အပိုင်း၂၈၈

🍵Chapter 288

ထုံရွှယ်လူသည်လည်း တုန်လှုပ်သွားသည်။

ကိစ္စများကို ထိုမျှ​လောက်အထိ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့​ပေ။

မတိုင်မီ​လေးတင်က ချန်ချိုက်ရှင်း သူမကို ​ခြေထိုးလိုက်သည်​ကြောင့်သာ မဟုတ်ခဲ့ပါက ​သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲ​နေရမည့်သူမှာ သူမသာ ဖြစ်ရ​ပေ​တော့မည်။

ထိုအ​ကြောင်းကို ​တွေးမိလိုက်ချိန်တွင် တုန်ယင်သွားမိသည်။ 

ထုံရွှယ်လူ၏ အကြည့်များက ကြမ်းပြင်ထက်တွင် အသိစိတ်မရှိ လဲ​​လျောင်း​နေသည့် ချန်ချိုက်ရှင်းကို စိုက်ကြည့်​နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်ယင်​နေသည့် ​ကောင်းမင်အ​ပေါ်တွင် အကြည့်​ရောက်သွားသည်။

သူမ ထိုသို့ဖြစ်​နေသည်ကို မြင်​​သောအခါ ထုံရွှယ်လူတစ်​ယောက် ထိုမ​တော်တဆမှုက သူမနှင့် ပတ်သက်​နေရမည်ဟု သံသယမဝင်ဘဲ မ​နေနိုင်​ပေ။

ဒါရိုက်တာချန်က​ ​ကြောင်အ​နေရာမှ တစ်ခဏကြာမှ အသိပြန်ဝင်လာပြီး ​အော်ဟစ်ရင်းဖြင့် စတိတ်စင်​ပေါ် ​ပြေးတက်လာခဲ့သည်။

 "ရှင်းရှင်း... ဘယ်လို​နေ​သေးလဲ... ရှင်းရှင်း... ​ဒေါ်​လေးကို မ​ခြောက်ပါနဲ့"

ထုံရွှယ်လူက ခပ်​လော​လော ​အော်​ပြောလိုက်သည်။ "ဒါရိုက်တာချန်... မြန်မြန် ရပ်ပြီး သူ့ကို မလှုပ်ပါနဲ့"

သူမက ​ကြောင်အ​နေ​သော ​လူတစ်စုကို လှည့်​ပြောလိုက်သည်။ "​ကြောင်​နေရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး... ဆရာ​တွေနဲ့ ​ကျောင်းဆရာဝန်ကို သွား​ခေါ်​ကြ... လူကယ်ဖို့က အ​ရေးကြီးတယ်"

လူတိုင်းက အသိပြန်ဝင်လာကြသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါအခုပဲ ​ဆရာဝန် သွား​ခေါ်လိုက်မယ်

"ဒါဆိုရင် ငါ ​ဌာနမှူးနဲ့ ဆရာ​တွေကို သွားပြီး သတင်းပို့လိုက်မယ်"

"ငါလည်း လိုက်မယ်"

​ကောင်းမင်က သူမလည်း ​ထွက်သွားမည်ဟု ​ပြောလိုက်​သော်လည်း ထုံရွှယ်လူ၏ လက်​များက သူမကို လှမ်းဆွဲလာသည်။ 

"အားလုံး သွားကုန်ကြပြီ... အတန်း​ဖော်​ကောင်းက အတန်း​ဖော်ချန်ကို ​စောင့်​ရှောက်ဖို့ ​နေခဲ့ပါ"

​ကောင်းမင်၏ မျက်လုံးများက နီရဲ​နေပြီး ထုံရွှယ်လူကို ကြည့်လာသည်။ 

"ငါ​နေရင်လည်း ကူညီ​ပေးနိုင်တာ မရှိဘူး... ငါ့ကိုလွှတ်"

ထုံရွှယ်လူ မျက်​မှောင်ကြုတ်ကာ နာကျင်​နေ​သော မျက်နှာထား​ပေါ်လာသည်။ "မကူညီနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူက ​ပြောလဲ... ကျွန်မ ​ခြေ​ထောက်​တွေ အရမ်းနာ​နေတာ... အတန်း​ဖော်​ကောင်း ကျွန်မကို ထူ​ပေးပါဦး"

"..."

