဲ့ သူရဲကောင်းဖြစ်သွားပြီ! ဒီလိုဇာတ်လမ်းမျိုးက အချစ်ဇာတ်လမ်းတွေကို ပိုပြီး ဖြစ်ပေါ်စေတာပေါ့!)

"အဟမ်း... စစ်သူကြီး၊ ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ကြရအောင်။ ဒီအအေးမိပျောက်ဆေးရည်ကို မြန်မြန်သောက်လိုက်ပါ။ တကယ်လို့ စစ်သူကြီး နေမကောင်းဖြစ်သွားရင် နောက်တစ်ခေါက် စစ်ပွဲက လွယ်မှာမဟုတ်ဘူး"

ရုပ်ရည်တင့်တယ်သော စစ်ဗိုလ်က တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ အပြုံးကမူ ပွဲကြည့်ကောင်းနေသည့် စိတ်ကို ဖော်ပြနေသည်။ အခြားစစ်ဗိုလ်များမှာလည်း အနားယူရန် အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးဖြင့် ထွက်သွားကြပြီး ဘာမှနားမလည်သူများကိုလည်း အတင်းဆွဲခေါ်သွားကြသည်။

ခဏအကြာတွင် တဲအတွင်းရှိ လူများမှာ ကုန်စင်သွားကြသည်။ အစောင့်နှစ်ဦးမှာလည်း လုံးဝ အဖက်လုပ်ခြင်းမခံရသည့် ချန်ရိကျစ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ရှူကျစ်ယွီမှာ ဆေးပန်းကန်ကို ကိုင်ထားလျက် ချီယွီရွှမ်းကို အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရှိသော ချစ်ခင်မှုကို မဖုံးကွယ်တော့ပေ။

ချီယွီရွှမ်းမှာမူ မျက်နှာထား တင်းမာနေဆဲဖြစ်ပြီး ရှူကျစ်ယွီကို မနှစ်မြို့သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အချစ်စကားများကို သူ နားမလည်နိုင်သလို လက်ခံချင်စိတ်လည်း မရှိပေ။ ရှူကျစ်ယွီသည် စကားမပြောဘဲ ဆေးပန်းကန်ကို ချီယွီရွှမ်းဘေးရှိ စားပွဲငယ်လေးပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် တင်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

ချီယွီရွှမ်းမှာ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။ (ဒီလူက သတ္တိရှိလွန်းတာလား၊ ငါ့ကိုတောင် မလေးမစားနဲ့ လာထိရဲရတယ်လို့) သို့သော် ရှူကျစ်ယွီသည် သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ခဏမျှ စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အအေးမိတဲ့ လက္ခဏာ မတွေ့ရပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စိတ်ချရအောင် ဒီဆေးရည်ကို သောက်ထားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ"

ချီယွီရွှမ်းမှာ လက်ကို တိတ်တဆိတ် ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဆေးပန်းကန်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ချက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။ ဆေးပန်းကန်ကို ချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ရှေ့တွင် နှမ်းမုန့်တစ်တုံးမှာ အံ့သြဖွယ် ထပ်မံပေါ်လာလေတော့သည်။

ချီယွီရွှမ်း: "..."

..

role ခွဲ မှား ဖို့ မကြံ ကြနဲ့နော်