Volume 12 : ရူပဗေဒဌာန
Chapter 264 (ကြယ်ရောင်ကောင်းကင်ချောက်နက် ၁၆)
သေချာပေါက် လိမ္မော်သီးက ညစာအဖြစ် ဗိုက်မပြည့်နိုင်ပါဘူး။ သို့သော် ရှင်သန်ခြင်းပုံစံမှာ စားစရာတစ်ခုခုရှိဖို့က အလွန်ရှားပါးသည့်အတွက် အများကြီးတောင်းဆိုလို့မရဘူး။ အားလုံး ညစာစားပြီးသောအခါ ကျန်လိမ္မော်သီးများကို ဖျော်ရည်အဖြစ်သို့ တိုက်ရိုက်အရည်ညှစ်ပြီး ရှင်းယန်၏ ဖန်ပုလင်းထဲတွင် အလုံပိတ်သိမ်းထားသည်။
ည 11 နာရီထိုးနေပြီ။ သည်းထိတ်ရင်ဖိုစရာ နေ့တစ်နေ့မှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် လူတိုင်း မောပန်းနွမ်းနယ်သွားကြသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အတန်းဖော်များ စိတ်ဓာတ်ကျနေတာကို မြင်သောအခါ "အိပ်ဖို့ပြင်ထားကြပါ၊ လူနှစ်ယောက် တစ်ဖွဲ့ အလှည့်ကျ ကင်းလှည့်မယ်"ဟု လူတိုင်းအား ပြောခဲ့သည်။
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် လက်ပ်တော့ကို တက်ကြွစွာဖွင့်ကာ ယခင်ညဆိုင်းအချိန်ဇယားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်းဝမ်မှာ လက်ဒဏ်ရာရှိတာကြောင့် ညဆိုင်းမဆင်းနဲ့တော့။ အာကာသယာဉ်ပေါ်က စည်းကမ်းဟောင်းတွေအတိုင်း ငါတို့သွားကြမလား။ ရှင်းယန်နဲ့ ငါက မနက် 4:00 ကနေ 6:00 အထိပေါ့။"
လျှိုကျောက်ချင်းက ထောက်ခံသည်။ "ဖျင်စစ်က ရှင်းဝမ်ကို စောင့်ရှောက်ဖို့ တာဝန်ယူလိုက်ပါ။ ကျန်ဆယ်ယောက်က အဖွဲ့ငါးဖွဲ့ခွဲပြီး တစ်ဖွဲ့ကို နှစ်နာရီကြာ အလှည့်ကျ ကင်းလှည့်မယ်။ ရှောင်ထူရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးနဲ့အတူ ညဘက်မှာ လုံခြုံရေးက ပြဿနာမရှိမှာ သေချာပါတယ်။"
အခြားသူများမှာ ထင်မြင်ချက်မရှိကြသဖြင့် ယခင်အုပ်စုဖွဲ့မှုအရ နိုးနိုးကြားကြားအချိန်ကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။
ကျန်းရှောင်နျန်မှ တည်ဆောက်ထားသော ယာယီအခြေစိုက်စခန်းသည် ကျောက်ရည်ပူတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အားဖြည့်ကွန်ကရစ်ပုံစံဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး၏ အပူချိန်သည် 40 ဒီဂရီထက်ကျော်လွန်နေသဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပူလောင်သောအပူရှိန်ကဲ့သို့ပင် ပူပြင်းသောအပူချိန်တွင် အိပ်ရန်ခက်ခဲသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လှည့်ကွက်ဟောင်းကို ထပ်ခါထပ်ခါပြောပြီး ‘ကျင်းရှန်းဘုရားကျောင်းရေလွှမ်းခြင်း’ဖြင့် အခန်းကို တိုက်ရိုက်လွှမ်းမိုးစေကာ 'ဆိုက်ဘေးရီးယားအေးလှိုင်း'ဖြင့် ရေကို ရေခဲအဖြစ်သို့ အေးခဲစေရန် ချင်လုကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် လူတိုင်းမှာ အိမ်ထဲ၌ အေးမြစေရန် သဘာဝရေခဲတုံးများရှိသည်။
ခယ်ရှောင်ပင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ 183 သုတေသနအဖွဲ့က တကယ့်ကို အသန်မာဆုံး ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့ပဲ။ အိမ်တွေဆောက်၊ အောက်ဆီဂျင်ထုတ်လုပ်၊ အေးတဲ့အခါ နွေးဖို့အပူပေး၊ ပူတဲ့အခါ အေးဖို့ ရေခဲတုံးထုတ်နိုင်တယ်။"
ရွှီယိရှန်းက ပြုံးပြီး သူ့ဘေးနားက ရေခဲတုံးတစ်တုံးကို မလိုက်ကာ ဆိုသည်။ "ငါ ဒီစွမ်းရည်တွေကို လက်တွေ့ကမ္ဘာဆီ ပြန်ယူသွားချင်မိတယ်။ ငါ့မှာ အတန်းတက်ဖို့ mitosis ကိုယ်ပွားရှိရင် ခန္ဓာကိုယ်အစစ်က အိပ်ဆောင်မှာ ဂိမ်းဆော့လို့ရတယ်။"
