MM Story Teller

Chapter 228

Viewers 32k

🌍Chapter 228

ထန်မော့၏ ကြွက်ဖမ်းဂိမ်းတွင် ဂိမ်းကိုရှင်းလင်းရန် လိုအပ်သည့်အမှတ်ပြည့်ရန်အတွက် ကြွက်မဲများကို အကောင်ရေပြည့်သည်အထိသတ်ရန်သာလိုအပ်သည်။ သို့သော် ရွှေကြွက်ကိုဖမ်းခြင်းမှာလည်း ရှင်းလင်းနည်းတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဂိမ်းကိုရှင်းလင်းရန် နည်း၂နည်းရှိခဲ့လေသည်။ သူနှင့်ဖူ၀မ်သော်တို့ ရိုးသားမှုကတ်ဂိမ်းကိုဆော့ခဲ့စဥ်က ပြိုက်ဘက်ကို ထုတ်ပယ်၍လည်း ဂိမ်းကိုရှင်းလင်းနိုင်သည်။ သို့သော် အသင်း၂သင်းပူးပေါင်း၍ ဂိမ်း၏ ဘော့စ်ဖြစ်သူ ပီနိုကီယိုအား ထုတ်ပယ်ရန်ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုဂိမ်းကိုရှင်းလင်းရန် နည်း၃နည်းရှိခဲ့လေသည်။

မျက်နှာပြောင်လေးမှ သူမအား စာအုပ်ကိုပေးခြင်းဖြင့် ဂိမ်းကိုရှင်းလင်းနိုင်သည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။

အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ စတင်ကတည်းကပင် မျက်နှာပြောင်လေးမှာ အသာလွန်ဆုံးဟုဆိုခဲ့သည်။ ရှင်သန်ရေးနှင့် လိုလီတွင် ကစားသမားများမှာ လိုလီကိုရွေးချယ်ရန်လိုအပ်လေသည်။

မေးခွန်းတစ်ခုသာရှိသည်။ မျက်နှာပြောင်လေး၏ ရွေးချယ်မှုပင်။

လျို၀မ်ရှန်းက ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေခဲ့သည်။

"သူကစာအုပ်ဖတ်ရတာမကြိုက်ဘူး...သူ့ကိုစာအုပ်မပေးဘူးဆိုရင် ငါတို့က သူ့ကိုရွေးတာ ၀ံပုလွေကြီးကိုရွေးတာမဟုတ်ဘူး.ဒါပေမယ့်ပြီးခဲ့တဲ့ အလှည့်တွေမှာလည်း ငါတို့သူ့ကိုစာအုပ်မပေးခဲ့ဘဲ နိုင်လည်းမနိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒီတော့သူ့ကိုရွေးတယ်ဆိုတာ သူ့ကိုမီးခြစ်ဆံကြီးပေးပြီး မီးရှို့ခိုင်းတာလား"

အနက်ရောင်မျှော်စင်ပထမထပ်ကိုရှင်းထားသော ကစားသမားတစ်ဦး၏ အဆင့်က သိပ်မနိမ့်ပေ။ လျို၀မ်ရှန်း၏ စကားကို လင်းရှန်းရှီကလည်းခေါင်းညိတ်လာခဲ့သည်။

"အတော်လွန်တာပဲ အနက်ရောင်မျှော်စင်ရဲ့စည်းမျဥ်းတွေထဲမှာ အခေါက်တိုင်းစာအုပ်အနည်းဆုံးတစ်အုပ်စီပေါ်လာမယ်ပဲပြောထားတာလေ မီးခြစ်ဆံလို့မှမပြောထားတာ...မီးခြစ်ဆံကြီးသာပေါ်မလာရင် ငါတို့ဒီနည်းနဲ့ ဂိမ်းကိုရှင်းလို့မရတော့ဘူးပေါ့ ငါတို့တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်သတ်ပြီး ဂိမ်းကိုရှင်းဖို့ကြိုးစားမိကြမှာ...အဲလိုဆိုရင်တောင် ဂိမ်းကိုရှင်းနိုင်ပါ့မလား"

လျို၀မ်ရှန်းက ရုတ်တရက်ဆိုလာခဲ့သည်။

"နေဦး ဒီမီးခြစ်ဆံက ဒီတစ်လှည့်ပဲ ပေါ်လာခဲ့တာမဟုတ်ဘူး"

လင်းရှန်းရှီတန့်သွားခဲ့သည်။

"ဘာရယ်"

