MM Story Teller

အပိုင်း၃၀၉

Viewers 67k

🍵Chapter 309

ထုံရွှယ်လူက ခပ်မြန်မြန်ပင် သက်တံ့အီး(မြှောက်ပင့်)များ ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဘွားဘွားရှန်က အယုံကြည်ရဆုံးသူပဲ... ကျွန်မ စိတ်ချပါတယ်"

ထိုအခိုက် အခန်းထဲတွင် နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိနေသည်။ ဝေ့ရန်မှာ အတွင်းခံသာ ဝတ်ထားသည့် ချန်ရှို့ယွင်ကို တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သွေးများ ပေါက်ထွက်လုနီးပါး ရှက်သွေးဖြာသွားလေသည်။

ချန်ရှို့ယွင်နှင့် အခြားသူများ ထွက်သွားသောအခါ သူသည်လည်း ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့၏ ဓါတ်ပုံများမှာ နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များအတွက် အမှန်ပင် မှုလောက်စရာ မဟုတ်ပေ။ ချန်ရှို့ယွင်နှင့် ရှစ်ရှိုးနန်တို့ နှစ်ဦးလုံးက နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များ၌ ကမ်းခြေတွင် ဘီကနီ ဝတ်ကြသူများထက် အဝတ်အစားများ ပိုဝတ်ထားကြသေးသည်။

သို့သော်လည်း ဤခေတ်တွင် သူတို့ကို ကြောက်လန့်သွားစေရန် လုံလောက်နေပြီး အနည်းဆုံး အချိန်တစ်ခုလောက်အထိ နှစ်ယောက်လုံး ကြောက်လန့်နေကြမည် ဖြစ်သည်။

ချန်ရှို့ယွင်နှင့် ရှစ်ရှိုးနန်တို့မှာ တစ်ကိုယ်လုံး နီးပါး နာကျင်လျက် နှလုံးထားထဲတွင်လည်း ဒေါသများ အပြည့်ဖြင့် ရှောင်းမိသာစုအိမ်မှ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

ရှစ်ရှိုးနန်က ချန်ရှို့ယွင်ကို မညှာမတာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"မင်းမသွားရင် ငါကိုယ်တိုင်သွားမယ်... ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုကို သွားပြီး အဲ့ဒီခွေးမကို သွားဖမ်းခိုင်းမယ်"

မင်းမေကြီးတော်ပဲ... သူ့တစ်ဘဝလုံး ဒီလို လှောင်ပြောင်ခံရတာမျိုး မခံစားခဲ့ရဖူးဘူး... သူလုံးဝ မျိုသိပ်ထားနိုင်တော့ဘူး...

ချန်ရှို့ယွင်မှာ နောက်ပါးမှ နံရံထက်သို့ အတွန်းခံလိုက်ရသဖြင့် နာကျင်မှုကြောင့် ဒေါသများ ဆူပွက်လာသည်။ "ရှင်သေချင်နေတာလား... ဒါဆို ရှင်သွား... ကျွန်မ မတားဘူး... ရှင် အဖမ်းခံလိုက်ရရင် ရှင့်ကို သေလူလို သဘောထားလိုက်တော့မယ်"

ရှစ်ရှိုးနန် ရပ်သွားပြီး သူမကို စားမတတ်ဝါးမတတ် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒုတိယမရီး ပြောတာ မှန်တယ်... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက မင်းလို ဂြိုလ်ဆိုးမကို ဘယ်လိုလုပ် ချစ်မိသွားခဲ့ရတာလဲ... မင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ရှစ်မိသားစု ဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုစဥ်က သူတို့နှစ်ယောက်လုံး လက်ထပ်ထားပြီးသား ဖြစ်ပြီး စိတ်ကစားရုံသာ အတူရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ နှစ်ယောက်လုံးက မကွာရှင်းချင်ခဲ့ကြပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ဝမ်ရူကွေ့၏ အဖေက ကြာကူလီကောင်ကို ပစ်ခတ်လိုက်ပြီးသည့်အချိန်မှာ အတင်းအကြပ် ကွာရှင်းခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ရှို့ယွင်မှာ သူ့နှုတ်မှ ထိုစကားများ ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသဖြင့် ရင်ကို မြားအစင်းပေါင်း ထောင်ကျော် ထိုးစိုက်လာသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရှစ်ရှိုးနန်... ရှင်ဒီစကားကို ပြောဖို့ အသိစိတ်ရှိသေးတာလား... အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ရှင်သာ ကျွန်မကို မဖြားယောင်းခဲ့ရင် ကျွန်မယောကျ်ားကို သစ္စာဖောက်မိပါ့မလား... ကျွန်မက ကိုယ့်သားကိုပါ နှိပ်စက်ခဲ့ရတာ... ရှင်ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ ကျွန်မကို လာအပြစ်တင်နေရတာလဲ"