လျှိုကျောက်ချင်းက ညည်းညူသည်။ "ငါ့ရဲ့ပတ်တီးက ရောင်းအားအကောင်းဆုံး ထုတ်ကုန်တစ်ခုမှာ၊ အဲဒါက အရေပြားပေါ်က ဝက်ခြံအမာရွတ်တွေကို ရှင်းလင်းနိုင်တယ်။ ပတ်တီးကိုရောင်းရုံနဲ့ ငါ နေ့ချင်းညချင်း ချမ်းသာနိုင်တယ်။"
လင်းမန့်လော်က ကူကယ်ရာမဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "လက်တွေ့ကိုယူသွားမယ်။ စဉ်းတောင်မစဉ်းစားနဲ့၊ စာကြည့်တိုက်ကနေ အသက်ရှင်လျက်ထွက်ဖို့တောင် ငါတို့အတွက် အရမ်းခက်ခဲနေပြီ၊ လက်တွေ့ကိင စွမ်းရည်တွေယူသွားရင် ငါတို့က မကောင်းဆိုးရွားတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"
ကျိုဖုန်း: "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ထဲမှာရှိတဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ 27 ရက်ကြာအောင် ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဆက်ရှိနေဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး။"
အားလုံးက ရှင်းလင်းရေးကို နီးနီးကပ်ကပ် မြင်နေပုံရသည်။
သို့သော်လည်း စာကြည့်တိုက်သည် ဘယ်သောအခါမှ ကိုယ်ကျင့်တရားအကြောင်း မပြောဘဲ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဤသင်တန်းက ဤမျှရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း အမြဲလိုလို ခံစားခဲ့ရသည်။ နောက်တစ်ခုကတော့ ဒီထက်ပိုပြီး အန္တရာယ်များသော အဖြစ်အပျက်တွေ ရှိနိုင်တာမို့ စိတ်လျှော့မထားသင့်ပါဘူး။
သူသည် အမြဲကျီးကန်းပါးစပ်လုပ်လေ့ရှိပြီး သူ့ခန့်မှန်းချက်ကို တိုက်ရိုက်ပြောရန် မလွယ်ကူသောကြောင့် သူ့စကားကို ပြောင်းလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ အေးအေးဆေးဆေး အနားယူကြပါ၊ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါတို့ မနက်ဖြန် ဆွေးနွေးကြမယ်။"
လူတိုင်းသည် ရေခဲတုံးများပေါ်တွင် အိပ်ကြပြီး လူနှစ်ယောက်ကို ညဘက်စောင့်ကြည့်ရန် ထားခဲ့သည်။
အလွန်တိတ်ဆိတ်သောညဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်တစ်နေ့မနက် ရှောင်ထူက သူတို့ကို အိပ်ရာနိုးသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်က မနေ့ကနဲ့ အတူတူပါပဲ။ လက်ပတ်ပေါ်တွင် ပြသသည့်အချိန်ကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက အချိန်မည်မျှကြာခဲ့သည်ကို သူတို့ မပြောနိုင်ပါ။
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် အညောင်းဆန့်ကာ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က မြေနီကုန်းကို လှမ်းကြည့်ရင်း ပြောသည်။ "ဒီဂြိုဟ်မှာ နေ့ရောညပါ အလင်းရောင်မရှိသလို ရှုခင်းကလည်း ဘယ်အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူပဲ။ စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးက စွန့်ပစ်ခံထားရသလို ခံစားရတယ်။"
ရှင်းယန်က "ဒါက အမျိုးမျိုးသော စွမ်းရည်တွေကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် လူသားတွေ ဒီနေရာကို ဆင်းသက်တဲ့အခါ သေချာပေါက် သေသွားလိမ့်မယ်။"ဟု ဆိုသည်။
အားလုံးက စကားစမြည်ပြောပြီး ဆေးကြောကြသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် ရှင်းယန်တို့သာ ရှိနေသရွေ့ မည်သည့်နေရာမှာမဆို ရေရှိသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆေးကြောရန် အဆင်မပြေသောကြောင့် ကျန်းဖျင်စစ်သည် လျှိုကျောက်ချင်းဆီမှ ပတ်တီးတစ်စကို ငှားပြီး ပတ်တီကို ရေဖြင့် စိုစွတ်စေကာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်အား မျက်နှာသုတ်ရန် ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ပေါင်းခံပုလင်းထံမှ ရေကို ရေတစ်ဖန်ခွက်ဖြင့်ယူကာ သောက်ရန်ပေးလိုက်သည်။
