အခန်း (၄၆) လျှိုပုဖန်

ကျောင်းအားကစားကွင်းအတွင်းရှိ တောက်ပသော မီးရောင်စုံများကို ဖွင့်ထားကြသည်။

ကလေးတွေက တကယ်ကို သနားဖို့ကောင်းပြီး ကျောင်းရဲ့ အခြေအနေတွေကတော့ ထူးကဲကောင်းမွန်လှသည်။ 

မီးရောင်များက နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ပင် အလွန်တောက်ပနေသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့မှာ ညဘက်တွင်ပင် ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေကြရဆဲဖြစ်သည်။

"ဟိုမှာကြည့်စမ်း၊ နောက်ထပ် ချောချောလေးတစ်ယောက် လာပြန်ပြီ" ဟု ကွင်း၏ အနောက်မြောက်ထောင့်တွင် လေးထောင့်ပုံစံဖြင့် ဒူးထောက်ထိုင်နေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူမဘေးက သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏ ခြေထောက်ကို နင်းထားရင်း ပြောလိုက်၏။

သူမ၏ သူငယ်ချင်းက ဆတ်ခနဲ ထထိုင်လိုက်ပြီး "ဘယ်မှာလဲ? ဘယ်မှာလဲ" ဟု တိုးတိုးလေး မေးသည်။

"နင့်ရဲ့ နောက်တည့်တည့်မှာပဲ၊ နည်းပြက သူ့ကို စကားပြောနေတယ်၊ အခွင့်ကောင်းပဲ" ဟု ထိုမိန်းကလေးက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောလိုက်ရာ ဝမ်းဗိုက်လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေသော မိန်းကလေးမှာ အဝေးသို့ အသည်းအသန် လှမ်းကြည့်တော့သည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ကောင်လေးတစ်ဦးသည် လူအုပ်ရှေ့တွင် နည်းပြနှင့် စကားပြောနေကြ၏။

"ဒုတိယတန်းရဲ့ နောက်ဆုံး အစွမ်းထက်တဲ့လူက နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့" 

မိန်းကလေးတွေနောက်မှာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေတဲ့ ယောက်ျားလေးတွေဆီကလည်း စကားသံတွေ ထွက်လာပြီး ကျောင်းသားတွေ အချင်းချင်း စတင်ဆွေးနွေးလာကြသည်။

"ဟေ့ လူဝတုတ်၊ နင့်မှာ နောက်ဆုံးတော့ အဖော်ရပြီဟေ့" ဟု ဆံပင်တိုတိုနှင့် မိန်းကလေးတစ်ဦးက လှည့်ကြည့်ကာ ချစ်စဖွယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။ 

သူမသည် လေ့ကျင့်ခန်းကို အားစိုက်လုပ်နေရသော သူမ၏ အတန်းဖော်ကောင်လေးကို စိုက်ကြည့်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"အာ..."

လူဝတုတ် ဟု အမည်ပြောင်ပေးခံထားရသော ထိုကောင်လေးမှာ တကယ်တမ်းတွင် မဝလှဘဲ သာမန်ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်သာ ရှိသူဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နိုးထသူများအချို့အတွက်မူ သူသည် တကယ်ကို လူဝတုတ် ဖြစ်နေသည်။

ကြယ်တာရာ စွမ်းအားစုစုပေါင်းပမာဏသည် နိုးထလာသူတစ်ဦး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ 

ထို့ကြောင့် နိုးထသူများသည် သူတို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ရန် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းကို အရူးအမူး စွဲလမ်းကြသည်။

အိပ်မက်ကိုယ်စီနှင့် ဤကလေးတစ်သိုက်မှာ အရိုးပေါ် အရေတင်လောက်အောင် ပိန်သူပိန်၊ ကြွက်သားအဖုအထစ်နှင့် ကျစ်လစ်သူက ကျစ်လစ်နေကြသည်။

ဝတုတ်မှာ ထိုအတန်းထဲ၌ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် မလှပသူ အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ 

သူအပြင် ဝတုတ် နံပါတ် ၂၊ ၃ နှင့် ၄ ဟူသော အမည်ပြောင်နှင့် အခြားသုံးဦးလည်း ရှိသေး၏။

ယခုနှစ်တွင် သာမန်အတန်း ၁၆ တန်းနှင့် နိုးထသူများအတန်း ၈ တန်း ရှိသည်။

ကျန်းပင် အထက်တန်းကျောင်းသည် ၎င်း၏ ကျော်ကြားမှုကြောင့် နိုးထလာသူ ကျောင်းသား အများအပြားကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ 

