Chapter 64

👾Chapter 64

[‌ စိတ်ဆန္ဒ ]

လင်းဟန်သည် သတ္တဝါများကြားတွင် အခြေခံအကျဆုံး အပြုအမူများကို ဟယ့်ယွင်ထင်မှ မြင်ခွင့်မပေးရခြင်းအားနားမလည်သော်လည်း နာခံဆဲဖြစ်ကာ မကြည့်ရှုပေ။ 

ဟယ့်ယွင်ထင်သည် မည်သည့်အခါမှ ယခုလောက် ထိတ်လန့်ဖူးခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ဤကိစ္စသည် လေးနက်နေ သကဲ့သို့ဖြစ်ကာ သူ့အသံသည်လည်း ယခင်ကထက် ပို၍အေးစက်နေပြီး နေရာတိုင်းတွင် တင်းမာမှုများစွာကို ထုတ်ဖော်နေသည်။

ကူးသုန်းသုန်း နှစ်ကောင်သည် လူ့စိတ်ကို ခန့်မှန်းရန် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို မသိသော်လည်း ဟယ့်ယွင်ထင်မှ သူတို့အား ကြည့်နေခြင်းကို စိတ်ကျေနပ်မှုရသွားကြပြီး ခင်မင်ရင်းနှီးမှု၏ သင်္ကေတအဖြစ် ထပ်မံ 'အတုယူ'မှု ပြုလေသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ မျက်နှာက ပို၍ ပို၍ အုံ့မှိုင်းသွားတော့သည် ။

"......"

ကောင်းသည့်အချက်မှာ ဤသတ္တဝါများသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ရပ်တန့်ရမည်ကို သိရှိကြပြီး နှစ်ကြိမ်တိုင် သရုပ်ပြပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ကောင်သည် အခြားကစားနည်းများဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသဖြင့်နောက်ဆုံးတွင် ဟယ့်ယွင်ထင်သည်လည်း လင်းဟန်၏ မျက်လုံးများမှ သူ့လက်များကို ဖယ်ရှားနိုင်သွားသည်။

လင်းဟန်၏မျက်တောင်များပေါ်တွင် ဟယ့်ယွင်ထင်၏လက်ဖဝါးမှ နွေးထွေးမှု ရှိနေဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် တသသဖြစ်ကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

" ရပြီ " ဟယ့်ယွင်ထင်က ပြောသည်။

လင်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး စူးစူးစမ်းစမ်း လှမ်းမကြည့်ဘဲ ဖြတ်ကျော်သွားရင်း သာမန်ကာလျှံကာ ပြောလိုက်သည်။

" အရမ်းမြန်တယ် "

လင်းဟန်၏ စကားလုံးများသည် သူ့နှုတ်ခမ်းမှ လွတ်ထွက်သွားပြီး သူ ပြောခဲ့သည့်စကားများက မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်နေသည်ကို ခဏကြာသည်အထိ နားမလည်ချေ။ ဟယ့်ယွင်ထင်မှ တုံ့ပြန်မလာဘဲ ထိုကြောက်စရာကောင်းသောတိတ်ဆိတ်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းလျက်ရှိသည့်နောက်မှသာ သူ့စကား၏အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်သွားတော့သည်။

မူလက လင်းဟန်သည် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာသဘာဝဖြစ်စဥ်များကို ရှက်ရွံ့တတ်ခြင်းမရှိသော်လည်း  ဟယ့်ယွင်ထင်၏ တင်းမာလွန်းသော အပြုအမူက ယခုအချိန်တွင် သူ့အား အတွေးများစေသည်။

"......"