မနေ့ကပြီးနောက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းဖျင်စစ်၏ဂရုစိုက်မှုကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ငြင်းပယ်ခြင်းမပြုတော့ပေ။ သူသည် ထိုနေရာတွင် သဘာဝကျကျထိုင်ပြီး သူ့မျက်နှာကို ပတ်တီးစလေးဖြင့် သုတ်လိုက်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်မှပေးသော ရေနွေးအနည်းငယ်ကို သောက်လိုက်သည်။
ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ လင်းမန့်လော်သည် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်ကို ခံစားနေရသည်။ သူမက ကျိုဖုန်းကို ဘေးနားဆီ တိတ်တဆိတ် ဆွဲခေါ်လိုက်ပြီး တိုးတိုးပြောသည်။ "ဖျင်စစ်နဲ့ ရှင်းဝမ်တို့က ပိုပြီးနီးကပ်လာတယ်လို့ နင်မထင်ဘူးလား။"
ကျိုဖုန်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "သူတို့က အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲမဟုတ်ဘူးလား။"
လင်းမန့်လော်: "..."
မိန်းကလေး၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ကြောင့်ပဲလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူမ အတွေးလွန်နေတာလား။ ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်တို့ကြားက ဆက်ဆံရေးသည် အရင်ကနဲ့ မတူဘူးလို့ သူမ အမြဲခံစားရသည်။ အရင်တုန်းကတော့ သူတို့နှစ်ယောက်သည် တကယ့်ကို ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့သော်လည်း ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့လက်မောင်းကို ကျန်းဖျင်စစ်ပခုံးပေါ်တင်ကာ စကားပြောရင်း သူ့မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး အပြင်လူများက တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူတို့က ‘သူငယ်ချင်းကောင်း’များကဲ့သို့ ရင်းနှီးမှုမျိုးပဲဟု သိနိုင်သည်။
သို့သော် မနေ့က ကျန်းဖျင်စစ်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို လိမ္မော်သီးခွံကျွေးသောအခါ ရှင်းဝမ် ရှက်သွားတာကို သူမ မြင်လိုက်ရသည်။
သူငယ်ချင်းကောင်းတွေက အချင်းချင်း ခွံကျွေးတဲ့အခါ ရှက်ကြသေးတာလား။
လင်းမန့်လော်သည် သူတို့နှစ်ယောက်ကို သံသယဖြစ်စွာ ကြည့်နေစဉ် ကျန်းဖျင်စစ်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်လက်ထဲကနေ ခွက်ယူလိုက်တာ တွေ့လိုက်သည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ခွက်ထဲမှ ရေတစ်ဝက်ကိုသာ သောက်လိုက်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်ကို ကျန်းဖျင်စစ်က မဆိုင်းမတွ သောက်လိုက်သည်။
သူ့ရဲ့အသန့်ကြိုက်ရောဂါက ပျောက်သွားတာလား။
လင်းမန့်လော်သည် သူမအကြည့်ကိုပြန်ရုတ်ကာ ရှုပ်ထွေးနေသလို ခံစားရသည်။
သူမက သတ္တိရှိရှိ မှန်းဆခဲ့သည်... နှစ်ပေါင်းများစွာ ပေါင်းသင်းလာပြီးနောက် ရှင်းဝမ်နဲ့ ဖျင်စစ်တို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်မိသွားတာများလား။