ထိုစဥ်က ဝမ်ရူကွေ့ကို နှိပ်စက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ကလေးပျက်ကျသွားခြင်းကြောင့် မဟုတ်လေဘဲ သူမနှင့် ရှစ်ရှိုးနန်တို့ ဖောက်ပြန်နေသည့် မြင်ကွင်းအား မျက်မြင်တွေ့သွားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ့ကို နှုတ်ပိတ်ချိန်းခြောက်ရန်အတွက် သူမက နှိပ်စက်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး စဥ်းစားခဲ့လေသည်။

သေချာပေါက်ပင် ၎င်းက တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ပေ။

အခြားသော အကြောင်းပြချက်မှာ ရှစ်ရှိုးနန်က ငယ်စဥ်ကတည်းက ဝမ်ရူကွေ့၏ အဖေနှင့် အပြိုင်အဆိုင်များ ရှိပြီး နှစ်ယောက်သားကလည်း ဆက်ဆံရေး ဆိုးဝါးကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့နှစ်ယောက် ချိတ်မိသွားပြီးနောက် ရှစ်ရှိုးနန်က ဝမ်ရူကွေ့အား နှိပ်စက်ရန်အတွက် သူမကို အချိန်နှင့်အမျှ တိုက်တွန်းနေခဲ့သည်။ သူမကလည်း ဝမ်ရူကွေ့အပေါ် ချစ်ခင်စိတ် မရှိသဖြင့် ရှစ်ရှိုးနန် ကျေနပ်စေရန် သူအလိုရှိသမျှ လုပ်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း တာဝန်များအားလုံးကို သူမအပေါ် ပုံချလာသည့်အခါ ရပ်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူ့ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူမနဲ့ ချန်မိသားစုက အခုလက်ရှိနေရာကို ရောက်နေပါ့မလား...

ရှစ်ရှိုးနန်က သူမ၏ မီးဝင်းဝင်းတောက်နေသော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့သွားချိန်တွင် အပြစ်ရှိစိတ်များဖြင့် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

"ဒီခွေးမလေးကို လွှတ်ထားပေးတော့မလို့လား... ငါကတော့ တကယ် သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး"

ချန်ရှို့ယွင်က ရှေ့တိုးလာပြီး သူ့လက်မောင်းကို တွဲကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကော်ကျန်းတောင်မှ အသစ်တစ်ခု ကြိုးစားဖို့ သတ္တိရှိသေးတာ... ကျွန်မတို့လည်း တောင့်ခံထားရမယ်... အခု နိုင်ငံရေးပေါ်လစီတွေက တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လင်းလာနေပြီ... ကျွန်မတို့သာ ငွေရှာနိုင်သရွေ့ ဝမ်မိသားစုနဲ့ အဲ့ဒီခွေးမလေးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ကြောက်နေစရာ လိုသေးလို့လား..."

ငွေက သရဲတစ္ဆေများကိုပင် ကိုက်ဖြဲစေနိုင်သည်။ သူတို့၏ ထပ်ဆုံး ဦးစားပေးထားသည့် အရာမှာ ငွေရှာရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ရှစ်ရှိုးနန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မြို့တော်က ဘယ်နေရာမှာ စီးပွားရေး သွားလုပ်ရမှာလဲ"

ချန်ရှို့ယွင် တစ်ခဏမျှ တွေးပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်မတို့ အိမ်ရောင်းလိုက်ကြမလား... ရောင်းကြရအောင်... ကျွန်မ သေချာပြောရဲတယ်... ကျွန်မတို့ အလုပ်ကြိုးစားနေသရွေ့ ငွေဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှစ်ရှိုးနန်က အသုံးမဝင်ဖြစ်နေရသော နေ့ရက်များကို ငြီးငွေ့နေပြီ ဖြစ်လေရာ အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို အိမ်ရောင်းကြတာပေါ့"

