🍵Chapter 318
သူမနှင့် ချန်ရှို့ယွင်၏ မိခင်တို့က အမျိုးတော်ကြသည်။ ချန်ရှို့ယွင်က နူးနူးညံ့ညံ့ စကားပြောဆိုတတ်ပြီး ယဥ်ကျေးသိမ်မွေ့ကာ သိတတ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူမက ရှစ်ရှိုးနန်ကို ခေါ်၍ ရှန်းကျန့်သို့ အရောင်းအဝယ်သွားလုပ်တော့မည်ဟု ပြောလာချိန်တွင် သူမကို ကလေးအား ဂရုစိုက်ပေးထားရန် ပြောလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမက ရှစ်ရှင်းရွေ့ကို ဂရုစိုက်ပေးရန်အတွက် မစဥ်းစားဘဲ သဘောတူခဲ့သည်။
ချန်ရှို့ယွင် ယဥ်ကျေးသိမ်မွေ့သလောက် သူမ၏ သမီးဖြစ်သည့် ရှစ်ရှင်းရွေ့၏ စရိုက်မှာ သူမ၏ မိခင်ဖြစ်သူနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေပြီး မောက်မာရိုင်းစိုင်းကာ အထက်စီးဆန်နေမည်ဟု ကြိုမသိထားခဲ့ပါပေ။ ယခုတွင် ထိုဘိုးဘေးလေးကို စောင့်ရှောက်ရန် လက်ခံမိသည့်အတွက် နောင်တအကြီးအကျယ် ရနေမိသည်။
အန်တီလင်းက နောင်တွင် ရှစ်မိသားစု၌ မကောင်းသည့် ကိစ္စများ ဖြစ်လာလျှင် ဂရုစိုက်ပေးမည်မဟုတ်ဟု စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
အန်တီလင်း ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် ရှစ်ရှင်းရွေ့ကို ယခင်ကလောက် ဂရုမစိုက်ပေးတော့ပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် ရှစ်ရှင်းရွေ့၏ ခေါင်းတွင် သန်းကူးသွားပြီး မည်သူကမှ သတိမထားမိခဲ့ကြပေ။
🍵
ဝမ်ရူကွေ့က နောက်တစ်ရက်တွင် သုတေသနစခန်းသို့ ပြန်သွားသဖြင့် ထုံရွှယ်လူမှာလည်း သူမ၏ အင်အား အလုံးစုံကို ဆိုင်ဖွင့်သည့် ကိစ္စမှာသာ ပုံအပ်ထားလိုက်လေတော့သည်။
ကျောင်းအနောက်ဘက်မှ ဆိုင်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်၍ ထုံရွှယ်လူမှာ ကူညီလုပ်ကိုင်ပေးရန် လူရှာရလေတော့သည်။
သူမက အရှေ့လေပြေစားသောက်ဆိုင်ကိုသာ ပထမဆုံး တွေးမိသည်။
ထို့ကြောင့် ဝမ်ရူကွေ့အား ကားထဲသို့ လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပြီးနောက် အရှေ့လေပြေစားသောက်ဆိုင်သို့ တန်းသွားလိုက်သည်။
မနက်ပိုင်းသာ ရှိသေးသဖြင့် အရှေ့လေပြေစားသောက်ဆိုင်ကို ဖွင့်ထားသည့်တိုင် ဧည့်သည် တစ်ယောက်မှ မရှိသေးပေ။
စားသောက်ဆိုင်မန်နေဂျာက ဝူလီကျုးနေရာတွင် အစားထိုး ဝင်လာသော စားပွဲထိုးလေးကို ခေါ်ကာ ပစ္စည်းများ သွားဝယ်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် စားသောက်ဆိုင်ထဲ၌ ဆရာမုန့်၊ ကောင်းဝေ့ဖျင်နှင့် ကောင်းချွန်းယွီတို့သာ ရှိနေကြသည်။
ထုံရွှယ်လူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကောင်းချွန်းယွီနှင့် အခြားသူများ အံအားသင့်သွားကြလေသည်။
"မန်နေဂျာထုံ... ဘာလို့ ရောက်နေတာလဲ"
ထုံရွှယ်လူ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မချွန်းယွီ ကျွန်မကို နာမည်တပ်ခေါ်လို့ ရပါတယ်... ကျွန်မက မန်နေဂျာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ"
သူမက ပြောနေရင်း စားသောက်ဆိုင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သေးသည်။ စားသောက်ဆိုင်၏ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်မှုက သူမ မန်နေဂျာ ဖြစ်နေစဥ်ကထက် ပို၍ ဆိုးဝါးနေပြီး ထောင့်များနှင့် ပြတင်းပေါက်များတွင် ဖုန်များ ထူထူထဲထဲ ကပ်နေကြလေသည်။
