အပိုင်း၂၈၅

🍵Chapter 285

အခြား အတန်း​ဖော်များ ထွက်သွား​သောအခါ ချန်ချိုက်ရှင်းက ထုံရွှယ်လူ၏ လမ်းကို ပိတ်ကာ ခါးခါးသီးသီး ​ပြောလာခဲ့သည်။ 

"ထုံရွှယ်လူ နင်မ​ကျေနပ်ရင်လည်း ဆရာ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ​ပြောရင်​ပြော ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကို တိုက်ရိုက်လာ​ပြောပါလား... နင်ကအခု ​ကောင်းမင်ကို ခိုင်းပြီး ငါ့ကို ခက်ခဲ​အောင် လုပ်​နေတာ... နင်အရမ်း လွန်လွန်း​နေပြီလို့မထင်ဘူးလား"

ထုံရွှယ်လူ သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ 

"ပထမတစ်ခု နင့်ကို ခက်ခဲ​အောင် လုပ်ဖို့ ​ကောင်းမင်ကို ငါခိုင်းထားတာ မဟုတ်ဘူး... ​ကောင်းမင်နဲ့ငါက ဟိုးအစကတည်းက ပြဿနာ ဖြစ်ထားတာ... အခုထိ ပြန်တည့်​သေးတာ မဟုတ်ဘူး... ဒုတိယအချက် ငါကလည်း ဇာတ်လိုက်မ​နေရာကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားဘူး​နော်"

ချန်ချိူက်ရှင်းက ထုံရွှယ်လူ၏ ပုဒ်ဖြတ်သင်္ကေတများကို မယုံနိုင်သည်က စိတ်မ​ကောင်းဖွယ်ရာပင်။ 

"နင်​လျှောက်​ပြောမ​နေနဲ့... နင်သာ ​ကောင်းမင်ကို ခိုင်းမထားရင် သူက ဘာလို့ နင့်ကို ​နေရာတိုင်းလိုက်ပြီး ကာကွယ်​ပေး​နေမှာလဲ... သူက ရူး​​နေလို့လား"

ထုံရွှယ်လူ ​လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ "သူ ရူး​နေလို့ ​နေမှာ​ပေါ့"

​ပြောပြီး​နောက် သူမ လှည့်ထွက်သွား​လေသည်။

သူမ၏ ​နောက်​ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ချန်ချိုက်ရှင်းတစ်​ယောက် ​ဒေါသထွက်ရလွန်းသဖြင့် သွားများ ​ကြေလုနီးပါး အံကြိတ်ထားလိုက်သည်။ 

🍵

​နွေရာသီ၏ ည​နေခင်း​လေ​ပြေ​လေး ​တိုက်ခတ်လာပြီး အမည်မသိ အင်းစက်ပိုး​ကောင်များက ပန်းပွင့်​လေးများအကြား ​တေးသီကျူး​နေကြသည်။ 

ထုံရွှယ်လူက ​အိပ်​ဆောင်သို့ ပြန်လာ​နေရင်း မျက်​မှောင်ကြုတ်ထားမိသည်။

​ကောင်းမင်က ဘာ​​သောက်လုပ်​တွေ လုပ်ဖို့ ​ကြိုးစား​နေတာလဲ...

​ကောင်းမင်က သူမနဲ့ ချန်ချိူက်ရှင်းကြားမှာ က​​တောက်ကဆ​တွေ ပိုများလာ​အောင် လုပ်ဖို့ ကြိုးစား​နေတာများလား... 

သူမသာ ဒီလို လုပ်ချင်တာဆိုရင်​တော့ ​အောင်မြင်သွားပြီ....

သူမက​တော့ ကိစ္စ​တွေက ဒီ​လောက်ထိ မရိုးရှင်းဘူးလို့ ထင်​နေမိတယ်...

​နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ထုံရွှယ်လူက ​ကောင်းမင်၏ လုပ်ရပ်များထံမှ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုများစွာ လုပ်ထားခဲ့​သော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ ထို​နေ့ကလိုပင် ဆက်လုပ်​နေခဲ့သည်။

ထိုအချင်းအရာကို မြင်​သောအခါ ချန်ချိုက်ရှင်းက ထုံရွှယ်လူ ​ကောင်းမင်ကို ထိုသို့လုပ်ရန် ခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်မည်ဟု ပိုပို၍ ယုံကြည်လာ​သော်လည်း သူမကိုယ်သူမ သတိ​ပေးထားသည့်အတွက် ယာယီလက်​လျော့လိုက်ရသည်။

ထို့​​နောက် ​နောက်ပိုင်း အစမ်း​လေ့ကျင့်မှုများတွင် ချန်ချိုက်ရှင်းက ထုံရွှယ်လူကို မျက်စိ​ဒေါက်​ထောက် ကြည့်​နေခဲ့သည်။ 

ထုံရွှယ်လူက စိတ်အ​နှောက်အယှက် ဖြစ်ရလွန်းသဖြင့် ထိုစိတ်ပျက်စရာ ဝိဥာဏ်နှစ်​ကောင်ကို ချက်ချင်း ​ဖြေရှင်းချင်​​နေခဲ့သည်။ 

သို့​သော်လည်း သူမက ​ကောင်းမင် စပြီး လှုပ်ရှားမလာခင်အထိ ​ပြေး​ပေါက်ကို ဖွင့်​ပေးမထားချင်ခဲ့​ပေ။ 

🍵

ထုံရွှယ်လူက ဤ​နေရာတွင် ဗီလိန်နှင့် ​တွေ့​နေရ​သော်ငြား ဖန်ကျင်းယွမ်မှာ ပဲ​စေ့မျက်လုံး​ကောင်နှင့် ​တွေ့ဆုံ​နေရသည်။

ထိုအခိုက် သူမက တက္ကသိုလ်မှ အ​ထွေ​ထွေ​ထောက်ပံ့ပို့​ဆောင်​ရေးဌာနချုပ်အိမ်ယာသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ဂိတ်​ပေါက်ဝသို့ ​ရောက်လာချိန်တွင် သစ်ပင်ကို မှီကာ ရပ်စောင့်​နေသည့် ​ရှောင်ချန်ဖျင်နှင့် တည့်တည့်တိုးသွားသည်။ 

သူမ ​ရောက်လာသည်ကို ​တွေ့​သောအခါ သူက ချက်ချင်းဆိုသလို အ​ပြေး​​ရောက်လာသည်။ 

"ကျင်းယွမ် အိမ်ပြန်မလို့လား"

ဖန်ကျင်းယွမ် မျက်လုံးလှိမ့်လိုက်သည်။

 "ကျွန်မ ​နောက်ကို မလိုက်ခဲ့နဲ့... ရှင်နဲ့ စကားမ​ပြောချင်ဘူး"

"မင်း ​ပြောစရာ မလိုပါဘူး... ကိုယ်​ပြောတာ နား​ထောင်"

​ရှောင်ချန်ဖျင်က ကပ်ဖားရပ်ဖား လုပ်ရင်း ​ပြုံးလိုက်ရာ သူ့မျက်လုံးများက ပို၍ ​သေးသွား​လေသည်။ 

သူ​ပြောသလိုပင် အိတ်ထဲမှ စကပ်တစ်ထည်ကို ထုတ်လိုက်ပြီးကမ်း​ပေးလိုက်သည်။ 

"ဒါက ​နောက်ဆုံးထွက် စတိုင်​လေ... မင်းနဲ့ အရမ်းလိုက်မယ်ထင်လို့... ပြန်​​ရောက်ရင် ဝတ်ကြည့်လိုက်​နော်"

ဖန်ကျင်းယွမ် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွား​သော်လည်း သူမ၏ ​ခေါင်းကို ခါယမ်း၍ ​ပြောလိုက်သည်။ 

"ရှင့်ဆီက​နေ ပစ္စည်း​တွေ အလကား မယူချင်ပါဘူး"

​ရှောင်ချန်ဖျင်: "မင်းမလိုချင်ရင် လွှင့်ပစ်ရ​​တော့မှာပဲ"

သူ​ပြောသည့်အတိုင်း စကပ်ကို ​ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ 

၎င်းက အ​ယောင်ပြသာ လုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်​သော်လည်း ဖန်ကျင်းယွမ်က မသိ​လေရာ သူ တကယ်ပင် စကပ်ကို လွှင့်ပစ်​တော့မည်ဟု ​တွေးလိုက်သဖြင့် ခုန်ထွက်ကာ အမှတ်တမဲ့ဖြင့် ​ကောက်ယူရန် ပြင်သည်။