ထို့ကြောင့် နှစ်ယောက်သား ပြန်သင့်မြတ်သွားကြပြီး ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ဆေးရုံသို့ အတူတူသွားခဲ့ကြလေသည်။

သူက ဝမ်မိသားစုကို အချိန်တစ်ခုလောက်အထိ သွားမရှာရန် စီစဥ်ထားသည်။ သူတို့ စိတ်ရှည်ရှည် စောင့်ဆိုင်းရပေမည်။ သူတို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ဝမ်မိသားစု၏ သေခြင်းတရားသာ ဖြစ်လာပေရမည်။

မစ္စတာဝမ်နှင့် ဦးလေးဇုန်းတို့ ပြန်ရောက်လာကြသောအခါ ထုံရွှယ်လူက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အကျဥ်းရုံး ပြောပြလိုက်သည်။ မစ္စတာဝမ်က ဒေါသထွက်ရလွန်းသဖြင့် ချန်ရှိုးယွင်နှင့် ရှစ်ရှိုးနန်အား ချက်ချင်း သတ်ပစ်ချင်သွားလေသည်။

အဆုံးတွင် ထုံရွှယ်လူထံမှ ဖြောင်းဖျခံလိုက်ရလေသည်။

ညနေပိုင်းတွင် ဗိုလ်မှုးရှောင်း ပြန်ရောက်လာသည့်အခါ သူသည်လည်း ဒေါသထွက်ရလွန်းသဖြင့် ပန်းကန်လုံးတစ်ခုကိုပါ ခွဲပစ်ခဲ့လေသည်။

ထုံရွှယ်လူက ထိုသူများ စိတ်လိုက်မာန်ပါဖြင့် အဆက်အသွယ်များသုံးကာ လူယုတ်မာနှစ်ယောက်အား ဖြေရှင်းလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူမ၏ အကြံကို ပြောပြလိုက်ပြီး လူကြီးနှစ်ယောက်အား ယာယီ တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။

🍵

အချိန်ကုန်မြန်လှသည်။

အထက်တန်းကျောင်းသားများက ကောလိပ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ထုံရွှယ်လူနှင့် အခြားသူများက ဘွဲ့ယူရန် ပြင်ဆင်ကြရသည်။

ခွဲခွာခြင်းနှင့် ကြုံတွေ့ရသောအခါ ကျောင်းသားများက တွန့်ဆုတ်ခြင်းအပြည့် ဖြစ်နေကြသည်။ လူတိုင်းက နှုတ်ဆက်စကားများ မပြောချင့်ပြောချင်ဖြင့် ဆိုနေကြပြီး ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်များ လဲလှယ်ကာ နောင်တွင်လည်း အဆက်အသွယ်များများ လုပ်ကြရန် ပြောနေကြသည်။

ဤနှစ် ဘွဲ့ယူအခမ်းအနားက နောင်ပိုင်းနှစ်များနှင့် ကွာခြားသည်။ ဝတ်ဆင်ရန် ဘွဲ့ဝတ်စုံ မရှိသော်ငြား ဘွဲ့အခမ်းအနားက ပွဲတော်အငွေ့အသက် လိုအပ်နေဆဲပင်။ လူတိုင်းက အကောင်းဆုံး အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ကျောင်း၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ဓါတ်ပုံများ ရိုက်ကူးနေကြသည်။

လူတိုင်းက ဘွဲ့အခမ်းအနားကို တက်ရောက်ရန် မိသားစုများ မခေါ်ကြသဖြင့် ထုံရွှယ်လူလည်း မခေါ်ခဲ့ဘဲ လူတိုင်းနှင့်အတူ ထမင်းတစ်နပ် ထွက်စားခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ အခွင့်အရေးမျိုးက ရှားပါးလှသည်။ အချို့ ကျောင်းသားများက နှုတ်ဆက်ညစာစားပွဲတွင် မူးသည်အထိ သောက်ခဲ့ကြပြီး ကျောင်းသူများကမူ အချင်းချင်း လက်များ ဆုပ်ကိုင်ကာ မျက်လုံးများ နီရဲနေလေသည်။

