MM Story Teller

Chapter 75

Viewers 19k

👻Chapter 75

ကွမ်ရင်မယ်တော်လေး ဖြစ်လာမယ်(8)

လျိုဟန်က သူနားမလည်လိုက်သည့် အချက်ကို ဆက်မေးလာသည်

" အစ်ကိုကြီးချူ....မင်းတို့က မနေ့က မနက်ပိုင်းလောက်မှာ ကွမ်ရင်မယ်တော်လေး နတ်နန်းကို သွားတာပါ...ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကိုယ်ဝန်က နှစ်လဖြစ်နေရတာလဲ..."

ချူဟွိုက်က ဖွဖွရယ်လိုက်သည် " ကျောက်စိမ်းမိန်းကလေးကို ဒီခုနစ်ရက်အတွင်း မွေးစေချင်လို့နေမှာပေါ့..."

လျိုဟန်၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားပြီး သူ့စိတ်က ကယောက်ကယက်ဖြစ်သွား၏။ အမှန်တွင်လည်း ဤနှုန်းအတိုင်းသာဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ကလေးက ခြောက်ရက်ခုနစ်ရက်လောက်နေလျှင် မွေးလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ ကျွန်တော့်မှာ စိတ်ဒုက္ခဖြစ်စရာ ထင်မြင်ချက်တစ်ခု ရှိတယ်..."

ချူဟွိုက်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလာသည်

" တကယ်လို့ ကျောက်စိမ်းရုပ် မိန်းကလေးရဲ့ ဝိဥာဥ်က ကလေးရဲ့ ဝိဥာဥ်ကို စားလိုက်မယ်ဆိုရင် မွေးလာတဲ့အခါ ဘာကို သွားစားမှာလဲ...ခင်ဗျားတို့ မှန်းတာ မှန်သွားရင်လည်း ဆုပေးစရာ မရှိဘူးနော်..."

ချူဟွိုက်က စသလို ပြောလာသည်။

လျိုဟန်က ရုတ်တရက် နားလည်သွားသလို ကြောက်စရာကောင်းသည့် အဖြေကြီး ပေးလာသည်။

"အသက်ရှင်နေတဲ့ လူသားတွေ..."

ချူဟွိုက်က ထပ်ပြောလိုက်သည် " ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒါ တွေးကြည့်မိတယ်...ဒါကြောင့် ကွမ်ရင်မယ်တော်က ရွာသားတွေကို ထိန်းချုပ်မယ့် နောက်ထပ်ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုကို ကျော်ကြည့်မိသွားတာ...."

စွန်းကျားမူက သူ့ကိုယ်စား အံတင်းတင်းကြိတ်ပြီးပြောလာသည်

" ရွာသားတွေအကုန်လုံးကို ရွှေရုပ်ကောင်လေးနဲ့ ကျောက်စိမ်းရုပ် မိန်းကလေးဆီ ကျွေးပစ်ဖို့ပဲ..."

"အမွှာ" ဆိုသည့် မစ်ရှင်က "လျှို့ဝှက်နက်နဲသည့် လက်ထပ်ပွဲ" လိုမျိုး ထူးခြားသည့် မစ်ရှင်မျိုး ဖြစ်ပြီး သိသာသည့်အချက်မှာ အချိန်နှင်အမျှ ပိုပိုခက်လာသည့် အချက်ပင်။ ချူဟွိုက်၏ ခန့်မှန်းချက်က ဤစည်းမျဥ်းနှင့် လုံးဝကိုက်ညီမှုရှိနေ၍ ကျောက်စိမ်းမိန်းကလေးမွေးလာမည့် ခြောက်ရက်ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့က ရှောင်ကွမ်ရင်တစ်ရွာလုံး ငရဲကျမည့်နေ့ဖြစ်သည်။

လျိုဟန်က လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး စုန့်ချင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း တစ်ခုခု နားလည်သွားသလို တုန်တုန်ယင်ယင် ပြောလာသည်

" မ...မဆန်းတော့ပါဘူး....သူမက တစ်နေ့လေး ဖြတ်သန်းလိုက်တာနဲ့ ပိန်လှီလာတာကို...."

ချူဟွိုက်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလာသည် " ခင်ဗျားတို့ 'Twilight ' ကြည့်ဖူးလား..."