ဤသို့ ခုန်ထွက်လိုက်သဖြင့် ​ခြေ​ချော်သွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓါကိုယ်တစ်ခုလုံး ​မတည်မငြိမ် ဖြစ်ကာ ​မြေ​ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

သူမက လန့်သွားသဖြင့် ​အော်ဟစ်လိုက်သည်။ 

​ရှောင်ချန်ဖျင်ကလည်း တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမကို အ​ပြေးသွားဆွဲလိုက်သည်။

ဖန်ကျင်းယွမ်က သူ​ ပြေးလာပြီး ​ရေနစ်​နေသည့် လူတစ်​ယောက်ကို ကယ်တင်​နေသကဲ့သို့ သူမကို ဆွဲယူလိုက်သည်ကို ကြည့်ကာ သူ့​ဘောင်းဘီကို အလျင်အမြန် ဆွဲလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓါကိုယ်ကို ဟန်ချက်ညီသွား​​စေရန် လုပ်​ဆောင်လိုက်သည်။ 

နှစ်​ယောက်သားက စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ချိန်မှာပင် "ဗြိ" ဟူ​သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

​ရှောင်ချန်ဖျင်၏ ​ဘောင်းဘီမှာ ဖန်ကျင်းယွမ်၏ အ​လေးချိန်ကို မခံနိုင်​တော့သဖြင့် ပြဲထွက်သွားခဲ့​လေသည်။ 

ပြဲသွားသည်။

ထို့​နောက် ပွင့်သွားသည်။

​ရှောင်ချန်ဖျင်တစ်​ယောက် သူ့​ဘောင်းဘီအကွဲကို ကြည့်​နေချိန်မှာပင် ​အေးကနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ဖင်​လေးခဗျာ လှစ်ဟသွားရှာ​လေသည်။

ရှက်စရာအ​ကောင်းဆုံးအချက်မှာ အတွင်းရှိ ​အောက်ခံ​ဘောင်းဘီမှာ ​ပေါက်ပြဲ​နေပြီး ပြန်ပြင်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ခြင်း​ပင်။

ဖန်ကျင်းယွမ်: "..."

​ရှောင်ချန်ဖျင်: "..."

အချိန်များက ရပ်တန့်သွားပုံ​ပေါ်သည်။

ဖန်ကျင်းယွမ်က ​ရှောင်ချန်ဖျင်၏ ဖင်ထက်မှ အ​ပေါက်ကို ကြည့်ကာ အချိန်အ​တော်ကြာ ပြန်မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့​​ပေ။

​လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး ​ရှောင်ချန်ဖျင်၏ ဖင်ထက် ​အေးစက်စက် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရမှသာ ​အောက်ခံ​ဘောင်းဘီအပြဲအ​ကြောင်း သတိရမိသွားပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဝက်​​ခေါင်းပြုတ်လို ရဲတွက်သွားခဲ့သည်။ 

ဖန်ကျင်းယွမ်က သူ၏ နီရဲ​နေ​​သော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အားရပါးရ ရယ်ချလိုက်​လေ​တော့သည်။ 

"ဟားဟားဟား... ​ရှောင်ချန်ဖျင် ရှင့်ဖင်မှာ အ​ပေါက်ကြီး"

ယ​နေ့​ခေတ်တွင် လူတိုင်း၏ အဝတ်အစားများက ချုပ်ရာများ အဖာအ​​ထေးများ ရှိတတ်ကြ​သော်လည်း လူငယ်များကမူ ​အောက်ခံအဝတ်အထည် အ​ပေါက်အပြဲများကို မဝတ်ချင်ကြ​ပေ။ သူမက ​ရှောင်ချန်ဖျင်တစ်​ယောက် အပြင်ပိုင်းတွင် ​ခေတ်ဆန်​ပြီး အတွင်းပိုင်းတွင်မူ ​အောက်ခံ​​ဘောင်းဘီအပြဲ ဝတ်ထားမည်ဟု ထင်မထားခဲ့​ပေ။ 

သူမက အမှန်ပင် ရယ်ချင်​​နေသည်။

ဖန်ကျင်းယွမ်က ​ခေါင်းပြုတ်ကျလုနီးပါး ရယ်​မောလိုက်သဖြင့် ​ရှောင်ချန်ဖျင်တစ်​ယောက် အလွန်အမင်း ရှက်​သွား​လေသည်။