ထုံရွှယ်လူက အတန်းကို တစ်ဝက်တစ်ပျက်မှ ပါဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အတန်းထဲရှိ အခြားကျောင်းသားများမှာ လူတိုင်းနှင့်အတူတူ လေးနှစ်တာ ကုန်ဆုံးခဲ့ကြသည်။ သူမသည်သာ လူတိုင်းနှင့် နှစ်နှစ်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့ရပြီး အဆောင်တွင်လည်း မနေခဲ့သဖြင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက အမြဲတမ်း ခွဲခြားခံထားသလို ခံစားနေရသည်။

သို့သော်ငြား အဆင်မချောမှုများ မဖြစ်စေရန် သူမ၏ ပြောင်မြောက်လှသော သရုပ်ဆောင်အရည်အချင်းကို သုံးကာ အခြားသူများထက် ပိုပို၍ တွန့်ဆုတ်နေဟန် ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ပင် လူတိုင်းက သူမအား အလွန်ပင် ခံစားချက်နုနယ်သူဟု တွေးမိလိုက်ကြသည်။

ခွဲခြာရခြင်းမှာ ဘဝ၏ ကာလအပိုင်းအစတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက နေရာခန့်ခွဲမှုကိစ္စကို ပို၍ အလေးထားနေကြသည်။

လူတိုင်းက ယူနစ်ကောင်းကောင်းတွင် ခန့်ထားခြင်း မခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြချိန်၌ ထုံရွှယ်လူကပင် အစပြုကာ ဌာနမှုးအား သူမက နေရာခန့်ထားမည့်ကိစ္စကို လက်လျှော့၍ စီးပွားရေးလုပ်ရန် ကြံရွယ်ထားကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

ထိုအခိုက် ထုံရွှယ်လူမှာ ဌာနမှုး၏ ရုံးခန်းထဲသို့ အခေါ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ဌာနမှုးမှာ သူမကို ကြည့်ကာ သူမက နှစ်ယောက်မရှိနိုင်သူဟုပင် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ကျောင်းသူထုံ... ဘာလို့ အလုပ်မဝင်ချင်ရတာလဲ"

ထုံရွှယ်လူမှာ မိုးထိမြင့်လှသော အဆင့်များ၊ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် မိသားစုနောက်ခံလည်း တောင့်သည့် ထူးချွန်ကျောင်းသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ထူးချွန်ကျောင်းသားမျိုးကို အစကတည်းက သံတမန်တစ်ယောက် ဖြစ်လာအောင် ပျိုးထောင်ပေးချင်ခဲ့သည်။

သို့သော်ငြား သူမက စိတ်မဝင်စားပါဟု ဆိုခဲ့ပြီး မြန်မြန် လက်ထပ်ချင်သည့်အတွက် အတန်းများကိုလည်း မြန်မြန် ခုန်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ထိုအဖြစ်ကြောင့် ဌာနမှုးနှင့် ဆရာများကို အလွန် ရင်ကွဲနာကျ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

မထင်မှတ်ထားစွာပင် သူမက ယခုတွင်လည်း တစ်စခန်းထလာပြန်လေပြီ။ ကျောင်းဘက်က ယခုထိ သူမကို အလုပ်မချပေးရသေးသော်လည်း စိတ်လိုလက်ရ စွန့်လွှတ်နေခဲ့ပြန်သည်။

ဌာနမှုးမှာ အလွန်ပင်ပန်းနေလေပြီ။

ထုံရွှယ်လူ: "ဌာနမှူး... ကျွန်မက စီးပွားရေး လုပ်ဖို့ စီစဥ်ထားပါတယ်... ဆိုင်တောင် ဝယ်ပြီးသွားပြီ... မကြာခင် ဖွင့်တော့မှာ"

ဌာနမှူး: "..."

