MM Story Teller

အပိုင်း၃၅၇

Viewers 67k

🍵Chapter 357

ချန်ရှို့ယွင်မှာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း မျက်စိ မမှိတ်နိုင်သေးပေ။

ချန်တယုံက သူမ၏ ရုပ်အလောင်းကို ချက်ချင်း သဂြိုလ်ကာ အရိုးပြာများကို ထျန်းကျင်းသို့ ပြန်ယူလာခဲ့သည်။

ရှစ်ရှိုးနန်အတွက်ကား လူတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရကာ သေစေခဲ့သည့်အတွက် သေဒဏ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။

ရှစ်ရှင်းရွေ့ အနောက်မြောက်ဒေသအလုပ်ကြမ်းစခန်းသို့ အပို့ခံရသည့်အကြောင်းမှာလည်း ဝမ်မိသားစုက နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေပြီး သူမ၏ မိဘများလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည့်အတွက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယခုတွင် ချန်ရှို့ယွင်နှင့် ရှစ်ရှိုးနန်တို့ သေဆုံးသွားကြပြီ ဖြစ်ရာ ချန်တယုံက ချန်ရှို့ယွင်၏ သေဆုံးမှုအတွက် အပြစ်ရှိစိတ် အနည်းငယ် ရှိနေသည်ကြောင့် ရှစ်ရှင်းရွေ့ကို ထျန်းကျင်းသို့ ပြန်ခေါ်သွားချင်သည်။

သို့ရာတွင် ယခုက 1984ခုနှစ် ဖြစ်သည်။ မစိုးရက ယမန်နှစ်ကပင် "ပြစ်မှုများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် နှိမ်နင်းမည့် ဆုံးဖြတ်ချက်" ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ထိုနှိမ်နင်းမှုများက ယနေ့အထိ ဆက်သွားနေခဲ့သည်။

အချို့လူများမှာ စားသောက်တန်းမှ ပစ္စည်းခိုးမှုအတွက် သေဒဏ်မှ ထောင်ဒဏ် ဆယ်နှစ်အထိ ကျခံရပြီး အသက်မပြည့်သေးသူများမှာ လမ်းပေါ်တွင် ငွေအနည်းငယ် လုယက်မှုဖြင့် ခုနစ်နှစ် ရှစ်နှစ်မျှ ထောင်ဒဏ်ကျခံကြရသည်။

ရှစ်ရှင်းရွေ့က လူတစ်ယောက်၏ ဘဝကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူမက သေဒဏ် မပေးခံရလျှင်ပင် ကံကောင်းနေပြီ ဖြစ်ရာ ထျန်းကျင်းသို့ မည်သည့်နည်းနှင့် ပြန်ခွင့်ရပါမည်နည်း...

အဖေနှင့် အမေသာ မရှိတော့ပါက အခြားသော ရာဇဝတ်သားများနှင့် နေထိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ပြစ်ဒဏ်လျှော့ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ချန်တယုံက ရွေးစရာ မရှိတေ့ဘဲ ရှစ်ရှင်းရွေ့ကိုသာ တစ်ယောက်တည်း ထားခဲ့လိုက်ရသည်။

ရှစ်ရှင်းရွေ့က ဦးလေးဖြစ်သူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း အူလှိုက်သဲလှိုက် ငိုကြွေးနေပြီး မျက်လုံးထဲတွင်လည်း မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေကာ ယခင်ကရှိခဲ့သည့် ထောင်လွှားမှုများ ရင့်သီးမှုများ မရှိတော့ပေ။

ယခုမှစ၍ သူမကို ကာကွယ်ပေးမည့်သူ မရှိတော့ဘဲ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှင်သန်ရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သိနေခဲ့သည်။

ဝမ်မိသားစုသည်လည်း ချန်ရှို့ယွင် သေဆုံးသွားသည့်သတင်းကို ရလိုက်ကြသည်။

မစ္စတာဝမ်က ထုံရွှယ်လူနှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ဝမ်ရူကွေ့အား ဖုံးကွယ်မထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ရူကွေ့က နဂါးနှင့် ဖီးနစ် အမွှာလေးများကို စာသင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထုံရွှယ်လူထံမှ အခေါ်ခံလိုက်ရသောအခါ တစ်ခဏမျှ တုန့်သွားပြီးနောက် "အင်း... ကိုယ်သိပြီ" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။

