MM Story Teller

အပိုင်း၃၅၈

Viewers 67k

🍵Chapter 358

ကျန်းပိုင်ဟွေ့နှင့် လျန်ထျန်းယိတို့ ပြန်တော်ပြန်လာကြမည့် အချိန် ရောက်လာပေပြီ။

လေဆိပ်၏ လုံခြုံရေးက သိပ်မကောင်းလှသဖြင့် ထုံရွှယ်လူက ကလေးနှစ်ယောက်ကို ခေါ်လာရန် မစီစဥ်ထားပေ။

ရှောင်ယန်းယန်လေးက ထိုမီးစကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဂျီကျလာသည်။ "မေမေ ယန်းယန်လေးက ရေခဲမုန့်၊ ကြက်ခြေထောက်ကြာ်နဲ့ ဝက်ဝံကိတ်မုန့် စားချင်တယ်"

ထုံရွှယ်လုံက ပေါက်ဆီလုံးလေး၏ ပါးကို ဖျစ်ညှစ်လိုက်သည်။ "တစ်ခုပဲ ရမယ်"

ရှောင်ယန်းယန်က နှုတ်ခမ်းလေး ဟလိုက်သည်။ "ဒါဆို ဝက်ဝံကိတ်"

ရှောင်ရန်ရန်က မိဘများထံမှ နှစ်ကြိမ် အနမ်းခံလိုက်ပြီးနောက် အရုပ်လေးတစ်ခု ကိုင်ထားကာ မိဘများကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ထုံရွှယ်လူ၏ စီးပွားရေးက ကြီးပွားနေသော်ငြား ကားမဝယ်သေးပေ။

အဓိကအားဖြင့် စျေးနှုန်းနှင့် လုပ်ဆောင်မှု အချိုးက သိပ်မမြင့်သေး၍ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင်Santanaကားတစ်စီးကို ယွမ် နှစ်သိန်းခွဲ ကျသင့်သည်။ သူမသာ နှစ်နှစ်အတွင်း ဝယ်ပါက ပိုပြီး စျေးသင့်ပေမည်။

ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ် ကျန်းပိုင်ဟွေ့ကို လာကြိုရာ၌ ရှောင်ချန်ဖျင်က တပ်ခွဲမှ ကားတစ်စီး ငှားလာခဲ့သည်။

လူလေးယောက် ဆုံတွေ့ကြသောအခါ ထုံရွှယ်လူနှင့် ဖန်ကျင်းယွမ်တို့က သဘာဝကျကျပင် ကားနောက်ခုံ၌ ဝင်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ရူကွေ့က ယာဥ်မောင်း၏ ဘေးခုံတွင် ထိုင်လိုက်ခဲ့ရသည်။ "နောက်ပိုင်း ပင်ပန်းရင် တစ်လှည့် မောင်းပေးလို့ရတယ်နော်"

ပထမတွင် ရှောင်ချန်ဖျင် ထုံရွှယ်လူအား သဘောကျခဲ့သေးသည်ကို သိလိုက်ရစဥ်က သဝန်တိုသွားမိပါသော်ငြား ဤနှစ်များအတွင်း သူငယ်ချင်းများ အဖြစ်သာ ဆက်ဆံခဲ့ကြပြီး သူမအား မကြိုက်တော့သည်မှာလည်း ကြာခဲ့လေပြီ။

သူတို့ စကားမပြောကြခြင်းမှာလည်း အတူတူ စကားမပြောဖြစ်ကြ၍သာ။

ဖန်ကျင်းယွမ်မှာ အတော်လေး တက်ကြွနေခဲ့သည်။ "ပိုင်ဟွေ့ အခုဆို ဘယ်လိုပုံဖြစ်နေမလဲနော်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ပို့လိုက်တဲ့ ပုံတွေမှာတောင် အရမ်း ဖက်ရှင်ကျနေတာ"

ထုံရွှယ်လူ: "ပိုလှလာမှာပေါ့"

ကျန်းပိုင်ဟွေ့မှာ ကောလိပ်တွင် ရှိစဥ်ကတည်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရောက်စေမည့်သူ မဟုတ်ပေ။

