အပိုင်း၂၉၀

🍵Chapter 290

ထိုအချိန်က ထုံရွှယ်လူမှာ ​ကောင်းမင်ကို ဟာကွက်များ ​ပေါ်လာရန် လှုံ့​ဆော်စကား ​ပြောလိုက်​သော်လည်း တစ်ဖက်လူကို ထိုသို့ ဖြစ်သည်အထိ လှုံ့​ဆော်မိမည်ဟု မထင်ထားခဲ့​ပေ။

ရုတ်တရက် ​သေသွားပြီး ထိခိုက်သွားတယ်...

ထိုအခိုက် ကျန်းပိုင်​ဟွေ့က အ​သေးစိတ် ​ပြောပြလာသည်။

 "အဲ့ဒီမြင်ကွင်းက ဘယ်​လောက်​ကြောက်စရာ​ကောင်းလဲ နင်တို့မသိလို့... နှစ်​ယောက်စလုံးက ငါးထပ်က ပြုတ်ကျလာကြတာ... ​ကောင်းမင်ရဲ့ ဦး​နှောက်ဆို ပွဲချင်းပြီး ပွင့်ထွက်သွားတာ​လေ"

နှစ်​ယောက်သားက ထိုမျှ​လောက် ကံဆိုးကြမည်ဟု ထင်မထား​ပေ။ ​ကောင်းမင်၏ ခေါင်းက ငါးထပ်မှ ပြုတ်ကျကာ ​အောက်ထပ်မှ ​ကျောက်ခဲများနှင့် တိုက်မိခဲ့သည်။ ရှစ်ကျွင်းမင်မှာ ​ကျောရိုးထိခိုက်မှု​ကြောင့် အ​ကြော​သေသွားသည်။

အ​ဆောင်ခန်းထဲရှိ အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်​ကြောက်ရွံ့​နေကာ စက်ဆုပ်မှုများ ဖြစ်​ပေါ်​နေကြသည်။ 

လင်းလန်ကျွမ်းမှာ ပို၍ပင် ​ကြောက်ရွံ့​နေပြီး မျက်နှာကလည်း တုန်ယင်၍ သွားများကလည်း ခိုက်ခိုက်တုန်ကာ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း မသက်မသာ ဖြစ်​နေခဲ့သည်။

အခြား​သော အ​ခန်း​ဖော်များ ညစာသွားစားကြ​သောအခါ လင်းလန်ကျွမ်းက မသက်မသာဖြစ်​နေသည်ဟု အ​ကြောင်းပြကာ ကျန်နေခဲ့သည်။ ထို့​နောက် သူမက ထုံရွှယ်လူထံ ​လျှောက်လာ၍ ​ပြောလိုက်သည်။ 

"ရွှယ်လူ... ​ကောင်းမင် ​သေသွားရတာ ငါနဲ့များ ဆိုင်​နေမလား"

ထုံရွှယ်လူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စက နင်နဲ့ ဘာဆိုင်ရမှာလဲ"

လင်းလန်ကျွမ်းက သူမ၏ လက်များကို ယှက်ကိုင်ထားရင်း ​ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက ​ကောင်းမင် ငါ့ကို အတူတူ စာသွားကြည့်ကြဖို့ ​ခေါ်တိုင်း မအားဘူးလို့ ​ပြောပြီး ငြင်းခဲ့တာ... သူ တစ်ခုခု ​ဖြစ်​နေမှန်း ငါသတိထားမိတာ ကြာ​နေပြီ... ငါသာ သူ့ကို ​​​ဖြောင်းဖျဖို့ ကြိုးစားခဲ့ရင် ဒီလို ဖြစ်လာပါ့မလား"

သူမက မျက်နှာကို အုပ်ကာ ငို​ကြွေး​လေ​တော့သည်။ 

ထုံရွှယ်လူက စာအုပ်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး သူမကို ကြည့်ကာ ​ပြောလိုက်သည်။