သူက စကပ်ကို ဖင်အ​နောက်ဖက်ကို အုပ်ကာ ​ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ့်ကို စကပ်ငှားလိုက်ဦး... ပြီးမှ ပြန်​ပေးမယ်​နော်"

"မယူ​တော့ဘူး... ရှင့်ဖင်ကို အုပ်ဖို့ စကပ်ဝတ်ထားလိုက်"

​ပြောပြီး​​နောက် သူမက ရှုံမဲ့လျက် ​ပြေးထွက်သွားပြီး ထွက်​ပြေးသွားချိန်တွင် သူမ၏ ရယ်သံကြီးကိုပါ ကြား​နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ 

​ရှောင်ချန်ဖျင်မှာ ရှက်လွန်းသဖြင့် ​မြေကြီးထဲတွင် တွင်းတူးကာ ဝင်ပုန်းချင်စိတ် ဖြစ်သွားသည်။ 

ဖန်ကျင်းယွမ်က ပြုံး​နေရင်း အိမ်သို့ အ​ပြေးပြန်လာသဖြင့် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည့် အ​မေဖန်နှင့် ဝင်တိုက်မိသွားသည်။

အ​မေဖန်မှာ မျက်နှာများ နီရဲကာ ပြုံးရယ်​နေသည့် သူမကို ကြည့်ကာ မ​နေနိုင်ဘဲ ​မေးမိသွားသည်။ 

"ဘာ​တွေ ရယ်​နေတာလဲ... မိန်းက​လေး​တွေက ကိုယ့်ရဲ့ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းရမယ်... နင်အခု ဘယ်လိုဖြစ်​နေပြီလဲ ကြည့်လိုက်စမ်း"

ဖန်ကျင်းယွမ်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်း​လေးကို အုပ်ကာ ​ပြောလိုက်သည်။ "အ​မေ... သမီးက အိမ်ကို တစ်ပတ်မှ တစ်ခါပဲ ပြန်လာတာကို သမီးကို သတိမရဘူးလားလို့... ဒါနဲ့ စကားမစပ် ဘာလို့အလုပ်က​နေ အ​စောကြီး ဆင်းလာတာလဲ"

အ​မေဖန်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဝင်းလက်သွား​လေသည်။ "နင့်အစ်ကိုက ဒီ​နေ့ ဘလိုင်းဒိတ် သွားမှာ​လေ... မိန်းက​လေးက တကယ်​ကောင်းတယ်... အ​မေ ပြန်လာပြီး ပြင်ဆင်ပြီးရင် နင့်အစ်ကိုနဲ့ လိုက်သွား​ပေးမလို့"

ဖန်ကျင်းယွမ်က တစ်ခဏမျှ တုန်လှုပ်သွားသည်။ "အစ်ကိုကြီးက ဘလိုင်းဒိတ် ထပ်​တွေ့မလို့တဲ့လား"

သိပ်မကြာခင်က သူမ၏ အစ်ကိုကြီး မည်သည့်အတွက်​ကြောင့် ​ပြောင်းလဲသွားသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့​သော်လည်း သူမ၏ အစ်ကိုကြီးက ထုံရွှယ်လူကို ကြိုက်​နေ​ကြောင်း မကြာ​သေးခင်ကမှ သိလိုက်ရသည်။

အတိတ်တွင် ထုံရွှယ်လူ သူ့​နောက်သို့ လိုက်ခဲ့စဥ်က ဂရုမစိုက်ခဲ့​ပေ။ ​နောက်ပိုင်းတွင် ထုံရွှယ်လူ ထုံအိမ်မှ ထွက်သွားပြီး ချစ်သူ ရသွားသည့် အချိန်မှသာ သူ ထုံရွှယ်လူကို သ​ဘောကျ​နေ​ကြောင်း နားလည်ခဲ့ရသည်။

ချစ်​​ပေးသင့်တဲ့အချိန်တုန်းက မချစ်ခဲ့ဘဲ ပြီးမှ ​နောင်တရ​​နေရလား...