ထုံရွှယ်လူ၏ အကြည့်ကို အကဲဖြတ်မိသွားသည့် ကောင်းချွန်းယွီက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ သန့်ရှင်းရေး မလုပ်တာ မဟုတ်ဘူး... လက်ရှိမန်နေဂျာက ခြောက်လမှ တစ်ခါ သုတ်ရင် ရပြီလို့ ပြောလို့"
ထုံရွှယ်လူ မယုတ်မလွန် ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာမုန့်လည်း အထဲမှာ ရှိတယ်မလား"
သူမ၏ စကားဆုံးသည့်အချိန်မှာပင် ဆရာမုန့်က လက်သုတ်နေရင်းဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ "ရွှယ်လူ ရောက်နေတာလား"
ထုံရွှယ်လူ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ဆရာမုန့်... ထိုင်ပါဦး... ကျွန်မ ဒီနေ့ ရောက်လာတာ ဆွေးနွေးစရာ ရှိလို့ပါ"
"ဘာများလဲ"
"ကျွန်မက ကျောင်းဘက်မှာ ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ထားတယ်... နောက်ပိုင်းကျရင် စားသောက်ဆိုင် အကြီးကြီး ဖွင့်မှာပါ... အခုလောလောဆယ် လုပ်အား အရေးတကြီး လိုနေလို့... ဆရာတို့ လာပြီး ကျွန်မကို ကူညီပေးနိုင်မလား သိချင်လို့ပါ"
သုံးယောက်သားက ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ကြက်သေသေသွားကြပြီး စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံး အပ်ကျသံကိုပင် ကြားနိုင်သည်အထိ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။
ထုံရွှယ်လူ သူတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလေသည်။
"ကျွန်မကို ကူညီပေးမယ်ဆိုရင် လက်ရှိ လစာထက် 10ယွမ် ပိုတိုးပေးမယ်... ဒါက အခြေခံလစာပဲ... နောက်ပိုင်း စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှု ကောင်းရင် ဆုကြေးငွေတွေလည်း တိုးပေးမှာပါ"
မကြာသေးခင်က ထုံရွှယ်လူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူတို့ သုံးယောက်သားက မည်သို့ ပါးပါးနပ်နပ် ငြင်းဆိုကြရန် တွေးနေခဲ့ကြသော်လည်း လစာအကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပြန်ပြီး မျိုချထားလိုက်ရသည်။
ချမ်းသာမှုက လူတွေကို လှုပ်ခါစေနိုင်တယ်...
ကောင်းချွန်းယွီက နှုတ်ခမ်းသပ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေမှုကို ချိုးဖြတ်လိုက်သည်။ "မန်နေဂျာထုံ... ဆုကြေးငွေကို ဘယ်လိုသတ်မှတ်မှာလဲ... ကာလတစ်ခုအတွက်ပဲလား... ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျရင်လည်း အတူတူပဲ ဖြစ်နေမှာလား"
ထုံရွှယ်လူ: "ဘောနပ်စ်ပေးမဲ့စနစ်က စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ ငွေအရှုံးအမြတ်နဲ့ ဆိုင်တယ်... ဒီလမှာ ပိုပြီး မြတ်လေလေ ပိုပြီး ဘောနပ်စ် ရလာလေလေပဲ... တိကျတဲ့ ငွေပမာဏပါ... လက်ခံမယ်ဆိုရင် အစ်မတို့ရဲ့ ရာထူးနဲ့ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ကို ယှဥ်ကြည့်ပါမယ်... အစမ်းခန့်ကာလပြီးရင် စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးကြတာပေါ့"
ကောင်းချွန်းယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဒါကဘာလဲ... ဘာလို့ ဒီလိုဟာမျိုး လက်မှတ်ထိုးရမှာလဲ"