သူမက ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရာ၌ အလွန်တော်ပြီး အခြေအနေ မပေးလျှင် အခြေအနေကို ကိုယ်တိုင်ဖန်တီးမည့်သူ ဖြစ်သည်။

သူမက အစပိုင်းတွင် ဂျာမန်သံရုံးသို့ သွားရန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း အခြေကျသွားသောအခါ ရလဒ်ကောင်းများ ယူလာနိုင်ခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ကပင် သူမကို ဓါတ်ပုံတစ်ပုံ ပို့ပေးလာသေးသည်။ ပုံထဲတွင် သူမက အနောက်တိုင်း ဝတ်စုံဝတ်ထားပြီး မျက်နှာကိုလည်း မိတ်ကပ်ပါးပါး ခြယ်သထားသေးသည်။သူမက အရပ်ရှည် လှပကာ ဥာဏ်ကောင်းသည့်အတွက် နိုင်ငံရပ်ခြားသို့ ရောက်သောအခါ ပုံပန်းသွင်ပြင်က အတော်လေး ကွဲပြားသွားခဲ့သည်။

ယခုတွင် နှစ်နှစ်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်၍ ပိုလှလာရုံသာ ရှိပေတော့မည်။

လေယာဥ်ကွင်းသို့ လာသည့် လမ်းတလျှောက်လုံး စကားပြောလာခဲ့ကြသည်။

နာရီဝက် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ဂျာမနီမှ ပျံသန်းလာသည့် လေယာဥ် ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။

ဖန်ကျင်းယွမ်က လက်ထဲတွင် "လျန်ထျန်းယိနဲ့ ကျန်းပိုင်ဟွေ့တို့ အိမ်ပြန်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်" ဟု ရေးထားသည့် ဆိုင်းဘုတ်လေး တစ်ခုပါ ကိုင်ထားခဲ့သေးသည်။

လေယာဥ်စီးလာသည့် ခရီးသည်များက တဖွဲဖွဲ ထွက်လာကြသဖြင့် သူတို့လေးယောက်လည်း ထွက်ပေါက်နေရာကို မျက်တောင်မခတ်စတမ်း ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ဖန်ကျင်းယွမ်မှာ ပင်ပန်းနေသည့်တိုင် လက်ထဲမှ ဆိုင်းဘုတ်ကို မချရဲပေ။

သို့သော်ငြား လူသာကုန်သွားသည် ကျန်းပိုင်ဟွေ့နှင့် လျန်ထျန်းယိကိုမူ မတွေ့ရသေးပါပေ။

လေးယောက်သား ကြက်သေသေသွားကြသည်။

ဘာတွေ ဖြစ်တောလဲ...

ဆယ့်နှစ်နာရီ လေယာဥ် မဟုတ်ဘူးလား...

ဖန်ကျင်းယွမ်က ဆိုင်းဘုတ်ကို ပြန်ချကာ လက်မောင်းကို ပွတ်ရင်းဖြင့် စိတ်ပူပန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရွှယ်လူ... ဂျာမနီဘက်ကများ သူတို့ကို ပြည်တော်မပြန်ခိုင်းတာများလား"

ဒါရိုက်တာကျောင်း တရုတ်သို့ ပြန်လာမည်ပြုသောအခါတွင်လည်း အမေရိကန်ဘက်မှ သူ့ကို ပြန်ခွင့်မပြုသေးဘဲ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အစိုးရဘက်မှ ကြားဝင်စေ့စပ်ပေးခဲ့မှသာ ခက်ခဲမှုများစွာ ကြုံရပြီးနောက် ပြည်တော်ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည်။

ထုံရွှယ်လူ ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ "မဟုတ်လောက်ပါဘူး... အခုခေတ်က အရင်ကနဲ့ မတူတော့ဘူးလေ"