အ​​မေဖန်က ပြုံး၍ ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

 "နင့်အစ်ကိုကြီး ဒီဘဝမှာ လက်မထပ်​တော့မှာကို စိုးရိမ်​နေခဲ့ရတာ... ဒါ​ပေမယ့် အခုတ​လော အိမ်​ထောင်ပြုချင်စိတ် ​ပေါ်လာတယ်ထင်တယ်... အခု နင်တစ်​ယောက်ပဲ ကျန်​တော့တယ်"

ဖန်ကျင်းယွမ်က မျက်​လုံးလှိမ့်လိုက်သည်။ "ဗိုက်ဆာလိုက်တာ... အ​မေ စားစရာ မရှိဘူးလား"

သူမ၏ အ​မေက အိမ်​ထောင်ပြုရန် ​လော​ဆော်လိုက်တိုင်း သူမ၏ သမီးမှာ ဦးချိုတစ်​ချောင်းသဖွယ် ဖြစ်လာ​ကြောင်းကို မသိ​ပေ။ အိမ်​ထောင်ပြုခြင်းအ​ကြောင်း စကားအနည်းငယ် ​ပြောရုံမျှဖြင့် သူမ၏ နားရွက်များ နီရဲလာ​လေသည်။ 

အ​မေဖန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ​ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကို နားပူနား​ဆာလုပ်​နေတယ်လို့ နင်​တွေး​​နေမှန်း ငါသိတယ်... နင်က ဒီ​လောက်ထိ အသက်ကြီး​နေမှ တငိုငို တရီရီ ဖြစ်​နေမယ်... စားစရာက မီးဖို​ချောင်ထဲမှာ ရှိတယ်... ကိုယ့်ဘာသာ သွားယူလိုက်"

ဖန်ကျင်းယွမ်က မီးဖို​ချောင်ထဲသို့ ​ပြေးသွားပြီး စိတ်မ​ကျေမနပ်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းများကို တွန့်​ကွေးကာ ​ပြောလိုက်သည်။ "မငိုပါဘူး"

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ​ရှောင်ချန်ဖျင် အရှက်ကွဲသွားသည့်ပုံစံ ​ပေါ်လာပြန်သည်။

​အောက်ခံ​ဘောင်းဘီမှာ အ​ပေါက်ရှိ​နေတာ တစ်ဘဝစာလုံး ​လှောင်ရယ်​နေလို့ ရပြီ...

🍵

ဤအပတ်ပိတ်ရက်တွင် ထုံကျားရှင်း၏ ​မွေး​နေ့ ရှိ​နေသည်။

စ​နေနှင့် တနင်္ဂ​နွေ​နေ့တွင် အစမ်း​လေ့ကျင့်မှု ရှိ​နေ​သော်လည်း ထုံရွှယ်လူက အချိန်ယူကာ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်

ဤနှစ်ဝက်တွင် ထုံကျားရှင်း၏ ရလဒ်များမှာ အ​တော်​လေး ​ကောင်းမွန်လှသည်။ ​ရှောင်ကျားမင်ကဲ့သို့ အမှတ်100မရ​သော်လည်း ​နောက်ဆုံးမှ ​ရေတွက်ပါက ပထမနှင့် ဒုတိယမဟုတ်သည့်အပြင် သူ၏ အတန်းလုပ်​​ဆောင်မှုများကလည်း အ​တော်​လေး ​ကောင်းမွန်လာသည်။

ထုံရွှယ်လူက သူအကြိုက်ဆုံး ဘဲကင်နှင့် ​​​ဟော့​ပေါ့အစပ်၊ ပြင်သစ်စတိုင် အာလူး​ချောင်း​ကြော်ကို ပြုလုပ်ထားသည့်အပြင် ခရမ်းချဥ်သီးများကို အသုံးပြုကာ ကိုယ်ပိုင်စတိုင်တို့စရာပြုလုပ်ထား​သေးသည်။

ထို့အပြင် သူမက အရသာရှိပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ​ကောင်းလှသည့် ​ဟင်းပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည့် ​ကောက်ညှင်းဘဲဥမုန့်ကိုလည်း ပြုလုပ်​ပေးခဲ့​သေးသည်။ 

စား​သောက်ချိန် ​ရောက်​သောအခါ အာလူး​ချောင်း​ကြော်များနှင့် ​ကောက်ညှင်းဘဲဥမုန့်က က​လေးများအကြိုက် ဖြစ်လာသည်။ 

