MM Story Teller

Chapter 24

Viewers 19k

Chapters 123

👻Chapter 24:

သွေးနီလရဲ့ သမန်းဝံပုလွေ သတ်ဖြတ်ခြင်း (2)

ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် လော်မင်တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။

ကျင်းထျန်းယိက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေရင်းမှ တစ်ခုခု သတိထားမိသလို ချူဟွိုက်လက်ကို ချက်ချင်း ဆွဲယူလိုက်သည်။

လော်မင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျင်းထျန်းယိ လုပ်သွားပုံက ချူကျောင်းက သူ့မိန်းကလေးမှန်း မဏ္ဍပ်တိုင်တက်ပြနေသလိုပင်။

လော်မင်၏ မျက်နှာ မည်းပုပ်သွားရသည်။

ဘာလို့ ကျင်းထျန်းယိက အမြဲ ကံကောင်းနေရတာလဲ။

နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်တွင် ကျင်းထျန်းယိက အမဲဖျက်ခံရပြီး ဝက်သားအဖြစ် ပြောင်းသွားသည့် ကလေးသရဲနှင့် ဆုံမိသွားသည်။ ကျင်းထျန်းယိက ကလေးသရဲနှင့် ကျောက်စရစ်ခဲ ကစားနည်းတစ်မျိုး ကစားခဲ့ပြီးနောက် အသက်ရှင်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရသွားခဲ့သည်။

ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် သူသာ ထိုကလေးသရဲဆီ အပြေးသွားနိုင်ခဲ့လျှင် သူလည်း ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး လူတိုင်းကို ထုတ်ပစ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျင်းထျန်းယိဘေးက မိန်းမလှလေးသာ သူတို့တိုက်ခန်းဆီ ရောက်လာပါက သူ့အမျိုးသမီး ဖြစ်လာမည်ပင်။

ချူဟွိုက်က ကျင်းထျန်းယိကို လက်ကိုင်ခွင့်ပေးထားပြီး ထိုင်စရာနေရာ ရှာလိုက်သည်။

တံခါးက ပိတ်သွားပြီး ဘတ်စ်ကားက စတင် ရွေ့လျားသွားသည်။

ချူဟွိုက်က အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း အသစ်လေးများ ဝင်လာမည်ကို စောင့်နေလိုက်၏။

ပြိုင်ပွဲဝင်ဟောင်းများ၏ အသက်ရှင်နိုင်မည့် လမ်းက အသစ်လေးများထက် ပိုခက်ကြောင်း ကျင်းထျန်းယိက သူ့ကို ရှင်းပြပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သရဲက အတွေအကြုံရှိသည့် ပြိုင်ပွဲဝင်ကို အရင်ဆုံး ရန်မူလာမည် ဖြစ်၍ အသစ်လေးများက အတော်အသင့် လုံခြုံမှုရှိလေသည်။

သို့ဆိုလျှင်ပင် အသစ်လေးများ၏ သေဆုံးမှုနှုန်းက ပြိုင်ပွဲဝင်ဟောင်းများထက် ပိုများနေဆဲပင်။

အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ပြောရလျှင် မင်းက စိတ်မခိုင်ရင်တောင် သိပ်ကိစ္စမရှိဘူး။

ကံကောင်းဖို့ပဲ လိုတယ်။ ဒါမှ အသက်ရှင်နိုင်မှာ...။

သို့သော်လည်း ပြိုင်ပွဲဝင်ဟောင်းများက ဤသို့ မတွေးကြသလို ထိုအရာမျိုးကို ဂရုစိုက်နေရန်လည်း အချိန်မရှိချေ။ သူတို့က အာရုံခံနိုင်သည့်စိတ်ရှိမှ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဟုသာ တွေးထားကြသည်။