ထုံရွှယ်လူ ရှင်းပြလိုက်သည်။ "စာချုပ်ဆိုတာ သဘောတူညီချက်တစ်ခုပဲ... တစ်ယောက်ယောက်ဆီက အိမ်ဝယ်ရင် အိမ်ခြံမြေပိုင်ဆိုင်မှု စာချုပ် ရှိလာသလိုပေါ့... ကျွန်မအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် အစ်မတို့ရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကို ကျွန်မဘက်က ကာကွယ်ပေးရမှာ"
"ဘောနပ်တွေ အပြင် နှစ်သစ်ကူး အားလပ်ရက်မှာလဲ အားလပ်ရက် ဆုကြေးတွေ ရလိမ့်မယ်... တစ်လမှာ အားလပ်ရက်နှစ်ရက် အလှည့်ကျ အချိန်ပေးမယ်... စဥ်းစားကြည့်လိုက်ပါ"
ကောင်းချွန်းယွီတို့ သုံးယောက်သားက အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများထဲမှ နှလုံးခုန်သံကိုပင် မြင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
ထိုဆက်ဆံမှုက အရှေ့လေပြေစားသောက်ဆိုင်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းသည်။
ငွေအများအပြား ရမည့်အပြင် တစ်လစီတွင် အားလပ်ရက် နှစ်ရက်လည်း ရှိနေသေးသည်။ သူတို့က ယခုတွင် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးနှင့် နွေဦးပွဲတော်ကဲ့သို့ ပွဲတော်ကာလမျိုးမှလွဲ၍ တစ်နှစ်လုံးနီးပါး ဖွင့်နေရသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ အိမ်တွင် ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိသည့်အခါ ပြန်ရန် ခွင့်တောင်းနိူင်သည်။ ခွင့်ယူခြင်း ဟူသည်မှာလည်း လစာထဲမှ ငွေနှုတ်ခြင်းဟု ဆိုလိုပေသည်။ ၎င်းက ပင်ပန်းရလွန်းသည့်အပြင် အချိန်အကြာကြီး အနားမယူနိုင်သဖြင့် ခန္ဓါကိုယ်ကလည်း တောင့်မခံနိုင်တော့ပါပေ။
သို့သော်လည်း သူတို့သုံးယောက်က ချင်ချင်း ပြန်မဖြေခဲ့ကြပေ။
အဆုံးတွင် ဤနေရာ၌ အလုပ်လုပ်ရခြင်းက တစ်ဘဝစာ ထမင်းအိုးကြီး ဖြစ်ပြီး တရားမဝင်သည့် အလုပ်များ မလုပ်သရွေ့ သူတို့ အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့မည့်နေ့အထိ ဆက်လုပ်နိုင်သည်။
သို့သော်လည်း သူမပိုင်သည့် စားသောက်ဆိုင်သို့ သွားခဲ့ပါက .. တစ်နေ့ကျလျှင် စားသောက်ဆိုင် ဒေဝါလီ ခံခဲ့ရပါလျှင်... သို့တည်းမဟုတ် ရောင်းအားကျဆင်းလာခဲ့လျှင် သူတို့ကို အလုပ်ဖြုတ်နိုင်ပေသည်။
သုံးယောက်သား တုံ့ဆိုင်းနေကြပြီး တစ်ခဏလောက်အထိ မည်သို့ ပြန်ဖြေရမည်ကိုပင် မသိကြတော့ပေ။
ထုံရွှယ်လူက သူတို့၏ အတွေးများကို နားလည်နေသည်။ "အစ်မတို့ သေချာတွေးကြည့်ပါ... ကျွန်မဆီ လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်မအိမ်ကို လာရှာလို့ ရတယ်... ဒါပေမယ့် စဥ်းစားဖို့ အချိန်သုံးရက်ပဲ ပေးနိုင်မယ်... ဒါဆိုရင်တော့ ရက်မကုန်ခင် သေချာစဥ်းစားပေါ့"
သူမက ထိုသုံးယောက်သားက အမူအကျင့်များ ကောင်းမွန်ပြီး လုပ်ရည်ကိုင်ရည် ရှိသည်ဟု တွေးနေမိသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။
သူမက အစပိုင်းကတည်းက သူတို့မရှိလျှင် စားသောက်ဆိုင်မဖွင့်နိုင်ဟူသည့် ထင်ယောင်ထင်မှား ခံစားချက်များ ပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ မဟုတ်လျှင် နောက်ပိုင်း၌ သူတို့ကို စီမံအုပ်ချုပ်ရန် ခက်ခဲသွားပေမည်။