 "​ကောင်းမင်ရဲ့ အ​တွေး​တွေက အစွန်း​ရောက်လွန်း​နေပြီ... နင်သူ့ကို ​နည်းနည်း​လောက် ​ဖြောင်းဖျလိုက်ရုံနဲ့ မရ​တော့ဘူး... လူ​တွေမှာ ​ကောင်းကျိုးကို ​ရှာတာနဲ့ မ​ကောင်းတာကို ​ရှောင်တာ​ဆိုတဲ့ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ရှိတယ်... သူနဲ့ ​ဝေး​ဝေး​နေတာ နင့်အမှား မဟုတ်ဘူး... နင် ဒီလို လုပ်စရာ မလိုဘူး... အပြစ်ရှိစိတ်​တွေ ဝင်မ​နေနဲ့"

လင်းလန်ကျွင်းမှာ ငို​ကြွေးမှုကြောင့် မျက်လုံးများ နီရဲလာသည်။ "တကယ်လား... ဒီကိစ္စက ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူးလို့ နင်တကယ် ထင်လား"

ထုံရွှယ်လူ ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

 "နင့်မှာ ဒီကိစ္စအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တာဝန်ပုံချလိုက်စရာ မလိုဘူး... ပြီး​တော့ ရဲဌာနဘက်က နင့်ကို စုံစမ်း ​မေးမြန်းလာရင် ဒီကိစ္စ​တွေ ထပ်မ​ပြောတာ ​ကောင်းမယ်... မဟုတ်ရင် လူတိုင်းက နင့်ကို သတင်းမပို့လို့ဆိုပြီး ရှုတ်ချကြရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လင်းလန်ကျွမ်းက ​ကြောက်လွန်းသဖြင့် ငိုရန်ပင် ​မေ့​​လျော့သွား​လေသည်။ "ဒါဆိုရင် ငါအဖမ်းခံရမှာလား... ဒါမှမဟုတ် အမှားကြီးကြီး လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုပြီး မှတ်တမ်း​ရေးခံရမှာလား"

ထုံရွှယ်လူ ​​ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ "မလိုဘူး... နင် စကား​ကို ထိန်း​ပြောတာပဲ ​ကောင်းမယ်... အဆုံးကျ​တော့ တစ်ဖက်လူ ဒီလို​တွေ လုပ်လာမယ်ဆိုတာ ဒီက​နေ့ မတိုင်ခင်အထိ နင်မသိခဲ့ရဘူး​လေ"

လင်းလန်ကျွမ်းက ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

 "သူ ဒီလိုမျိုး​တွေ လုပ်လာမယ်ဆိုတာ ငါတစ်ခါမှ မရိပ်မိခဲ့ဖူးဘူး... ဒါဆို ​နောက်ကျရင် ငါထပ်မ​ပြော​တော့ဘူး... ငါ့ကို သတိ​ပေးလို့ ​ကျေးဇူးပါ​နော်"

ထုံရွှယ်လူ လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး မျက်လုံးများက ဖတ်စာအုပ်အ​ပေါ် အကြည့်ပြန်​ရောက်သွား​သော်လည်း နှလုံးသားထဲတွင် ထိုမိသားစုနှစ်စုအား သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ကြီးစိုး​နေခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်၌ သူတို့​တွေ ပြန်ပြီး မ​ပေါင်းစည်းနိုင်ကြ​တော့မည်ကိုပင် စိုးရိမ်မိသည်။

ထုံရွှယ်လူ မှန်​ပေသည်။ ​ပေကျင်းမှ အ​ကြောင်းကြားစာ ​ရောက်လာ​သောအခါ ရှစ်မိသားစု တစ်ခုလုံး ​​တောင့်တင်းသွားကြ​လေသည်။

သတင်းရ​သောအခါ ရှစ်ကျွင်းမင်၏ မိဘများက ​နေရာမှာပင် ငို​ကြွေးလိုက်ကြပြီး ဒုတိယမရီးရှစ်မှာ ငို​နေရင်းမှာပင် သတိလစ်သွားသည်။ 

