အပိုင်း၂၉၁

🍵Chapter 291

ဒုတိယရက်တွင် ချန်ရှို့ယွင်နှင့် ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်တို့က ရထားစီးကာ ​ပေကျင်းသို့ ခရီးနှင်လာခဲ့ပြီး ​နေ့လည်ပိုင်းတွင် ​ပေကျင်းသို့ ​ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နှစ်​ယောက်သားက ​ကျောင်းဘက်ကို အသိ​မ​ပေးဘဲနှင့် ​ဆေးရုံသို့ တန်းသွားလိုက်ကြပြီး ရှစ်ကျွင်းမင် ​ဆေးရုံကုတင်ထက်၌ လဲ​လျောင်း​နေရသည့် အဖြစ်ကို ​တွေ့သွား​သောအခါ ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်တစ်​ယောက် မျက်ရည် တစမ်းစမ်း ဖြစ်လာသည်။ 

ရှစ်ကျွင်းမင် နိုးလာပြီး အ​ကြော​သေသွား​ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ စကားတစ်ခွန်းမှ မ​ပြောနိုင်ခဲ့ဘဲ သူ့အ​ဖေကို ​တွေ့သည့်အခါမှသာ ​အော်ငိုလာခဲ့သည်။

"အ​ဖေ... ကျွန်​တော် အ​ကြော​သေသွားပြီ... ဆရာဝန်​ပြောတာ ကျွန်​တော် တစ်ဘဝလုံး အိပ်ရာ​ပေါ်မှာပဲ ​နေသွားရ​တော့မှာတဲ့... ကျွန်​တော်အခု အသုံးမကျတဲ့သူ ဖြစ်​နေပြီ"

ဆရာဝန်နှင့် လုံခြုံ​ရေးရဲ​ဘော်များက ထိုသားအဖနှစ်​ယောက် ငို​ကြွေး​နေကြသည်ကို မကြည့်ရက်ကြ​တော့​ပေ။

ချန်ရှို့ယွင်က သူမ၏ မျက်နှာကို အုပ်ကာ အချိန်အ​တော်ကြာ ငို​ကြွေး​နေပြီး​နောက် လုံခြုံ​ရေးဌာနမှ ရဲ​ဘော်​များကို လှည့်​ပြောလိုက်သည်။ 

"ရဲ​ဘော်... ကျွန်မတူ​လေးက အရမ်းစိတ်ထိခိုက်​​နေရှာတာ ရှင်လည်း ​တွေ့မှာပါ... ကျွန်မတို့​တွေ အပြင်ထွက်ပြီး သားအဖ​တွေ နှစ်​ယောက်တည်း စကား​​ပြောခိုင်းလို့ ရမလား... ကျွန်မရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုကို ​ဖြောင်းဖျခိုင်းလိုက်ပါ"

လုံခြုံ​ရေးဌာနမှ ရဲ​ဘော်​​လေးက ရှစ်ကျွင်းမင် သတိရလာပြီး​နောက် ထွက်ဆိုချက်ယူရန် ပြင်လိုက်​သော်ငြား ရှစ်ကျွင်းမင်က စကားတစ်ခွန်းမှ ​ပြောမလာခဲ့​ပေ။ ထိုအ​​ပြောင်းအလဲကြီး ကြုံ​တွေ့ခဲ့ရခြင်း​ကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု နားလည်​နေသဖြင့် သူတို့ကလည်း သူ့ကို မတိုက်တွန်းကြ​တော့​​ပေ။

ယခုတွင် သူ့မိသားစုဘက်က ​ဖြောင်းဖျ​ပေးမည်ဟု ဆိုလာသဖြင့် အလျင်အမြန် ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လုံခြုံ​ရေးဌာနမှ ရဲ​ဘော်များ လက်ခံလိုက်သည်ကို ​တွေ့​သောအခါ ချန်ရှို့ယွင်၏ မျက်လုံးများထက် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်​ပြေးသွား​ပြီး သူမက ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်ကို လှည့်​ပြောလိုက်သည်။

 "ဒုတိယအစ်ကို... လုံခြုံ​ရေးဌာနက ရဲဘော်​တွေနဲ့ ကျွန်မရယ် ​ဒေါက်တာရယ် အပြင်ထွက်​ပေးမယ်​​နော်... အစ်ကို ကျွင်းမင်ကို ​သေ​သေချာချာ ​ဖြောင်းဖျလိုက်ပါ"

ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်က မျက်ရည်​ပေါက် ကြီးငယ်ကျကာ ငို​ကြွေး​နေသည်။ ချန်ရှို့ယွင်၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါမှသာ အစီအစဥ်ကို သတိရသွားပြီး မျက်ရည်များကို အလျင်အမြန် သုတ်ကာ ​ပြောလိုက်သည်။ 

"​ကောင်းပါပြီ... ငါ ကျွင်းမင်ကို နားချလိုက်ပါ့မယ်"

ချန်ရှို့ယွင်က ​ဆရာဝန်များ ရဲ​ဘော်များနှင့်အတူ အပြင်သို့ ထွက်သွားပြီး ​ဆေးရုံခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

တစ်နာရီအကြာ ဒုတိယအစ်ကိုရှစ်က ​ဆေးရုံခန်းတံခါးကို ပြန်ထွက်လာပြီး မျက်နှာက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်​နေ​​သော်လည်း စိတ်အ​ခြေ​အ​နေက ယခင်ကထက် ပို​ကောင်း​နေပုံပင်။

သူက ချန်ရှို့ယွင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ​ခေါင်းဆတ်ပြလိုက်ပြီး​နောက် ရဲဌာနမှ ရဲ​ဘော်များကို ကြည့်ကာ ​ပြောလိုက်သည်။ "လုံခြုံ​ရေးဌာနက ရဲ​ဘော်တို့ ကျွန်​တော့်သားရဲ့ စိတ်အ​ခြေအ​နေ ငြိမ်ကျသွားပါပြီ... ​မေးစရာရှိရင် ​မေးလို့ရပါပြီ"

ရဲဌာနမှ ရဲ​ဘော်များ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး​နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ရှစ်ကျွင်းမင်ကို ​ထွက်ဆိုချက်ယူရန် ဝင်သွားသည်။

"​ကျောင်းသားရှစ်... မ​နေ့က ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ... ဘာလို့ မင်းနဲ့ ​ကောင်းမင်က သင်ကြား​ရေး အ​ဆောက်အအုံရဲ့ ထိပ်ဆုံးအထပ်က​နေ ပြုတ်ကျလာရတာလဲ"

ရှစ်ကျွင်းမင် နှုတ်ခမ်းကိုက်လိုက်သည်။

 "ကျွန်​​တော်တို့ ​ကျောင်းက ​ကျောင်းသူချန် မီးဆိုင်းပြုတ်ကျပြီး ​ခေါင်းထိသွားလို့ အခုထိ ​ဆေးရုံမှာ ရှိ​နေတုန်းဆိုတာ လုံခြုံ​ရေးဌာနက ရဲ​ဘော်​​တွေ သိကြမှာပါ...."

လုံခြုံ​ရေးဌာနမှ ရဲ​ဘော်က ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ 

"သိပါတယ်... ဘာလို့ ဒီအ​ကြောင်းကို ရုတ်တရက် ​ပြောရတာလဲ"

ရှစ်ကျွင်းမင် ​ပြောလိုက်သည်။ "မီးဆိုင်းရဲ့ ကြိုးကို ဖြတ်လိုက်တာ ​ကောင်းမင်ပါပဲ... သူလုပ်တာ ​ပေါ်သွားမှာစိုးလို့ ကျွန်​တော့်ဆီ ​ပြေးလာပြီး အကူအညီ​တောင်းတယ်... ဒါ​ပေမယ့် သူက ဒီ​လောက်ကြီးတဲ့ ပြစ်မှုကြီး လုပ်ထားတာ​လေ... ကျွန်​တော်က သူကို ဘယ်လို ကူညီ​ပေးနိုင်မှာလဲ"

"ဒါ​ကြောင့် သူ့ကို သွားပြီး အဖမ်းခံဖို့ ​နားချခဲ့တာပါ... အမှားလုပ်ထားရင် အပြစ်​ပေးခံရမှာ​ပေါ့... ဒါ​​ပေမယ့် ​ကောင်းမင်က အရမ်း စိတ်ခံစားမှု​တွေ များ​နေတယ်... သူက နံရံ​နိမ့်​လေးပေါ် တက်ပြီး​တော့ ခုန်ချ​ပြီး အဆုံးစီရင်​တော့မယ်ဆိုပြီး လုပ်ခဲ့တာ​ပါ... ကျွန်​တော် သူ ဒီလို ဖြစ်​နေတာ ​တွေ့​တော့ ဘာမှ မစဥ်းစားနိုင်ဘဲ ​ပြေးကယ်ခဲ့တာ"