ကံကောင်းထောက်မစွာ နောက်ဆုံးတွင် ကူးလုလုသည် အသံများကြောင့် နိုးလာလေသည်။ သူ၏အမွေးများကို ရမ်းခါပြီးနောက် လင်းဟန်၏လက်ထဲတွင် နှစ်ကြိမ်တိုင် လူးလိမ့်ပြီးနောက် သက်တောင့်သက်သာရှိသွားမှသာ မျက်လုံးကို ဖွင့်လာသည်။

" မင်္ဂလာနံနက်ခင်းပါ "

လင်းဟန်က သူ့ခေါင်းလေးကို ပွတ်ပေးကာ စကားပြောလိုက်ရင်း မကြာခင်က ကြုံလိုက်ရသည့်အဖြစ်အပျက်ကြောင့် မြင့်တက်လာသောရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်မှုကို သက်သာရာရစေသည်။ 

နောက်ဆုံးတော့ သူ့နယ်မြေကို ပြန်ရောက်လာသည့် ကူးလုလုသည် ကောင်းကောင်းအိပ်ပျော်ခဲ့ပြီး စိတ်ကျေနပ်သည့်အသံကိုတောင် ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။ သူ လင်းဟန်ကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ပျော်ရွှင်မှုကို ဖော်ပြရန် လင်းဟန်၏လက်ထဲတွင် နှစ်ကြိမ် ခုန်ပေါက်လိုက်သည်။ လင်းဟန်က သူ့ကို ပြန်လည်ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် ခါးကိုင်းကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ချပေးလိုက်သည်။

အနက်ရောင်အမွေးလုံးလေးသည် သူနှစ်သက်သောလူသားက လမ်းပျောက်နေသည့်သူ့ကို သူ ရင်းနှီးသောနေရာတစ်ခုဆီသို့ ပြန်ပို့ဆောင်ခဲ့ပြီး သူ့နောက်မှပင် လိုက်လာသည့်အတွက် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်နေပုံရသည်။ ၎င်းက ဤလူသားကို ဆော့ကစားရန် မည်သည့်နေရာသို့ခေါ်ဆောင်သွားရမည်နှင့် သူ၏ သူငယ်ချင်း ဘယ်နှစ်ယောက် ဆုံတွေ့ပေးရမလဲ ဆိုသည်ကိုပင် စီစဉ်နေလေသည်။

ကူးလုလု မြေပြင်ပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လူးလိမ့်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် သူ၏ဦးတည်ရာကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဖြစ်ကာ အနက်ရောင် စစ်ဖိနပ်တစ်ရံသို့ လိမ့်သွားမိတော့သည်။ လူးလဲကာ ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှု ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူက မော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် အမွေးများအားလုံး ထိုးထိုးထောင်ထောင်ဖြစ်သွားတော့ပြန်သည်။

အမြဲတစေ ခက်ထန်လှသည့်သူလူက သူ(ကူးလုလု)နှစ်သက်သည့် ဤလူသား(လင်းဟန်)အတွက်ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင်  အရာအားလုံးက မုန်းဖို့ကောင်းလွန်းသွားလိမ့်မည်။

သူ ဟယ့်ယွင်ထင်ကို အကြောင်းပြချက်မရှိ မုန်းတီးခဲ့ခြင်းမဟုတ်ချေ။ ဤလူသားက လူဆိုးမဟုတ်သည်ကို သိသော်လည် ထိုသူ လင်းဟန်အား အမှတ်အသားပေးရန် ထောင့်၌ ချောင်ပိတ်ခဲ့စဉ်ကတည်းက ကူးလုလု၏ ကမ္ဘာကြီးအ‌ပေါ်အမြင်က အသစ်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သို့သော် သူ၏ လောကအမြင်မှာ လျင်မြန်စွာပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်သည်။ 

ထို အမှတ်အသားပြုမှုအပြီးတွင် ကူးလုလုသည် ဟယ့်ယွင်ထင်ကို သူနှင့်တူသော သတ္တဝါအမျိုးအစားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ထိုလူသည် ထိုနေ့ရက်၌ လင်းဟန်၏လည်ပင်းကို ကိုက်ခဲ့သည်။ သူ(ကူးလုလု) နှစ်သက်သည့် ထိုနေရာအား အထူးတလည် ကိုက်သွားခဲ့ခြင်းသည်  မွှေးရနံ့၏ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ကူးလုလုသည် အလွန်မမျှတဟု ခံစားရလေသည်။ သူသည်လည်း ထိုရနံ့ကို အလွန်နှစ်သက်သည်။ သူက အပေါ်တက်၍ ပွတ်သပ်ကာ အနံ့ခံခြင်းကိုသာ ပြုလုပ်ဝံ့သော်လည်း ဤလူသားကမူ ၎င်း‌နေရာအား အမှန်တကယ် တိုက်ရိုက် ကိုက်ချသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ကူးလုလု သည် ဟယ့်ယွင်ထင်ကို မတိုက်ခိုက်နိုင်သောကြောင့် ထိုအချက်ကို မသက်မသာ လက်ခံလိုက်ရသည်။