လျို၀မ်ရှန်းမှာ ထန်မော့ကိုကြည့်လိုက်သည်။

"မစ်စတာထန် ကျွန်တော်မှတ်မိတာမမှားဘူးဆို ဒီမီးခြစ်ဆံက ရှေ့အလှည့်တစ်ခုမှာလည်း ပေါ်လာသေးတယ်မလား"

ထန်မော့ခေါင်းညိတ်လျက် အဖြေပေးလာခဲ့သည်။

"၄ကြိမ်မြောက်တုန်းက"

၄င်းကိုကြားလျှင် လင်းရှန်းရှီနှင့် လျို၀မ်ရှန်းတို့မှာ သိပ်မတွေးလိုက်တော့ချေ။ ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင်ရပ်နေသော ပိုင်ရို့ယောင်တစ်ယောက်သာ တစ်ခုခုကိုနားလည်သွားသည့်နှယ် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

သူ ထန်မော့ကိုကြည့်လိုက်ပြီး ထန်မော့ကလည်း ထိုအကြည့်ကိုခံစားမိပုံပင်။ လူ၂ဦး၏ မျက်၀န်းတို့ လေထဲတွင်ဆုံသွားလျက် ပိုင်ရို့ယောင်က နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရုံသာဆိုလာသည်။

"ထန်ထန် မင်းငါ့ကို အဲဒီကတည်းက အကွက်ချစီစဥ်ထားတာလား"

ဤငကြောင်မှာ သူ့ကိုယ်သူအလွန်အထင်ကြီးနေပုံပင်။

ထန်မော့မျက်နှာလွှဲလိုက်တော့သည်။

ထန်မော့တွင် ပိုင်ရို့ယောင်အား အကွက်ချနေရန် အချိန်ပင်မရှိခဲ့ချေ။ ၅ကြိမ်မြောက်အလှည့်အပြီးတွင် ဖူ၀မ်သော်က သု့အား အနက်ရောင်မျှော်စင်ဂိမ်းများ၌ ဖြေရှင်းနည်း၁နည်းမကရှိကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက်သူသည် သူနှင့် လျို၀မ်ရှန်းထံမှ ပိုင်ရို့ယောင်မြင်နေသည့်အရာကို နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

၄င်းမှာ သေခြင်းအရိပ်အယောင်ပင်။

၄ကြိမ်မြောက်စကတည်းက ပိုင်ရို့ယောင်မှာ ထန်မော့နှင့် လျို၀မ်ရှန်းအားထူးဆန်းသော အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်လာခဲ့သည်။ ထိူစဥ်ကသူသည် ထိုငကြောင်က မကောင်းတာတစ်ခုခုစဥ်းစားနေခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းအရိပ်အယောင်ကိုမြင်နေရခြင်းဟုတော့တွေးမိသည်။ ယခုမူ သေခြင်းအရိပ်အယောင်မှန်း သေချာသွားချေပြီ။

အဘယ်ကြောင့်မူ ၄ကြိမ်မြောက်၏ ပစ္စည်းများပေါ်လာသည်နှင့် ထန်မော့နှင့် လျို၀မ်ရှန်း၏ ကိုယ်ပတ်လည်မှ သေခြင်းအရိပ်အယောင်များ တိုးလာခြင်းပင်။

ထိုအပြောင်းအလဲမှာမြန်ဆန်လွန်း၍ ပိုင်ရို့ယောင်၏ အမူအယာမှာ သိသာလွန်းနေပြီး ထန်မော့လည်း မူမမှန်မှုကို သတိထားမိသွားခဲ့သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်သည် ထိုသေခြင်းအရိပ်အယောင်ကြောင့် ထန်မော့ သူ့ထံအသတ်ခံရပြီး သေမည်ဟုယူဆကာ သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေနှင့် ၀ံပုလွေကြီးရုတ်တရက်ရောက်ရှိလာပြီး ထိုသေခြင်းအရိပ်အယောင်မှာ ၀ံပုလွေထံမှ လာကြောင်း သတိထားမိသွားခဲ့လေသည်။

"အနက်ရောင်မျှော်စင်ကလူတိုင်းအတွက် ဘယ်တော့မှာ လမ်းဆုံးကြီးကိုမပေးဘူး"

ထန်မော့ လင်းရှန်းရှီနှင့် လျို၀မ်ရှန်းကိုကြည့်လျက် သူ၏ရင်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