လျန်ထျန်းယိက ထူးချွန်ကျောင်းသား ဖြစ်သော်လည်း ကျောင်းပေါရှန်းနှင့် အဆင့်တူတူ မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လတ်တလော နိုင်ငံတကာ အခြေအနေများနှင့် ကမ္ဘာကြီးတွင် နိုင်ငံ၏ အဆင့်အတန်းက ယခင်ကနှင့် ကွာခြားခဲ့လေပြီ။

ဝမ်ရူကွေ့ ဝင်ပြောလိုက်သည်။"ကိုယ် ဖုန်းဆက်ပြီး မေးလိုက်မယ်"

လျန်ထျန်းယိ ပြည်တော်ပြန်လာသည်နှင့် သိပ္ပံသုတေသနဌာနတွင် အလုပ်ဝင်ရတော့မည်ဖြစ်ပြီး ပညာတော်သင်စရိတ်ကိုလည်း အစိုးရက ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူရှိနေသည့်နေရာကို သက်ဆိုင်ရာ ဌာနမှ လူများ သိပေလိမ့်မည်။

ဝမ်ရူကွေ့က ဆယ်မိနစ်မျှ ဖုန်းသွားပြောခဲ့ပြီး ပြန်လာသောအခါတွင်လည်း မျက်နှာ သိပ်မကောင်းပေ။

ထုံရွှယ်လူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ... ပြန်ခွင့်မပေးတာတဲ့လား"

ဝမ်ရူကွေ့ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... ရဲဘော်ကျန်းက နေမကောင်း ဖြစ်နေလို့ မနက်ဖြန်လေယာဥ်နဲ့မှပဲ ပြန်လာတော့မယ်တဲ့"

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

မကြာမီ ဖန်ကျင်းယွမ်က ဆိုင်ဘုတ်ကို ရှောင်ချန်ဖျင်ထံ ပစ်လွှင့်လိုက်ပြီး မကျေနပ်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "နေမကောင်းဖြစ်တာ နားလည်ပေးလို့ ရသေးတယ်... ဒါပေမယ့် အစီအစဥ်ပြောင်းရင်လည်း ငါတို့ကို ကြိုအသိပေးဦးမှပေါ့"

မြို့ထဲကနေ လေဆိပ်ကို ကားမောင်းဖို့ တစ်နာရီကျော်ကြာတယ်... စောင့်နေရတာက တစ်နာရီ... အချိန်တွေ အလဟဿ ဖြစ်မသွားဘူးလား....

အပြန်လမ်းတွင် ကားထဲမှ လေထုက သိပ်မကောင်းလှပေ။ အထူးသဖြင့် ဖန်ကျင်းယွမ်က ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။

"ငါတော့ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး... ပြောတော့ ဘာဖြစ်မှာမို့လဲ"

ထိုဇနီးမောင်နှံကို လေးစားမှု ပြသရန်နှင့် သူငယ်ချင်းဆက်ဆံရေးတို့ကြောင့် သူတို့က ခွင့်တစ်ရက်ယူကာ လာကြိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထုံရွှယ်လူက သူဌေးဖြစ်သည့်အတွက် ခွင့်ယူရန် မလိုအပ်သော်လည်း သူဌေးဖြစ်နေသည့်အတွက်ကြောင့်ပင် အချိန်က ပို၍ အဖိုးတန်ပေသည်။

ဖန်ကျင်းယွမ် စကားပြောပြီးသွားသောအခါ မည်သူကမှ သူမကို မထောက်ခံကြသဖြင့် ပျင်းခြောက်ခြောက် ဖြစ်သွားလေသည်။

သူမက ထုံရွှယ်လူ၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။ "နင်ရော ဒေါသမထွက်ဘူးလားလို့"

ထုံရွှယ်လူ: "အခု သူတို့ ဘာတွေ ကြုံနေရလဲ ငါတို့ မသိဘူးလေ... ပြောလို့မရတဲ့ တစ်ခုခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ... သူတို့ပြန်လာမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