စာပေပညာရှင်များ၊ လယ်သမားများ၊ စီးပွားရေးနှင့် စက်မှုလုပ်ငန်းများမှာ ယခုတွင် ကံကြွေးချစနစ်တွင် မပါဝင်သေးသော်ငြား သူတို့၏ ယူနစ်များတွင် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ခြင်းက တည်ငြိမ်နေသေးမည် မဟုတ်ပေ။

ဌာနမှုးနှင့် ဌာနရှိ ဆရာဆရာမများက ထုံရွှယ်လူကို ပြောဆို ဖြောင်းဖျနေကြသည်။ သူတို့က သူမမှာ ငယ်ရွယ်ပြီး တက်ကြွသဖြင့် လမ်းလွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်းပင်။

သို့သော်ငြား ထုံရွှယ်လူက "ခေါင်းမာ" လွန်းလှသည်။ စိတ်ပြင်ဆင်ထားပြီးလျှင် နွားဆယ်ကောင်မျှ ဝင်ဖျက်လျှင်တောင် မပြင်နိုင်တော့ပေ။

ဌာနမှူးနှင့် ဆရာဆရာမများမှာ ခြေကုန်လက်ပမ်းကျသွားကြသည်။

ဆရာတစ်ယောက်မှာ ထုံရွှယ်လူ၏ အပြုအမူများကို သဘောမတွေ့တော့ပေ။

"ဒီမှာ ကျောင်းသူ... စီးပွားရေး လုပ်ချင်တာများ ဘာလို့ ပထမအဆင့်နဲ့ တက္ကသိုလ် လာတက်ရသေးတာလဲ... တိုင်းပြည်ရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြုန်းတီးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ထုံရွှယ်လူ တစ်ဖက်လူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဆရာမ... ကျွန်မကတော့ ဆရာမရဲ့ သဘောထားတွေ လမ်းလွဲနေပြီလို့ ထင်တယ်... တက္ကသိုလ်တက်တာက လူတွေရဲ့ ဘဝကို ပိုကောင်းအောင် အကျိုးပြုပေးတာနဲ့ အလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာ လူတွေကို အကျိုးပြုနေတာပဲ... စီးပွားရေးလုပ်တာက လူတွေကို အကျိုးပြုတာ မဟုတ်ရတော့ဘူးလား"

"ယခု နိုင်ငံရေးပေါ်လစီက ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုတွေကို တိုက်တွန်းအားပေးနေတယ်... ရှန်းကျန်းခရိုင်မှာ အထူးစီးပွားရေးဇုန်ကို တည်ထောင်နေပြီ... ဒါတွေအားလုံးက တိုင်းပြည်က စီးပွားရေး အဆမတန် တိုးတက်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်ဆိုတာ ပြသနေတာပဲလေ... ကျွန်မက ပါတီနဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ ပေါ်လစီအတိုင်း လိုက်နေတာ... ဘာများ မှားသွားလို့လဲ"

ထိုဆရာမမှာ လည်နင်သွားပြီး ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။

အမှန်မှာ သူမက ထုံရွှယ်လူ၏ စီးပွားရေးကို သဘောမတွေ့သော်လည်း ဆက်ပြီး မချေပရဲတော့ပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးမှုက လမ်းကြောင်းလွဲနေသည့် အရာဖြစ်ကြောင်း သူမ ပြောလိုက်သည်နှင့် အတူတူ ဖြစ်သွားပေမည်။

ထုံရွှယ်လူက အမှန်တွင် ဌာနမှူးနှင့် ဆရာဆရာမများ၏ အကြံကို နားလည်နေသည်။

ဤခေတ်မှ လူများကို မဆိုထားနှင့် နောက်ပိုင်းခေတ်များ၏ လူကြီးများစွာ၏ စိတ်ထဲတွင် အစိုးရဝန်ထမ်း အလုပ်များက အရာအားလုံး၏ အထက်တွင် ရှိနေသည်ဟု တွေးနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံတော်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေသရွေ့ လစာငွေ ယွမ်နှစ်ထောင်သာ ရခဲ့လျှင်ပင် ပြင်ပရှိ ယွမ်နှစ်သောင်းရသော အရောင်းစာရေးများထက် ပို၍ ဂုဏ်ရှိသည်ဟု တွေးတတ်ကြသည်။

သို့သော်ငြား သူမက ဆက်ပြီး ရှင်းပြရန် မရည်ရွယ်ထားပေ။ စာတစ်ကြောင်းဖြင့် ပြောရသော် ပညာရှင်တစ်ယောက်နှင့် မည်သည့်အနေအထားတွင်မဆို ထွန်းလင်းနိုင်သူအကြား ကွာခြားချက်မရှိပေ။