ဖြစ်ရပ်၅နှင့်အထက်အတွက် လောကကြီးက အသစ်လေးများအတွက် လမ်းကြောင်းရှင်းပေးထားပြီး အနားယူရန်လည်း အချိန်အကြာကြီး ပေးထားလေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ ရိပ်မိခြင်း မရိပ်မိခြင်းက တခြားကိစ္စ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ဖြစ်ရပ်မျိုးတွင် အတွေ့အကြုံရှိသည့် ပြိုင်ပွဲဝင်များက ပိုအန္တရာယ်ရှိနိုင်၍ သတိမထားပဲ နေမိသွားလျှင် သေသွားနိုင်သည်က မလွဲဧကန်ပင်။

'ရူးသွပ်ဖွယ် သွေးနီလရောင် မြို့တော်' ဖြစ်ရပ်က ညနေ ၆နာရီတွင် စတင်မည် ဖြစ်ပြီး မနက်ဖြန် မနက်၆နာရီတွင် ပြီးဆုံးမည် ဖြစ်သည်။

ယခုက ၆နာရီထိုးရန် တစ်မိနစ်သာ လိုတော့သည်။

မျက်မှောင်ကြုတ်ထားရင်း ချူဟွိုက်၏ အကြည့်တို့က လက်က နာရီတွင်သာ ကျောက်ချနေသည်။

ဘာလို့ အသစ်လေးတွေ ပေါ်မလာသေးတာလဲ။

တစ်မိနစ်က လူတိုင်းကို လိုက်ရှင်းပြဖို့ အချိန်မလောက်ဘူး။

ချူဟွိုက်က ပြန်မော့ကြည့်လိုက်ချိန် လူတစ်ဒါဇင်ခန့် ကားအပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာကြသည်။

ကျင်းထျန်းယိက သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေ၍ မည်သူမှ သူ့ကို လာစကားမပြောကြချေ။

၁၅မိနစ်သာ ကျန်တော့သည်။

ချူဟွိုက်က လူတိုင်းကို လိုက်ကြည့်နေပြီးမှ နက်မှောင်သော ဆံနွယ်ရှည်ကြီးများနှင့် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ဆီ အရောက်တွင် အကြည့်ရပ်သွားရသည်။

ရှင်းရန်လား...။

သူမကလည်း ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာရတာလဲ။

သုံးစက္ကန့်သာ ကျန်တော့သည်။

ချူဟွိုက်က အတွေးများနေစဥ် ကျင်းထျန်းယိက ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို နားလည်သွားဟန် သူ့မျက်ဆံတို့ ကျဥ်းမြောင်းသွားပြီး ချူဟွိုက်လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လာသည်။

သူက ချူဟွိုက်ကို ကြည့်လာရင်း စကားသုံးလုံးသာ ပြောလိုက်ရသည် " ကိုယ့်ကို စောင့်နေ"

ကျင်းထျန်းယိအသံက အတော်လေး ထူးဆန်းနေပြီး ကျယ်လည်း ကျယ်နေသည်။

ချူဟွိုက်က အံ့သြသွားသော်လည်း သူက ဘာမှ မမေးလိုက်ရခင် တဝီဝီသံများ ကြားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူ အမှောင်ထုထဲ လွင့်ပျောက်သွားလေသည်။

…👻

ဤသည်က လေးထောင့်ပုံစံ လူသူကင်းမဲ့သော မြို့တစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ ၆၀ကီလိုဂရမ်ခန့် အလေးချိန်ရှိမည့် သံသော့ခလောက်ကြီးများလည်း မြို့ရိုးတွင် ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။

မြို့ကြီးက လေထုမရှိပဲ ပိတ်ဆို့ထားသလိုပင်။

သက်ရှိဟူ၍ မြို့တံတိုင်းထက်က နွယ်ပင်အုပ်ကြီးသာ ရှိသည်။

မြို့ထဲက အိမ်ပေါင်းများစွာကလည်း တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသည်။

မြို့ကြီးက ကျားကွက်ခုံကြီးနှင့် တူသည်။ အိမ်များအားလုံးက အလျားလိုက်နှင့် ဒေါင်လိုက်ကျသည့် နေရာတွင် ဆောက်ထားလေသည်။