ထုံရွှယ်လူ၏ မျက်လုံးများက သူ့မျက်နှာထံ ကျရောက်သွားပြီး သူ့လက်ကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။ "ရှင်ခံစားနေတာကို ကျွန်မကိုပြော... စိတ်ထဲမှာပဲ သိမ်းမထားနဲ့"

ဝမ်ရူကွေ့မှာ သူမလေးက သူဝမ်းနည်းနေမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်နေသဖြင့် သူမလက်ကို ပြန်ကိုင်လိုက်သည်။ "ကိုယ်အဆင်ပြေတယ်... ဒီတစ်ခေါက် တကယ်ကြီး သေသွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

ထိုနေ့က ချန်တယုံ သူ့ကို လာရှာခဲ့သေးသည်။ သူက ထိုအချင်းအရာကို သူတို့၏ နောက်ထပ် လှည့်ကွက်များ ဖြစ်မည်ဟု အလိုအလျောက် တွေးလိုက်မိသည်။ လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်အတွင်း ချန်မိသားစုက သူ့ကို အကြိမ်များစွာ ဆက်သွယ်ခဲ့သေးသည်။

သူတို့က တောင်းပန်တိုးရှိုးလာကြပြီး သူကလည်း သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ချန်ရှို့ယွင်တစ်ယောက် တကယ်ကြီး သေသွားလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ရုံသာ။ ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သေးသည်။

သို့သော်လည်း မသက်မသာ ဖြစ်ခြင်းတော့ မရှိပေ။

ထုံရွှယ်လူက သူ မသက်မသာ ဖြစ်နေခြင်း မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်အေးသွားရသည်။ "ရှင့်အတွက် အစားအသောက် ချက်ပေးဖို့ မီးဖိုထဲ သွားတော့မလို့... ရှင်ဘာစားချင်လဲ"

နွေးထွေးသော နွေဦးရာသီနေရောင်အောက်တွင် ခြံဝင်းထဲရှိ သစ်ပင်များ၌ အဖူးစိမ်းလေးများ ဖူးထွက်နေကြသည်။ လမုန့်လေးတို့က သဲအိတ်များတင်ထားသည့် နံရံအောက်တွင် လျှောက်သွားကြနေပြီး တောင့်တောင့် ဖြောင့်ဖြောင့် အစောင့်နှစ်ယောက်အလား တူနေသည်။

ကော်ရစ်ဒါတွင် နေပူဆာလှုံနေသည့် ကြောင်ဝဝကြီးတစ်ကောင်လည်း ရှိနေသည်။ ထိုကြောင်လေးကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်က မွေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး လိပ်စိမ်းလေးဟု အမည်ရသည်။ သူ၏ အချိန်အတော်ကြာ ဆုတောင်းခဲ့ရသည့် တောင်းဆုလည်း ပြည့်သွားလေပြီ။

ကြောင်ဝါလေးက ဝဖြိုးနေလေသည်။ လိပ်စိမ်းလေးက အမလေးဖြစ်သည်။ သူမကို ပထမဆုံးအကြိမ် အိမ်ခေါ်လာခဲ့စဥ်က ပိန်ပိန်သေးသေးလေး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း နှစ်နှစ်ကြာသောအခါ မပေါ့ပါးတော့ဘဲ ရှောင်ယန်းယန်လိုပင် ပြည့်အင့်ဝပြဲနေခဲ့သည်။

သခင်ဖြစ်သူ၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသည့်အလား မျက်လုံးဖွင့်လာပြီး "မြောင်"ဟု အော်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပျင်းတိပျင်းရွဲ မျက်လုံး မှိတ်ကာ ဆက်အိပ်နေလိုက်သည်။

ဝမ်ရူကွေ့ အကြည့်ပြန်ရုတ်လိုက်ရာ နံဘေးတွင် မည်သူမှ မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေးကို ငုံ့နမ်းလိုက်လေသည်။ "မင်းချက်တာ ဆိုရင် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ်ကြိုက်တယ်"