ကျောင်းအငယ်အများစုတွင် နိုးထသူအတန်း တစ်တန်း သို့မဟုတ် နှစ်တန်းသာ ရှိတတ်သည်။

သာမန်အတန်းများတွင် ကျောင်းသား ၄၀ သို့မဟုတ် ၅၀ ခန့် ရှိတတ်သော်လည်း နိုးထသူများအတန်းတွင်မူ တစ်တန်းလျှင် ၂၄ ဦးသာ ရှိသည်။

နိုးထသူ ကျောင်းသားများကို သူတို့၏ စာပေဘာသာရပ် ရမှတ်များနှင့် ကြယ်တာရာ မြေပုံများအပေါ် မူတည်၍ အတန်းခွဲဝေပေးသည်။ 

စာပေဘာသာရပ်ရမှတ်မှာ စုစုပေါင်းရမှတ်၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းသာ ပါဝင်သည်။

ပထမတန်းမှာ ထူးချွန်ထက်မြက်သူများ သီးသန့်ထားသည့် အတန်းအဖြစ် လူသိများသည်။ 

သူတို့မှာ စာပေရမှတ်ထက် စွမ်းရည်ရမှတ် ပိုများသူများဖြစ်ပြီး တစ်နည်းအားဖြင့် ဤအသုတ်ထဲတွင် အရည်အချင်းအရှိဆုံး အထက်တန်းလွှာများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျန်းရှောင်ရောက်ရှိသွားသော ဒုတိယတန်းမှ ကျောင်းသားများသည် ထိပ်တန်းအရည်အချင်း မရှိကြသော်လည်း အားနည်းသူများတော့ မဟုတ်ကြပေ။

စစ်သင်တန်း စတင်ခဲ့သည်မှာ ၁၀ ရက်ကျော်ပြီဖြစ်သော်လည်း ဒုတိယတန်းတွင် ၂၃ ဦးသာ အမြဲတမ်းရှိနေခဲ့ပြီး တတိယတန်းမှ မည်သူမျှ ပြောင်းရွှေ့လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ကျောင်းသားများမှာ ကျောင်းက ဘယ်သူ့အတွက် နေရာလပ် ချန်ထားသလဲဆိုသည်ကို အချင်းချင်း အတင်းပြောကာ ခန့်မှန်းနေကြသည်။

ဒုတိယတန်းမှာ ပထမတန်းထက် နိမ့်သော်လည်း ကျန်ရှိသော အခြား ၆ တန်းထက်မူ ရလဒ်များစွာ ပိုကောင်းကြသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဒုတိယတန်းက ကျောင်းသားတွေတင်မကဘဲ ကျန်တဲ့ ၇ တန်းလုံးက ကျောင်းသားတွေပါ ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ လူကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

သူ ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩဖို့ကောင်းနေမလဲဆိုတာကို သူတို့ သိချင်နေကြသည်။

နောက်ဆုံးတော့ လူတိုင်း စောင့်မျှော်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ကျောင်းသားသစ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

သူ့မှာလည်း မျက်လုံးနှစ်လုံး၊ ပါးစပ်တစ်ခု၊ လက်နှစ်ဖက်၊ ခြေထောက်နှစ်ဖက် ရှိပြီး အရပ်ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါးသာ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သတိပြုမိသွားကြသည်။ 

သူက ကြည့်ရသည်မှာ အန္တရာယ်မရှိမည့်ပုံစံရှိပြီး ကောလာဟလတွေထဲကလို ကြောက်စရာကောင်းမည့်ပုံ မပေါ်ပေ။

ဝတုတ်သည် အားစိုက်ကာ လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခု လုပ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့မှီကာ ရပ်လိုက်

သည်။ 

ထို့နောက် ခြေထောက်ကို ကွေး၊ လက်ကို ဒူးပေါ်တင်ကာ အဝေးက ထိုလူကို လှမ်းကြည့်ရင်း

"ဟဲဟဲ၊ လျှိုခယ်... နင် ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ငါသိတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"နင်က ငါတို့ရဲ့ သတင်းပေး မဟုတ်ဘူးလား၊ နင့်လျှာက တော်တော်စွမ်းတာပဲ" 

ဆံပင်တိုနှင့် မိန်းကလေးက ချစ်စဖွယ်ပြုံးရင်း ဝတုတ်ကို လက်ညှိုးသုံးချောင်း ထောင်ပြလိုက်သည်။