​ကောင်းမင်က သူမကို စိုက်ကြည့်လာပြီး ဆူညံပူညံ လုပ်​နေသည်ကိုလည်း မုန်းတီး​ကြောက်ရွံ့​နေသည်။ သူမက ထိလွယ်ရှလွယ် ဖြစ်​နေ၍လား မသိ​သော်လည်း ထုံရွှယ်လူ တစ်ခုခုကို သိ​နေသည့် ပုံ​ပေါ်​နေသည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစား​နေရသည်။

ထုံရွှယ်လူက သူမ၏ လက်​မောင်းကို တွဲကာ တစ်ကိုယ်လုံးကို သူမအ​ပေါ် ပစ်မှီလိုက်ပြီး တွဲ၍ ​လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူမက ဤကိစ္စများမှာ ​ကောင်းမင်နှင့် ဆက်နွယ်​နေခြင်း မရှိ​ကြောင်း လတ်တ​​လော သက်​သေမပြနိုင်​သေး​သော်လည်း ​ကောင်းမင် မလုပ်ခဲ့လျှင်​တောင် အမှန်တရားကို သိ​နေလိမ့််မည်ဟု ခံစားရသဖြင့် လွှတ်​​မပေးနိုင်​ပေ။ 

မကြာမီ ​ကျောင်းဆရာဝန်နှင့် ဌာနမှုးများ အ​ပြေးအလွှား ​ရောက်ရှိလာကြသည်။ ​သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲ​နေသည့် ချန်ချိုက်ရှင်းကို ​တွေ့​​လိုက်ရ​သောအခါ လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ရိုးရှင်း​သော စစ်​ဆေးမှုများ ပြီး​နောက် ​ကျောင်းဆရာဝန်က ​ပြောလိုက်သည်။

 "ဒီအတန်း​ဖော်ရဲ့ ​ခေါင်းကွဲသွားတယ်... ကျွန်​တော် အရင်ဆုံး ​သွေးတိတ်​အောင် ပတ်တီးစည်း​​ပေးထားပါတယ်... ပြီးရင်​တော့ ​နောက်ဆက်တွဲ လက္ခဏာ​တွေကို ​ရှောင်ရှားဖို့ ​ဆေးရုံကို သွားပြီး စစ်​ဆေးကြည့်ဖို့ လိုမယ်"

ဒါရိုက်တာချန်က မျက်လုံးများ ပိတ်ထားသည့် တူမဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်​သောက ​ရောက်​နေသည်။ "ဒေါက်တာ... ကျွန်မ တူမ​လေး... အဆင်​ပြေမှာပါ​နော်"

သူမက မတိုင်မီ​လေးတင်ကမှ တူမဖြစ်သူ မ​လျော်ကန်သည့် အပြုအမူများ လုပ်ခဲ့ခြင်း​​ကြောင့် ​ဒေါသထွက်ခဲ့ရပြီးအိမ်​ပြန်​ရောက်လျှင် ဆူရန် စီစဥ်ထား​သော်ငြား ထိုကဲ့သို့​သော မ​တော်တဆမှုမျိုး ရုတ်တရက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့​ပေ။ 

ချန်ချိုက်ရှင်းသာ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားခဲ့ပါက ပြန်​ရောက်သည့်အခါ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးအား မည်သို့ ရှင်းပြရမည်ကိုပင် မသိ​တော့​ပေ။

သူမ​ရှေ့မှာတင် ဖြစ်သွားတာ​လေ...

ဒဏ်ရာကို သန့်ရှင်း​ရေး လုပ်ပြီး​နောက် ဆရာဝန်က ​ပြောလိုက်သည်။ "အချိန်တစ်ခု​လောက်အထိ ကျွန်​​တော်လည်း မသိဘူး... ဦး​နှောက်ဆိုတာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အ​ရေးအကြီးဆုံးနဲ့ ထိခိုက်အလွယ်ဆုံး အင်္ဂါ ဆို​တော့​လေ... ဂရုမစိုက်မှု​လေး တစ်ခုက​တောင် လူ့ဘဝကို အန္တာရာယ်ထဲ ဆွဲ​ခေါ်သွားနိုင်တယ်"

မီးဆိုင်းပန်းက အမြင့်မှ ကျလာပြီး ​ခေါင်းကိုလည်း ထိခိုက်ခဲ့​သေးသဖြင့် ​ဦး​နှောက်အတွင်းပိုင်း ​သွေးယိုစီးမှု၊ ​ခေါင်းဒဏ်ရာ စသဖြင့် ဖြစ်​ပေါ်​စေနိုင်သည်။ အ​​ခြေအ​နေကို အမြင်ဖြင့် ဆုံးဖြတ်၍ မရ​ပေ။ 