"အနက်ရောင်မျှော်စင်က ကစားသမားတွေကို နေရာတိုင်းကနေ သဲလွန်စတွေပေးနေမှာပဲ"

၄င်းမှာ ကြွက်ဖမ်းဂိမ်း၆ရက်မြောက်နေ့တွင် ထန်မော့ မာရီယိုဦးထုပ်ထံမှ ကိုယ်ပျောက်နာရီကိုရရှိခဲ့သလိုပင်။ ၄င်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ် လိုအပ်၍ဖြစ်လာသောအရာဖြစ်သည်။ အနက်ရောင်မျှော်စင်မှာ အချိန်နှင့်နေရာလွတ် ထပ်ပွားခြင်းဖြစ်ရပ်ကို သတိမူမိစေရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးခဲ့သည်။ ကစားသမားများ၏ သေခြင်းအရိပ်အယောင်မှာ ၀ံပုလွေကြီးပေါ်လာတော့မည်ဖြစ်၍သာမက ဘုတ်ပြားပေါ်မှ ပစ္စည်းအခု၂၀ပေါ်၌လည်း မူတည်သေးသည်။

၄င်းမှာ မီးခြစ်ဆံကြီးဖြစ်သည်။

လျို၀မ်ရှန်းနှင့် လင်းရှန်းရှီတို့မှာ မီးခြစ်ဆံကြီးအတွက် အကြောင်းပြချက်ကို စဥ်းစားနေကြဆဲ။ ထန်မော့တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။

"မီးခြစ်ဆံကြီးပေါ်လာတာနဲ့ ၀ံပုလွေလည်းပေါ်လာလိမ့်မယ် ဒါအနက်ရောင်မျှော်စင်က ကစားသမားတွေကိုပေးတဲ့သဲလွန်စပဲ"

လျို၀မ်ရှန်းနှင့် လင်းရှန်းရှီမှာ တောင့်တင်းစွာနှင့် ထန်မော့ကို ကြည့်လာခဲ့ကြသည်။

လျို၀မ်ရှန်း၏ မျက်လုံးများတောက်ပသွားခဲ့သည်။

"အဲလိုလား...ဟုတ်သား...၄ကြိမ်မြောက် မီးခြစ်ဆံပေါ်မလာခင်အထိ၀ံပုလွေကြီးပေါ်မလာဘူးပဲ.. ငါတို့ မီးခြစ်ဆံကို သုံးပြီးရှင်းလိုက်ရင် ၀ံပုလွေလည်း ပေါ်မလာပဲ ငါတို့အသက်ရှင်မှာပဲ အနက်ရောင်မျှော်စင်က ငါတို့ကို သဲလွန်စပေးထားတာပဲ... မီးခြစ်ဆံပေါ်လာရင် ၀ံပုလွေပေါ်လာမယ် ..ဒီလိုဆို."

ပိုင်ရို့ယောင်ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး ငါတောင်မတွေးမိတာကို မင်းမသိတာ ထူးဆန်းလို့လား"

လျို၀မ်ရှန်းမျက်နှာမှာ ရှုံ့တွသွားခဲ့သော်လည်း ပိုင်ရို့ယောင်၏ စကားကိုမငြင်းနိုင်ချေ။

တကယ်တမ်းတွင် ထန်မော့လည်း ၄င်းကိုမတွေးမိခဲ့ချေ။ ဖူ၀မ်သော်၏ သတိပေးစကားကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ၀ံပုလွေမှာ နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ထိုအခါမှ ထန်မော့လည်း မီးခြစ်ဆံနှင့် ၀ံပုလွေကြားမှ အဆက်အစပ်ကို သတိထားမိလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ပိုင်ရို့ယောင်သည်လည်း သူ့နည်းတူ ၄င်းကိုသဘောပေါက်က ဂိမ်းမှာတဖန်အရင်အတိုင်း ရုန်းကန်ရပေဦးမည်။

သို့သော် ထန်မော့မှ အရင်ဤသည်က်ို သတိထားမိကာ လင်းရှန်းရှီအား B4သို့လျှောက်သွားစေရန် တမင် စည်းရုံးခဲ့သည်။ အသင်း၂သင်းပူးပေါင်းခြင်းက အလွန်ကျိုးကြောင်းဆီလျော်နေခဲ့သည်။ တဖက်တွင် ထိုလင်းရှန်းရှီ၏ အရွေ့မှာ မီးခြစ်ဆံအကွက်၏ မီးကို မှောင်စေခဲ့သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထန်မော့ထိုအကွက်ကိုနင်းလိုက်သည်နှင့် ထိုအကွက်မှာ မီးလင်းလာမည်ဖြစ်သည်။