" ကျောက်စိမ်းရုပ် မိန်းကလေးက ဗန်ပိုင်းယားပေါက်စလေးလိုမျိုး စုန့်ချင်းရဲ့ အာဟာရဓါတ်ကို စုပ်ယူနေတာ...." ချူဟွိုက်က ရှင်းပြပေးလာသည်။

ဤအချက်ကြောင့်လည်း သူက ကျောက်စိန်းရုပ် မိန်းကလေး မွေးလာသည်နှင့် လူသားစားတော့မည်ဟု ခန့်မှန်းရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်စိမ်းရုပ် မိန်းကလေးသာ မွေးဖွားလာရင် သူတို့တော့ ဂြိုဟ်ဆိုးဝင်ပြီပဲ...

ပြီးတော့ အဲ့ဒီသတ္တဝါလေးက ကြီးလာပြီး သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စားတော့မှာ...

လျိူဟန်က ပြိုလဲသွားပြီး အေးဆေးနေနိုင်သည့် ချူဟွိုက်ကို ကြည့်ကာ မကျေနပ်သလို ပြောလာသည်

" မင်းက ဘယ်လိုလုပ် အေးဆေးနေနိုင်ရတာလဲ..."

ချူဟွိုက်က အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ဖြေလာသည်

" ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်မှာ ကျောက်စိမ်းရုပ်မိန်းကလေးကို မွေးလာစေချင်တဲ့စိတ် မရှိလို့ပဲ..."

လျိုဟန်က အံ့သြသွားပြီး ဝမ်းသာသွားဟန် မျက်နှာလက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်

" မှန်တယ်...ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ ဒါကို မေ့သွားရတာပါလိမ့်..." သူက သူ့နာဖူးသူ ပြန်ရိုက်လိုက်သည် " ငါ အရမ်းတုံးတာပဲ...ဖျက်ချဖို့ လုပ်လို့ရတာကို မေ့နေတာ..."

စွန်းကျားမူက လှောင်ရယ်လိုက်ပြီး လျိုဟန်၏ တုံးအမှုကို ခနဲ့လိုက်သည် " ကိုယ်ဝန်ရဖို့ကတော့ လွယ်ပါတယ်...ဒါပေမယ့် မင်း ဖျက်ချချင်ရင်တော့ အဲ့ဒီအချိန်ထိ စောင့်ရမယ် တကယ်လို့ အဲ့လိုမဟုတ်ရင်တော့..."

လျိုဟန်က အံ့သြသွားသလို ကြည့်လာသည်

" တကယ်လို့ ဘာမဖြစ်ရင်လဲ..."

စွန်းကျားမူက အေးစက်စက် ရယ်လိုက်သည် " တကယ်လို့ စုန့်ချင်း သေမသွားဘူးဆိုရင်ပေါ့..."

လျိုဟန်က ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်လာသလို ခံစားရသည်။

" စွန်းကျားမူ...." လျိုဟန်က ထိတ်ထိတ်လန့်လန့် မေးလာသည်

" မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့လိုစဥ်းစားနိုင်ရတာလဲ...."

စွန်းကျားမူက ဘာမှမထူးခြားသလို ပုခုံးတွန့်ပြသည်

" သူမနဲ့ အခုအခြေအနေအတိုင်းဆို ကျောက်စိမ်းရုပ် မိန်းကလေးကို မွေးပြီးတာနဲ့ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမယ်လို့ ထင်နေတာလား...သူမက ကလေးမွေးပြီးတာနဲ့ အမောဆို့သေမှာပဲ....အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးနည်းနည်းပဲ ရှိမယ်ဆိုရင်တောင် ကျောက်စိမ်းမိန်းကလေးရဲ့ ပထမဆုံး အစာအဖြစ်ကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး...."

“ စွန်းကျားမူ....မင်းပြောတာတွေက မမှားပါဘူး...." လျိုဟန်က တုန်လှုပ်နေသည်

"ဒါ....ဒါပေမယ့်...."

စွန်းကျားမူ၏ ပြောပြချက်က ကျိုးကြောင်းသင့်ပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုကိစ္စမျိုးလုပ်ဖို့ စဥ်းစားနိုင်မှာလဲ....

ချူဟွိုက်က စွန်းကျားမူကို အေးစက်စက် ကြည့်လိုက်သည်။ ကျို့ယွမ်ရဲ့ အလောင်းတောင် မအေးသေးဘူး စုန့်ချင်းကို သတ်ဖို့ ကြံနေပြန်ပြီ....