ဒါရိုက်တာချန်က ​ဒေါက်တာ၏ စကားများကို ကြား​သောအခါ အဆုံးတွင် တရှုံ့ရှုံ့ ငိုလာသည်။

ဒဏ်ရာကို ပတ်တီး စည်းပြီးသွား​သောအခါ ​ကျောင်းဆရာဝန်နှင့် အတန်း​ဖော်များက ချန်ချိုက်ရှင်းကို ထမ်းစင်​ပေါ်တွင် တင်၍ ​ဆေးရုံသို့ အ​ပြေးအလွှား သွားပို့ကြသည်။

လူအုပ်စုကြီး ထွက်သွား​သောအခါ အစမ်း​လေ့ကျင့်မှူခန်းမကြီး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ​​သွေးညှီနံ့များသာ ကျန်ရှိ​နေ​လေ​တော့သည်။

​​ဌာနမှူးက မျက်​မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ 

"ဘာ​တွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲ ​ပြောစမ်း"

မတိုင်မီက အတန်း​ခေါင်း​ဆောင် ရှစ်ကျန်းရွဲ့တစ်​ယောက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး အချိန်အ​တော်ကြာသည်အထိ ပြန်မသက်သာလာနိုင်ခဲ့​ပေ။ ဤအခိုက်တွင် ​ကြောက်ရွံ့​နေ​သေး​သော်ငြား ဖြစ်ခဲ့သမျှ အလုံးစုံကို ​ပြောပြလိုက်သည်။

​ဌာနမှူးက "ကျွတ်" ဟူ​​သော အသံဖြင့် မျက်​မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "မီးဆိုင်းက ဘာလို့ လူ​ပေါ်တည့်တည့် ထပြုတ်ကျရတာလဲ... ကြိုးလဲထားတာ မကြာ​သေးတာ မှတ်မိပါတယ်"

ယ​နေ့​ခေတ် မီးဆိုင်းများက ​နောက်ပိုင်း​ခေတ် မီးဆိုင်းများနှင့် ကွာခြား​ပေသည်။ ၎င်းကို မျက်နှာကျက်​ပေါ်တွင် တန်း၍ တပ်ရမည့်အစား ကြိးဖြင့် ဆွဲထားကြသည်။ ​​ကျောင်းဘက်က ကြိုးများကို မကြာခဏ စစ်​ဆေးခဲ့​သော်လည်း မထင်မှတ်ထားစွာဖြင့် ပြဿနာ တက်သွားသည်။

ထုံရွှယ်လူက ကြွပ်ဆတ်ဆတ်အသံဖြင့် ​ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာဟွမ်... ကျွန်မက​တော့ ကြိုးကို စစ်ကြည့်သင့်တယ်လို့ထင်တယ်... သဲလွန်စတစ်ခုခု ​တွေ့ရင်​တွေ့မှာ"

​ဌာနမှူးက အသိပြန်ဝင်လာပြီး ​ခေါင်းမြန်မြန် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "မင်း​​ပြောတာမှန်တယ်... ဒီကို လျှပ်စစ်ပညာရှင်တွေ လာကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်"

ထုံရွှယ်လူထံမှ ဆွဲခံထားရသည့် ​ကောင်းမင်မှာ ထိုစကားကို ကြား​သောအခါ ထပ်ပြီး တုန်ယင်သွား​လေသည်။

ထုံရွှယ်လူ သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "အတန်း​ဖော်​ကောင်း ဘာလို့​အေးစက်​နေတာလဲ... တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်​နေတာပဲ"

လူတိုင်းက ထိုစကားကို ကြား​သောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများက ​ကောင်းမင်အ​ပေါ် အကြည့်​ရောက်သွားကြ​လေသည်။

"​ကျောင်းသူ​ကောင်း... ရှင့်မျက်နှာက ဖြူ​ဖျော့​နေတာပဲ... အဆင်​ပြေရဲ့လား"

"ကြည့်ရတာ ​ကြောက်သွားလို့ ထင်တယ်..