ထိုစဥ်က လင်းရှန်းရှိ B2ကိုရွေးသည်ဖြစ်ဖြစ် B4ကိုရွေးသည်ဖြစ်ဖြစ် လျို၀မ်ရှန်း၏ အကွက်ကို လင်းစေမည်သာ။

ထန်မော့တမင်သက်သက် B2ကိုဖယ်ထုတ်လျက် လင်းရှန်းရှီအား B4သို့သွားစေခဲ့သည်။ ထိုနည်းဖြင့် ပိုင်ရို့ယောင်လည်းတုန့်ပြန်ခွင့်မရလိုက်ချေ။

ယခု ပိုင်ရို့ယောင်မှာ မီးခြစ်ဆံကြီး၏ လျို့၀ှက်ချက်ကို မခန့်မှန်းနိုင်ကြောင်း တမင်တကာဆိုလာချေပြီ။ သူက ထန်မော့ ထိုအချက်ကို မည်သို့ ရုတ်တရက်တွေးမိသွားသည်အား သိလိုခြင်းပင်။ ထန်မော့သူ့အား တိုက်ရိုက်လျစ်လျူရှူလိုက်လေသည်။ သူသည် အိတ်ကပ်ထဲ လက်ထိုးထည့်လျက် စိတ်ရှည်လက်ရှည်စောင့်နေခဲ့သည်။ ပီကင်းတက္ကသိုလ်မှာ လုံး၀မီးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းသွားပြီးမှ မျက်နှာပြောင်လေးမှာ ပျော်ရွှင်စွာပြန်လာခဲ့သည်။

"အာ...အခုကြည့်လိုက်တော့ အစ်ကိုကြီးက အတော်လေးချောသားပဲ...တကယ့်လူကောင်းပဲ"

ထန်မော့ရှေ့သို့လျှောက်သွားလျက် မျက်နှာပြောင်လေးထံ တိုက်ရိုက်လက်ဖြန့်လိုက်သည်။

"ဆု"

မျက်နှာပြောင်လေး"..."

ခတ္တမျှအကြာတွင် သူမအော်ဟစ်လာသည်။

"တအားလွန်တာပဲ...သမီးကချီးကျူးနေတာကို တကယ်ချီးကျူးနေတာလို့..အဲဒါတောင် နည်းနည်းမှပျော်မပေးဘူး"

ထူထဲသော မှုန်၀ါး၀ါးအလွှာကြီးမှာ ကလေးမလေး၏ စိတ်ပျက်လက်ပျက်အမူအယာကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။ မျက်နှာပြောင်လေးက မီးခြစ်ဆံကြီးကို သူမ၏ကျောတွင်တင်လျက် လျို၀မ်ရှန်းဆီပြေးသွားခဲ့သည်။

"ပြော သမီးချီးကျူးရင် ပျော်မှာလားလို့"

လျို၀မ်ရှန်းမှာ အနက်ရောင်မျှော်စင်ဘော့စ်ကို အာမခံ၀ံ့ချေ။

"ပျော်မှာပေါ့"

မျက်နှာပြောင်လေးမှာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လျက် လင်းရှန်းရှီထံလျှောက်သွားလိုက်သည်။

"သမီးချီးကျူးရင် ပျော်မှာလား မပျော်ဘူးလား"

လင်းရှန်းရှီပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ပျော်မှာပေါ့"

နောက်ဆုံးတစ်ယောက်မှာ ပိုင်ရို့ယောင်ပင်။ မျက်နှာပြောင်လေးက သူ့ထံသို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီးမှ ပြန်ရုတ်ကာ ထန်မော့ထံ ပြန်လှည့်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ရို့ယောင်ရယ်လိုက်သည်။

"ငါလည်း ပျော်မှာပါနော် ထန်မော့ကမပျော်ဘူးဆို သူ့ကိုချီးကျူးမပေးနဲ့"

မျက်နှာပြောင်လေးမှာ သူ့ကိုလှည့်ကြည့်လျက် ငေါက်လိုက်သည်။

"မျိုးမစစ်ကြီး ရှင့်ကို မချီးကျူးချင်ပါဘူးနော်"