ကောင်းချွန်းယွီ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပါ... မန်နေဂျာထုံ... စဥ်းစားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်... ခုနက မန်နေဂျာထုံလို့ ခေါ်ဖို့ မလိုဘူးလို့ ပြောပေမယ့် ကြည့်ရတာ ဒီရာထူးက ပြောင်းလဲဖို့ မလိုတော့မဲ့ပုံပဲ"
ထုံရွှယ်လူ ပြုံး၍ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
🍵
ရှစ်ရှင်းရွေ့မှာ ဝေ့ကျူးကျူးကြောင့် စိတ်မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သို့သော် ဝေ့ကျူးကျူးက သာမန်ကလေးတစ်ယောက်ထက် ပို၍ အရပ်ရှည်ပြီး ပိုသန်မာသည့်အတွက် သူမလုံးဝ အနိုင်မယူနိုင်ပေ။
ရှောင်းမျန်မျန်က ပို၍ပင် ကြောင်သူတော်ဆန်သေးသည်။ သူမက အတန်းပြီးသွားသည့်အခါတွင်လည်း ကစားကွင်းသို့ မသွားခဲ့ဘဲ သူမကို ကာကွယ်ပေးထားသည့် ဝေ့ကျူးကျူး အနားမှာသာ ကပ်တွယ်နေသဖြင့် အခွင့်အရေးတစ်ခုမှပင် မရှိပေ။
သူမကို ပို၍ ဒေါသထွက်စေသည်မှာ သူမ၏ ခေါင်းက အကြောင်းအရင်းမရှိဘဲ ယားယံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အခါခါ ကုတ်လိုက်သော်ငြား ယားယံမှုက ပျောက်မသွားပေ။
သို့သော်လည်း သူမက အန်တီလင်းအား ထိုအကြောင်း မပြောပြခဲ့ပေ။
သူမက အပေါက်ဆိုးကာ စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းလှသည့် အန်တီလင်းကို မုန်းတီးနေသည်။ သို့သော်လည်း ကံအားလျော်စွာဖြင့် နောက်တစ်ပတ်တွင် သူမ၏ မိဘများ ပြန်ရောက်လာမည် ဖြစ်သည်။
သူမ၏ အဖေက သူမကို ဝတ်စုံလှလှလေးများ ဝယ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သဖြင့် သူမက ကျောင်းကို အဝတ်အစားလှလှလေးများ ဝတ်သွားကာ ဝက်မ ဝေ့ကျူးကျူး မနာလို ဖြစ်အောင် လုပ်ရပေမည်။
ထုံရွှယ်လူက ကောင်းချွန်းယွီတို့ လူသုံးယောက်အပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ပုံအပ်မထားခဲ့ပေ။ သူမက ကျောင်းသို့ ပြန်သွားပြီး သူမ၏အတန်းဖော်များကို လူခေါ်နေသည့်အကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။
သဘာဝကျကျပင် ပေကျင်းတက္ကသိုလ်၏ ကျောင်းသားများက သူမ၏ ဆိုင်တွင် အလုပ်လာလုပ်ကြမည် မဟုတ်သော်ငြား သူတို့တွင် ဆွေမျိုးများ ရှိနေပေသည်။
ဤခေတ်တွင် လူတိုင်းက အစိုးရယူနစ်များတွင် အလုပ်မလုပ်နိုင်ကြသဖြင့် လူတိုင်းက ထုံရွယ်လူ လူများ ခေါ်နေသည်ကို ကြားသောအခါ အလွန် စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ကြသည်။
ထုံရွှယ်လူက လူတိုင်းကို အခြေခံလစာနှင့် အလုပ်အတွက် လိုအပ်ချက်များ အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်ပြီး လူများ ကူမိတ်ဆက်ပေးရန် ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ လစာကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြလေသည်။
သူတို့က ထုံရွှယ်လူတစ်ယောက် ကျောင်းဘက်မှ အလုပ်ခန့်အပ်မှုကို ငြင်းဆန်လိုက်ကြောင်း ကြားထားခဲ့ရသည်။ လူများစွာက သူမကို နိုင်ငံခြားရေး ဝန်ကြီးဌာနသို့ သွားရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး စီးပွားရေး လုပ်ခဲ့သည့်အတွက် တုံးအကာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဖြစ်လွန်းသည်ဟု တွေးနေခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ အမြင်တွင် အစိုးရအလုပ်က တည်ငြိမ်ကာ သိက္ခါရှိပြီး စီးပွားရေး လုပ်ခြင်းမှာကား...