ခုနက ​အတန်း​ဖော်ချန် ​ခေါင်းထိသွားတုန်းကဆို ငါ့​ခြေ​ထောက်​တွေ ​ပျော့​ခွေသွားတာ"

​ကောင်းမင်မှာ ထုံရွှယ်လူ၏ လက်များဖြင့် အဆွဲခံထားရသည်။ "ဟုတ်တယ်... ကျွန်မ ​ကြောက်သွားလို့... ဗိုက်​တွေ​တောင် နာလာတယ်ထင်တယ်... အ​ဆောင်ကို ပြန်ပြီး အနားယူလိုက်ဦးမယ်​နော်"

​ပြောပြီး​နောက် သူမလှည့်ထွက်သွားသည်။

ထိုအခိုက် လျှပ်စစ်ပညာရှင် ​ရောက်လာသည်။

ထုံရွှယ်လူ အလျင်စလို ​ပြောလိုက်သည်။

 "အတန်း​ဖော်​ကောင်း... ခဏ​လောက် ​စောင့်ပါဦးလား... လျှပ်စစ်ပညာရှင် စစ်​ဆေးပြီးသွားရင် အ​ဆောင်ကို ပြန်လိုက်ပို့​ပေးဖို့ ရှင့်ကို ဒုက္ခ​ပေးရဦးမယ်"

​ကောင်းမင်မှာ နှလုံးသားထဲတွင် မုန်းတီးမှုများ အပြည့်ဖြင့် ရပ်သွားရပြန်သည်။

သို့​သော်လည်း ထုံရွှယ်လူက သူမကို အလွတ်မ​ပေးခဲ့​​ပေ။ သူမသာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရှိဘဲ ခပ်​လော​လော ထွက်သွားလိုက်ပါက လူတိုင်းက သံသယဝင်လာနိုင်သည်။

​ကောင်းမင်က တစ်ခဏမျှ ​တွေးပြီး​နောက် ​နေရစ်ခဲ့​​သော်ငြား လူတိုင်းအာရုံမရှိကြချိန်တွင် ထုံရွှယ်လူအား ခါးသီး​သော အကြည့်တစ်ချက် ​ပေးလိုက်ပြီး မျက်လုံးများမှာ အဆိပ်ရှိ​မြွေတစ်​ကောင်ကဲ့သို့ ​ကြောက်စရာ​ကောင်း​နေခဲ့သည်။ 

လျှပ်စစ် ပညာရှင်က ဟိုဟိုသည်သည် စစ်​ဆေးပြီး​နောက် မျက်နှာ ချက်ချင်း​ပြောင်းသွားသည်။ "မီးဆိုင်းကြိုးကို တစ်ယောက်​ယောက်က ​ထိထားတယ်"

ဌာနမှုး တုန်လှုပ်သွား​​လေသည်။ "​​ထိထားတယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ"

လျှပ်စစ်ပညာရှင်: "ဆရာ... ဒီကြိုးပြတ်ရာက ​ပေါ့​နေတာ ​တွေ့လား... ကြည့်ရတာ သူ့ဘာသာသူ ပြတ်သွားတယ် မထင်ဘူး... အဲ့ဒီအစား တစ်​ယောက်​ယောက်က တစ်ဝက်​လောက် ဖြတ်လိုက်လို့ ဆွဲအားကို မခံနိုင်ဘဲ ပြတ်ကျသွားတာ... ပြီး​တော့ ကြိုးလဲထားတာက လဝက်​လောက်ပဲ ရှိ​သေးတာ​လေ... ပြင်ပက တွန်းအားသာ မရှိရင် သူ့ဘာသာသူ ပြတ်သွားဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး"

အစမ်း​လေ့ကျင့်ခန်းမကြီးတွင် သရဲများ နတ်ဘုရားများ ​​ရောက်ရှိလာသည့်အလား တိတ်ကျသွားသည်။

လူတိုင်းက အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများ၌ မ​ဖော်ပြနိုင်သည့် ​​ကြောက်ရွံ့မှူများကို ​တွေ့လိုက်ကြသည်။

ဌာနမှုးဆရာက ဖြူ​ဖျော့သွား​လေသည်။ "ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အတန်း​ဖော်ကို မုန်း​နေရုံနဲ့ ဒီ​လောက် ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်းကို ဘယ်သူက သုံးမှာတဲ့လဲ"

အခြား အတန်း​ဖော်များ အသိပြန်ဝင်သွားကြပြီး စတင်​ပြောဆိုလာ​လေ​တော့သည်။

"ဟုတ်တယ်... အတန်း​ဖော်ချန်က လှပပြီး တက်ကြွတယ်... အတန်းကိစ္စ​တွေမှာလည်း ကြိုးကြိုးစားစား ပါဝင်​နေတာ.... သူနဲ့ ပြဿနာရှိတဲ့သူကို စဥ်းစားလို့ မရပါဘူး"

"သူမက ​သ​ဘော​ကောင်းလွန်းလို့ တစ်​ယောက်​ယောက်က သူမကို မနာလိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုရက်စက်တဲ့နည်းလမ်း သုံးလာတာပဲ ဖြစ်မယ်"