အချိန်များက အလွန်နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ဤဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အပင် သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန် မရှိပါ။ ကျန်းရှောင်နျန်၏ ယာယီအခြေစိုက်စခန်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ကြီးမားသော ဂြိုဟ်ကြီးထဲမှာ သူတို့ 12 ဦးသာ ရှိပြီး အချိန်ကုန်ရန် လှုပ်ရှားမှုများ မရှိပါ။
လူတိုင်း တစ်နေ့လုံး ငြီးငွေ့စွာ ထိုင်ကြပြီး ညဘက် ဗိုက်ဆာသောအခါ ဆာလောင်မှုကို ပြေပျောက်စေရန် လိမ္မော်ရည် သောက်ကြသည်။
ဗိုက်ပြည့်လုနီးပါးဖြစ်နေပေမဲ့ သူတို့က ဗိုက်ဆာနေသေးသည်။
အမှန်တော့ သူတို့သည် လိုအပ်သော ပရိုတင်းနဲ့ အဆီများကို 48 နာရီ ဆက်တိုက် မစားခဲ့ကြရဘူး။ လိမ္မော်သီးသည် သကြားနှင့် ဗီတာမင်များကိုသာ ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်ပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဇီဝဖြစ်ပျက်မှုကို လုံးဝမဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူး။
ဤသည်မှာ ရူပဗေဒဌာန၏ "ကြယ်ရောင်ကောင်းကင်ချောက်နက်"သင်တန်း စာမေးပွဲခန်းသို့ သူတို့ရောက်ရှိလာသော လေးရက်မြောက်သောနေ့ဖြစ်သည်။
26 ရက်ကျန်သေးသည်။
နောက်ထပ် 26 ရက်ကို ဒီလိုအချိန်ကုန်ဆုံးဖို့ အတွေးက ခယ်ရှောင်ပင်း၏ ဦးရေပြားကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် သူ့လက်ပ်တော့ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဆွဲထုတ်ကာ မိုင်းရှင်းလင်းရေးသမားဂိမ်းကို အချိန်ကုန်လွန်စေရန် ဆော့ကာ ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ သူ့အာရုံကို လွှဲပြောင်းခဲ့သည်။
ရှင်းယန်သည် သူ့ဘေးနားတွင် ဒြပ်စင်ဇယားကိူ အလေးအနက်လေ့လာနေပြီး ပုလင်းများနှင့် အိုးအများအပြားကို ထုတ်ယူကာ သူဘာစမ်းသပ်ချက်လုပ်နေသည်ကို မသိပါ။ သူသည် ဂြိုဟ်သားကမ္ဘာပေါ်တွင် ဓာတုဗေဒဓာတ်ခွဲခန်းကို အမှန်တကယ် ဖွင့်ခဲ့ကာ သိပ္ပံဆိုင်ရာသုတေသနအရူးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
လန်ယာရုန်သည် သူမ၏ ဥပဒေစာအုပ်များကို ထုတ်ကာ လူတိုင်းကို ဥပဒေအတန်းပေးသည်။
ခက်ခဲသောနေ့ဟာ နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပါပြီ။
ငါးရက်မြောက်နေ့၊ ခြောက်ရက်မြောက်နေ့တို့ကိုလည်း ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်အဖြစ်ဖြင့် ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားကို ချွေတာဖို့အတွက် လူတိုင်းက လှုပ်ရှားမှုများလုပ်ရန်အတွက် အပြင်မထွက်ရဲကြဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ သူတို့၏ အစားအစာများက လိမ္မော်သီးနဲ့ အရွက်များပဲ ဖြစ်သည်။ လူငယ်တစ်စုသည် လိမ္မော်သီးကို သုံးရက်ဆက်တိုက် စားသုံးကြပြီး ဗိုက်ဆာလွန်းသဖြင့် ရင်ဘတ်များက ကျောပေါ်တွင် ကပ်လျက်ရှိကြသည်။
အခြေအနေက သူတို့ထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးလာသည်။
ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့တွင် သူနိုးလာသောအခါ ခယ်ရှောင်ပင်းသည် မူးဝေပြီး ခြေလက်အင်္ဂါများ အားနည်းသွားသည်မှာ သိသာထင်ရှားသည်။
သူ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ရင်း လဲကျလုနီးပါးဖြစ်ကာ သူ့ဘေးရှိ ရှောင်ထူကို အလျင်အမြန်ထောက်ကာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်အား မျက်နှာဖျော့ဖျော့နှင့် တိုးတိုးပြောသည်။ "ရှင်းဝမ်၊ နေ့တိုင်းစားဖို့ လိမ္မော်သီးတွေရှိပေမဲ့ ငါ အရမ်းဗိုက်ဆာနေတုန်းပဲ၊ ပိုပိုပြီးဗိုက်ဆာလာတယ်!"