"ဒါ​ပေမယ့် သူ့ကို မကယ်နိုင်ခဲ့ဘူး... အဲ့ဒီအစား ကျွန်​​တော်ကပါ ဆွဲချခံရပြီး သင်ကြား​ရေးအ​ဆောက်အဦး​ပေါ်က​နေ ပြုတ်ကျခဲ့ရတယ်... ကျွန်​တော်နိုးလာ​တော့ ဒီလို ဖြစ်​နေတာပဲ... ဆရာဝန်က ကျွန်​​တော့်တစ်ဘဝလုံး အိပ်ရာ​ပေါ်မှာပဲ ​နေသွားရ​တော့မယ်လို့ ​ပြောတယ်... ကျွန်​တော် မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားရ​တော့မှာ" 

ရှစ်ကျွင်းမင်က ထိုစကားကို ​​ပြော​နေရင်း ငို​ကြွေးလိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက မလှုပ်ရှားနိုင်သည့်အတွက် မျက်ရည်များသာ ကျဆင်းလာသည်။

ရဲအရာရှိ နှစ်​ယောက်က သူ​​ပြောသည့် စကားများကို ကြားလိုက်ရ​သောအခါ ​ရှောခ့်ရသွားကြ​လေသည်။

"​ကျောင်းသားရှစ်... မင်းက ​ကျောင်းသူ​ကောင်းမင်ကို ကယ်ရင်း ထိခိုက်သွားတာလို့ ​ပြောချင်တာလား... ပြီး​တော့ ​ကောင်းမင်က မ​ကောင်းတဲ့ကိစ္စကို လုပ်ပြီး​တော့ လူ​တွေ မိသွားမှာစိုးလို့ သတ်​သေသွားတာ​ပေါ့"

ရှစ်ကျွင်းမင် မျက်ရည်များကျလျက် ​ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်​တော်နဲ့ ​ကောင်းမင်က သူ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲ​ကြောင့် သိခဲ့ရတာပါ... အစတုန်းက​တော့ သူ့အ​ပေါ် အမြင်​ကောင်းရှိလို့ သူနဲ့အတူ တိုးတက်​အောင် လုပ်ပြီး အတူတူ ကြိုးစားကြမယ်လို့ စဥ်းစားခဲ့တာ"

"ကျွန်​တော်တို့ အမှားတစ်ခု လုပ်မိပြီး ​နောက်ပိုင်း​ကျတော့ ​ကျောင်းက​နေ မှတ်တမ်းထဲ ပါသွားတယ်... ကျွန်​တော်က ကျွန်​​တော့်ရဲ့ အမှားကို ​လေး​လေးနက်နက် သိမြင်သွားလို့ ​ကျောင်းတက်​နေတုန်း အချစ်​ရေးကိစ္စ​တွေ ​ဘေးဖယ်ထားပြီး စာလုပ်တဲ့ ​နေရာနဲ့ လူ​တွေကို ကူညီနိုင်ဖို့ကိုပဲ စိတ်​​ရောကိုယ်ပါ မြှုပ်နှံထားမယ်လို့ ​တွေးထားခဲ့တာ... ​ကောင်းမင်ကို အာဃာတ​တွေ စွဲကိုင်ထားမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ကျွန်​​တော် ကြားခဲ့တာအရဆို သူက အစက ​ဒီတစ်ကြိမ်မှာ အတန်​​ဖော်ထုံရွှယ်လူကို လုပ်ကြံချင်ခဲ့​ပေမယ့် အတန်း​ဖော်ထုံရွှယ်လူက ​ခြေဆစ်လွဲသွားလို့ မီးဆိုင်းက ​ကျောင်းသူချန်အ​ပေါ် ပြုတ်ကျသွားတာလို့ သူ​ပြောတာ ကြားခဲ့ရပါတယ်"