ရှစ်မိသားစုမှာ ယခုတွင် ​သေ​လောက်​အောင် တိတ်ဆိတ်သွား​လေပြီ။ 

ရှစ်ရှိုးနန်က ဒုတိယ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုကို ​ဖြောင်းဖျလိုက်ပြီး​နောက် ​ပြော​လေသည်။ "ဒုတိယအစ်ကို... အားတင်းထားပါ.. ဒီမိသားစုက အစ်ကို့အ​ပေါ် မှီခို​နေရတာ​လေ"

​ပြောပြီးသွား​သောအခါ မျက်လုံးများ နီရဲ​ဖောင်းကားသည်အထိ ငိုထား​သော ဒုတိယမရီးဖြစ်သူက ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာပြီး ရှစ်ရှိုးနန်၏ မျက်နှာကို ကုတ်ဆွဲလိုက်သည်။ 

"အားလုံး နင့်အပြစ်ပဲ... နင်သာ ​ဖောက်ပြန်ပြီး သူများမိန်းမကို ကြာကူလီ မလုပ်ခဲ့ရင် ငါတို့ ရှစ်မိသားစုက ​ပေကျင်းက​နေ နှင်ထုတ်ခံရပါ့မလား... ငါ့သားကလည်း အခုလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

မထင်မှတ်ထားစွာပင် ရှစ်ရှိုးနန်က ကုတ်ခြစ်ခံလိုက်ရသည့်အတွက် မျက်နှာထက်၌ အစင်း​ကြောင်းများစွာ ​ပေါ်လာပြီး နာကျင်မှု​ကြောင့် စုတ်သပ်မိသွားရသည်။

ချန်ရှို့ယွင်က သူမ၏ ခင်ပွန်း ကုတ်ဆွဲခံထားရသည်ကို​ ​တွေ့​သောအခါ ဒုတိယ​ယောင်းမကို လာဆွဲသည်။

 "ဒုတိယ​ယောင်းမ စိတ်​လျှော့ပါဦး"

"ဖြန်း" ဟူသည့် အသံတစ်သံ ထွက်လာ​လေသည်။

ဒုတိယမရီးရှစ်က ချန်ရှို့ယွင်၏ မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ "နင့်အ​မေကြီးကို စိတ်​လျှော့ရမှာလား... အပျက်မ... နင်က ​ယောကျ်ားမရှိရင် မ​နေနိုင်ဘူးလား... နင်က​လေ ​ယောကျ်ားရပြီးလို့ က​လေး​တွေ ရှိ​​နေတာ​တောင် အခြား​ယောကျ်ားကို ဖြား​ယောင်းလိုက်​သေးတယ်... နင့်လို အပျက်မ​က အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက လူပုံအလည်မှာ ပြစ်တင်ကြိမ်း​မောင်းခံရသင့်တာ"

ချန်ရှို့ယွင်က သူမပါ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံရလိုက်ရမည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာ အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို နီရဲ​ယောင်ကိုင်းလာသည်။

ရှစ်ရှိုးနန်က သူ့မိန်းမအရိုက်ခံလိုက်ရသည်ကို ​တွေ့​သောအခါ ရုတ်တရက်ဆိုသလို စားမတတ်ဝါးမတတ် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လာသည်။

 "ဒုတိယမရီး လွန်လွန်းမလာ​နဲ့​နော်... ခင်ဗျားတို့ ​သောက ရောက်​နေရတာကို ကျွန်​တော်တို့ နားလည်​ပေးထားတာ... အငြိုး​တွေကို ကျွန်​​တော်တို့ မိသားစုအ​ပေါ် ပုံချ​နေတာ ဘာသ​ဘောလဲ"

ဒုတိယမရီးရှစ်မှာ ရူးသွပ်သွား​လေပြီ။ "နင့်ကို အပြစ်မတင်လို့ ဘယ်သူ့ကို အပြစ်သွားတင်ရမှာလဲ... နင်တို့နှစ်​ယောက်ကမှ အရှက်မရှိတဲ့ကိစ္စကို လုပ်ခဲ့တာ... ဒါ​​တောင် နင်တို့က နင်တို့နဲ့အတူတူ လူတိုင်းကို ဒုက္ခ​ရောက်​စေချင်​နေ​သေးတယ်... ဘာလို့ နင်တို့​တွေ ​သေမသွားတာလဲ"

သူမအရမ်း စိတ်ကုန်​နေပြီ...

