MM Story Teller

Chapter 148

Viewers 35k

Chapters 188

💮Chapter 148

ဝမ်ချီ တစ်ခဏမျှအံ့ဩမှင်တက်မိသွားသည်။ ထိုလူက အမှောင်ထုထဲတွင် သူ့ကိုမှတ်မိသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။

သို့သော် သူ့အားမှတ်မိနေခြင်းကလည်းတစ်မျိုးကောင်းသည်။ ထိုအခါမှ ဤလူများက သူ့ကိုထိန်းချုပ်မထားနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ထိုလူ၏စကားကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်လိုက်ကာ ဝမ်ချီပြန်မေးလိုက်သည်။

"ရှစ်ယဲ့ ဘယ်မှာလဲ..."

ထိုလူက စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ တူညီသောစကားကို ထပ်ခါထပ်ခါရေရွတ်နေသည်။

"သခင်လေး...ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်က လိုက်ခဲ့ပေးပါ..."

"ရှစ်ယဲ့ဘယ်မှာလဲလို့ ငါမေးနေတယ်လေ..."

"သခင်လေး ကျွန်တော့်နောက်ကိုလိုက်လာရင် သိရမှာပါ..."

သူ့အနောက်တွင်ရပ်နေသူက စိတ်ရှည်လွန်းပြီး သူ့ပခုံးပေါ်တင်ထားသည့်လက်ကို တစ်စက်လေးမှ မရွှေ့ပေ။ ထိုလူ၏အသံက ရှစ်ယဲ့ကဲ့သို့ ဩရှရှဖြစ်သော်လည်း ရှစ်ယဲ့လောက် နားထောင်၍မကောင်းပေ။

ရှစ်ယဲ့၏အသံက မွေးရာပါ ဩရှနက်ရှိုင်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့အနောက်တွင်ရပ်နေသူက ထိုဩရှသည့်အသံရအောင် တမင်လုပ်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့နဂိုအသံကို ဖုံးကွယ်လိုသောကြောင့် ဖြစ်ဟန်တူသည်။

သူ့ပခုံးပေါ်တင်ထားသည့်လက်ကို ဝမ်ချီ ဖျတ်ခနဲကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှစဥ်းစားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ပါ့မယ်..."

တစ်ခဏမျှကြာပြီးနောက် ထိုလူက လက်ပြန်ရုတ်သွားပြီး ဝမ်ချီကို လက်ဟန်ခြေဟန်ပြသည်။

"ဒီလမ်းပါ သခင်လေး..."

ဝမ်ချီ တစ်ဖက်သို့လှည့်ပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် ထိုလူကို ခေါင်းအစခြေအဆုံး အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူက ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူ့မျက်နှာမှာ ခေါင်းဆောင်းဦးထုပ်၏အရိပ်ကြောင့် တစ်ခုလုံးနီးပါးကွယ်နေသဖြင့် ဝမ်ချီအနေနှင့် ထိုလူ၏မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်ရချေ။

ဝမ်ချီ တစ်ခဏမျှတန့်သွားချိန်တွင် ထိုလူက မနှိမ့်ချလွန်းသလို အထက်စီးမဆန်လွန်းလှသော လေသံဖြင့် သူ့အားရှေ့ဆက်သွားရန် တိုက်တွန်းဆော်ဩပြန်သည်။

ထိုအခါမှ ဝမ်ချီလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ထိုလူပြညွှန်သည့်ဦးတည်ရာဆီသို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထိုလူက စကားတစ်ခွန်းမျှမဆိုဘဲ သူ့နောက်မှလိုက်လာသည်။

တစ်ခဏမျှ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မှုန်ဝါးဝါးပုံရိပ်က သူ့အနား တဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာသည်ကို သတိထားလိုက်မိသဖြင့် ရုတ်တရက်အနောက်လှည့်ပြီး ထိုလူ၏ရင်ဘတ်ကို ထိုးလိုက်သည်။

ဝမ်ချီ ခပ်မြန်မြန်လှုပ်ရှားပြီး အားအတော်များများသုံးလိုက်သည်။ ထိုလူက သူ့တိုက်ခိုက်မှုကို မျှော်လင့်ထားပုံမရပေ။ ရုတ်တရက်ဆန်သောတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အနောက်သို့ခြေနှစ်လှမ်းစာမျှ ယိုင်ထွက်သွားသည်။