အာလူး​ကြော်ပြီးသွား​သောအခါ အပြင်ဘက်အ​ရေခွံက ကြွပ်ရွ​နေပြီး အတွင်းတွင်မူ အလွန် နူးညံ့​နေသည်။ ထို့​နောက် ​ချဥ်ချဥ်ချိုချို ခရမ်းချဥ်သီးဆောစ့်ထဲတွင် နှစ်လိုက်​သောအခါ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကြော်ပြီး​နောက် အီစလယ် ဖြစ်​နေ​​သော ခံစားချက်များကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီး ပို၍ စား​လေ​လေ အနံ့ပို​မွှေး​​လေ​လေ ဖြစ်လာသည်။

ထုံကျားရှင်းက အာလူး​ချောင်း​ကြော်များကို ပါးစပ်ထဲသို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပစ်သွင်း​နေသည်။ 

"မမကြီး... အရင်တုန်းကကျ ဘာလို့ သားတို့ကို ဒီလိုစား​ကောင်းတာ​​လေး​တွေ လုပ်မ​ကျွေးရတာလဲ"

ထုံရွှယ်လူ: "ဒီနည်းလမ်းကို ​တွေးမိတာ သိပ်မကြာ​သေးဘူး... ဒါ​ကြောင့် ငါလည်း စမ်းလုပ်ကြည့်လိုက်တာ​လေ... ဒီ​လောက်ထိ အရသာရှိမယ် မထင်ထားဘူး"

ရှန်ဝမ်ရုန်က လူကြီးတစ်​ယောက် ဖြစ်​သော်ငြား သူမသည်လည်း အာလူး​ချောင်း​ကြော်များကို ကြိုက်​နေသည်။ 

"အာလူး​တွေကို ဒီလိုလှီးပြီး ​ကြော်တာက ဒီ​လောက် ​စား​ကောင်းမယ် မထင်ထားဘူး... အရသာက ​ကောင်းလိုက်တာ... ကျူးကျူးရဲ့ အဘိုးကို သမီးဆီက သင်ခိုင်းထားရမယ်"

ထုံရွှယ်လူ ပြုံး၍ ပြန်​ဖြေလိုက်သည်။

 "စကားမစပ်... ​ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာ​မေးပွဲက ဇူလိုင်ကျရင် ပြန်ကျင်းပ​တော့မယ်... ​ဝေ့ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်​နေပြီလား"

​ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာ​မေးပွဲအ​ကြောင်း ကြားလိုက်ရ​သောအခါ ရှန်ဝမ်ရုန် ပြုံး၍ မျက်လုံးများကို ​မှေးကျဥ်းလိုက်သည်။ 

"အဲ့ဒီက​လေးက အခုတ​လော ​တော်​တော်​လေး စာကြိုးစား​နေတာ... အရင်တုန်းက​​တော့ လူတိုင်းက စာ​မေးပွဲကို တစ်ကြိမ်ပဲ လုပ်မှာကို စိုးရိမ်​နေခဲ့ကြတာ... အခု​တော့ မကြာ ခင် ဒုတိယအကြိမ် လာ​တော့မယ်... ကြည့်ရတာ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ အနာဂါတ်က ပိုပိုပြီး ​ကောင်းလာ​တော့မှာပဲ"

အခြားသူများ ထိုအ​ကြောင်းကို ကြား​သောအခါ ​ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင်​ ​မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အ​ယောင်များဖြင့် ပြည့်သွား​လေသည်။ 

ထုံရွှယ်လူသည်လည်း ထိုအ​ကြောင်းကို နှလုံးသားထဲတွင် အတည်ပြု​ပေးလိုက်သည်။ 

လွန်ခဲ့သည့် ဆယ်နှစ်က တိုင်းပြည်အ​ပေါ် ကြီးမားသည့် ပျက်စီးမှုကြီးကို ကြုံ​တွေ့​စေခဲ့ရ​သော်လည်း ထိုသင်ခန်းစာ​ကြောင့်ပင် အစိုးရက မှန်ကန်​သော ​ပေါ်လစီအတွဲလိုက်ကို ပြဌာန်းမည်ဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည်က စတင်ကြီးပွားလာကာ ကမ္ဘာ​မြေကို တုန်လှုပ်​​စေမည့် အ​ပြောင်းအလဲများကို ကြုံ​တွေ့ကြရမည် ဖြစ်သည်။ 

​ရှောင်းမျန်မျန်​နှင့် ​ဝေ့ကျူးကျူးတို့က စားပွဲတွင် ထိုင်​နေကြပြီး လက်တစ်ဖက်စီ၌ ဘဲဥ​များ ကိုင်ကာ သူတို့၏ ​ခေါင်းဖြင့် တိုက်လိုက်ကြသည်။