ထိုစကားများ ဆုံးသည်နှင့် စာကြည့်ခန်းထဲမှ ဆူညံသံလေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဖေဖေက မေမေ့ကို နမ်းလိုက်ပြန်ပြီ... ဖေဖေက တစ်နေ့ကို အကြိမ်အများကြီး နမ်းနေတာ.... ဖေဖေက ရှက်စရာကြီး"

"ဖေဖေက ရှက်စရာ မဟုတ်ဘူး... ငါနင့်ဖင်ကို ကန်လိုက်မှာနော်"

ဝမ်ရူကွေ့၏ နားရွက်များ ချက်ချင်းဆိုသလို ရဲဆက်သွားပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သားနှင့်သမီးတို့က တံခါးဝတွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူတို့ကို ချောင်းကြည့်နေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

အဖေဖြစ်သူ လျှောက်လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ နှစ်ယောက်သားက အာခေါင်ခြစ်အော်ကာ တစ်အိမ်လုံးအနှံ့ပြေးလွှားနေလေသည်။

ထုံရွှယ်လူ ခြေဖျားထောက်ကာ ပါးကို လှမ်းနမ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဖွဖွလေးပဲ ရိုက်နော်"

ပြောပြီးနောက် မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

ဝမ်ရူကွေ့က သူမထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေပြီးနောက် စာကြည့်ခန်းထဲသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ရှောင်ယန်းယန်က ဖခင်ဖြစ်သူ ဝင်လာသည်ကို ကြည့်နေပြီးနောက် မျက်လုံးများကို လက်ဖောင်းဖောင်းလေးများဖြင့် ဖုံးထားလိုက်ပြီး နှုတ်ကလည်း တတွတ်တွတ် ရွတ်နေသည်။ "ဖေဖေ ငါ့ကို မတွေ့ဘူး... ဖေဖေ ငါ့ကို မတွေ့ဘူး"

ရှောင်ရန်ရန်က မျက်လုံးရွဲကြီးများကို တဖျတ်ဖျတ်ခတ်ကာ အထင်သေးမှုများ ပြသလိုက်သည်။ "ကိုကို နင်က တုံးလိုက်တာ... နင့်ကိုယ်နင် သိက္ခာချပြီး လူတွေကို ဆွံ့အသွားအောင် လုပ်နေတာပဲ"

ရှောင်ယန်းယန်မှာ မတုံးအပါပေ။ သူက တစ်ခုခု အမှားလုပ်မိကြောင်း သိနေသဖြင့် ရူးချင်ယောင်ဆောင်ကာ ထိုသို့ ပြုမူလိုက်ခြင်းဖြင့် သူ့အဖေ ဆက်မလိုက်တော့ရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ရူကွေ့က ချစ်စရာ ကလေးလေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ ကော့တက်သွားပြီး သူတို့ရှေ့မှ စာရွက်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အားလုံးပြီးသွားပြီလား"

"ပြီးသွားပါပြီ"

မောင်နှမနှစ်ယောက်က တညီတညွတ်တည်း ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

ဝမ်ရူကွေ့က စာရွက်များကို သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ခပ်မြန်မြန် ကြည့်လိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထောင့်လေးများက ပို၍ ကော့တက်သွားခဲ့သည်။

ထိုမေးခွန်းစာရွက်နှစ်ခုမှာ မူလတန်း ပထမနှစ်၏ သင်္ချာနှင့် တရုတ်စာ မေးခွန်းများ ဖြစ်ပြီး မောင်နှမနှစ်ယောက်က မှန်ကန်စွာ ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ မိသားစုက ကလေးနှစ်ယောက်ကို မူကြိုပို့ခဲ့သေးသော်လည်း ထိုနှစ်ယောက်က တစ်ရက်တည်းနှင့်ပင် ပျင်းသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ဆရာသင်သမျှ စာများအားလုံး သိနေပြီးသား ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကာ ကလေးများက ငိုရန်နှင့် ရွှံ့ထဲတွင် ကစားရန်သာ သိကြသည်ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။