"ဟင်" ဝတုတ်က မေးသည်။

လျှိုခယ်က "သုံးမိနစ်အတွင်း သူ့အကြောင်း အချက်အလက်အားလုံး ငါ့ကိုပေးရမယ်"

"သုံးမိနစ်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ဒီည လေ့ကျင့်ခန်းပြီးတာနဲ့ နင်သိချင်တာ အကုန်ပြောပြမယ်" 

ဝတုတ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"နင်က အတော်ဆုံးပဲဆိုတာ ငါသိပြီးသား"

လျှိုခယ်က ချိုသာသော အသံလေးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝတုတ်မှာ ကျေနပ်သွားပြီး အနည်းငယ် မျက်နှာချိုသွေးသော အပြုံးဖြင့် "ဒါပေမဲ့ ငါက အလကားတော့ မလုပ်ပေးနိုင်ဘူးနော်" ဟု အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

လျှိုခယ်က သူမ၏ ဝိုင်းစက်သော မျက်လုံးလေးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်လိုက်ရာ ဝတုတ်၏ ရင်ကို အရည်ပျော်သွားစေသည်။

"နင့်ရဲ့ WeChat အကောင့် ပေးလေ" 

ဝတုတ်က လက်ကလေးပွတ်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီလေ" 

လျှိုခယ်က မတတ်သာသလို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး သူ့ရဲ့ WeChat အကောင့်ကို ငါ့ကို အရင်ပေးရမယ်နော်"

"ရတာပေါ့" ဝတုတ်က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အကျယ်ကြီး ပြောလိုက်သည်။

အဝေးတစ်နေရာမှ ကျန်းရှောင်သည် ရှေ့ကနည်းပြကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ကမ္ဘာကြီးက ကျဉ်းလိုက်တာ" ဟု တွေးနေမိသည်။

ထိုနည်းပြမှာ တခြားသူမဟုတ်၊ ကျန်းရှောင်၏ တစ်ကိုယ်ရည်နည်းပြဖြစ်ခဲ့ဖူးသော လေကျင်း ပင်။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်က လေကျင်းသည် အကင်စားဖို့ အသည်းအသန် ဖြစ်နေသဖြင့် နှုတ်ဆက်ဖို့ပင် မေ့ကာ ရှယန် အိမ်မှ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားသည်ဟု ကျန်းရှောင် ထင်ခဲ့သည်။

လေကျင်းက ပထမနှစ် ကျောင်းသားသစ်တွေအတွက် နည်းပြအဖြစ် ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

'ဒီလူ ဘယ်လောက်တောင် ပိုက်ဆံပြတ်နေလို့လဲ'

'နေရာတကာမှာ အလုပ်တွေ လိုက်လုပ်နေတာပဲလား'

ကျန်းရှောင်သည် လေကျင်း၏ အရည်အချင်းကို သိထားပြီး သူသည် ကျွမ်းကျင် တိုက်ခိုက်ရေးဖော်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသည်။ 

သို့သော် ဒုတိယတန်း၏ နည်းပြအဖြစ် ငှားရမ်းခံရသည်အထိ ကျွမ်းကျင်လိမ့်မည်ဟုတော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါ။

'ဒါပေမဲ့ ဒါက စစ်သင်တန်း မဟုတ်ဘူးလား'

'တပ်မှူးက ဘယ်မှာလဲ'

"မင်း နှင်းတောထဲကနေ ပြန်ထွက်လာနိုင်ပြီပေါ့"

"ရှယန် ငါ့ကို ပြောပြတုန်းက မင်းအတွက် နည်းနည်း စိုးရိမ်နေတာ" ဟု လေကျင်းက ပြုံးလျက် ပြောသည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ဆရာကောင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး 'ဒီထိပ်တန်းနည်းပြက ကျန်းရှောင်ကို သိနေတာလား' ဟု တွေးတောနေမိသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ထွက်လာနိုင်ပါပြီ"

"စိတ်ပူပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ကျန်းရှောင်က ကျေးဇူးတင်စွာ ပြောလိုက်သည်။ 

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် အတူတူ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီးနောက် ခိုင်မာသော သံယောဇဉ်တစ်ခု ရှိနေကြသည်။

မှန်ပါသည်၊ လေကျင်းက လေ့ကျင့်ပေးသူဖြစ်ပြီး ကျန်းရှောင်ကတော့ ထိုးကြိတ်ခံရသည့် သဲအိတ်အဖြစ်သာ နေခဲ့ရခြင်းပင်။

'အဲဒီစကားစုကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရအောင်'

'အင်း...'