ထိုစဥ်က သူမ ရှစ်မိသားစုကို လက်ထပ်ဝင်​ရောက်ခဲ့ချိန်တွင် အလွန် အဆင်​​ပြေ​ခဲ့သည်။ လူတိုင်းက သူမကို မနာလို ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး သူမက ​ကောင်းချီးများ ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။

အစပိုင်းတွင် အလွန် ​ကောင်းမွန်ခဲ့​ပေသည်။ 

ရှစ်မိသားစုက အစိုးရနှင့် စစ်တပ်တွင် အဆက်အသွယ်များစွာ ရှိသည်။ အခြားသူများ တစ်စုံတစ်ခု ဝယ်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ မိဘများကို ​တောင်းဆိုရ​သော်ငြား သူတို့ကမူ အခြားသူများကို ​တောင်းဆိုစရာ မလိုအပ်သည်သာမက အခြားသူများကပင် သူတို့ကို လာ​တောင်းဆိုကြရသည်။ 

သို့​သော်လည်း ​နေ့ရက်ကောင်း​လေးများ​မှာ အငယ်ဆုံးသားဖြစ်သူ ရှစ်ရှိုးနန် သူများ မိန်းမကို ကြာခိုပြီး​နောက် အဆုံးသတ်သို့ ​ရောက်ရှိသွား​လေသည်။ 

ထိုအချိန်က ရှစ်မိသားစု၏ သခင်မကြီး အသက်ရှင်​နေဆဲ ဖြစ်ပြီး သူမက ကြာကူလီ​ကောင် ရှစ်ရှိုးနန်ကို အပြစ်မတင်ရက်ခဲ့ဘဲ ထိုအစား ဝမ်မိသားစုကိုသာ ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် လူတိုင်းက ရှစ်မိသားစုသာ ချန်မိသားစုနှင့် ပူး​ပေါင်းခဲ့လျှင် ဝမ်မိသားစုအား ဆွဲချနိုင်လိမ့်မည်ဟု ​တွေးခဲ့ကြသည်။ 

ဝမ်မိသားစုသာ ​အောက်ကျသွားပါက ရှစ်မိသားစုက ထိုအခွင့်အ​ရေးကို ယူကာ အထက်သို့ တက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လူများက ​ကောင်းကင်ကဲ့သို့ မ​ကောင်းမွန်နိုင်သည်ကို မည်သူမှ သိခဲ့ကြမည် မဟုတ်​ပေ။ ချန်နှင့် ရှစ်မိသားစု နှစ်ခုလုံး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီး ​ပေကျင်းမှ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်။

နှစ်​ပေါင်းများစွာ ကြာသည့်တိုင် ဝမ်မိသားစုက သူတို့ မိသားစုနှစ်စုကို လွှတ်မ​ပေးခဲ့​ပေ။ သူတို့သာ အ​စောပိုင်းနှစ်များမှာ ဖြစ်ခဲ့ပါက ကသုတ်ကရက် တိုက်ခိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ဆယ်နှစ်​ကျော်ကြာပြီး​နောက် မိသားစုသုံးခုကြား အထုံးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

အမှန်မှာ သူမက အစပိုင်းကတည်းက ဝမ်မိသားစုနှင့် ရန်သူ ဖြစ်လာမည်ကို လက်မခံခဲ့​ပေ။ သို့​​သော်လည်း လက်ထပ်ဝင်​ရောက်လာသည့် ​ချွေးမတစ်​ယောက်က စကားဝင်​ပြောရန် အခွင့်မရှိ​လေရာ များမကြာမီ ​ပေကျင်းမှ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရ​လေသည်။ သူမက ဝမ်မိသားစုကို ရန်မစရန် သူမခင်ပွန်းကို ​ဖြောင်းဖျခဲ့​သော်လည်း မည်သူကမှ သူမ၏ စကားကို နားမ​ထောင်ခဲ့ကြ​ပေ။

သူက​တော့ အခု အဆင်​​ပြေ​နေတယ်... သူမသားကျ​​တော့ ဒီနှစ်မှ 27နှစ်ပဲ ရှိ​သေးတာကို တစ်ကိုယ်လုံး အ​ကြော​သေသွားပြီ... ​နောက်ဆို ဘာများ ဆက်လုပ်ရ​တော့မှာလဲ...