ထုံရွှယ်လူ: "ဆရာ... ကျွန်မက​တော့ လူထုလုံခြုံ​ရေးဗျူရိုကို တိုင်ကြားသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်... ဒါက လူ့အသက်နဲ့ ပတ်သက်​နေတဲ့ကိစ္စ ဖြစ်​နေပြီ​လေ... ​နောက်ကွယ်က လူသတ်သမားကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် ဖမ်းရမယ်"

ဌာနမှုးဆရာက ထပ်ကာထပ်ကာ ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "မင်း​ပြောတာ မှန်တယ်... ဒီ​နေရာက ဘယ်ဟာကိုမှ မ​ရွှေ့ကြနဲ့... ငါ ရုံးကို သွားပြီး ​ခေါင်း​​ဆောင်နဲ့ စကား​ပြောလိုက်မယ်"

​ကောင်းမင်၏ တစ်ကိုယ်လုံး ထပ်ပြီး တုန်ယင်သွားကာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထုံရွှယ်လူကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး ကျယ်​​လောင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

 "ငါထင်တာ နင်ကမှ အတန်း​ဖော်ချန်ကို ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်​ချေ အရှိဆုံးလူပဲ"

"အတန်း​ဖော်ချန်က လှပပြီး မိသားစုအ​ခြေအ​နေ ​ကောင်းတယ်... ဒါ​ပေမယ့် သူ​အတန်း​ပြောင်းလာကတည်းက အချို့လူ​တွေရဲ့ အာရုံ​တွေကို ခိုးယူသွားတယ်​လေ... ဥပမာ ဒီပြဇာတ်ရဲ့ ဇာတ်လိုက်​နေရာလိုမျိုး​​ပေါ့... ဒါ​​ကြောင့် နင်က မနာလို ဖြစ်ပြီး ကြိုးကို ဖြတ်ခဲ့တာ... ထုံရွှယ်လူ နင်က ဘယ်​​လောက်​တောင် ရက်စက်လိုက်တဲ့ မိန်းမလဲ"

ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများက ထုံရွှယ်လူအ​ပေါ် ကျ​ရောက်လာကြသည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထုံရွှယ်လူ​​နေရာတွင် ချန်ချိုက်ရှင်း အစားဝင်လိုက်သည့်အတွက် မီးဆိုင်းနှင့် ရိုက်မိသွားခြင်းဖြစ်​ကြောင်း လူတိုင်းက အမှတ်ရမိသွားကြသည်။ ထုံရွှယ်လူသာ ​​ခြေဆစ်လွဲမသွားခဲ့ပါက ချန်ချိုက်ရှင်းတစ်​ယောက် ​သေချာ​ပေါက် ပြဿနာရှိလာမည် မဟုတ်​ပေ။

ဒါ​တွေအားလုံး တိုက်ဆိုင်မှုပဲလား....

ထို့အပြင် လွန်​လေပြီး​သော အစမ်း​လေ့ကျင့်မှုများ၌ နှစ်​ယောက်သားက အကြိမ်များစွာ စကားနိုင်လုတတ်ကြပြီး ချန်ချိုက်ရှင်းက လူတိုင်း​ရှေ့တွင်ပင် ထုံရွှယ်လူအား သူမကို တမင်သက်သက် ပစ်မှတ်ထား​နေသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့​သေးသည်။

ထုံရွှယ်လူ ကြိုးဖြတ်လိုက်တာ အမှန်ပဲလား... ဒါပြစ်မှုပဲ...

လူတိုင်းက ထုံရွှယ်လူအား သံသယဖြင့် ကြည့်​နေကြသည်ကို မြင်​သောအခါ ​ကောင်းမင် စိတ်ရွှင်လန်းသွားပြီး သူမကို ​အောင်နိုင်သူဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

 "ဆရာ... အရာအားလုံးက ​အတန်း​ဖော်ထုံကိုပဲ ဦးတည်​နေတယ်... အတန်း​ဖော်ထုံ အရင်က အတန်း​ဖော်ချန်နဲ့ ရန်ဖြစ်ဖူးတာ ဒီမှာ ရှိ​နေကြတဲ့သူတိုင်း အသိပါ.. သံသယရှိသူ လူသတ်သမားက ထုံရွှယ်လူပါ"

ဌာနမှုးက ထုံရွှယ်လူ ထိုကဲ့သို့ ရက်စက်​သော လူမျိုး ဖြစ်မည်ဟု မယုံကြည်ချင်​ပေ။

 "အတန်း​ဖော်ထုံ... ဒါကို ဘယ်လိုရှင်းပြမလဲ"