လိမ္မော်သီးစားတာ လေးရက်ရှိပြီဖြစ်ကာ လူတိုင်းသည် ဗိုက်ဆာ၍ အားနည်းလာသည်။ ရက် 20 ကျော် ဆက်တိုက်စားရင် ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ စိတ်ကူးရခက်နေပါသည်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့လက်ကို မြှောက်ဖို့တောင် ခွန်အားမရှိမှာကို စိုးရိမ်မိသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အန္တရာယ်နှင့် ထပ်မံကြုံတွေ့ရပါက အသတ်ခံရမည့် သိုးအုပ်ဖြစ်လာမည် မဟုတ်လော။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လူတိုင်း၏အခြေအနေမကောင်းမှုကို ကြည့်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ အသံတိုးတိုးပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့မှာ ခွန်အားရှိတုန်း အစားအစာအရင်းအမြစ်ကို ချဲ့ထွင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမှာပဲ။"
ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "အဲဒီချောက်ထဲက သားရဲလား။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "အဲဒါကို မနှောင့်ယှက်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ၊ အဲဒါက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ အဲဒီမျိုးစိတ်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ အဲဒါရဲ့အားနည်းချက်က ဘယ်မှာရှိလဲ ငါမသိဘူး၊ ငါတို့က အဲဒါကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။" ထိုအချိန်တုန်းက ဂူထဲမှာ သူ မြင်ခဲ့ရသော သားရဲ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများကို တွေးလိုက်ရာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ ဦးရေပြားမှာ ထုံနေလေသည်။
ခယ်ရှောင်ပင်းက ခါးသက်သက်မျက်နှာဖြင့် ဆိုသည်။ "ဒါ့အပြင် ငါတို့ထွက်ပြေးတုန်းက လှိုဏ်ဂူ လုံးဝပြိုကျသွားပြီး ရှောင်နျန်ကို တစ်လက်မချင်း မတူးခိုင်းရင် ငါတို့ ပြန်သွားလို့မရဘူးမလား။ ငါတို့ ချောက်ထဲကိုကျသွားရင် သေလမ်းပဲရှိမှာ။"
လင်းမန့်လော်က နူးညံ့စွာဆိုသည်။ "ရှေးခေတ် အငတ်ဘေးမှာ လူတော်တော်များများက အရွက်နဲ့ အခေါက်တွေကို စားသုံးပြီး အသက်ရှင်သန်နိုင်ကြတယ်။ ငါတို့ လိမ္မော်သီးကို ရက်အနည်းငယ် ဆက်တိုက်စားပြီး အရွက်တွေကို စားနိုင်တယ်။ ငါ သစ်ပင်နဲ့ မြက်ခင်းပြင်ကို အားလုံးအတွက် ခဏခဏ ဆင့်ခေါ်နိုင်တာကြောင့် တစ်ရက်လောက်တော့ သည်းခံပြီး သွားကြရအောင်။"
သို့သော်လည်း ပြင်းထန်သော ဆာလောင်မှုသည် အစာကို အမြန်ဆုံးရှာဖွေရန် အာရုံကြောများပေါ်တွင် ကိုက်စားနေသော အင်းဆက်ပိုးမွှားများနှင့်တူနေသေးသည်။ အခေါက်နှင့် အရွက်များကို စားသုံးခြင်းဖြင့် သီအိုရီအရ အသက်ရှင်သန်ရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဗိုက်ဆာပြီး မူးလဲခြင်း အတွေ့အကြုံက အမှန်တကယ် ဆိုးရွားပါသည်။
ဒီအချိန်မှာ ရွှီယိရှန်းက ရုတ်တရက်ပြောခဲ့သည်။ "ရှင်းယန်မှာ ဒြပ်စင်ဇယား ရှိတယ်မဟုတ်ဘူးလား။ ဓာတုနည်းနဲ့ အမိုင်နိုအက်စစ်တွေကို ဖန်တီးပြုလုပ်ပြီး ပေါင်းစပ်နိုင်တယ်မလား။"
လျှိုကျောက်ချင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါ ဒါကို ဘယ်လိုမေ့သွားရတာလဲ။ အမိုင်နိုအက်ဆစ်တွေက သူတို့ရဲ့မော်လီကျူးတွေမှာ ကာဘောက်စ်နဲ့ အမိုင်နိုအုပ်စုတွေပါဝင်တဲ့ အော်ဂဲနစ်ဒြပ်ပေါင်းတွေဖြစ်ပြီး ဖန်တီးပြီးတော့ ပေါင်းစပ်ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်။ ရှင်းယန်မှာ ဓာတုဗေဒ စမ်းသပ်ကိရိယာ အစုံအလင်ရှိတယ်။ အမိုင်နိုအက်စစ်တွေကို ပေါင်းစပ်နိုင်ရင် လူသားတွေရဲ့ ဇီဝဖြစ်ပျက်မှုအတွက် လိုအပ်တဲ့ ပရိုတင်းဓာတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တယ်။"