ဘွဲ့ရအခမ်းအနားမတိုင်မီ ထုံရွှယ်လူက အဆောင်မှ လူများနှင့် ညစာစားခဲ့သည်။

ကျန်းပိုင်ဟွေ့က သူမနှင့် ဆက်ဆံရေးအကောင်းဆုံး ဖြစ်သဖြင့် သူမနှင့် ခွဲရမည်ကို အတွန့်ဆုတ်နေဆုံးသူပင်။

"ရွှယ်လူ နောက်ဆို ငါနင့်ကို နင့်အိမ်မှာ လာရှာမယ်နော်... နင်ငါ့ကို မသိသလို ဟန်ဆောင်နေလို့ မရဘူး"

ထုံရွှယ်လူ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ "နောက်ဆိုရင် နင်ငါ့ကို လာရှာဖို့ အချိန်မရှိမှာတောင် စိုးရတယ်နော်... နင်က မကြာခင် နင့်ယောကျ်ားနောက်ကိုလိုက်ပြီး ဂျာမနီကို သွားရတော့မှာ ဆိုတော့လေ"

ကျန်းပိုင်ဟွေ့နှင့် လျန်ထျန်းယိတို့က စေ့စပ်ထားကြပြီး လျန်ထျန်းယိ နိုင်ငံခြားသို့ မထွက်ခင် လက်ထပ်ကြရန် စီစဥ်ထားသည်။ ကျန်းပိုင်ဟွေ့က နောက်တစ်နှစ်တွင် ဂျာမနီ၌ အလုပ်လုပ်ရန် လျှောက်ထားမည် ဖြစ်သည်။

တစ်နိုင်ငံတည်းတွင် ရှိနေလျှင် ခွဲခွာရသည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းပိုင်ဟွေ့က သူမအကြောင်း ဟာသနှော၍ ပြောနေသည်ကို ကြားသောအခါ ရှက်သွေးဖြာသွားလေသည်။

အဆောင်သူများနှင့် နှုတ်ဆက်ညစာစားပြီးနောက် ထုံရွှယ်လူတစ်ယောက် တက္ကသိုလ်မှ တရားဝင် ဘွဲ့ရသွားခဲ့လေပြီ။

ဘွဲ့ရပြီးနောက် ထုံရွှယ်လူက ဆိုင်ဖွင့်ရန်နှင့် မင်္ဂလာပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန်မှာသာ စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်မြုပ်ထားခဲ့သည်။

အချိန်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်လကျော် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

ပေကျင်း၌ မေပယ်လ်ရွက်များ အနီရောင် ပြောင်းကာ ဂင့်ကိုပင်များ အဝါရောင် ပြောင်းလာသည့်အခိုက် လူတိုင်း မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည့် ဝမ်ရူကွေ့နှင့် ထုံရွှယ်လူတို့၏ မင်္ဂလာပွဲ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ကျိုးရန်က မျက်တောင်များ တဖျတ်ဖျတ် ခတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် သတို့သားတစ်ယောက် ဖြစ်တော့မယ်... မင်းစိတ်လှုပ်ရှားနေပြီလား"

ဝမ်ရူကွေ့ နှုတ်ခမ်းများ တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။ "အင်း"

လွန်ခဲ့သည့် တစ်လကတည်းက အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်ခဲ့ရသော်ငြား မနက်ဖြန် သူမလေးအား လက်ထပ်နိုင်တော့မည့်အကြောင်း တွေးလိုက်ရချိန်၌ နှလုံးခုန်သံများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ခုန်ပေါက်လာခဲ့သည်။

ဟွမ်ချီမင်က ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ညီလေးကျိုး... ငါကတော့ ဘာမှ ပူစရာ မရှိဘူး... မင်းကလေးမရမှာကိုပဲ ပူနေရတာ... ကလေး မရှိလာရင် ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ"

ကျိုးရန်မှာ ထိုးနှက်ချက်ပြင်းသွားလေသည်။: "..."

ဒီကျီးကန်းကောင်ရဲ့ ပါးစပ်က ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ...

ဖူး...

Prev Next