ထုံရွှယ်လူက ​ကောင်းမင်ကို ​အေးတိ​​အေးစက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီထက်ပိုပြီး ရှင်းစရာ မရှိ​တော့ဘူး... ငါမလုပ်ခဲ့ဘူး... မဟုတ်ရင် ငါကစပြီး ရဲ​ခေါ်ခိုင်းပါ့မလား... ငါလုပ်ခဲ့ရင် ရဲမ​​ခေါ်ဖို့ ​သေချာ​ပေါက် တားဆီးမှာပဲ... ပြီးရင် အခင်း​နေရာကို ရှင်းပြီး အခင်း​နေရာက​နေ တတ်နိုင်သမျှ ထွက်သွားမှာ​ပေါ့"

"ဒါ​ပေမယ့် မ​တော်တဆမှု ဖြစ်ပြီးသွား​တော့ ​ကျောင်းသား​တွေကို ဆရာဝန် သွား​ခေါ်ခိုင်းတယ်... ပြီး​တော့ အခင်း​နေရာကို မထိဖို့လည်း ​ပြောခဲ့တာ... ငါ့အပြင် အတန်း​ဖော်ချန်နဲ့ စကားများတာဆို ​ကောင်းမင် နင်လည်း ရှိတာပဲ​​လေ" 

​ကောင်းမင်:"..."

ထုံရွှယ်လူ၏ ​​ချေပချက်များကို ကြား​​သောအခါ လူတိုင်းက သူမ မှန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထုံရွှယ်လူသာ ချန်ချိုက်ရှင်းကို သတ်ချင်တာ အမှန်ဆိုရင် လူတိုင်းကို ဆရာဝန်​​ခေါ်ဖို့ သတိ​ပေးမှာ မဟုတ်သလို အခင်း​နေရာကို အသိစိတ်ရှိရှိနဲ့ ကာကွယ်ဖို့ ​ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး...

သူမက ပွင့်လင်းပြီး တည်ငြိမ်​နေတဲ့ပုံ​​နေတယ်...

ထိုအစား ​ကောင်းမင်ကသာ သံသယ ဖြစ်စရာ ​ကောင်း​နေသည်။ သူမက ထွက်သွားရန် အကြိမ်များစွာ ကြိုးစားခဲ့​သော်လည်း ထုံရွှယ်လူထံမှ အတားခံလိုက်ရသည်။

​ကောင်းမင်က အတန်း​ဖော်များ၏ မျက်လုံးများ သူမအ​ပေါ် ကျ​ရောက်လာသည်ကို ကြည့်ကာ နှလုံးခုန် ရပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ 

"နင် ​လျှောက်ရမ်းပြီး ​ပြောမ​နေနဲ့... အတန်း​ဖော်ချန်နဲ့ငါ အငြင်းပွားထားတာမှ မရှိတာ... ငါကဘာလို့ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားရမှာလဲ... အဲ့ဒီအစား နင်ကမှ ရုတ်တရက်ကြီး ​ခြေချင်းဝတ် လည်သွားတာ​လေ.... နင်သာ ​ခြေချင်းဝတ် လည်မသွားရင် အတန်း​ဖော်ချန်လည်း နင့်​နေရာ အစားဝင်ပြီး မီးဆိုင်းနဲ့ အရိုက်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထုံရွှယ်လူ ​လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

 "နင် အတန်း​ဖော်ချန်နဲ့ က​တောက်ကဆ မဖြစ်ဖူး​ပေမယ့် ငါနဲ့ အကြီးကြီး ငြိထားတာ​လေ... နင်​ပြောသလို ငါသာ ​ခြေချင်းဝတ်မလည်သွားရင် ပြဿနာတက်မဲ့သူက ငါဖြစ်သွားမှာ"

လူတိုင်း: "!!!"

​ကောင်းမင်: "..."

​ကောင်းမင်က ထုံရွှယ်လူကို လက်စားပြန်​ချေချင်လို့ လုပ်ခဲ့တာများလား... ဘယ်သူသိမှာလဲ... ထုံရွှယ်လူက ​ခြေချင်းဝတ်လည်သွားပြီး​တော့ ချန်ချိုက်ရှင်းက ကံဆိုးပြီး ထိခိုက်သွားလိုက်မယ်လို့​လေ...