​ဘေးတစ်ဖက်တွင် ရဲအရာရှိက သူ့စကားများကို "တဝှစ်ဝှစ်"  မှတ်တမ်းတင်​နေသည်။

ဝန်ခံစာ ပြီးဆုံးသွား​သောအခါ ရဲအရာရှိက ထရပ်ကာ ​ပြောလိုက်သည်။ "​​ကျောင်းသားရှစ် ​ကောင်း​ကောင်း အနားယူပါ... ငါတို့​တွေ အတည်ပြုလိုက်ပါမယ်... မင်း​ပြောတဲ့စကား​တွေသာ အမှန်ဆိုရင် လူ​တွေကယ်ဖို့ မင်းကိုမင်း စ​တေးခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက် အလဟဿ မဖြစ်​စေရပါဘူး"

ရှစ်ကျွင်းမင်၏ ညို​မှောင်​နေ​သော မျက်လုံးများထက် အလင်း​ရောင်များ ဖြတ်​ပြေးသွား​သော်ငြား နာကျင်​နေ​သည့် ပုံစံ လုပ်​နေ​ပြီး ဘာကိုမှ ထပ်မ​ပြော​ပေ။

ချန်ရှို့ယွင် ​ပြောလိုက်သည်။ "​ကျေးဇူးပါ ရဲ​ဘော်တို့... ကျွင်းမင်က အသုံးမဝင်​​တော့မဲ့သူ ဖြစ်လာ​​မဲ့ ကိစ္စကို သူ လက်မခံနိုင်​သေးတာပါ... ​​ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မရှိကြပါနဲ့​နော်"

ရဲအရာရှိက လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။ "ကျွန်​​တော်တို့ နားလည်​ပေးနိုင်ပါတယ်... ခင်ဗျားတို့ဘက်ကလည်း သူ့ကို စိတ်အားမငယ်​အောင် နှစ်သိမ့်​ပေးကြပါ... မသန်မစွမ်းဖြစ်တဲ့ ရဲ​ဘော်​တွေ အများကြီးကလည်း အံ့​လောက်စရာ ကိစ္စ​တွေ လုပ်ပြခဲ့ကြပြီးပါပြီ" 

ချန်ရှို့ယွင် မျက်ရည်သုတ်လိုက်သည်။ "ရှင်​ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကျွန်မတို့ သူ့ကို ​​ဖြောင်းဖျလိုက်ပါ့မယ်"

ရဲအရာရှိများ ထွက်သွားပြီး​နောက် ချန်ရှို့ယွင်က ​ရှစ်ကျွင်းမင်အား လှည့်​မေးလိုက်သည်။ 

"စဥ်းစားကြည့်ပါဦး... ​ကောင်းမင်မှာ မှတ်စု​ရေးတတ်တဲ့ အကျင့်ရှိလား"

သူမက ထိုကိစ္စကို ယခု​လေးတင်မှ အမှတ်ရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ​ကောင်းမင်သာ မှတ်စု​ရေးတတ်သည့် အကျင့်ရှိပါက ရဲအရာရှိများ ရှာ​တွေ့သွားနိုင်ပြီး သူတို့လည်း ​ပေါ်သွားနိုင်သည်။ 

ရှစ်ကျွင်းမင်က သူမကို ​အေးတိ​အေးစက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ 

"စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်​တော် သူ့ကို မ​ရေးဖို့ ​ပြောထားပြီးသား... သူသာမိသွားရင် အလွယ်တကူ ရှာ​တွေ့သွားမှာ​ပေါ့"

​ကောင်းမင်က ယခင်ကတည်းက ​မှတ်စုများ ​ရေးထားတတ်သည့် အကျင့်ရှိ​သော်လည်း ​နောက်ပိုင်းတွင် သူမကို မ​ရေးရန် သူသိမ်းသွင်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ချန်ရှို့ယွင် ယခုမှသာ စိတ်သက်သာရာရသွား​လေသည်။ 

🍵

စုံစမ်းစစ်​ဆေးမှုအချို့ ပြီးသွား​​သောအခါ ရဲဌာနဘက်မှ ရှစ်ကျွင်းမင် ​ပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း မီးဆိုင်းကြိုးကို ဖြတ်ခဲ့သူမှာ ​ကောင်းမင်ဖြစ်​ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။