“ အခု ဒီမှာ ငါတို့သုံးယောက်ပဲ ရှိတယ်....စုန့်ချင်းကို သတ်မလား မသတ်ဘူးလား မဲပေးကြတာပေါ့..." စွန်းကျားမူက ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလာပြီး လက်ထောင်လာသည်။

သူက လူတိုင်းကို တွန်းအားပေးပြီး ထင်မြင်ချက်ကို တောင်းနေသည်။

ချူဟွိုက်က သည်းမခံနိုင်တော့၍ ရုတ်တရက် ရှေ့တိုးလာရင်း စွန်းကျားမူကို လည်ပင်းမှ ဖမ်းကိုင်ကာ ဘေးက ကုလားထိုင်ဆီ တွန်းချလိုက်သည်။

အခြေအနေက လျပ်တပြက်နိုင်လွန်း၍ လျိုဟန်မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

ချူဟွိုက်က စွန်းကျားမူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရင်း တစ်လုံးချင်းစီ ပြောလိုက်သည်

" မင်း စုန့်ချင်းကို သတ်မှာကို ငါမတားဘူး....ဒါပေမယ့် မင်းကိုတော့ အရင်ဆုံး သတ်လိုက်လို့ရတယ်..."

စွန်းကျားမူက ခက်ခက်ခဲခဲ အသက်ရှူနေရသော်လည်း ခေါင်းမာမာနှင့် ပြန်ပြောနိုင်သေးသည်

" မင်း သူမကို မသတ်ဖို့ ဘာအကြောင်းရင်းတွေ ရှိနေတာလဲ...မင်း ဘယ်အချိန်ကစပြီး အရမ်း တုံးသွားရတာလဲ...."

စွန်းကျားမူက ခပ်ထေ့ထေ့ရယ်လိုက်ရင်း ရန်စလာသည် " မင်းပဲ ကျောက်စိမ်းမိန်းကလေးကို မွေးဖွားခွင့်မပြုဘူးလို့ ပြောခဲ့တာမို့လား....အခုကျမှ ဘာလို့ သူတော်ကောင်းယောင်ဆောင်နေတာလဲ...မင်းလည်း သူမကို သတ်ချင်တယ်မို့လား..."

" ငါ့နည်းလမ်းက မင်းရဲ့နည်းလမ်းနဲ့ မတူဘူး..." ချူဟွိုက်က အသံနက်နက်နှင့် ပြောလာသည်

" ကလေးကို ခွဲစိတ်ပြီး ဖယ်ထုတ်လို့ရတယ်..."

" မင်း ဦးနှောက်မရှိဘူးလား...စုန့်ချင်းသာ သေသွားရင် သူမအလောင်းကနေပြီး ကလေးကို အာဟာရပေးနေမှာလေ....ကျောက်စိမ်းရုပ်မိန်းကလေးကို သူ့အမေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ မခွဲထုတ်နိုင်တာနဲ့ ကလေးက အသက်ရှင်နေဦးမှာပဲ....တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ကျောက်စိမ်းရုပ် မိန်းကလေးကို သူ့အမေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ခွဲထုတ်ရမယ်..." ချူဟွိုက်၏ စကားလုံးများက ခိုင်မာပြတ်သားနေသည်။

စွန်းကျားမူ၏ မျက်နှာက နီရဲလာပြီး ချူဟွိုက်မှန်မှန်း သိသော်လည်း ဝန်မခံချင်ပေ။ သူ့ရင်ထဲ ချမ်းစိမ့်စိမ့် ဖြစ်လာသည်။ ချူဟွိုက်က တကယ်ပဲ သူ့ထက် ဥာဏ်ပိုကောင်းနေတာလား....

မဟုတ်ဘူး .... ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး...

ချူဟွိုက်က သူ့လိုရာကို ပြောပြီးသွား၍ စိတ်ထဲ အထုံးကြီး ပြေလျော့သွားသည်။ အခုက အလောသုံးဆယ်လုပ်ရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး....။ သူ ဖြေရှင်းဖို့ လိုအပ်တာတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်....ပြီးတော့ သူက အတိုက်အခိုက်မှာ မတော်ဘူး...