နှစ်ယောက်သားက ကျောင်းသုံးရက်တက်ပြီးနောက် မသွားချင်ကြတော့ပေ။

မောင်နှမနှစ်ယောက်မှာ ခုနစ်လ ရှစ်လသားကတည်းက သာမန်ကလေးများထက် အိုင်ကျူပိုမြင့်ကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ သူတို့က လျင်မြန်စွာသင်ယူနိုင်သည်။ သူတို့နှင့် ဆွေးနွေးပြီးနောက် အခြားကလေးများ၏ လမ်းစဥ်အတိုင်း လိုက်ရန် မလိုဟု တွေးခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့်ယနေ့တွင် နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ပထမတန်း စာမေးပွဲကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။ သူတို့သာ စာမေးပွဲအောင်သွားပါက မူကြိုသို့ သွားစရာ မလိုတော့ဘဲ အိမ်တွင် သူတို့ဘာသာ စာလေ့လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ နည်းနည်းလောက် ပိုကြီးလာပါက ဥာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျောင်းပို့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ငယ်လွန်းသေးသဖြင့် မည်သည့်ကျောင်းကမှ သူတို့အား လက်ခံရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။

"ဖေဖေ... သားတို့ အမှတ်ပြည့်ရတယ်မလား" ရှောင်ယန်းယန်က ဖခင်ဖြစ်သူကို စပျစ်သီးပုံစံ မျက်လုံးလေးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါက်စီလုံးလေးက မျက်နှာထက်တွက် ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသည့်ပုံပင်။

ရှောင်ရန်ရန်ကလည်း မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် မော့ကြည့်လာသည်။

ဝမ်ရူကွေ့က သမီးဖြစ်သူ၏ ခေါင်းလေးကို ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ "အမှတ်ပြည့်ရတာမို့လို့ မူကြိုသွားစရာမလိုတော့ဘူး... ဒါပေမယ့် အိမ်မှာ လိမ်လိမ်မာမာ နေရမယ်နော်... ဘိုးဘိုးက အသက်ကြီးနေပြီ... သူ့ကို ပင်ပန်းအောင် မလုပ်ရဘူး"

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်အတွင်း မစ္စတာဝမ်က တဖြည်းဖြည်း မှတ်ဥာဏ် ချွတ်ယွင်းလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သက်တောင့်သက်သာ ရှိသည့် ဘဝတွင် နေရသည့်အပြင် စောစီးစွာ ကြိုတင်ကာကွယ်ထားခဲ့သည့်အတွက် ဤဘဝ၌ အယ်လ်ဇိုင်းမား ရောဂါကို မခံစားရပေ။

"သိပါပြီ ဖေဖေ သမီးတို့ လိမ်လိမ်မာမာ နေပါ့မယ်"

ထုံရွှယ်လူက ပင်လယ်ကကတစ်ငါးပေါင်း၊ ကျောက်စိမ်းတိုဖူး၊ ပီယိ ရွှမ်းဖေး (အရသာနှစ်မျိုး ဘဲသားလိပ်)၊ အသီးအရွက်မွှေကြော် တို့ကို ပြုလုပ်ထားပြီး စားပွဲတစ်ခုလုံး ပြည့်နေသည်။

ကကတစ်ငါးပေါင်းက ရူကွေ့အကြိုက်ဆုံး ဟင်းဖြစ်ပြီး နူးညံ့အိထွေးနေကာ အရသာလည်း ပေါ့သည်။သူက ထိုဟင်းကို နှိုက်စားနေခြင်းဖြစ်သည်။

နှစ်နှစ်အတွင်း မစ္စတာဝမ်၏ သွားများက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီး အစာမာများကို ကိုက်မဝါးနိုင်တော့သဖြင့် ကျောက်စိမ်းတိုဖူးကိုသာ အကြိုက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းတိုဖူး၏ အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းများမှာ တိုဖူးနှင့် ဆလတ်ရွက်ပင်။ ဆလတ်ရွတ်ကို ဆေးကြောကာ ရှည်မျောမျော အချောင်းလေးများ ဖြစ်အောင် လှီးရသည်။ တိုဖူးကို အတုံးထူထူလေး တုံးရသည်။ ဆီပူလာသောအခါ အနံ့မွှေးစေရန် ကြက်သွန်နီ ထည့်၍ မွှေကြော် ကြော်ရသည်။ ပြီးလျှင် ဆလတ်ရွက်ထဲသို့ ရေထည့်ရသည်။ တစ်မိနစ် နှစ်မိနစ်အကြာ တိုဖူးများ ထပ်ထည့်ရသည်။