ချုဟွိုက်က စတင်ပြီး အသိစိတ်ဝင်လာသည်။

သူက တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကိုယ်ပေါ် ဖိလာသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့အဝတ်အစားများကို ဆုတ်ဖြဲနေကာ ထိုသူ့လက်များကလည်း ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်နေသည်။

သူ လုံးဝ လှုပ်လို့မရဖြစ်နေသည်။

ခက်ခက်ခဲခဲ အားတင်းလိုက်ရင်း ချူဟွိုက်က မျက်လုံးဖွင့်နိုင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန် သူက သောကမီးတောက်နေသော မျက်လုံးပိုင်ရှင် မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့နဖူးပြင်တွင် ခက်ထန်သော အမာရွတ်ကြီးတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

“ဒီ သောက်ကျိုးနည်း ပရလောကကြီးမှာ လောင်ဇီက အသက်ရှင်နိုင်မှာလည်း မဟုတ်တော့ မသေ

ခင် ဒီလို မိန်းမလှလေးနဲ့ အချိန်ကောင်းလေးတွေ ကုန်ဆုံးသင့်တယ်"

မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အဓမ္မကျင့်မလို့လား။

ချူဟွိုက်၏ မျက်ဆံများက ရုတ်တရက် လုံးဝိုင်းလာပြီး ဖြစ်သွားသည့် ကိစ္စများကို ပြန်စဥ်းစားမိသွားသည်။

သူ့ခွန်အားလည်း ပြန်ရလာပြီ ဖြစ်သည်။

ချူဟွိုက်မျက်လုံးထက် အေးစက်မှု အရိပ်ရောင်တို့ ပေါ်လာသည်။

"နိုးပြီလား။ ဒီလိုဆို ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတာပေါ့" ထိုလူက စိတ်ကြီးဝင်ပြီး ရယ်မောနေသည်။

ချူဟွိုက်ကလည်း ရယ်မောလိုက်သည်။

ဒီလူက သူ့ကို ဖာ့ခ်ချင်တာတဲ့လား။

"အား..." ထိုလူ့ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားရသည်။

သစ်သီးဓါးလေးက ရုတ်တရက် သူ့နောက်ကျောမှ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ချူဟွိုက်က ဓါးရိုးကို ကိုင်ထားလေသည်။

ချူဟွိုက်က ထိုလူ ထိခိုက်သွားသည်ကို အခွင့်အရေး ယူပြီး သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချပစ်ကာ မျက်နှာပေါ် တက်နင်းထားလိုက်သည်။

"ဒီခွေးမကတော့..." ထိုလူက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း စိတ်ပျက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ရုန်းကန်နေသည်။

သူက ထိုသို့ အားနည်းလှသည့် မိန်းမမျိုးက ဤသို့ စွမ်းဆောင်နိုင်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့။

ချူဟွိုက်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ရင်း ထိုလူ၏ ဆိုဒ်လွန်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးထဲသို့ အညှာအတာမရှိ ဓါးကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဓါးအောက်ခြေမှ သွေးစီးကြောင်းကြီး စီးကျလာသည်။

ထိုလူက နောက်ဆုံး မရုန်းကန်လာတော့ပဲ သွေးထွက်နေသော ဗိုက်ကို နှိပ်ပြီး ညည်းညူလာသည်။

ချူဟွိုက်က ထရပ်လိုက်ရင်း သူ့မျက်လုံးများက မည်းမှောင်နေသည်။

သူ့ကို အဓမ္မကျင့်ချင်သည့် လူမဆန်သော သူတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးသည်။

အချိန်ကား သူ စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံသို့ ရောက်လာသည့် ခုနစ်နှစ်သား အရွယ်တွင် ဖြစ်သည်။

ထိုလူက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို အဓမ္မကျင့်ခဲ့သည့် ပြစ်မှုကို ကျူးလွန်ထား၍ ထောင်ထဲ ရောက်ရမည့်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူက ရူးချင်ယောင်ဆောင်လိုက်၍ စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံသို့ အပို့ခံခဲ့ရသည်။

နောက်ပိုင်း အချိန်မှီရောက်လာသည့် ဆရာဝန်ကြောင့် မဟုတ်လျှင် သူက ....