​ကောင်းမင် ​အော်လိုက်သည်။

 "နင် မဟုတ်တာ​တွေ ​ပြော​​​နေတာ... ငါလုပ်တယ်လို့ သံသယရှိရင် သက်​​သေယူလာပြ​လေ... မဟုတ်ရင် အသ​ရေဖျက်မှုနဲ့ နင့်ကို တရားစွဲလိုက်မှာ"

ထန်ရွှယ်လူ ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "ငါ့မှာ သက်​သေမရှိဘူး... ဒါ​ပေမယ့် နင်က အရင် အသ​ရေလာဖျက်တာ​လေ... သူခိုးက လူပြန်ဟစ်လို့... ငါက​တော့ ပြည်သူ့လုံခြုံ​ရေးဗျူရိုက ရဲ​ဘော်​တွေ တရားမျှတမှု အတွက် အမှန်တရားကို ရှာ​တွေ့ပြီး တရားခံ ဖမ်းလာ​ပေးမယ်လို့ ယုံကြည်တယ်" 

ဌာနမှူးဆရာက အမှန်တကယ် သက်​သေမရှိဘဲနှင့် သူတို့ အငြင်းပွား​နေကြသည်ကို ​တွေ့​လိုက်ရသည်။ ထိုအစား သူတို့က တစ်​​ယောက်နှင့် တစ်​​ယောက် ဆွဲဖြဲ​နေကြသည်နှင့် ပိုတူ​နေသဖြင့် ခပ်​လော​လော ဝင်​​ပြောလိုက်သည်။

 "​ကောင်းပြီ... လူတိုင်း မငြင်းခုံကြနဲ့​တော့... ငါအခုပဲ ရဲသွားတိုင်​တော့မယ်... ရဲဌာနက ရဲ​ဘော်​တွေ လာတာကို ​စောင့်လိုက်ကြရ​အောင်...

​သေချာ​ပေါက် အမှန်တရားကို ရှာ​တွေ့မှာပါ"

စကား​​ပြောပြီးသွားသည်နှင့် ဌာနမှူးဆရာက လူတိုင်းကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။ အစမ်း​လေ့ကျင့်ခန်းမကို ​သော့ခတ်ပြီးသွား​သောအခါ လျှပ်စစ်ပညာရှင်နှင့်အတူ ရဲသွားတိုင်သည်။ 

လူအုပ်ကြီးက အစမ်း​လေ့ကျင့်ခန်း​ရှေ့တွင် တစ်ခဏမျှ စကား​ပြော​နေကြပြီး​နောက် ထွက်သွားကြသည်။

ထုံရွှယ်လူက အတန်း​ဖော်တစ်​ယောက်၏ အကူအညီကို ယူ၍ ​ထော့နဲ့နဲ့ဖြင့် အ​​ဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ​ခြေချင်းဝတ်အရိုးများက အဆင်​ပြေ​သော်ငြား အရွတ်လိမ်သွားရုံသာဖြစ်၍ ​ဆေးကပ်ခွာ နှစ်ခု သုံးခုမျှ ကပ်ပြီးလျှင် အဆင်​ပြေသွားမည် ဖြစ်သည်။ 

အစမ်း​လေ့ကျင့်ခန်းထဲတွင် ထိုကဲ့သို့​သော ကိစ္စကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အတွက် ထိုသတင်းက ​ကျောင်းဝင်းအတွင်း ခပ်မြန်မြန် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းက ထိုအ​ကြောင်းကို ​ပြောဆို​နေကြသည်။

ရဲစ​ခေါ်ပြီး ​ကျောင်းဆရာဝန် ​ခေါ်သူမှာ ထုံရွှယ်လူ ဖြစ်​သော်ငြား လူများစွာက သူမကို သံသယဝင်​နေကြဆဲပင်။

၎င်းက တိုက်ဆိုင်သည်လား မသိရ​သော်လည်း သူမက ​စော​စော ​ခြေချင်းဝတ်လည်သွားခဲ့ပြီး အချိန်ကိုက်လည်း ဖြစ်သွားသည့်အပြင် သူမနှင့် ချန်ချိုက်ရှင်းအကြား က​တောက်ကဆ ဖြစ်ခဲ့သည်ကိုလည်း လူများစွာက သက်​​​သေခံ​ပေးနိုင်ကြသည်။ 

​ကောင်းမင်ကို သံသယဝင်ကြသူများလည်း ရှိကြ​သော်လည်း ထုံရွှယ်လူနှင့် ယှဥ်လိုက်ပါက သူမ၏ ပုံစံမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းရုံသာ ဖြစ်ပြီး ထုံရွှယ်လူကဲ့သို့ အကြီးအကျယ် မဖြစ်ခဲ့​ပေ။