သို့သော်လည်း ကျန်းပိုင်ဟွေ့ကို ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့စဥ်က အပူအပင်ကင်းကာ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်လှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သဟဇာတ ဖြစ်အောင် ညှိယူတတ်ကာ အလွန် အကူအညီရကြောင်း သိခဲ့ရသည်။ ပြောရလျှင် သူမက နိူင်ငံခြားဘာသာဌာန၏ နာမည်အကျော်ဆုံး ဖြစ်သေးသည်။

သူမက ပထမပိုင်းတွင် ကျန်းပိုင်ဟွေ့ကို သတိထားဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း ကျန်းပိုင်ဟွေ့က သူမကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကူညီပေးခဲ့သည့်အတွက် သတိများ လျှော့ချခဲ့သည်။

အမှန်တကယ် နားလည်သွားသောအခါ သူမ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးက ပြီးပြည့်စုံမနေကြောင်း သိလာရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သူမက အနည်းငယ် ကလေးဆန်ကာ တစ်ခါတစ်လေ ယှဥ်ပြိုင်တတ်သည့် စိတ်ကလေးလည်း ရှိသေးသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် စိတ်သက်သာရာရခဲ့သေးသည်။ လူဖြစ်နေလျှင် ချွတ်ယွင်းချက်များလည်း ရှိရပေမည်။ ပြီးပြည့်စုံနေကြသူများမှာ ဟန်လုပ်ထားခြင်း မဟုတ်လျှင် အကြံသမားများ ဖြစ်တတ်ကြသည်။ သူမ၏ ချွတ်ယွင်းချက်များထက် အကျိုးရလဒ်များက ပိုသာနေလျှင် ထိုချွတ်ယွင်းချက်များကို ထည့်တွက်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤတစ်ကြိမ် သူမတို့ကို ကြိုတင်အကြောင်းမကြားဘဲ တရုတ်သို့ ပြန်လာချိန် နောက်ဆုတ်သွားသည်မှာ အမှန်ပင် လွန်ပါ၏။

သို့သော်လည်း သူမက သူတို့ မတော်တဆမှုတစ်ခုနှင့် တွေ့ကြုံရသည်ဟု ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ပင်။

အဆုံးတွင် သူတို့မှာ သူမတို့ကို စနောက်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။ အထူးသဖြင့် လျန်ထျန်းယိပင်။ ထိုသူက တည်ငြိမ်ကာ ရင့်ကျက်သည့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ရှိသဖြင့် သူမတို့ကို ခက်ခဲသွားစေရန် တမင်တကာ လုပ်ဆောင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။

ဖန်ကျင်းယွမ်က သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ တစ်ခဏမျှ တွေးလိုက်ပြီးနောက် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "အေးပါ... သူပြန်လာမှ အကျိုးအကြောင်း မေးကြတာပေါ့... ဒါပေမယ့် မနက်ဖြန်ကျ သူတို့ကို သွားကြိုဦးမှာလား"

ထုံရွှယ်လူ ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ "သူက သုတေသနစခန်းကို ပြန်သွားရင် ခွင့်ယူလို့မရတော့ဘူး... ငါကလည်း မနက်ဖြန် အရေးကြီးတဲ့ ဖောက်သည်တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဖို့ ရှိသေးတယ်... သူ့ရဲ့ ဝမ်းကွဲကိုပဲ သွားကြိုခိုင်းလိုက်တော့မယ်"

ဖန်ကျင်းယွမ် ပုခုံးတွန့်လိုက်သည်။ "ငါတို့မှာ သွားဖို့ အချိန်မရှိတာက ဟုတ်ပါပြီ... ငါတို့ ကိုယ်တိုင်မသွားရင် ကောင်းပါ့မလား"

ထုံရွှယ်လူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လဲ"

ဂုဏ်ပုဒ်များအရ ဝမ်ရူကွေ့က လျန်ထျန်းယိ၏ ဆရာဖြစ်သည်။ သူက စိတ်ကြီးဝင်မောက်မာမှုများကို ချထားကာ လာကြိုပေးသော်လည်း သူတို့ဘက်က ရုတ်တရက် ထိုလှည့်ကွက်မျိုး လုပ်လာသဖြင့် ပဟေဠိ ဖြစ်ရသည်။