အချို့​သော ​အတန်း​ဖော်များက နား​နေချိန်တွင် ​ကောင်းမင်တစ်​ယောက် အစမ်း​လေ့ကျင့်ခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်ခဲ့ကြပြီး သူမ၏ ပုံစံကလည်း ကုပ်ချောင်းကုပ်​ချောင်း ဖြစ်​နေခဲ့​လေသည်။ 

​ကောင်းမင်နှင့် ထုံရွှယ်လူကြားမှ အငြင်းပွားမှုကိုလည်း ​ကျောင်းဘက်မှ အတည်ပြု​ပေးခဲ့သည်။

ထုံရွှယ်လူက ထွက်ဆိုချက်များပြုရန် ဆင့်​ခေါ်ခံရပြန်သည်။

ထွက်ဆိုချက်​ရေးပြီး​နောက် ရဲဌာနအရာရှိများထံမှ ရှစ်ကျွင်းမင်က "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စ​တေးကာ သူတစ်ပါးကို ကယ်တင်"ခဲ့​ကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ​နေမ​ကောင်းဖြစ်ကာ အန်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ 

"ရဲ​ဘော်... ​ကျောင်းသားရှစ်က သူများကို ကယ်တင်ဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စ​တေးခဲ့တယ်ဆိုတာ အခု ​သေချာသွားပြီလား"

ပြည့်သူလုံခြုံ​ရေးဌာန ရဲအရာရှိ: "ဒီအချိန်မှာ​တော့ အပြည့်အဝ သတ်မှတ်လို့​တော့ မရ​သေးဘူး... ငါတို့​တွေ ဆက်ပြီး စုံစမ်းရလိမ့်မယ်... သက်​သေအသစ်​တွေ မရှိခဲ့ရင် ဒီလို သတ်မှတ်ရ​တော့မှာပါ"

သူတို့က များစွာ​သော ​ကျောင်းသားများကို စစ်​ဆေးခဲ့ပြီး ​ရှစ်ကျွင်းမင်နှင့် ​​ကောင်းမင်တို့က ဆက်ဆံ​ရေး​ကောင်း​ကြောင်း သက်​သေပြနိုင်ခဲ့ကြသည်။

​ကောင်းမင်၏ ဝမ်းကွဲကိုယ်တိုင်ကလည်း ​ကောင်းမင်က ရှစ်ကျွင်းမင်ကို အစ်ကိုရင်းကဲ့သို့ မှတ်ယူထားပြီး သူမ၏ ဝမ်းကွဲထက်ပင် ယုံကြည်​သေးသည်ဟု ကိုယ်တိုင် ထွက်ဆိုထားသည်။

ယမန်​နေ့ကလည်း ​ကောင်းမင်၏ အ​ဖေ ​ရောက်လာကာ ​ကောင်းမင်၏ အ​မေက စိတ်ကျန်းမာ​ရေးမ​ကောင်း​ကြောင်း ထွက်ဆိုခဲ့သည်။ ​ကောင်းမင်၏ အ​မေမိသားစုက စိတ်ကျန်းမာ​ရေးချွတ်ယွင်းမှုကို မျိုးရိုးလိုက်တတ်ကြကာ စိတ်လှုပ်ရှားလာလျှင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ တုံ့ပြန်တတ်ကြ​ကြောင်း ကြားခဲ့ရသည်ဟု ဆိုသည်။ 

အခြားစကားဖြင့်ဆိုရပါက ထိုအချိန်တွင် ​ကောင်းမင်မှာ အလွန် စိတ်ဖိစီး​နေပြီး ရှစ်ကျွင်းမင်နှင့် စကား​ပြောရန် သွားရှာသည်က အဓိပ္ပါယ် ရှိ​နေသည်။ သူမက အခြားသူများကိုလည်း အန္တရာယ် ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ​နောက်ပိုင်းတွင် စိတ်ခံစားမှုများ မြင့်တက်လာ​​သောအခါ ​ကျောင်း​ဆောင်ထက်မှ ခုန်ချကာ သတ်​သေချင်ခဲ့​လေသည်။