ထုံရွှယ်လူ သေချာပေါက် နောင်တရနေလိမ့်မည်ဟု တွေးနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော်ငြား ထုံရွယ်လူတစ်ယောက် နောင်တမရရုံသာမက ဘောစ့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
သူမ ကမ်းလှမ်းလာသည့် လစာက အစိုးရအလုပ်ထက် ပိုကောင်းနေမည်ဟုလည်း မထင်ထားခဲ့ကြပေ။
"ရွှယ်လူ နင် ဒီလောက်အများကြီး သုံးလို့ ငွေတွေ ရှုံးမှာ မကြောက်ဘူးလား" ကျန်းပိုင်ဟွေ့ မေးလိုက်သည်။
ထုံရွှယ်လူ: "ငါ ဒီလစာကို ပေးရဲမှတော့ အရှုံးအမြတ်အတွက်လည်း သေချာပေါက် တာဝန်ခံရမှာပေါ့"
သူမက သူမ၏ အချက်အပြုတ် အရည်အချင်းအပေါ် ယုံကြည်မှု ရှိနေပြီး နောက်လာမည့် စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးမှုများအပေါ် ပို၍ပင် ယုံကြည်မှု ရှိနေသေးသည်။
အစပိုင်းတွင် သူမက အရှေ့လေပြေစားသောက်ဆိုင်ကို ပြန်လည် ကယ်တင်ပေးခဲ့သော်ငြား ယခုတွင် အသစ်ဖွင့်ထားသော ဆိုင်ကိုပါ တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်နေသည်။
လူတိုင်းက သူမ ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်သားနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဆက်ပြီး မတိုက်တွန်းတော့ဘဲ အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် သူတို့၏ ဆွေမျိုးများကို အလုပ်လုပ်ရန် ဆန္ဒရှိကြသလားဟု မေးပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း လက်ခံလိုက်ကြသည်။
အမှန်မှာ ထုံရွှယ်လူ၏ အမြင်တွင် အသိများ၏ ဆွေမျိုးများကို ခန့်အပ်သည်က အကြံကောင်း မဟုတ်ပေ။
ဆွေမျိုးများမှာ ပြဿနာ များစွာ သယ်လာနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ယခုတွင် ဝန်ထမ်းခေါ်သည့် ချန်နယ်များလည်း မရှိပေ။ ဒုတိယအချက်မှာ မည်သည့်ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီကမှ လူခေါ်နေခြင်းမျိုး မရှိပေ။ ထိုချန်နယ်ကို သူမတစ်ယောက်တည်းကသာ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။
မကြာခင် သတင်းပြန့်သွားလေသည်။
လူတိုင်းက ရှေ့ပြန်နောက်ပြန် ဖြတ်သွားကြပြီးနောက် အဆုံးတွင် အင်တာဗျူးလာဖြေသည့် လူအယောက် နှစ်ဆယ်နီးပါး ရှိပေသည်။
ထုံရွှယ်လူက သူတို့ကို ကျောင်းဆိုင်လေးမှာသာ အင်တာဗျူးခဲ့သည်။
အင်တာဗျူးနေသည့် အတောအတွင်း သူမက တရုတ်တိုင်းရင်းဆေး၏ "ဝမ့်ဝမ်ဝမ်းချီ" နည်းလမ်းကို ငှားရမ်း အသုံးပြုခဲ့သည်။ [T/N 望闻问切 စုံစမ်းမေးမြန်းခြင်း၊ နားထောင်ခြင်း၊ အနံ့ရှူခြင်း၊ မေးခွန်းများ အဆင့်ဆင့် မေးခြင်း၊ ထိတွေ့နှိပ်နယ်ကြည့်ခြင်း]
သူမ၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ သူတို့၏ အဝတ်များက သန့်ရှင်းသပ်ရပ်ခြင်း ရှိမရှိ၊ လည်သည်းများတွင် အညစ်အကြေး ရှိမရှိနှင့် ဆံပင်နှင့် နားရွက်များ သန့်ရှင်းနေခြင်း ရှိမရှိတို့ကို စစ်ဆေးရန် ဖြစ်သည်။
အစားအသောက်လောကတွင် တစ်ကိုယ်ရည် သန့်ရှင်းမှုက အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ သူမက အခြားသူများ ဂရုစိုက်မစိုက်ကို မသိပေ။ သို့သော်ငြား တစ်ကိုယ်ရည်သန့်ရှင်းမှု မရှိလျှင် အောင်မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။