သူမက နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ မသက်မသာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူမက သူမအပေါ် မဟုတ်မမှန် ဆက်ဆံလာသူမျိုးနှင့် မပေါင်းသင်းချင်ပေ။ သူမက စိတ်ထဲတွင် နေရခက်သဖြင့် မနက်ဖြန် ပြန်လာကြိုပေးမည် မဟုတ်ပေ။

ဖန်ကျင်းယွမ်သည်လည်း ကျန်းပိုင်ဟွေ့ မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားမည်ဟု တွေးမိသွားသေးသည်။ သို့သော်လည်း လုပ်စရာမရှိပေ။ ယခုတွင်လည်း သူမ မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသည့်တိုင် မည်သူကမှ လာမချော့ကြပေ။

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ မစ္စတာဝမ်က သူတို့ စောစော ပြန်ရောက်လာသည့်အတွက် မေးမြန်းလာသည်။

ထုံရွှယ်လူက လျှို့ဝှက်မထားတော့ဘဲ အတိုချုံ့ ရှင်းပြလိုက်သည်။

အဘိုးဝမ် ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည်။ "ဒါ သူတို့အမှားပဲလေ... ရက်ကို ဒီလောက်ရွှေ့ပြီးမှ ဘာလို့ မပြောရတာလဲ... လူတွေရဲ့ စိတ်က ပြောင်းလဲလွယ်တယ်... အထူးသဖြင့် နိုင်ငံခြားမှာ နှစ်ရှည်လများ သွားနေကြတဲ့သူတွေပဲ... သမီးလည်း သတိထားနော်"

ပြောပြီးသည်နှင့် အမွှာလေးများကို လက်တွဲကာ မုန့်ထွက်ဝယ်လေတော့သည်။

ထုံရွှယ်လူ အလောတကြီး ဝင်တားလိုက်သည်။ "ဘိုးဘိုး... မုန့်တွေ အများကြီး ဝယ်မကျွေးပါနဲ့...အထူးသဖြင့် ယန်းယန်ပဲ... နောက်ပိုင်းကျ ကလေးလို ချွဲပြတော့မှာ... ဘိုးဘိုးလည်း အရူးလုပ်မခံနဲ့ဦး"

ရှောင်ယန်းယန်လေး မတရားခံလိုက်ရသည်။ "မေမေ... ယန်းယန်က လိမ္မာတဲ့ ကလေးလေးပါနော်... လိမ္မာတဲ့ကလေးလေးက ဘာလုပ်နိုင်မှာမို့လဲ"

မျက်တောင်ရှည်ကော့ကော့လေးများက တဖျတ်ဖျတ်ခါကာ အရည်လဲ့နေသော မျက်လုံးများထဲတွင် နစ်နာချက်များ အပြည့်ဖြစ်နေပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကို ဆူထော်ကာ သနားစဖွယ် ပုံစံလေး ဖြစ်နေသည်။

အဘိုးဝမ်၏ နှလုံးသားလေး ချက်ချင်း ထိရှသွားပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို စည်းကမ်းဖောက်လိုက်လေတော့သည်။ "ဟုတ်တယ်... ယန်းယန်က အရမ်းလိမ္မာတာ... သူက အဘိုးကို လှည့်စားပါ့မလား..."

ထုံရွှယ်လူ: "..." ဘိုးဘိုးရေ... မသိဘဲ လှည့်စားခံလိုက်ရမယ်နော်...

သူမက ဦးလေးဇုန်းကို သူတို့အား ကြည့်ထားပေးရန် ခိုင်းလိုက်ရသည်။ ရှောင်ယန်းယန်၏ ဥာဏ်နီဥာဏ်နက်ကလေးနှင့်ဆိုပါက မစ္စတာဝမ်ကို သူအလိုရှိသမျှ ဝယ်ပေးရန် သေချာပေါက် ချွဲနွဲ့တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူ့ကိုယ်ထက်၌ အဆီများ တက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအုပ်စု ထွက်သွားသောအခါ တစ်အိမ်လုံး ခြောက်ကပ်သွားလေသည်။