သူ့ကိုယ်ထဲ ဆယ်နှစ်လောက်ထိ သရဲ ရှိနေ၍ စွန်းကျားမူကို တိုက်ဖို့ ခွန်အားမရှိချေ။ နှစ်ဦးနှစ်ဖက်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူမလှုပ်ရှားနိုင်ဖြစ်သွားရလျှင် ပိုပြီး ဒုက္ခရောက်သွားနိုင်သည်။

ဒါကြောင့် သူ့ဘက်က ပြတ်ပြတ်သားသား ခြေလှမ်းယူထားရမယ်....အခွင့်အရေးကို စောင့်နေဖို့လိုတယ်...

စွန်းကျားမူက လည်ပင်းကို ပွတ်လိုက်ရင်း အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ကာ မျက်လုံးအကြည့်များက နက်မှောင်သွားသည်။

ကုတင်ပေါ်ရှိ စုန့်ချင်းက ညည်းညူရင်း နိုးလာ၏။

“ဘာ....ဘာဖြစ်သွားတာလဲ....ကျွန်မက...." စုန့်ချင်းက ထထိုင်လိုက်ပြီး နားမလည်သလို ကြည့်လာရင်း တောင်းပန်ဟန်ပြလာသည်

" အရမ်းပင်ပန်းနေကြမှာကို ဒုက္ခပေးမိပါပြီ...."

လျိုဟန်က ရက်စက်သည့် အမှန်တရားကို ဘယ်လိုပြောပြရမလဲ မသိ၍ တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။

“ ကျွန်တော် ရှင်းပြပေးမယ်...." ချူဟွိုက်က နောက်ဆုံးတွင် စကားဆိုလာသည်။

စွန်းကျားမူနှင့် လျိုဟန်က အခန်းထဲမှ ထွက်သွားကြသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်း စုန့်ချင်း၏ ခံစားချက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

" မင်း အချိန်ယူပြီး စဥ်းစားကြည့်ပေါ့....ကျွန်တော်တို့မှာ အချိန်ရှိပါသေးတယ်...."

ချူဟွိုက်က အဆုံးသတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

မစောတော့သည့် နေ့လယ်ပိုင်းအချိန်တွင် ထင်မထားသည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ရွာသားများက ဇွန်ဘီလိုမျိုး ဖြစ်ကုန်ကြပြီး သူတို့အုပ်စု ယာယီတည်းနေသည့် ကျို့ယွမ်၏ အိမ်သို့ ဝိုင်းလာကြသည်။ အချို့က ပေါက်ပြားများ ကိုင်ထားကြပြီး အချို့က တူးရွင်းပြားများကို သယ်လာကြကာ တောင်သူလယ်သမားအဖွဲ့နှင့်ပင် တူနေသည်။

ချူဟွိုက်၏ စောစောက ခန့်မှန်းချက်က စစ်မှန်လာခဲ့သည်။ စွန်းကျားမူက ကျို့ယွမ်နှင့် သူ့ဇနီးကို သတ်လိုက်၍ ကွမ်ရင်မယ်တော်လေး၏ အစီအစဥ်ကို နှောင့်ယှက်သလို ဖြစ်သွားပြီး ကွမ်ရင်မယ်တော်လေးကို ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူမက သူတို့ကို အုပ်စုလိုက် ဝိုင်းရံပြီး သတ်မည့် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ချူဟွိုက်က တစ်ခုခုဖြစ်နေမှန်း ပထမဆုံး သတိထားမိသည့်သူ ဖြစ်ပြီး ချက်ချင်း လျိုဟန်နှင့် စုန့်ချင်းတို့ကို သတင်းပေးလိုက်သည်။ သူက အိမ်ကို ဝိုင်းလာကြသည့် ရွာသားတစ်စုကို ကြည့်ပြီး သူ့စိတ်ထဲ သံသယတစ်ခု ဝင်လာသည်။

တကယ်ပဲ ကွမ်ရင်မယ်တော်လေးရဲ့ စွမ်းရည်က လူမသတ်ဖို့ ကန့်သတ်ခံထားရတာလား....

ဒီလိုမျိုး လက်နက်တွေ ကိုင်ပြီး ဝန်းရံထားကြတာက အန္တရာယ်များတဲ့ပုံပေါ်ပေမယ့် သေနိုင်လောက်တဲ့အထိတော့ မဟုတ်ဘူး....သူတို့ ပုန်းနိုင်ရင် လွတ်နိုင်တယ်....ရွာသားတွေက သူတို့ကို မရှာနိုင်တာနဲ့ ကပ်ဆိုးကနေ ရှောင်ရှားနိုင်တယ်....