ပိုင်ရို့ယောင်၏ အပြုံးမှာ ပို၍ပင်တောက်ပလာခဲ့သည်။

မျက်နှာပြောင်လေးလှည့်ကြည့်လိုက်သော် ထန်မော့မျက်တောင်ပင် တစ်ချက်မခတ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူသည်သူမထံ ပုံစံမပျက် လက်ဖြန့်ထားဆဲပင်။ ကလေးမလေးမှာ အလွန်အနိုင်ကျင့်ခံနေရသလို ခံစားသွားရသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထန်မော့သည် သူမကိုကယ်တင်ပြီး မီးရှို့ရန်ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။ ကလေးမလေးမှာ လွန်စွာပျော်ရွှင်ခဲ့လေသည်။ သို့သော် ဤနံစော်နေသော လူသားမှာ သူမစိတ်အခြေအနေကို နည်းနည်းလေးမှ နားမလည်ချေ။

ဘာလို့သူနဲ့အတူ လိုက်မပျော်ပေးတာလဲ...

"မကောင်းတဲ့လူ...သမီးက အမေ့ထက်နည်းနည်းလေးပဲ ပိုအားနည်းတာနော် နည်းနည်းဆိုမှ နည်းနည်းလေးပဲ...အဲဒါကို သမီးနဲ့ လိုက်မဆော့ပေးချင်ဘူးပေါ့..ဂိမ်းနဲ့ဆုကိုပဲ ဂရုစိုက်နေတယ်"

မျက်နှာပြောင်လေးမှာ အချိန်အကြာကြီး ဗျစ်တောက်ဗျစ်တောက်ပြောနေခဲ့သည်။

"သမီးကြီးလာရင် သတ်ပစ်မယ် လူသားတွေအကုန်လုံးကိုသတ်ပစ်မယ်"

ထန်မော့နောက်တစ်ကြိမ်ထပ်ဆိုလိုက်သည်။

မျက်နှာပြောင်လေး"..."

ဒီနေ့မကုန်နိုင်တော့ဘူးလား..

စိတ်ဓါတ်ကျနေသော ကလေးမလေးမှ သူမ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ မီးခြစ်ဆံဘူးလေးတစ်ခုကိုထုတ်လျက် ထန်မော့လက်ထဲထိုးထည့်လိုက်သည်။ နောက်ထပ်မီးခြစ်ဆံတစ်ခုသာပေးလာမည်ဟု ထင်ထားသော ထန်မော့မှာ ထိုမီးခြစ်ဆံဘူးကိုမြင်သော် အနည်းငယ်အံ့သြသွားခဲ့သည်။ ၄င်းကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်သော် အတွင်း၌မီးခြစ်ဆံလေးများရှိနေခဲ့သည်။ ၄င်းမှာ သာမာန်မီးခြစ်ဆံများနှင့်မတူချေ။ မီးခြစ်ဆံခေါင်းမှာ ရွှေရောင်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ထည်မှာ လှပကာ ဖောက်ထွင်းမြင်ရလေသည်။

မျက်နှာပြောင်လေးကသက်ပြင်းချသည်။

"အဲဒါက သမီးရဲ့မှော်မီးခြစ်ဆံတွေပဲ...သမီးမှာ ၃ခုပဲကျန်တာကို အကုန်ပေးလိုက်တာနော်...အပိုတစ်ခုဆို တစ်ခုမှမရှိတော့ဘူးပဲ"

လင်းရှန်းရှီမှရေရွတ်လာသည်။

"ရှိသေးတာ အသိသာကြီး"

မျက်နှာပြောင်မှာ သူမဘက်သို့ ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မလုံမလဲနှင့်ဆိုလာသည်။

"မရှိတော့ပါဘူးဆို မရှိတော့လို့ပေါ့..ထပ်လိုချင်သေးရင် လုံး၀မရဘူးနော်...သမီးကိုအနိုင်လာကျင့်ရင် သမီး အမေက အကုန်လုံးကို စားပစ်မှာ"

လင်းရှန်းရှီ ဇက်ပုသွားလျက် ဘာမျှမဆိုရဲတော့ချေ။

မျက်နှာပြောင်လေးက မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။

"ဟမ့်"

ဤသည်မှာ ခွေးမှ သခင်အကူရှာသလိုမျိုးပါပင်။

ထန်မော့သည် မူလက ထိုကလေးမဆီမှ မီးခြစ်ဆံထပ်ရနိုင်ဦးမည်လား အကြပ်ကိုင်ချင်ခဲ့သေးသည်။ ယခုကြည့်ရသည်မှာဤကလေးမမှာ ဘာဆိုဘာမှပေးတော့မည့်ပုံမပေါ်ချေ။ သူသည် မျက်နှာပြောင်လေးကို အနိုင်ကျင့်နိုင်သော်လည်း သူမက၀ံပုလွေအမေကြီးကို တိုင်တောပြီး သူတို့ကိုစားခိုင်းမှာကိုတော့ မလိုလားချေ။

ထန်မော့တွေးတောလျက် မီးခြစ်ဆံဘူးကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ထည့်လိုက်သည်။

ပထမဆုကတော့ ရပြီးချေပြီ။ ဒုတိယဆုမှာတော့...