ဘဲဥခွံ ကွဲအက်သွား​သော်လည်း ဘဲဥအကာ ထွက်မလာသဖြင့် က​လေးမ​လေးနှစ်​ယောက်က ​အော်ဟစ်ကာ အံ့အားသင့်သွားကြ​လေသည်။ 

"ဘွားဘွား... ဥထဲမှာ ​ကောက်ညင်း​တွေ ရှိ​နေတယ်"

​ရှောင်းမျန်မျန်​လေးက မျက်လုံး​လေးများ ဝိုင်းသွားသည်။ "မမ... ဘဲဥကွဲသွားပြီလား"

ထုံရွှယ်လူသည် တစ်​ယောက်​​ယောက်က ယ​နေ့တွင် ဘဲဥများက ကွဲပြား​နေသည်ကို သတိပြုမိသွား​ကြောင်း ​တွေ့​သောအခါ ပြုံးပြလိုက်သည်။

 "ကွဲမကွဲကို ဖွင့်ပြီး​တော့ ကြည့်လိုက်​လေ"

​ရှောင်းမျန်မျန်နှင့် ​​ဝေ့ကျူးကျူးတို့က ဘဲဥများကို အလျင်အမြန် ခွာလိုက်ကြရာ ​ကောက်ညင်းဆန်များ ထပ်ပေါ်လာပြီး ပို၍ အံ့သြဖို့ ​ကောင်းသည်မှာ အသားနှင့် အခြား​သော အဆာပလာများပင် ရှိ​နေ​သေးသည်။ 

ဘဲဥထဲတွင် ထည့်ထားသည့် ​​ကောက်ညှင်းဆန်​၏ အရသာမှာ ဆားငံ​ကောက်ညှင်းဖက်ထုပ်၏ အရသာနှင့် တူ​နေ​သော်လည်း အသစ်အဆန်း ဖြစ်မှုမှာ ​ကောက်ညှင်းဖက်ထုပ်များနှင့် မယှဥ်နိုင်​​ပေ။

ဘဲဥများတွင် ​ကောက်ညှင်းနှင့် အဆာပလာများကို ထည့်သွင်းထားသဖြင့် က​လေးများကို လန်းဆန်းတက်ကြွသွား​စေခဲ့သည်။ တစ်ခါတည်းနှင့် နှစ်လုံး သုံးလုံး​လောက်အထိ စားခဲ့ကြသည်။

ထုံကျားရှင်းက တတိယ​မြောက် ​ကောက်ညင်းဘဲဥကို ​ကောက်ယူလိုက်သည်။ "မမက ကြိုလဲ မ​ပြောထားဘူး... ဒီဘဲဥ​တွေ ဘယ်လို လုပ်ထားလဲ သိချင်လိုက်တာ"

အမှန်မှာ မတိုင်မီအချိန်ကအထိ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် မ​ကျေနပ်ချက်တစ်ခု ရှိ​နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ့အစ်မကြီးက သူ့​မွေး​နေ့ကို အ​လေးအနက် မထားဟု ခံစားရသဖြင့် ဘဲဥများကို စားပွဲ​ပေါ်တွင် တန်းထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ဘဲဥများကို အရသာ မရှိဟု ​ပြောလို၍ မဟုတ်ဘဲ ယ​နေ့က သူ့​မွေး​နေ့ဖြစ်၍ တစ်နှစ်မှာ တစ်ကြိမ်သာ ကြုံရခြင်း ဖြစ်သည်။ စားပွဲ​ပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို သူ့အကြိုက်များသာ ဖြစ်ရမည်ဟု ​မျှော်လင့်ထားသည်။ 

မထင်မှတ်ထားစွာဖြင့် သူ့အစ်မကြီးကို အထင်လွဲမိသွားသည်။

ရှန်းဝန်ရုန်က ဗိုက်​က​လေး​ဖောင်းသည်အထိ စား​သောက်​နေ​သော ​မြေးမ​လေးကို ကြည့်ကာ သူမသည်လည်း သိလိုစိတ် ဖြစ်သွားရသည်။ 

"ရွှယ်လူ... ဘဲဥ​တွေကို ဘယ်လိုလုပ်ထားတာလဲ... ဘယ်လိုလုပ် ​ကောက်ညှင်း​တွေ ထည့်ထားတာလဲ"