ချူဟွိုက်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။

ထိုလူက သူ့ကြောင့် ထောင်ထဲ ရောက်သွားခဲ့သည်။ ချူဟွိုက်က ထိုလူ့ကို တစ်သက်လုံး ထောင်ထဲမှာပဲ အရိုးဆွေးသွားစေချင်မိသည်။

အဝတ်အစားများက အဖြဲခံထားရ၍ ချူဟွိုက်က လက်ရှိတွင် ရှက်စရာကောင်းသည့် အခြေအနေကို ရောက်နေသည်။

သူက ထိုကိစ္စမျိုး ပရလောကတွင် ကြုံလာရမည်ဟု ထင်မထားခဲ့၍ ကူကယ်ရာမဲ့သလို ရယ်မောမိသည်။

ထိုအခါမှသာ ချူဟွိုက်က ဘေးပတ်လည်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရန် အချိန်ရှိသွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက် ထိန်လင်းနေသော အဖြူရောင် လမင်းကြီးကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်လိုက်ရသည်။သူ တစ်နေရာတည်းကို မျက်နှာမူထားသည့် အိမ်ပျက်ကြီးများကိုလည်း တွေ့မိသွားလေသည်။

သူ့ပတ်လည်က အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်နေ၍ ထိုလူ၏ နာနာကျင်ကျင် ညည်းညူသံကိုသာ ကြားနေရသည်။

သူက ကျင်းထျန်းယိနှင့် စုန့်ချန်တို့နှင့် လူကွဲသွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက် သူက မေ့မသွားမီ ကျင်းထျန်းယိပြောသွားသည့် စကားအဓိပ္ပါယ်ကို သဘောပေါက်သွားလေသည်။

အခြေအနေက အဆောတလျင်နိုင်လွန်း၍ သူပြောချင်သည့် အရာက...ဆင်းမယ့်နေရာက အတည်တကျမရှိလို့ ကိုယ်တို့ ကွဲသွားလိမ့်မယ်...။ ဒါကြောင့် ကိုယ်လာရှာတာကို စောင့်နေပေးပါ။

ချူဟွိုက်က နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ၆နာရီ ၈မိနစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အကြောင်းရင်းတစ်ချို့ကြောင့် အားနည်းသွားပြီး နိုးလာသည့်အချိန် ထိုကိစ္စကြီးနှင့် ကြုံမိသွားရသည်။

တကယ်တော့ အမျိုးသမီးအဝတ်အစား ဝတ်ထားရတာ ကံကောင်းခြင်းတွေ ယူလာပေးခဲ့ပေမယ့် ဒီလို ပြသနာနဲ့လည်း ကြုံမိစေတယ်။

တစ်နည်းပြောမယ်ဆို ယောကျ်ားဖြစ်ဖြစ် မိန်းမဖြစ်ဖြစ် သူ့မှာ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ရွေးချယ်မှုဆိုတာ မရှိဘူးပဲ။

ချူဟွိုက်က အခြေအနေကို အရင်ဆုံး နားလည်ထားဖို့လို၍ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း မြေကြီးပေါ်ကလူက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လာသည်။

ချူဟွိုက်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အနက်ရောင် မျက်ဆံများက ချက်ချင်း အလင်းပြန်လာသည်။

သူ ဒီလူကို သတ်လိုက်ရမလား။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဒီလူ မသေပဲ လူရမ်းကားလိုမျိုး လုပ်နေဦးမယ် ဆိုရင်ရော...။ သူ ထွက်သွားတဲ့အချိန် တခြားသူတွေကို ရန်မူနေဦးမှာများလား။