မစ်ရှင်ရဲ့ အချိန်အကန့်အသတ်က ခုနစ်ရက်ပဲ ဆိုတော့ သုံးရက်ကုန်သွားပြီ....လေးရက်ပဲ ကျန်တော့တယ်....လူတစ်ယောက်က လေးရက်လောက် အစာမစားရလဲ အသက်ရှင်နိုင်ပါသေးတယ်....

ဒါဆို....ကွမ်ရင်မယ်တော်လေးရဲ့ စွမ်းရည်က အချိန်ကြာလာတာနဲ့ တဖြေးဖြေး ပွင့်လာမှာပဲ....

နောက်လာမယ့် အရာက....

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် စုန့်ချင်း၏ ဗိုက်ချပ်ချပ်လေးက သတိထားမိအောင် စူထွက်လာသည်။

လျိုဟန်က စိတ်ပျော့သည့်သူ ဖြစ်ပြီး ထိုဗိုက်လေးထဲ စုန့်ချင်း၏ အသွေးအသားတို့ကို စားသောက်နေမည့် သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်နေမိသလို ခံစားနေရ၍ သူမ၏ဗိုက်ကို မကြည့်ရဲချေ။

စုန့်ချင်းက မျက်တွင်းများ ပိုကျလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း နှင်းကွက်များ ပေါ်လာသည်။

ချူဟွိုက်က သူမကို စိတ်ချရသည့် လျိုဟန်ဆီ အပ်ထားခဲ့ပြီး အိမ်ထဲ ပြေးဝင်ကာ အစားအသောက်နှင့် ရေများ စုဆောင်းလိုက်သည်။

စွန်းကျားမူက ထိုင်ခုံနှင့် စားပွဲများသုံးပြီး ရှေ့တံခါးကို ပိတ်ထားလိုက်ချိန် ဘန်းဆိုသည့် အသံနှင့် သံတူကြီးက တံခါးကို ထိုးဖောက်ဝင်လာ၏။

သစ်သားစက စွန်းကျားမူ၏ နောက်ကျောကို လာမှန်၍ သူ့အင်္ကျီက ချက်ချင်း သွေးစို့သွားသည်။ သူက စူးစူးဝါးဝါး အော်လိုက်ရင်း မျက်လုံးထက် သွေးကြောများ ပေါ်လာလေသည်။

စုန့်ချင်းက အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေ၍ ချူဟွိုက်က သူမပုခုံးကို လှုပ်ယမ်းပြီး သေသေချာချာ ပြောလိုက်သည် " နားထောင်....မင်းက ကျောက်စိမ်းရုပ် မိန်းကလေးကို လွယ်ထားရတာ....ဒါက လုံးဝ မကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး....ကျောက်စိမ်းရုပ်မိန်းကလေးက မင်းကို ယာယီကာကွယ်ပေးနေတဲ့ အဆောင်သဘောမျိုးပဲ....ဒီအရာတွေက မင်းကို အန္တရာယ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး....အမြန် ဒီက ထွက်ကြရအောင်....ငါတို့ မင်းကို လာရှာပြီး လူပြန်စုမယ်...."

စုန့်ချင်းက သူ့ကို ကြည့်နေရင်း မျက်လုံးထက် ထူးဆန်းသည့် အလင်းရောင်တို့ ထွက်နေသည်။

လျိုဟန်က ချူဟွိုက်က ထွက်ပြေးတော့မည်မှန်း တွေ့လိုက်၍ ထိတ်လန့်ပြီး အော်ပြောလာသည်

" ချူဟွိုက်....မင်းရူးသွားပြီလား...."

ချူဟွိုက်က အထဲဝင်သွားပြီး ဝင်လာမစဲ တသဲသဲ လူအုပ်ကို လက်ယမ်းပြရင်း ရှောင်တိမ်းလိုက် ရှာဖွေလိုက်လုပ်နေသည်။ နောက်ဆုံး သူက အတွန်းခံထားရပြီး မလာနိုင်သည့် ကြောင်လေးကို တွေ့သွားသည်။ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိ သူက ကြောင်နက်လေးဆီ ခုန်လိုက်ရင်း ပွေ့ယူလိုက်သည်။

လျိုဟန်၏ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားပြီး အော်ပြောလာသည် " သတိထား...."