ထိုလူမှာ ဝမ်ချီ၏ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားကြောင်း ထိုအခါမှသဘောပေါက်သွားကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဟန်ဖြင့် မီးအလင်းရောင်အောက်တွင် တလက်လက်တောက်နေသည့်ဓားမြှောင်ကို ခါးကြားထဲမှထုတ်လာသည်။

သို့သော် ဝမ်ချီကလည်း ထိုလူ သူ့ကိုပြန်ခုခံတိုက်ခိုက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမျိုး ပေးမည်မဟုတ်ချေ။ သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး ထိုလူ၏ဝမ်းဗိုက်တည့်တည့်ကို ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။

သူ့ကန်ချက်ကိုမခံနိုင်၍ ထိုလူက နာကျင်စွာအော်ဟစ်ရင်း ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

သူက ထိုလူနှင့်သိုင်းပညာတွင် ယှဥ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သောကြောင့် ဝမ်ချီ ဆက်ပြီးမစောင့်ချင်တော့ပေ။ ထိုလူကို နှစ်ချက်မျှဆင့်ကန်ထား၍ နာကျင်နေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ထွက်ပြေးရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း ထိုလူက သူမျှော်မှန်းထားသည်ထက် ပိုပြီးခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်။ သူရှေ့တစ်လှမ်းမျှသာ လှမ်းရသေးချိန်တွင် ထိုလူက မြေကြီးပေါ်ဒူးထောက်နေရာမှ ပြန်ထလာသည်။

ထိုလူက ဓားမြှောင်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဝမ်ချီရှိရာတည့်တည့်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဝမ်ချီ အမြန်နောက်လှည့်လိုက်သောကြောင့် ထိုဓားမြှောင်နှင့် သီသီလေးကပ်လွတ်သွားသည်။

ထိုလူက ပထမတိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားပုံပေါ်သည်။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်ပြန်ရိုက်ချက်သုံး၍ ဝမ်ချီကိုတိုက်ခိုက်လာသည်။ ဓားမြှောင်ကိုင်ထားသည့်လက်ကိုပင်ပြန်မရုတ်ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လေထဲတွင် စက်ဝန်းပြတ်တစ်ခု၏ အတိုင်းအတာပမာဏမျှလှည့်သွားကာ ယခင်တစ်ခုနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူသည့်ဓားမြှောင်ကို နောက်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်လိုက်သည်။

သူက ထိုဓားမြှောင်ကို ဝမ်ချီ၏ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ထိုးပစ်လိုက်သည်။

ထိုလူက ဝမ်ချီအား အချိန်အနည်းငယ်မျှပင် မပေးချေ။ ဝမ်ချီ အံ့ဩမှင်သက်သွားကာ ဆက်တိုက်ဆိုသလိုရောက်လာသော တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ကြိမ်ဖန်များစွာနောက်ပြန်ဆုတ်နေရသည်။

သူ့အနား တဖြည်းဖြည်းရောက်လာသော ဓားမြှောင်ကြောင့် ဝမ်ချီစိတ်လှုပ်ရှားပြီး အနောက်သို့ပင် အနည်းငယ်ယိုင်သွားသည်။

ဓားမြှောင်က ထိုလူကို အခွင့်အရေးပေးနေခြင်းပင်။

ထိုလူ၏တိုက်ခိုက်မှုအရှိန်က တွေဝေတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပိုပိုမြန်လာသည်။ သူ့သရုပ်မှန်ပေါ်သွားပြီဖြစ်၍ ဤနေရာမှအသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မည်မဟုတ်သည်ကို ထိုလူက သိပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် အသုဘပစ္စည်းအနေနှင့် ဝမ်ချီကိုပါ တစ်ပါတည်းဆွဲချသွားချင်နေပုံပင်။

သူ့နှလုံးသားက ရင်ဘတ်ထဲမှပေါက်ထွက်လာတော့မည့်နှယ် အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ အခုန်မြန်နေသည်ကို ဝမ်ချီခံစားမိသည်။ သူလည်း အရှိန်မြင့်ပြီး ထိုလူ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ချင်သော်လည်း နောက်ပြန်ဆုတ်နေရခြင်းက သူ့ခွန်အားကို အလွယ်တကူဆုတ်ယုတ်စေသည်။