'ဒါက တကယ်ကို သနားစရာကောင်းတာပဲ'

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

"သူ ငါ့ကိုပြောတုန်းက စိုးရိမ်သွားတာ၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ မေ့သွားပြီး အကင်သွားစားလိုက်

တယ်" ဟု လေကျင်းက ဆိုသည်။

ကျန်းရှောင်မှာ ဆွံ့အသွားတော့သည်။

လေကျင်းက ကျန်းရှောင်ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်၏ မျက်လုံးကို အထူးတလည် စိုက်ကြည့်ကာ "အေး၊ မင်း ကြည့်ရတာ အားအင်ပြည့်ဝနေပုံပဲ"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှင်းတောက အန္တရာယ်များတယ်လေ"

"မင်းရဲ့ အားအင်တွေကို မှန်ကန်တဲ့နေရာမှာ အသုံးချခဲ့ပုံရတယ်" ဟု ပြောသည်။

ကျန်းရှောင်က "ဟင်"

"ဒါ့အပြင် နှင်းတောက အရမ်းအေးတာ"

"သွားလာရတာ မလွယ်လောက်ဘူး" 

လေကျင်းက ကျန်းရှောင်၏ ပခုံးကို ပုတ်ကာ ဆက်ပြောသည်မှာ "ကမ္ဘာမြေက ဘေးကင်းပေမဲ့ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်ရမယ်"

"မင်းက ငယ်သေးတယ်၊ ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖျက်ဆီးလိုက်နဲ့ဦး"

ကျန်းရှောင်မှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသည်။

"မင်း ကျောင်းမှာ နေမှာလား ဒါမှမဟုတ် အိမ်

ပြန်မှာလား"

လေကျင်းက ဆက်မေးသည်။

"ကျောင်းမှာပဲ နေမယ်၊ အဲဒါက ပိုအဆင်ပြေတယ်"

"၁၀၂ လမ်းမကြီးကို နေ့တိုင်း ဟိုဘက်ဒီဘက် သွားနေရတဲ့ ဒုက္ခက သက်သာတာပေါ့" ဟု ကျန်းရှောင်က ပြန်ဖြေသည်။

"နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းတွေရော အလုံအလောက် ရှိရဲ့လား"

"မင်း နောက်ကျမှ ရောက်လာတာ ငါတွေ့တယ်၊ မဝယ်ရသေးရင် ဒီည ငါ့ဆီမှာ လာအိပ်လို့ရတယ်" 

ဟု လေကျင်းက သဘောကောင်းစွာ ပြောသည်။

ကျန်းရှောင်က ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားနဲ့ အတူအိပ်ရတာ ကျွန်တော် ရိုးနေပြီ"

"ခင်ဗျားရဲ့ ဟောက်သံတွေကလေ၊ ကျွန်တော်..."

ဆရာကောင်းမှာ သူ ရှိနေကြောင်း သိသာစေရန် ချောင်းဟန့်လိုက်ရတော့သည်။

"အာ၊ ဆရာကောင်း ဆောရီးဗျာ၊ ကျွန်တော်က စကားပြောရင် နည်းနည်း ပါသွားတတ်လို့"

"ဒီကလေးက ကျွန်တော့် တပည့်ဟောင်းပါ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက နှင်းတောထဲမှာ သွားလေ့ကျင့်နေတာ၊ ပြန်ထွက်မလာနိုင်မှာကို ကျွန်တော် တကယ် စိုးရိမ်နေတာ" 

လေကျင်းက ပြုံးပြီး ကျန်းရှောင်၏ ကျောကို ပုတ်ကာ "မင်းအဖွဲ့ထဲ ပြန်သွားတော့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်သည် အဖြူရောင် လက်တိုရှပ်နှင့် အနက်ရောင် ဘောင်းဘီတိုကို ဝတ်ဆင်ကာ မြက်ခင်းပြင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ကျောင်းသား ၂၃ ဦးမှာ လေးတန်းခွဲထားပြီး တစ်တန်းလျှင် ၆ ဦးစီ ရှိသည်။ 