ထုံရွှယ်လူက အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး ဝမ်ရူကွေ့ သုတေသနစခန်းသို့ ပြန်သွားသောအခါ ယူရန် အဝတ်များ စီစဥ်ပေးနေခဲ့သည်။ မပြီးသေးခင်မှာပင် ဝမ်ရူကွေ့ ဝင်လာခဲ့သည်။

သူက သူမ၏ ခါးသွယ်သွယ်လေးကို ဖက်ကာ ပုခုံးထက်သို့ ခေါင်းတင်လိုက်သည်။ "ဒါတွေ ကိုယ်လုပ်ပါ့မယ်"

သူမ၏ နားရွက်ဖျားထက် အသက်ရှုသံနွေးနွေးလေး ရိုက်ခတ်လာပြီး ထုံရွှယ်လူကို ယားကျိကျိ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်၊ "ရပါတယ်... ပြီးတော့မှာပဲ"

ဝမ်ရူကွေ့၏ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးများက သူမ၏ ခါးကို ပွတ်သပ်လာသည်။ သူမက ကလေးအမေဖြစ်နေသော်လည်း ခါးတုတ်တုတ် ဖြစ်မလာသဖြင့် အကြိမ်တိုင်း မဖျစ်မဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

နှစ်ယောက်သားက အချင်းချင်း ဖက်တွယ်လျက် အိပ်ရာပေါ်သို့ လှိမ့်သွားလေသည်။

မစ္စတာဝမ် ကလေးများနှင့် အိမ်ပြန်လာသောအခါ ဝမ်ရူကွေ့တစ်ယောက် သုတေသနစခန်းသို့ ပြန်သွားလေပြီ။

ဝမ်ရူကွေ့တစ်ယောက် သုတေသနစခန်းသို့ မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာသည်ကို တွေ့သောအခါ ကျိုးရန်နှင့် ဟွမ်ချီမင်တို့ ထူးဆန်းသွားကြသည်။

အကြောင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ကျိုးရန်မှာ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "ဒီခေတ် လူငယ်တွေကတော့ တကယ်ခက်တာပဲ... ခရီးစဥ်ရွှေ့တာကို ဘာလို့ ကြိုမပြောရတာလဲ"

ဟွမ်ချီမင် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ "မင်းပြောကာမှပဲ... မင်းက လျန်ထျန်းယိရဲ့ ဆရာပဲနော်... ကိုယ်ကတောင် မာနချပြီး လာကြိုပေးသေးတာကို... ဘာလို့ သူက..."

သူက နောက်ပိုင်း စကားလုံးများကို ဆက်မပြောပါသော်လည်း လျန်ထျန်းယိအပေါ် အမြင်ကောင်း သိပ်မရှိတော့ပေ။

ဝမ်ရူကွေ့ ပြောလိုက်သည်။ "တခြားအကြောင်းပြချက် ရှိနေလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လေ... ပြန်လာမှပဲ သူရှင်းပြတာ နားထောင်တာပေါ့"

ကျိုးရန်: "စကားမစပ်... သူပြန်လာရင် ငါတို့သုတေသနစခန်းကို အလုပ်ဝင်မှာမလား... ဘယ်ဌာနကို သွားမှာတဲ့လဲ"

ဝမ်ရူကွေ့: "ဒုံးကျည်လက်နက် သုတေသနနဲ့ ဖွံ့ဖြိုးရေး"

လျန်ထျန်းယိက ရူပဗေဒတွင် ပါရမီပါပြီး ပြည်ပ၌ သင်ကြားခဲ့သည်မှာလည်း ၎င်းနှင့်ဆက်စပ်မေဂျာတစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။ ဤဌာနကို ပြန်လာပြီး စီစဥ်သည်က အသင့်တော်ဆုံးပင်။

အထက်မှ ခေါင်းဆောင်များ စီစဥ်ပေးသော ဌာနသို့ သွားရခြင်းက သူတို့ပြောနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်သဖြင့် သုံးယောက်သားက မကြာခင် စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

Prev Next