ရှစ်ကျွင်းမင်က ​ကောင်းမင်ကို အကြိမ်များစွာ ကူညီ​​ပေးခဲ့ပြီး တစ်ခါကလည်း ​ကောင်းမင်၏ ဝမ်းကွဲ​ရှေ့တွင် ​ကျောင်းစာများကို အာရုံစိုက်ကာ သူမ၏ အတန်း​ဖော်များအား ပစ်မှတ်မထား​တော့ရန် ​ဖြောင်းဖျခဲ့ဖူးသည်။ 

ထိုရှု​ထောင့်များမှ ကြည့်ရလျှင် ရှစ်ကျွင်းမင်က အမှန်ပင် ကူညီတတ်သူ ဖြစ်ပြီး ​ကောင်းမင်နှင့်လည်း ဆက်ဆံ​ရေး​ကောင်းသည်။ သူက ​ကောင်းမင် ​ကျောင်းဆောင်​ပေါ်မှ ခုန်ချကာ သတ်​သေရန် ကြိုးစား​နေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ​သေချာ​ပေါက် သွားကယ်​ပေလိမ့်မည်။ 

ထုံရွှယ်လူမှာ ​​​ဒေါသထွက်ရလွန်းသဖြင့် ရယ်ချလုနီးပါးပင်။

​သောကြာ​နေ့တွင် သူမက အထုပ်အပိုးများ သိမ်းဆည်းကာ အိမ်ပြန်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ မိသားစုကို ထိုသတင်းအ​ကြောင်း ​ပြောပြလိုက်သည်။

အဘိုးဝမ်က ​​​ဒေါသထွက်ရလွန်းသဖြင့် စားပွဲကိုပါ ရိုက်ချလုနီးနီးပင်။

 "ငါက​တော့ ရှစ်မိသားစုကလူ​တွေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်စ​တေးပြီး သူများကို ကယ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ မယုံ​ရေးချမယုံပဲ... အခု အဲ့ဒီ​ကောင်မ​လေးက ​သေသွားပြီဆိုမှ​​တော့ ဘာ​ပြောနိုင်​တော့မှာလဲ"

ဦး​လေးဇုန်း ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ငါဒီလို ​ပြောဖို့​တော့ မရည်ရွယ်ပါဘူး... ဒါ​ပေမယ့် သူလိမ်​နေတာကို သက်​သေပြဖို့ သက်​သေမရှိဘူး​လေ... သူ့အတွက် လွယ်လွန်းမ​နေဘူးလား"

ဗိုလ်မှူးရှောင်းက မျက်ခုံးများ စုကြုတ်လိုက်သည်။ 

"​နောက်ထပ် သက်​သေမရှာနိုင်ရင် ငါ​ကြောက်တာ ရှစ်ကျွင်းမင်ရဲ့ လုပ်ရပ်က သူရဲ​ကောင်းတစ်​ယောက် ဖြစ်သွားမှာကိုပဲ... ဒါဆိုရင်​ တော်​တော်​လေး ပြဿနာ များလိမ့်မယ်"

ရှစ်မိသားစုက ဒီအခွင့်အ​ရေးကို သုံးပြီး အ​ခြေအ​နေ​တွေကို ​ပြောင်းပြန်လှန်လို့ ​ပေကျင်းကို ပြန်လာကြလိမ့်မယ်...

ရှစ်မိသားစုမှလူယုတ်မာက ထုံရွှယ်လူကို အကြိမ်များစွာ အသ​ရေဖျက်ခဲ့တာ... သူသာ သူရဲ​ကောင်းတစ်​​ယောက် ဖြစ်သွားရင် ​သေချာ​ပေါက် ​သွေးအန်မိ​​တော့မှာပဲ...

ပြီး​တော့ အဲ့ဒီမိန်းက​လေးကလည်း ထုံရွှယ်လူအ​ပေါ် ရက်စက်တဲ့ နည်းလမ်း​တွေ သုံးခဲ့တာ... ဒီလို​ လယ်လွယ်နဲ့ သေသွားရတာပဲ...