ရှစ်ရှိုးနန်က ​ဒေါသ​ကြောင့် မျက်နှာများ မဲ​မှောင်လာပြီး ဒုတိယအစ်ကိုကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

 "ဒုတိယအစ်ကို... ဒုတိယမရီးကို ​ပြောပါဦး"

ပုံမှန်အ​ခြေအ​နေသာ ဆိုပါက ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်က သူ့မိန်းမအား မိသားစုဂုဏ်သိက္ခါကို အ​ရေးမစိုက်မှု​ကြောင့် ​သေချာ​ပေါက် ပြစ်တင်ကြိမ်း​မောင်းမည် ဖြစ်​သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်၌ ​စကားတစ်ခွန်းမှ မ​ပြောဘဲ ​မြေကြီးကိုသာ ​တွေ​တွေ​ဝေ​ဝေ စိုက်ကြည့်​နေသည်။ 

ရှစ်ရှိုးနန်က တတိယဦး​လေး၏ တစ်ဦးတည်း​သော သား ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ရှစ်မိသားစုက အမြဲတမ်း ဆက်ဆံ​ရေး​ကောင်းမွန်ခဲ့ပြီး ဝမ်းကွဲများကလည်း ညီအစ်ကိုအရင်းများကဲ့သို့ ဆက်ဆံ​ရေး​ကောင်းကြသည်။ ရှစ်ရှိုးနန် တစ်​ယောက် ကြာကူလီလုပ်ကာ ဝမ်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သည့် အချိန်မှာပင် သူ့အား လက်လွှတ်လိုက်ရန် မ​တွေးခဲ့ဖူးကြ​ပေ။

ထပ်ရှိ​​သေးသည်မှာ ဝမ်မိသားစုကိုသာ ဆွဲချနိုင်ပါက ရှစ်မိသားစုလည်း အကျိုးအမြတ် ရရှိလာမည် ဖြစ်၍ ထိုအချိန်က သူ့မိဘများနှင့် အဘိုးတို့က ချန်မိသားစုနှင့် လက်တွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသဖြင့် သူသည်လည်း သ​ဘောတူခဲ့သည်။

သူအကြိမ်​ပေါင်းများစွာ အရိုက်ခံရပြီး ​ပေကျင်းမှ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရသည့်တိုင် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် တစ်ခါမှ မ​ကျေမနပ် မဖြစ်ဖူးခဲ့​သော်ငြား ဤအခိုက်တွင် မ​တွေ​ဝေဘဲ မ​နေနိုင်ခဲ့​ပေ။

ကြာကူလီ လုပ်တာ ရှစ်ရှိုးနန်ပဲ ဆို​ပေမယ့် အခု သူ့မိသားစုက အသက်ရှင်​နေတုန်းပဲ​လေ... ဒါ​ပေမယ့် သူ့သားကျ​တော့ ​ဆေးရုံထက်မှာ လဲ​နေရပြီး​တော့ တစ်ဘဝလုံး မတ်တပ်ရပ်နိုင်မှာ မဟုတ်​တော့ဘူး... ဘာ​ကြောင့်လဲ...

ဘာလို့ သူက ရှစ်ရှိုးနန်ရဲ့ အမှားအတွက် တန်​​ကြေးအကြီးကြီးကို ပြန်​ပေးဆပ်ရမှာလဲ...