ချူဟွိုက်၏ နောက်ကျောက သံလိုအရာတစ်ခုနှင့် အရိုက်ခံလိုက်ရ၍ ညည်းညူမိသွားသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးများက အနည်းငယ် ဖြူဖျော့လာသည်။ သူက အံတင်းတင်းကြိတ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရင်း လွတ်အောင် ပြေးလိုက်သည်။

သူချီထားသည့် ကြောင်နက်လေးက သူ့ကို စိတ်ပူနေဟန် အမြီးလေး လှုပ်ပြီး တညောင်ညောင် အော်နေ၍ သူ့အသံက ငိုနေသည့်အတိုင်းပင်။

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် လက်ဦးယူနိုင်သွား၍ သူတို့က ကျို့ယွမ်၏ အိမ်ထဲမှ အောင်အောင်မြင်မြင် ထွက်ပြေးလာနိုင်ခဲ့ပြီး တောင်ခြေရင်းနားက လူမနေသည့် အိမ်သေးလေး၌ ယာယီနားနေလိုက်သည်။

လျိုဟန်က ချူဟွိုက်ဒဏ်ရာကို အမြန်ကုသပေးလာသည်။ ဒဏ်ရာက ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပေ။ ချူဟွိုက်က ကျောက်တုံးတစ်ခု ရှာပြီး ထိုင်လိုက်ရင်း ပထမဆုံးအကြိမ် စီးကရက် မီးညှိလိုက်သည်။

စီးကရက်များက ကျို့ယွမ်၏ စီးကရက်ပင်။ သူက အမြဲတမ်း ဆေးသောက်တတ်သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လက်မခံခဲ့ချေ။

သူက ခပ်ဝေးဝေးမှ ကောင်းကင်ပြာကြီးနှင့် သူ့ရှေ့က သစ်ပင်စိမ်းစိုစိုများကို မော့ကြည့်လိုက်ရင်း စိတ်မောလာရသည်။

ချူဟွိက်က သူ့ပေါင်ပေါ် နာနာခံခံလေး လှဲနေသည့် ကြောင်လေးကို ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း မျက်လုံးမှိတ်ပြလိုက်သည် " မင်းကို သောက်ပြီးသား ဆေးလိပ် တိုက်ရမလား...."

ကြောင်လေးက တစ်ခုခု အမှတ်ရသွားသလို ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး ချူဟွိုက်နား ပတ်ပြေးနေ၏။

" မင်း ဘာလုပ်နေတာ...." ချူဟွိုက်က သူ့နောက်ကျောက ဒဏ်ရာထက် ယားကျိယားကျိ ခံစားမိ၍ ပြောမည့်စကားများက လည်ချောင်းထဲ ထစ်သွားရသည်။

“ဒီဟာက...." ချူဟွိုက်က အကောင်ငယ်လေးကို ပြန်ဆွဲယူလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အနောက်ဘက်မှ ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ရွာသားများ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်လောက်မည်ဟု တွေးမိ၍ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စုန့်ချင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စုန့်ချင်းက အနားရောက်လာပြီး သူမမျက်နှာက မူမမှန်စွာ တည်ငြိမ်နေ၍ ထူးဆန်းနေသည်။ သူမက ချူဟွိုက်ကို ပြုံးပြလာရင်း စကားဆိုသည် " တကယ်တော့ ကျွန်မ ဒီမနက် မေ့လဲသွားတော့ ခဏလေးအတွင်း ပြန်နိုးလာလို့ ရှင်တို့ ပြောနေတာ အကုန်ကြားခဲ့ရတယ်...."

ချူဟွိုက်က သူမပြောချင်သည့် အဓိပ္ပါယ်ကို မသိ၍ အံ့သြသွားရသည်။

" စွန်းမျိုးရိုးနဲ့လူရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှားနေတယ်...."

စုန့်ချင်းက သဘောကျရယ်မောလိုက်ပြီး မျက်လွှာချကာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလာသည်

" ကျွန်မသာ ကျောက်စိမ်းမိန်းကလေးကို မွေးလိုက်ရင် ကျွန်မ သေမှာ မဟုတ်ဘူး.... ကျောက်စိမ်းမိန်းကလေးက ပြောတာ....ကျွန်မသာ သူမကို မွေးပေးမယ်ဆိုရင် ကျွန်မက....ကွမ်ရင်မယ်တော်လေး ဖြစ်လာမယ်တဲ့...."

👻

Prev Next