ထုံရွှယ်လူ: "ဘိုးဘိုးတို့ နှစ်​ယောက် ကျွန်မ ရဲ​တွေရဲ့ ထွက်ဆိုချက်မှတ်တမ်းကို ကြည့်ချင်တယ်"

အဘိုးဝမ် တုံ့ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။ "ထွက်ဆိုချက်ကို ဘာလို့ ကြည့်ချင်​တာလဲ... သမီး ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ"

ထုံရွှယ်လူ ​ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ကျွန်မ လူတိုင်းရဲ့ ထွက်ဆိုချက်ကို ကြည့်ချင်တယ်... သဲလွန်စတစ်ခုခုများ ရမလားလို့​လေ... ဒါဆိုရင် ရှစ်ကျွင်းမင် လိမ်​နေတာကို ​ဖော်ထုတ်ဖို့ သက်​သေတစ်ခုခု ရှာနိုင်​လောက်တယ်"

အဘိုးနှစ်​ယောက် လက်မခံနိုင်ရုံသာမက ရှစ်ကျွင်းမင် ဤကိစ္စ​ကြောင့် သူရဲ​ကောင်း ဖြစ်သွားမည်ကိုလည်း သူမ လက်မခံနိုင်ပါ​ပေ။ 

အဘိုးဝမ်: "လူထုလုံခြုံ​ရေးဗျူရိုက ဖူကျန့်ယိ လုပ်တဲ့​နေရာမှာ မဟုတ်​ပေမယ့် သူက ရဲဌာနမှာ နှစ်​ပေါင်းများစွာ အဆက်အသွယ်​တွေ ရှိတယ်... အဘိုး သူ့ကို အခုပဲ ​ခေါ်လိုက်မယ်"

ထုံရွှယ်လူ ထရပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မလည်း လိုက်ခဲ့မယ်"

ထို့​ကြောင့် လူတိုင်းက ဖူကျန့်ယိကို ဖုန်း​ခေါ်ရန်အတွက် ​တယ်လီဖုန်းရုံးသို့ အတူတူ သွားခဲ့ကြသည်။

ဖူကျန့်ယိက ဌာနတွင် လုပ်စရာများ ပြီး​နောက် ခွင့်တိုင်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

မစ္စတာဝမ်နှင့် ထုံရွှယ်လူ၏ စကားများကို ကြား​သောအခါ တစ်ခဏမျှ ​တွေးလိုက်​လေသည်။ "နည်းနည်း​တော့ ခက်မယ်... မလုပ်နိုင်တာ​တော့ မဟုတ်ဘူး... ကျွန်​တော့်ကို နှစ်ရက်​လောက်​ပေးပါ"

ထုံရွှယ်လူ မျက်​မှောင်သဲ့သဲ့ ကြုတ်လိုက်သည်။ "တစ်ရက်အတွင်း ရဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူးလား"

ဖူကျန့်ယိ တန့်သွားသည်။ "ကြိုးစားကြည့်​ပေးမယ်"

ထုံရွှယ်လူသည်လည်း သူမ၏ ​​တောင်းဆိုချက်က အနည်းငယ် ခက်ခဲ​ကြောင်း သိ​နေ​သဖြင့် ထပ်မ​ပြော​တော့​ပေ။ 

ဖူကျန့်ယိက ပြန်​ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အဆက်အသွယ်များကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။ အဆက်အသွယ်များစွာ လုပ်ပြီးမှ အဆုံးတွင် ​နောက်တစ်ရက်၌ ထုံရွှယ်လူကို အ​ဖြေအတိအကျ ​ပေးလာသည်။

ရဲဌာနမှ အလုပ်ဆင်းပြီး​နောက် ထုံရွှယ်လူနှင့် ဖူကျန့်ယိတို့ နှစ်​ယောက်သား သွား​ရောက်ကာ ထွက်ဆိုချက်များအားလုံးကို ဖတ်ခဲ့ကြသည်။

ထွက်ဆိုချက်တွင် ​ကောင်းမင်၏ မိသားစုဘက်မှ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ​နေမ​​ကောင်းဖြစ်​နေပြီး ​ကောင်းမင်က မူလတန်း​ကျောင်းတက်စဥ်မှ စတင်ကာ ​နေ့စဥ်မှတ်တမ်းများ ​​ရေး​လေ့ရှိ​ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။ 

သို့​သော်လည်း ရဲဌာနဘက်မှ သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ရှာ​ဖွေ​သောအခါ မည်သည့်မှတ်စုကိုမှ မ​တွေ့ခဲ့ရ​ပေ။ 

လူတစ်​ယောက်ရဲ့ အကျင့်က လွယ်လွယ်မှ မ​ပြောင်းတတ်ပဲ...