ထိုဟင်းက လုပ်ရမခက်သော်လည်း အရသာပေါ့ကာ ကျန်းမာရေးနှင့် ညီညွတ်သည့်အတွက် မစ္စတာဝမ်နှင့် ဦးလေးဇုန်းတို့အတွက် အသင့်တော်ဆုံးပါပင်။

ကလေးနှစ်ယောက်က ဘဲသားလိပ်များ စားရသည်ကို သဘောအကျဆုံးပါပင်။

အရသာနှစ်ထပ် ဘဲသားလိပ်များကို ဘဲအရေခွံကင်နှင့် ဥအကာတို့ဖြင့် လေးထောင့်ရွက်လေးများ လုပ်ပြီးနောက် ပုစွန်အနှစ်၊ ကြက်သွန်မြိတ်နှင့် ပြုတ်ထားသော ထင်းရှူးစေ့များကို အချောင်းလေးများ ဖြစ်အောင် လိပ်ကာ ကြက်ဥရည်နှင့် ပေါင်မုန့်အကြွပ်သားထဲသို့ နှစ်လိုက်ပြီး တရုတ်နံနံစေ့ ဖြူးကာ နှစ်ဖက်လုံးကို ကျပ်တိုက်ပေးရသည်။ ထ်ု့နောက် ဆီပူပူတွင် ထည့်ကြော်ရလေသည်။

ကြော်ထားသော အရသာနှစ်ထပ် ဘဲသားလိပ်များက အထဲတွင် နူးညံ့နေကာ အပြင်တွင် ကြွပ်ဆတ်နေသဖြင့် ဝါးလိုက်တိုင်း တကြွပ်ကြွပ် မည်သွားလေရာ ကလေးနှစ်ယောက် အကြိုက်ဆုံးဖြစ်သည်။

အဘိုးဝမ် မေးလိုက်သည်။ "သမီးအဘိုးပြောတယ်... နောက်တစ်ပတ် အငယ်လေးတွေ အိမ်ပြန်လာကြတော့မှာဆို"

ထုံရွှယ်လူ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်... ကျားမင်က ဒီနှစ်မှာ ဘွဲ့ရတော့မှာလေ... သူပြောတာကတော့ ရှန်းကျန့်မှာ ကုမ္ပဏီထောင်မယ်လို့ ပြောတယ်... အဆုံးသတ်ခါနီးနေပါပြီ"

ရှောင်ကျားမင်က လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်ကပင် ချင်းဟွာအမျိုးသားတက္ကသိုလ် ငွေကြေးစီမံခန့်ခွဲမှုမေဂျာသို့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့ပြီး ကျောင်းမှာလည်း အလွန် ထူးချွန်သည်။

ယခင်ဘဝကထက်ပင် စီးပွားရေး၌ ပါရမီပါသည်ကို ပြသခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ကတည်းက သူ့ကို အိမ်မှ ငွေပေးစရာ မလိုတော့ဘဲ အိမ်ကို အချိန်နှင့်အမျှ ငွေပြန်ယူလာတတ်သေးသည်။

ထုံကျားရှင်းက လေကြောင်း တပ်မတော် တက္ကသိုလ်သို့ ဝင်ခွင့်ရခဲ့ပြီး စစ်တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အစီအစဥ် ရှိနေကာ နောက်ပိုင်းတွင် နိုင်ငံရေးလမ်းကြောင်းပေါ် လျှောက်လှမ်းမည် ဖြစ်သည်။

အဘိုး သူ့ကို စစ်တပ်ထဲသို့ ခေါ်သွားခဲ့စဥ်က သူသဘောကျလိမ့်မည် မဟုတ် သို့မဟုတ် သူဒဏ်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ဟု လူတိုင်း တွေးခဲ့ကြသည်။ မထင်မှတ်ထားစွာပင် ခံနိုင်ရည် ရှိခဲ့ရုံသာမက အမျိုးမျိုးသော လေ့ကျင့်မှုများ၌ ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိခဲ့သည်။