ရှင်းယန်၏ အသံသည် မဝေးသောနေရာမှ ထွက်လာသည်။ "ကျွန်တော် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု လုပ်နေတယ်၊ မကြာခင် ရလဒ်တွေ ထွက်လာမှာပါ"
လူတိုင်းက သူ့ကို မျှော်ကိုးပြီး ကြည့်နေကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ရှင်းယန်သည် ဖန်ပုလင်းနှစ်ပုလင်းနှင့် လူတိုင်းထံသို့ ရောက်လာပြီး ပြောသည်။ "ပေါင်းစပ်မှုမှာ ဓာတုဓာတ်ပြုမှု အဆင့် 6 ကျော် လိုအပ်ပြီး အရမ်းဒုက္ခများတယ်။ အခုအချိန်အထိ ငါ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အမိုင်နိုအက်စစ်နှစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ပြီး အားလုံးက အဲဒါတွေကို အာဟာရအဖြစ် ဖြည့်စွက်လို့ရပြီး စားဖို့အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့။"
ခယ်ရှောင်ပင်းက ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်နဲ့ ဆိုသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က မင်း ဒီဓာတုဗေဒကိရိယာတွေနဲ့ ဆော့နေတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ မင်း စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်နေတာက... ဒီတော့ လူတိုင်းအတွက် အာဟာရဓာတ်တွေကို ပေါင်းစပ်နေတာလား။"
ရှင်းယန်က ပေါ့ပါးစွာ ပြောသည်။ "ဘာမှမရှိတာ တစ်ခုခုရှိတာထက် ပိုကောင်းပါတယ်။ မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ အမိုင်နိုအက်စစ်အနည်းငယ်ကို စားသုံးခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဇီဝဖြစ်ပျက်မှုအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချပေးနိုင်တယ်။ နောက်တစ်ခုကတော့ အလီဖာတစ်ဒြပ်ပေါင်းတွေကို ငါပေါင်းစပ်ပြီး လူတိုင်းကို အဆီတချို့ပေးမယ်။"
လင်းမန့်လော်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်းယန်က တကယ့်ကို ငါတို့စားဖိုမှူးပဲ!"
ရှင်းယန်မှ ပေါင်းစပ်ထုတ်လုပ်ထားသော အာဟာရများဖြင့် လူတိုင်းသည် နေ့တိုင်း လုံလောက်အောင် မစားနိုင်သော်လည်း အရွက်နှင့် အခေါက်များကိုသာ စားသုံးခြင်းထက် များစွာ ကောင်းနေသေးသည်။ အားလုံး၏စိတ်အခြေအနေက ရုတ်တရတ် ပြေလျော့သွားသည်။
ဆယ်ရက်မြောက်နေ့တိုင်အောင် ဤကဲ့သို့ဖြစ်လေ၏။ လူတိုင်းသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေကြသော်လည်း အာဟာရဖြည့်စွက်စာများသည် လုံလောက်နေသေးပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် သိသာထင်ရှားသောပြဿနာများမရှိပေ။
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် လက်ပတ်ကို ကြည့်ပြီး "သုံးပုံတစ်ပုံ ကုန်သွားပြီ၊ ရက် 20 ကျန်သေးတယ်၊ လူတိုင်းတောင့်ခံထားကြ" လို့ ပြောလိုက်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်ထူသည် ရုတ်တရက် သတိပေးချက်သံ ထုတ်လိုက်၏။ "အမည်မသိရွေ့လျားနေတဲ့ ကိုဩဒီနိတ်တွေကို ရှေ့တွင် တွေ့ရှိပါတယ်!"
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် အမြန်မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ပ်တော့ကိုဖွင့်လိုက်သည်။
လက်ပ်တော့စခရင်ပေါ်တွင် အနီရောင် ကိုသြဒီနိတ်တစ်ခုကို ဖျတ်ခနဲ သူမြင်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ တည်နေရာကို အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။