ရှစ်ရှိုးနန်က ဒုတိယအစ်ကို စကားတစ်ခွန်းမှ ​ပြောမလာသည်ကို ​တွေ့လိုက်ရ​သောအခါ ပြာယာခပ်သွားသည်။

 "ဒုတိယအစ်ကို... အစ်ကိုလည်း ကျွန်​တော့်ကို စိတ်ထဲမှာ မ​​ကျေမနပ် ဖြစ်​နေတာပဲလား"

ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်က မူလတွင် မဟုတ်ဘူးဟု ​ပြောလိုပါ​သော်လည်း ဒုတိယမရီးရှစ်က နံ​ဘေးမှ ပန်းအိုးတစ်လုံးကို ဆွဲယူကာ ရှစ်ရှိုးနန်၏ ​ခေါင်းကို ရိုက်ခွဲလိုက်သည်။ "နင်က တရိစ္ဆာန်​လောက်​​တောင် ​ကောင်းတဲ့​ကောင် မဟုတ်ဘူး... ငါ့သားက ပြန်ကောင်းမလာနိုင်​တော့မှ​တော့ လူတိုင်း အတူတူ ​သေကြတာ​ပေါ့"

ပန်းအိုးက ရှစ်ရှိုးနန်၏ ဦး​ခေါင်းကို ရိုက်မိသွားပြီး ​သွေးများ ဖြာထွက်လာကာ သူ အံ့အားသင့်သွား​လေပြီး​နောက် သတိလစ်သွား​လေသည်။

ချန်ရှို့ယွင် ​အော်ဟစ်ကာ ရှစ်မိသားစုသည်လည်း ချက်ချင်း ​ရှုပ်​ထွေးသွား​လေသည်။ 

ရှစ်ရှိုးနန်က ​သေမသွား​​သော်လည်း သူ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားမှုက ဒုတိယအစ်ကိုကို ရုတ်တရက် သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်မိသွား​​စေပြီး နှလုံးသားထဲတွင်လည်း အပြစ်ရှိစိတ်များ ဝင်လာကာ ဒုတိယမရှီးရှစ်ကို ရိုက်နှက်၍ အခန်းထဲတွင် ​​သော့ပိတ်ထားလိုက်သည်။

ချန်ရှို့ယွင် ​ပြောလိုက်သည်။ 

"ဒုတိယအစ်ကို... ကျွန်မလည်း ကျွင်းမင် ဒီလိုမျိုး ဖြစ်သွားတာကို အစ်ကိုစိတ်မ​ကောင်း ဖြစ်​နေမှန်း သိ​ပါတယ်... ဒါ​ပေမယ့် ဖြစ်တဲ့ကိစ္စက ဖြစ်ပြီးသွားပြီ​လေ... ကျွန်မတို့ အချင်းချင်း ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်​နေကြရင် ဝမ်မိသားစုက ​လှောင်ရယ်​နေကြ​တော့မှာ​ပေါ့" 

ဒုတိယအစ်ကိုက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဘာကိုမှ မ​ပြော​ပေ။

ချန်ရှို့ယွင် နှုတ်ခမ်းကိုက်၍ ဆက်​ပြောလိုက်သည်။ "ဒုတိယအစ်ကို... ကျွန်မမှာ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်... ဒီအ​ကြောင်း​ပြောဖို့ သင့်​တော်ရဲ့လား​တော့ မသိဘူး"

​ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်က ​ခေါင်း​​မော့ကာ သူမကို ကြည့်လာခဲ့သည်။ "မင်း ဘယ်လို ​တွေးထားတာလဲ"

ချန်ရှို့ယွင်: "ဒုတိယအစ်ကို... ကျွင်းမင်နဲ့ အတူ ​ကျောင်း​ပေါ်က ခုန်ချတဲ့ ​ကောင်မ​လေးက ​သေသွားပြီ​လေ... ​ပြောရမယ်ဆို ​ပြော​ရေးဆိုခွင့်က ကျွန်မတို့ လက်ထဲမှာ ရှိသွားပြီ"

ဒုတိယအစ်ကို၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်လာခဲ့သည်။ "ဆက်​ပြော"

ချန်ရှို့ယွင်: "ကျွင်းမင် တိုက်​ပေါ်က​နေ ကျသွားတာ ဟိုမိန်းက​လေးကို ကယ်ဖို့လို့ ​ပြောလို့ရပြီ... သူက ​ကျောင်းသူတစ်​ယောက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စ​တေးခံပြီး အ​ကြော​​သေသွားရတယ်... ဒါဆို သူက သူရဲ​ကောင်းတစ်​ယောက် ဖြစ်လာမှာပဲ"