ဒီလူ့မှာ ဓါးမရှိရင်တောင် သူက အားနည်းတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့သွားရင်ရော...ဘာတွေ ဖြစ်လာဦးမလဲ။

ဖြစ်နိုင်သည့် အရာမှန်သမျှကို စဥ်းစားခန့်မှန်းကြည့်ရင်း ချူဟွိုက်က ပြန်လှည့်လျှောက်လာသည်။

ထိုလူက ခြိမ်းခြောက်ခံနေရသလို သူ့မျက်လုံးထက် ကြောက်စိတ်တို့ အထင်းသား ပေါ်နေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့"

"ငါ တကယ်ပဲ လိင်ဆက်ဆံတာကို ရူးသွပ်မိလို့ပါ။ ငါ မှားသွားပါတယ်။ ငါ မသေချင်သေးဘူး"

"မင်း အခုလည်း အဆင်ပြေနေတာပဲ မဟုတ်လား။ ငါ မင်းကို ဘာမှမလုပ်လိုက်ရဘူးလေ။ ရှေ့တိုး မလာနဲ့"

ထိုလူက တုန်ယင်နေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သွေးတို့ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။

ထိုလူ့အသံက အရမ်း ကျယ်နေ၍ ချူဟွိုက်နောက်က ခြေသံကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

ရုတ်တရက် ချူဟွိုက်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ဆွဲလာသည်။

ချူဟွိုက်၏ တုန့်ပြန်မှုက မြန်ဆန်သည်။ သူက ဆတ်ခနဲ နောက်လှည့်လိုက်ပြီး အမည်မသိသော ထိုလူ၏ ပုခုံးကို တိုက်ရန်ပြင်လိုက်သည်။

ရူးသွပ်ဖွယ် သွေးနီလရောင် မြို့တော်၏ မစ်ရှင်က ကိုယ့်နားတွင် ပုန်းကွယ်နေသည့် သရဲများကို ဖော်ထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ လူတိုင်းက သရဲ ဖြစ်နိုင်ပြီး ကိုယ့်ရန်သူများ ဖြစ်သည်။

လော်မင်က သွေးစွန်းနေသည့် ဓါးကို လက်ချောင်းနှင့် ညှပ်ယူလိုက်ပြီး ခါထုတ်ပစ်ကာ ချူဟွိုက်လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲယူလိုက်သည်။

“ရှင်ကိုး..." ချူဟွိုက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း သတိနှင့် နေဆဲပင်။

" ကိုယ့်ကို မကြိုဆိုဘူးလား" လော်မင်က ပြုံးပြလာသည်။

သူက ချူဟွိုက်နှင့် သွားတိုးသည်ထိ ကံအရမ်းကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ချေ။

လော်မင်က ဓါးကို လက်ထဲ ကစားနေရင်း လဲကျနေသည့်လူဆီ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လရောင်အောက်တွင် ဓါးက လက်ခနဲ အလင်းပြန်နေသည်။

လော်မင်က ထိုလူ့ရှေ့ ထိုင်ချလိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ဆူဆူညံညံ တောင်းပန်သံများကို မကြားဟန်ဆောင်ရင်း ညာလက်နှင့် ဓါးကိုင်ထားပြီး ဘယ်လက်နှင့် ထိုလူ့မေးစေ့ကို ရက်ရက်စက်စက် ပင့်ကိုင်လိုက်သည်။

'ပြွတ်' ဆိုသည့် အသံနှင့် ဓါးက ထိုလူ့လည်ချောင်းထဲ နက်နက်နဲနဲ တိုးဝင်သွားပြီး လေတစ်ရှိုက်အတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

လော်မင်က ထိုလူ့အဝတ်အစားများနှင့် ဓါးပေါ်က သွေးကို သုတ်လိုက်ပြီး ပြန်လျှောက်လာကာ သန့်ရှင်းသွားသည့် ဓါးကို ချူဟွိုက်ဆီ ပေးလာသည်။