သူနှင့် နီးသထက်နီးလာသော ဓားမြှောင်ကို ဝမ်ချီကြည့်နေရုံသာတတ်နိုင်သည်။ ဓားသွား၏မျက်နှာပြင်၌ မလှမ်းမကမ်းတွင် လောင်ကျွမ်းနေသော မီးတောက်၏ အ ရောင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။

ထိုစဥ် ထိုလူက ရုတ်တရက်ခေါင်းမော့လိုက်သောကြောင့် အလွန်ရင်းနှီးနေသောမျက်နှာကို ဝမ်ချီတွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

မီးအရှိန်ကြောင့် ထိုလူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူရော်ရော်ဖြစ်နေပြီး သူ့မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသည့် အငြိုးအတေးများမှာ ကြီးမားလွန်း၍ မည်သို့မှဖျောက်ဖျက်၍ ရနိုင်မည့်ပုံမပေါ်ပေ။ ထိုလူ၏မေးရိုးများက တင်းမာနေပြီး ရှိသမျှအားအကုန်လုံးကို ဓားမြှောင်ဆီတွင်သာ အားစိုက်ထားသည်။

မလှမ်းမကမ်းအကွာအဝေးတွင် ရှိနေသော ထိုလူ၏ ဩရှရှအသံကို ဝမ်ချီ နားနှင့်ဆက်ဆက်ကြားလိုက်ရသည်။

"ငရဲကိုသွားပေတော့..."

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ထိုလူက ဓားမြှောင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဝမ်ချီတစ်ယောက် မလွတ်မြောက်နိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရ၍ ဓားမြှောင်ကို သူ့လက်နှင့်ကာရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က pause ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သကဲ့သို့ ကြက်သေသေပြီး လှုပ်ရှားမှုများရပ်တန့်သွားသည့် ထိုလူ၏ပုံစံကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်ချီထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်သို့ဆုတ်လိုက်မိသည်။

သူ ထပ်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုလူမှာ တစ်ခဏတာမျှ ကျောက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်တောင့်တောင့်ကြီးဖြစ်နေပြီးမှ ပြန်၍လှုပ်ရှားနိုင်သောအခါ တစ်စုံတစ်ခုကိုခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူ့ရင်ဘတ်သူငုံ့ကြည့်နေသည်။ တောင့်တင်းခိုင်မာသော သံချပ်ကာကိုဝတ်ဆင်ထားသည့်တိုင် ချင်းချင်းနီနေသည့်သွေးများက ထိုသံချပ်ကာမှ စိမ့်ထွက်လာသည်။ မကြာလိုက်သောအချိန်တွင် သူ့ရင်ဘတ်တစ်ပြင်လုံး သွေးများဖြင့် စိုရွှဲသွားရတော့သည်။

ထိုအခါမှ ထိုလူမှာ ပြင်းထန်စူးရှသောနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ထုံပေပေမျက်နှာအမူအရာမှာ မဲ့ရွဲ့ပြီး မချိမဆန့်ဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့ခွန်အားများအားလုံး ဆုတ်ယုတ်သွားပြီး လက်ထဲမှဓားမြှောင်သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုတ်ခနဲ ကျသွားရ၏။

သူ့ရင်ဘတ်သူ လက်နှင့်အုပ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်ဟလိုက်ချိန်တွင် လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသွေးများ အန်ကျလာသည်။

ထို့နောက် မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။

သူ့နောက်ကျောတွင် မြှားခုနစ်ချောင်း ရှစ်ချောင်းခန့် စိုက်ဝင်နေ၏။

ထိုလူက မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သည့်တိုင် ဝမ်ချီနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိနေသေးသည်။ သူ့မျက်နှာက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည့် ဖင်အန်း၏မျက်နှာနှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင်။ သူ့မျက်ဝန်းထဲတွင် မလိုလားသည့်အရိပ်အယောင်များနှင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဝမ်ချီအား မျက်တောင်မခတ်တမ်းကြည့်နေ၏။

ထိုလူ၏မျက်နှာကို ဝမ်ချီအချိန်အတော်ကြာအောင် တွေဝေမိန်းမောစွာ ကြည့်နေမိသည်။ ထိုစဥ် သူ့ခြေထောက်များက ရုတ်တရက်ပျော့ခွေသွားကာ မြေကြီးပေါ်ထိုင်ချချင်လာသည်။ သို့သော် သူမထိုင်ချနိုင်မီ နွေးထွေးသန်မာသည့်လက်တစ်စုံ၏ထွေးပွေ့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက် သူ့မျက်စိရှေ့ရှိမြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက်အမှောင်ဖုံးသွားတော့သည်။