ကျန်းရှောင်သည် နောက်ဆုံးတန်း၏ လွတ်နေသော နေရာသို့ သဘာဝကျကျ လျှောက်သွားလိုက်၏။

ကျန်းရှောင် အဖွဲ့ထဲကို ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် ရှေ့တန်းက ယောက်ျားလေးတစ်ဦး လှည့်

ကြည့်လာသည်။ 

သူက ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် မျှတပြီး မျက်ခုံးထူထူ၊ မျက်လုံးကြီးကြီးနှင့် ယောက်ျားပီသသော ပုံစံရှိသည်။

သူကတော့ ဝတုတ်ပင် ဖြစ်၏။

ဝတုတ်က ပြုံးလိုက်ပြီး လျောင်တုန်းလေယူလေသိမ်း အဝဲကြီးဖြင့်...

"ဟေ့ အတန်းဖော်၊ ငါ့နာမည်က လျှိုပုဖန် ပါ"

"ပု က ကျင့်ပု (တိုးတက်ခြင်း) ရဲ့ ပု၊ ဖန် ကတော့ ဖင်ဖန် (သာမန်) ရဲ့ ဖန် ပေါ့"

"ငါက ဒီအတန်းရဲ့ သတင်းဆက်သွယ်ရေး တာဝန်ခံပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မြောက်ပိုင်းပြည်နယ် သုံးခုတွင် မြောက်ဘက်နှင့် နီးကပ်သူများသည် စံတော်ချိန် တရုတ်စကား နှင့် ပိုတူသော လေယူလေသိမ်းဖြင့် ပြောဆိုကြသည်။

ပေကျန်း လေယူလေသိမ်းမှာ မန်ဒရင်နှင့် နီးစပ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း လျောင်တုန်း လေယူလေသိမ်းမှာမူ ဒေသသုံးစကား သန့်သန့်ဖြစ်သည်။

ပေကျန်း လေယူလေသိမ်းသည် မန်ဒရင်နှင့် မည်မျှပင် နီးစပ်စေကာမူ မြောက်ပိုင်းပြည်နယ် သုံးခုအတွက်သာ သီးသန့်ဖြစ်သော ဒေသသုံး ဝေါဟာရများစွာ ရှိနေပါသေး၏။

ကျန်းရှောင် ဘာမှမပြောရသေးခင်မှာပင် ဘေးက အတန်းဖော်တစ်ဦးက "ဟက်၊ သတင်းဆက်သွယ်ရေး တာဝန်ခံတဲ့" ဟု လှောင်ပြောင်လိုက်သဖြင့် ကျန်းရှောင် အံ့ဩသွားသည်။

ထိုကောင်လေး၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အမာရွတ်တစ်ခု ရှိပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ကြမ်းတမ်းမည့်ပုံပေါ်သည်။

သူက သတင်းဆက်သွယ်ရေး တာဝန်ခံ ဆိုသည့် စကားလုံးကို အထင်သေးပုံရပြီး လျှိုပုဖန်ကို လှည့်ကြည့်ကာ "ဒီကျောင်းက လူတိုင်းက မင်းဟာ ဒုတိယတန်းရဲ့ သတင်းပေးမှန်း သိနေကြတာပဲ"

"ဟက်၊ လျှိုပုဖန်... နင် သာမန် (ပုဖန်) ဖြစ်တာကိုတော့ ငါလက်ခံပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက တိုးတက် (ကျင့်ပု) နေပုံတော့ မရဘူးနော်" ဟု ထေ့ငေါ့လိုက်သည်။

လျှိုပုဖန်၏ အပြုံးမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသော်လည်း သူက ဆက်ပြုံးထားပြီး "မင်း ငါ့ကို အထင်သေးလည်း ရပါတယ်"

"တစ်လှမ်းဆုတ်ပြီး အလျှော့ပေးလိုက်တာက ကမ္ဘာကြီးကို ပိုသာယာစေတာပေါ့"

"ဟားဟား" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ထိုကျောင်းသားမှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် ကြောင်သွားပြီးနောက် နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ကျန်းရှောင်သည် လျှိုပု

ဖန်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း 'အခုခေတ် ကလေးတွေက ဒီလောက်တောင် စောစောစီးစီး ရင့်ကျက်နေကြ

တာလား' ဟု တွေးနေမိသည်။

'ဒါကို အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်က ပြောလိုက်တာလား'

'သူ့မှာ ဒီလောက်တောင် မြင့်မားတဲ့ EQ (စိတ်

ခံစားမှုဆိုင်ရာ ဉာဏ်ရည်) ရှိနေတာလား'