လော်မင်က ပြုံးပြလာသည် " အခု မင်းနာမည်ကို ပြောပြလို့ ရပြီလား"

ချူဟွိုက်က လှမ်းယူလိုက်သည် " ကျေးဇူးပါ။ ကျွန်မနာမည်က ချူကျောင်းလို့ ခေါ်ပါတယ်"

“အဲ့လိုမပြောပါနဲ့။ ကိုယ်က ဘာမှမကူညီလိုက်ရပါဘူး။ နောက်ဆုံးမှာလည်း မင်းသူ့ကို ကိုယ်တိုင်သတ်လိုက်မှာပဲလေ"

လော်မင်ပြောသည့် အရာက ဟုတ်နေသည့်အပြင် သူလည်း ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း တွေ့ခဲ့ရသည်ပင်။

ချူကျောင်းက မူမမှန်သည့် သူမျိုးဖြစ်၍ သဲလွန်စပြိုင်ပွဲတွင်လည်း သူမကို အနိုင်မယူနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ ပြန်ရောက်သည့်အချိန် လော်မင်က ပြန်ရစ်ကြည့်ခဲ့သည်။ စစချင်းတွင် ချူကျောင်းက ဓါးဦးကို သူမဘက်လှည့်ထားမှန်း တွေ့လိုက်ရ၍ သူမအစား နာကျင်သွားရသည်။

လော်မင်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားရသည်။ သူ၏ သတိမထားမှုကြောင့် ချူကျောင်းက အလွယ်လေး နိုင်နိုင်သော်လည်း သူမခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်မည့် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်သွားခဲ့သည်။

သူမက သူမကိုယ်တိုင်အပေါ် အလွန် ရက်စက်သော်လည်း အလောင်းကောင်အပေါ် စာနာသနားနေသည်။

အလောင်း...အလောင်းက လူလား။

သူ့ကိုမေးလျှင် မဟုတ်ဟုသာ ဖြေမိမည်။

လူအလောင်းနဲ့ တိရစ္ဆာန်အလောင်းက ဘာကွာလို့လဲ။

လူတွေကလည်း ကြက်သေ ဘဲသေ ဝက်သေ ခွေးသေတွေ စားတာပဲလေ။ သရဲက လူသေကို စားတာ ပုံမှန်ပါပဲ။

ရှင်းရှင်းပြောရရင် အသားတုံးလေးပါပဲ။

လူသား ခံစားချက်လား။ သူတို့အကုန်လုံးက ပရလောကကို ရောက်လာကြပြီးပြီ မဟုတ်လား။ ဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူသားခံစားချက်တွေ ဘာတွေ ပြောနေနိုင်ဦးမှာလဲ။

သူက ရယ်မောနေရင်း လော်မင်က သူ အရှုံးပေးပြီးသား အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကာကွယ်ပေးချင်လာသည်။

တစ်ဖက်လူက ကျင်းထျန်းယိရဲ့လူ ဆိုရင်တောင်မှပေါ့...

ချူဟွိုက်က အပြစ်ရှိတဲ့သူမှ မဟုတ်တာ။

"ဒီလို အမှိုက်မျိုးက မင်းလက်နဲ့ ထိဖို့ မတန်ပါဘူး" လော်မင်က ဆိုလိုက်သည်။

သူက သူ့ဂျာကင်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး ချူဟွိုက်ခြုံထားရန် ပေးလိုက်သည်။

လော်မင်က အကြံပေးလာသည် " ကိုယ်တို့ အတူတူ သွားကြမလား"

ချူဟွိုက်က ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။ အာရုံတစ်ချို့ကြောင့် ချူဟွိုက်က လော်မင်၏ အကာအကွယ်ကို လိုအပ်သည်။ တစ်ဖက်လူက တိုက်ရည်ခိုက်ရည် ရှိနေ၍ပင်။

နှစ်ဦးသား ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်စဥ် ရုတ်တရက် ဖုန်းမြည်သံက အလောင်းအနီးမှ ထွက်လာလေ၏။

👻

Prev Next