ထို့​ကြောင့် ထိုလူထုအမြင်များက ထုံရွှယ်လူကိုသာ ဦးတည်​နေကြပြီး ထုံရွှယ်လူကို ထူးဆန်းသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လာကြသည်။ 

အခြားသူများက အ​ဆောင်သို့ အ​ပြေးပြန်လာကာ ထုံရွှယ်လူ အမှန်ပင် ကြိုးဖြတ်ခဲ့သည်လားဟု ​မေးမြန်းလာကြသည်။

ကျန်းပိုင်​ဟွေ့က ​ဒေါသတကြီးဖြင့် လူတိုင်းကို ​​မောင်းထုတ်​နေသည်။ တံခါးပိတ်ပြီး​နောက် သူမ၏ မျက်နှာက ​ဒေါသ​ကြောင့် နီရဲ​နေခဲ့သည်။ 

"ဦး​နှောက် မရှိတဲ့လူ​တွေ... ​မိုးသံကို နားမ​ထောင်ဘဲ ​လေသံကိုပဲ နား​ထောင်​နေကြတယ်... ရဲဌာနက ရဲ​ဘော်​တွေကပဲ ဘာစကားမှ မ​ပြောဘဲ စီရင်ချ​တော့မဲ့ပုံနဲ့... သူတို့ကို ​သေတဲ့အထိ ရိုက်ပစ်ချင်လိုက်တာ"

ထုံရွှယ်လူ၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်​နေသည်။ "နင်ပဲ သူတို့ကို ဦး​နှောက်မရှိဘူးဆို...ဘာလို့ သူတို့လိုလူ​တွေကို ​​ဒေါသထွက်​နေရ​သေးတာလဲ... ထိုင်ပြီးလာစား... အစားအ​​သောက်​တွေ ​အေးကုန်​တော့မယ်"

ကျန်းပိုင်​ဟွေ့က သူမ၏ ​ခေါင်း​လေးကို ​စောင်းကာ ကြည့်လိုက်သည်။ "နင် ​ဒေါသမထွက်ဘူးလား"

ထုံရွှယ်လူ ​ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ "မကြာခင် ရှင်းသွားမှာ... ရဲဌာနက ရဲ​ဘော်​တွေက ငါ့အတွက် တရားမျှတမှု ရှာ​ပေးကြမှာပါ"

ကျန်းပိုင်​ဟွေ့ ဝင်ထိုင်၍ ​ပြောလိုက်သည်။ "ငါနင့်ကို တကယ်​လေးစားတယ် သိလား... ဒီလိုအချိန်မှာ တည်ငြိမ်​နေ​သေးတာကို​လေ... ဒါ​ပေမယ့် စိတ်မပူနဲ့သိလား... ဒီကိစ္စက နင်နဲ့ဘာမှ အဆိုင်ဘူးဆိုတာ ငါယုံတယ်" 

အ​ဆောင်ခန်းထဲမှ အခြားသူများကလည်း ထုံရွှယ်လူ အပြစ်ကင်းသည်ကို ယုံကြည်ကြောင်း ​ဖော်ပြလာကြသည်။

အ​ဆောင်ခန်းထဲမှ လူများမှာ ကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ရည်ကိုယ်​​သွေး၊ ကိုယ်ပိုင်အ​တွေးများ ရှိကြပြီး ရံဖန်ရံခါ က​တောက်ကဆများပင် ရှိခဲ့ကြ​သော်ငြား ယခုတွင် အားလုံးက သူမကို ယုံကြည်​ပေးကြသည့်အတွက် ထုံရွှယ်လူ ရင်ထဲ ​နွေး​​ထွေးသွားရသည်။ 

​ကောင်းမင်က ​ဘေးအ​ဆောင်ခန်းမှ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြား​​သောအခါ အ​ပျော်လွန်သွားသည်။

လူတစ်​ယောက်​​ယောက်က သူမအား သတိထားမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်​နေသည်​ကြောင့်သာ မဟုတ်ခဲ့ပါက ရှစ်ကျွင်းမင်၏ အ​ဆောင်သို့ အ​ပြေးသွားကာ သတင်း​ကောင်း ​ပြောပြလိုက်ချင်သည်။ 

သို့​သော်ငြား သူမ ​အပျော်လွန်​နေသည်​ကြောင့် ဖြစ်မည်ထင်။ မကြာခင် ဝမ်းနည်းရ​တော့​ပေမည်။