ဝမ်ချီမှာ ထိုလူ့ရင်ခွင်ထဲ မျက်နှာအပ်လိုက်ပြီး ထိုလူက သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပွေ့ဖက်ထားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ နစ်ဝင်လုမတတ် ပွေ့ဖက်ထားသောကြောင့် ဝမ်ချီ အသက်ရှူပင်ကျပ်လာသည်။ သို့သော် သူအသက်ရှူလိုက်တိုင်း ထိုလူ့ထံမှ ရင်းနှီးနေသောကိုယ်သင်းနံ့ကို ခံစားမိသည်။ ထိုကိုယ်သင်းနံ့က ရှစ်ယဲ့၏ကိုယ်သင်းနံ့ပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချီ ရုတ်တရက် ရယ်ချင်စိတ်ဖြစ်သွားသည်။

မတွေ့ရတာအတော်ကြာသွားသည့်တိုင် ရှစ်ယဲ့၏ကိုယ်သင်းနံ့က မွှေးနေဆဲပင်။

သူ့လက်များက ရှစ်ယဲ့၏နောက်ကျောပြင်ဆီကို တဖြည်းဖြည်းဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။ ရှစ်ယဲ့ကလည်း သူ့အားတင်းတင်းကျပ်ကျပ်ဖက်ထားရာမှ ပြေလျော့လာသောအခါ ဝမ်ချီ ဗလုံးဗထွေးလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီလူက ဖင်အန်းလား...."

တစ်ခဏမျှကြာပြီးနောက် ရှစ်ယဲ့က "အင်း" ဟုတစ်ခွန်းသာ ပြန်ဖြေလာသည်။

ဝမ်ချီ၏စိတ်ထဲတွင် ပြောစရာအတော်များများရှိနေသလို မေးခွန်းများကလည်း အများအပြားရှိနေ၏။ စကားပြောရန် ရှစ်ယဲ့လွှတ်ပေးမည့်အချိန်ကို စောင့်နေသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ရှစ်ယဲ့က သူ့ကိုတင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပွေ့ဖက်ထား၏။

ဝမ်ချီမှာ အလွန်အမင်းမွန်းကျပ်ပြီး အသက်ပင်မရှူနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် ရှစ်ယဲ့၏ကျောပြင်ကို ခပ်နာနာထုရိုက်ပြီးပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး လွှတ်ပေးပါဦး...."

ရှစ်ယဲ့က တစ်ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူ့ကို တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် လွှတ်ပေးလာသည်။

ရှစ်ယဲ့က သူ့မြင်ကွင်းကို မကွယ်ထားသောကြောင့် သူတို့ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် စစ်သူကြီးလင်းအပါအဝင် အခြားစစ်သားများ အများအပြားရှိနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းတွေ့လိုက်ရသည်။ အချိန်အတော်ကြာအောင် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်ပွေ့ဖက်ထားကြသော ရှစ်ယဲ့နှင့်ဝမ်ချီတို့ကြောင့် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အနည်းငယ်ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်နေကြ၏။ စစ်သူကြီးလင်းမှာ တောင်ကြည့်မြောက်ကြည့်ကြည့်နေသော်လည်း ရှစ်ယဲ့နှင့်ဝမ်ချီကိုမူ မကြည့်ရဲပေ။

ဝမ်ချီလည်း ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ပြဿနာတစ်ခုကို သူ သတိထားမိသွားသည်။

စစ်သူကြီးလင်းက ရှစ်ကျင်းရဲ့လူ မဟုတ်လား....

ဘာလို့များ ရှစ်ယဲ့နဲ့အတူ ဒီနေရာမှာရှိနေရတာလဲ....