ကလေးမလေးမှာ သူမ၏လက်ခုံဖြင့် ပါးစပ်ကို ပွတ်သုတ်လိုက်သည်ကိုမြင်သော် ထန်မော့၏မျက်ခွံများပင် တွန့်သွားမိသည်။ သူမအကြာကြီးပွတ်သုတ်ပြီးမှ ထန်မော့ကို မော့ကြည့်ကာဆိုလာသည်။

"မနက်ကသမီးစားခဲ့တဲ့ သားပိုက်ကောင်အမွှေးသွားကြားညပ်နေတာ...ကဲပါ ထန်မော့ဒီကိုလာ သမီးနမ်းပေးမယ်"

ထန်မော့မှာ ဤအရာနှင့်ပတ်သက်၍တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသလိုမခံစားသင့်သည်မှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ လျို၀မ်ရှန်းနှင့် လင်းရှန်းရှီပင်လျှင် မည်သည့်အမူအယာမျိုးမျှပြမလာချေ။ ဤသည်မှာ ထန်မော့အတွက် အနက်ရောင်မျှော်စင်၏ အပိုဆုဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့ဆုမျိုးအဘယ်ကြောင့်ပေးရသည်ကို နားမလည်ကြသော်လည်း ၄င်းမှာ အသုံး၀င်သော တစ်နေရာတော့ရှိလောက်သည်ပင်။ ဤသည်မှာ အနမ်းလေးတစ်ခုသာဖြစ်ကာ ဘာမျှအပန်းမကြီးချေ။

သို့သော် ထန်မော့၏ အမူအယာမှာ အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။

မျက်နှာပြောင်လေးမှာ သူမ၏ပါးစပ်ကို စိတ်မရှည်စွာ ပွတ်သုတ်လိုက်သည်။

"ထန်မော့ ဘာလုပ်နေတာလဲလို့...လာလို့ နမ်းပါမယ်ဆို"

ထန်မော့"..."

မျက်နှာပြောင်လေးက ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

"ထန်မော့"

လျို၀မ်ရှန်းနှင့် လင်းရှန်းရှီတို့မှာ ထန်မော့အား ထူးဆန်းစွာကြည့်လာခဲ့သည်။ ပိုင်ရို့ယောင်မှာမူ မျက်လုံးကိုကျယ်ကျယ်ဖွင့်လျက် ဤမြင်ကွင်းကို အသေအချာပြုံးပြုံးကြီးကြည့်နေခဲ့လေသည်။

သူတို့မသိသည်မှာ မျက်နှာပြောင်လေး၏စကားသံအဆုံး ထန်မော့၏နားထဲတွင် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ခပ်နိမ့်နိမ့်အသံတစ်ခုကို ရုတ်တရက်ကြားလိုက်ရခြင်းပင်။

[ကိုယ်နားကြားမှားတာလား...ထန်မော့ မင်းကို မိန်းမတစ်ယောက်ယောက်က နမ်းမယ်လို့ပြောလိုက်တာလား]

ဖူ၀မ်သော်တန့်သွားခဲ့သည်။ သသသည်ထိုစကားများမှာတစ်ခုခုမှားနေသည်ကို ခံစားရပုံဖြင့် တိတ်တဆိတ်မေးလာခဲ့သည်။

[ဘာဂိမ်းလဲ]

ထန်မော့: [ဒီဟာကဂိမ်းရဲ့ဆုပါ]

ဖူ၀မ်သော်: [...]

[အနက်ရောင်မျှော်စင်က ဒီလိုဆုမျိုးပေးတယ်လား..မိန်းမတစ်ယောက်က ကစားသမားတစ်ယောက်ကို နမ်းပေးတာမျိုးပေါ့]

ထန်မော့"..."

သူသည်လည်း အနက်ရောင်မျှော်စင်မှ ဤသို့ဆုမျိုးပေးလာမည်ဟုမထင်ထားခဲ့ချေ။

🌍

Prev Next