ထုံကျားရှင်းက ယခင်ဘဝတွင် ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုတွင် သူ့ဘဝက မျက်လှည့်ဆန်ဆန် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ ယခင်ဘဝက ဇနီးဖြစ်သူနှင့် တွေ့ပါဦးမည်လားဟုလည်း ထုံရွှယ်လူ တွေးမိသေးသည်။

အဆုံးတွင် ထုံကျားရှင်းက ယခင်ဘဝ၌ ဇနီးဖြစ်သူ၏ သေဆုံးမှုကို နောင်တရခဲ့ပြီး တစ်ဘဝလုံးတွင် နာကျင်မှုများဖြင့် ရှင်သန်သွားခဲ့ရလေသည်။

ရှောင်းမျန်မျန်က လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်က ဒါရိုက်တာဟွမ်၏ တီဗီစီးရီးတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို ထွန်းပေါက်သွားသည်။ သူမက နိုင်ငံတစ်ဝှမ်း နာမည်ကြီးလာခဲ့ပြီး တိုင်းပြည်ထဲရှိ လူတိုင်း သိကြသည့် ကလေးသရုပ်ဆောင် ကြွယ်ပွင့်တစ်ယောက် ဖြစ်လာသည်။

ရေပန်းအစားဆုံးအချိန်များ၌ လမ်းပေါင်းများစွာထက် သူမ၏ ပုံများကို တွေ့ရမည် ဖြစ်ပြီး အိမ်ထဲရှိ တီဗီများအားလုံးတွင် သူမ ပါဝင် သရုပ်ဆောင်ထားသည့် တီဗီစီးရီးများကို ကြည့်ရှုတတ်ကြသည်။

သူမက တီဗီစီးရီးများ၏ ဇာတ်ဝင်တေးကိုပါ သီဆိုခဲ့ပြီး သုံးနှစ်ကလေးများပင် လိုက်ဆိုကြပေသည်။

ရှောင်ရန်ရန်လေးက မျက်လုံးရွဲကြီးများ တဖျတ်ဖျတ် ခတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရန်ရန်က အန်တီလေးကို လွမ်းနေတာ"

ရှောင်ရန်ရန်က အေးစက်စက် နေတတ်သော်ငြား လှပပြီး သရုပ်ဆောင်ကောင်းသည့် အဒေါ်ဖြစ်သူ ရှောင်းမျန်မျန်ကို လေးစားသည်။

ရှောင်ယန်းယန်မှာ စကားပြောရန် အချိန်မရှိဘဲ ဘဲသားလိပ်များကို ဗိုက်ကလေး ဖောင်းကားလာသည်အထိ တစ်လိပ်ပြီးတစ်လိပ် ကိုက်ပြီးရင်း ကိုက်စားနေသည်။

အမေဖြစ်သူကို ပေးခဲ့သည့် ဝိတ်ချမည်ဟူသော ကတိကိုလည်း မေ့သွားခဲ့လေပြီ။

ထိုအချင်းအရာကို မြင်သောအခါ ထုံရွှယ်လူက ဘဲသားလိပ်များကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး သူ့ကို ထပ်စားခွင့်မပြုတော့ပေ။

ဝခြင်းက အကြောင်း မဟုတ်သော်လည်း အစားများခြင်းက ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းပေ။

ရှောင်ယန်းယန် နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။ "မေမေ... သားတစ်ခုလေး ထပ်စားချင်တုန်းပဲ... တစ်ခုလေးပဲနော်"

ပေါက်ဆီလုံးလေး၏ မျက်နှာက မတရားခံရသလို ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးလေးများက နီရဲလာသဖြင့် အလွန် သနားစရာ ကောင်းနေပေသည်။

အဘိုးဝမ်မှာ ထိုမျက်နှာလေးကို မျက်နှာလွဲရန် ခံနိုင်ရည် မရှိခဲ့ပေ။ "ရွှယ်လူ စားခိုင်းလိုက်ပါ... ကလေး ဘယ်လောက်တောင် ပိန်နေလဲ ကြည့်ပါဦး"

ထုံရွှယ်လူ: "..."

ဝမ်ရူကွေ့: "..."

ဒီလို ပိန်နည်းမျိုးလည်း ရှိသေးတာလား... အဘိုးက ဒါကို ပိန်တယ်လို့ ထင်နေတယ်ပေါ့လေ...

Prev Next