သို့သော် သူ့သံသယတို့ကို ဝမ်ချီအပြင်ပန်းတွင် မထုတ်ပြမိပေ။ စစ်သူကြီးလင်းက လက်ဟန်ခြေဟန်ပြလိုက်ချိန်တွင် စစ်သားလေးယောက်က အပြေးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင်လဲနေသည့်ဖင်အန်းအား ဘာမပြောညာမပြောနှင့် ဆွဲထူလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖင်အန်းက အသက်မျှော့မျှော့လေးသာ ကျန်တော့သည်။ သွေးများကလည်း အဆက်မပြတ် အန်ထွက်နေ၏။

ထိုစဥ် စစ်သူကြီးလင်းကပြောလာသည်။

"သူ့ကိုခေါ်သွားလိုက်..."

စစ်သားများက တစ်ညီတညွှတ်တည်း အမိန့်နာခံကြကာ ဖင်အန်းကို ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တရွတ်တိုက်ဆွဲခေါ်သွားကြသည်။

စစ်သူကြီးလင်းက ကျန်နေသည့်စစ်သားများကိုလည်း အချောင်မခိုစေပေ။ စစ်သားအချို့ကို မလှမ်းမကမ်းတွင်လောင်နေသည့်မီးကို သွားငြှိမ်းစေပြီး ကျန်နေသည့်စစ်သားများကိုမူ စွန့်ပစ်ထားသောအိမ်ထဲသို့ဝင်၍ ဆက်လက်ရှာဖွေစေသည်။

ထိုစွန့်ပစ်ထားသောအိမ်တွင် ရှစ်ယဲ့ မည်သည့်အရာကိုရှာဖွေနေကြောင်းကို ဝမ်ချီ အရိပ်အမြွက်မျှခန့်မှန်းမိသည်။ သူ စကားပြောရန်ပြင်လိုက်ချိန်တွင် အနားသို့ချဥ်းကပ်လာသော စစ်သူကြီးလင်း၏အရိပ်အယောင်ကို မျက်လုံးထောင့်မှ လှမ်းတွေ့လိုက်၍ ရှို့တိုးရှန်းတန်းဖြင့် ပါးစပ်ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး ရှစ်ယဲ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ပိုပြီးတိုးကပ်ကာ မှီလိုက်သည်။

ဝမ်ချီက ရှစ်ယဲ့၏အင်္ကျီစကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော်လည်း ရှစ်ယဲ့က ရုတ်တရက် သူ့လက်ကိုလာကိုင်ပြီး လက်ချောင်းများကိုယှက်တွယ်လိုက်သည်။

ရှစ်ယဲ့၏လက်ဖဝါးများက အေးစက်နေပြီး သူ့လက်နှင့်ယှက်နွယ်ထားသည့်တိုင် အနည်းငယ်တုန်ယင်နေသေး၏။

ဝမ်ချီကြက်သေသေသွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ အနက်ရောင်မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် ရုတ်တရက် အကြည့်ချင်းဆုံသည်။

ရှစ်ယဲ့၏မျက်နှာက သေလူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော်လည်း မျက်ဝန်းအိမ်များကမူ အလွန်အမင်းနက်မှောင်နေကာ သူနှင့် အလွန်တရာနီးကပ်နေသည့် ဝမ်ချီ၏မျက်နှာလေးနှင့် မီးတောက်၏ပုံရိပ်တို့ ထင်ဟပ်နေသည်။ ထိုမျက်ဝန်းထဲတွင် မည်သည့်ခံစားချက် တစ်စုံတစ်ရာမှမပါဘဲ ဝမ်ချီအား တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

ဝမ်ချီကရှစ်ယဲ့နှင့် ပြန်လည်ပေါင်းစည်းမည့်မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးယဥ်ခဲ့ဖူးသည်။ ရှစ်ယဲ့ကိုတွေ့လျှင် ပြောမည့်စကားလုံးများကိုလည်း ကြိမ်ဖန်ပေါင်းများစွာ စိတ်ကူးယဥ်ခဲ့ဖူး၏။ ရှစ်ယဲ့နှင့်ပြန်ဆုံလျှင် ဧကရာဇ်အကြောင်း ၊ ကိုယ်လုပ်တော်ရုန်အကြောင်း ၊ ရှစ်ကျင်းအကြောင်း ၊ ဟွားမိသားစုအကြောင်း ၊ ဟွားရင်းနှင့် ဟွားရန်ရုန်အကြောင်း တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခုမေးရန် စဥ်းစားထားသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူပြောလိုက်သောအရာမှာ တခြားစီပင်။

"ခင်ဗျား ကလေးအဖေဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာ သိရဲ့လား..."

💮💮💮

Prev Next