သူရဲ​ကောင်းဟူသည့် သရဖူကို ​ဆောင်းခွင့်ရသည်နှင့် ​ကျောင်းနှင့် အစိုးရဘက်မှ သူ့တို့ကို ​သေချာ​ပေါက် သင့်​တော်သည့် ​လျော်​ကြေးများ ​ပေးလာမည် ဖြစ်သည်။ အ​ရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ သူ့ကိုယ်သူ စ​တေး၍ အခြားသူကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းပင်။ ဤအခွင့်အ​ရေးကို သုံးကာ သူတို့ ထပ်ပြီး အမြင့်တက်လာနိုင်​ပေသည်။

ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်၏ အ​​ဖေ ဒုတိယအဘိုးရှစ်က အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ​ချောင်းဆိုးလိုက်သည်။ 

"ရှို့ယွင်​​ပြောသွားတာ နည်းလမ်း​ကောင်းပဲ"

ဒုတိယအစ်ကိုက အလျင်အမြန် ​လျှောက်လာပြီး အ​​ဖေဖြစ်သူကို လာတွဲသည်။ 

"အ​ဖေ... ကျန်းမာ​ရေးလည်း မ​ကောင်းဘဲနဲ့ ဘာလို့ အပြင်ထွက်လာရတာလဲ"

ဒုတိယအဘိုးရှစ်က ​သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "မင်းတို့​တွေ ဒီလို စကားများ​နေကြမှ​တော့ ငါဘယ်လို အနားယူနိုင်ပါ့မလဲ"

"ဒုတိယသား... မင်းဇနီး ​ဒေါသထွက်​နေတာ ငါသိပါတယ်... ဒါ​ပေမယ့် ငါတို့က မိသားစုပဲ​လေ... ငါတို့အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မယ်... မင်းအဘိုး၊ မင်းရဲ့ ဦးကြီးနဲ့ တတိယဦး​လေးတို့​တွေ ဆုံးပါးသွားတဲ့အချိန်​တုန်းက ငါတို့ရှစ်မိသားစုကို ​ကောင်း​ကောင်း ​စောင့်​ရှောက်ပါ့မယ်လို့ ငါ ကတိ​ပေးခဲ့တယ်... ရှစ်မိသားစုကို မင်းလက်ထဲမှာ ဆုံးရှုံးလိုက်ရလို့ မဖြစ်ဘူး... သိပြီလား"

ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်က ရှစ်ရှိုးနန်၏ ဒဏ်ရာ​ကြောင့် ​ဒေါသအများအပြား ​ပျောက်သွားပြီးသားဖြစ်​သော်လည်း အ​​ဖေဖြစ်သူ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ​​ဒေါသများ အလုံးစုံ ကွယ်​ပျောက်သွားရသည်။ 

သူ​​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ : "ကျွန်​တော်သိပါပြီ အ​ဖေ... ခဏ​နေကျရင် ကျွင်းမင်ရဲ့အ​မေကို ကျွန်​တော် ​ပြောပြလိုက်ပါ့မယ်"

ဒုတိယအဘိုးရှစ်က စိတ်​အေးလက်​အေး ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ချန်ရှို့ယွင်ကို ကြည့်ကာ ​ပြောလိုက်သည်။ "မနက်ဖြန် မင်း မင်းရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ အတူ ​ပေကျင်းကို သွားရမယ်... ပြီးရင် ကိစ္စ​တွေကို အပြတ်ဖြတ်ခဲ့"

ချန်ရှို့ယွင် ပြုံးကာ ​​ပြောလိုက်သည်။ "သိပါပြီ ဒုတိယဦး​လေး... ကျွန်မ ​သေချာ​ပေါက် ကျွန်မတို့ရဲ့ ရှစ်မိသားစုကို အပြိုကွဲမခံပါဘူး"

ဒုတိယအဘိုးရှစ်က သ​ဘောကျဟန်ဖြင့် ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ 

**