သူ မမျှော်လင့်ထားသည့်အရာမှာ မွေးရနံ့ကို တပ်မက်သည့် ဤအကျင့်မကောင်းသည့်လူသားသည် သူ့အတိုင်း လိုက်လုပ်ကာ လင်းဟန်၏လက်ကို ပွတ်သပ်သည့်အပြင် အဓိကအချက်မှာ လင်းဟန်အိပ်ပျော်နေသည့်အချိန်၌သာ ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကူးလုလုသည် နမ်းရှုံ့ခြင်းနှင့် ပွတ်သပ်ခြင်းကြားမှ ခြားနားချက်ကို နားမလည်သော်ငြား ဟယ့်ယွင်ထင်၏အပြုအမူကြောင့် ဤမြင်ကွင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်တိုင် မည်သည်ကိုမှ မတတ်နိုင်ပေ။

လင်းဟန်၏လက်ဖဝါးကို ပွတ်သပ်ခြင်းသည် ပွတ်သပ်ခြင်းမျှသာဖြစ်ပြီး လူသားများနှင့်မတူဘဲ အခွင့်ကောင်းယူ၍ မရပေ။ ဟယ့်ယွင်ထင်အပေါ်  ကူးလုလု၏  မနှစ်သက်မှုသည် ယမန်နေ့ညတွင် ထပ်မံမြင်လိုက်ရသည့်အခါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွား တော့သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်သည် သူရဲဘောကြောင်သူနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။

သို့မဟုတ် ကူးလုလုက ထိုသို့သာတွေးသည်။

သူသည် ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့် လှေတစ်စင်းတည်း မစီးနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ကူးလုလုသည် ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ မနှစ်သက်ခြင်းကို  ဖော်ပြလိုသည်။ ထို့ကြောင့် အနက်ရောင်ပဲစေ့ကဲ့သို့ မျက်လုံးများကို မထင်မဲ့မြင်ဖြစ်မှုအား ပြသသည့်အနေဖြင့်  စွေစောင်းလိုက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ကံမကောင်းစွာ ၎င်း၏မျက်လုံးများသည် အလွန်သေးငယ်လွန်းသောကြောင့် မည်မျှပင် ညှစ်ထားပါစေ ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာအမူအရာကို မလုပ်ဆောင်နိုင်သဖြင့်  လက်လျော့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ၎င်း၏အရှိန်ကို ဆုံးရှုံး၍မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ကူးလုလု၏ အမြီးတိုလေးသည်  ဟယ့်ယွင်ထင်၏ခြေဖဝါးမှ ဝေးရာသို့   ဆတ်ခနဲ ရွေ့သွားကာ " မာထန်ထန် " အမူအရာဖြင့် သူ့သဘောထားကို ပြတ်ပြတ်သားသား ပြသရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

... ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ၏ဆိုလိုချက်အား နားမလည်သည်မှာ  သနားစရာပင်။

လင်းဟန် အနည်းငယ်ပျော့ပျောင်းသွားပြီး ကူးလုလုက သူ့အပေါ် ပို၍ ကပ်တွယ်နေသောကြောင့် လူသားတစ်ဦးနှင့် အမွှေးလုံးလေးအကြားရှိ သဘောထားကွဲလွဲမှုကို အနည်းငယ် သတိပြုမိလိုက်သည်။

 သို့သော် ပြသနာ၏ မူလဇစ်မြစ်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေမှန်း တွေးကြည့်ဖူးခြင်းမရှိပေ။ ကျေအေးစေရန် ချော့သည့်အနေဖြင့် သူ့ထံပြန်လာသည့် ကူးလုလု၏အမြီးလေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်လေသည်။

ကူးလုလုလေး နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ပျော်ရွှင်သွားပြီး ယနေ့၌ လင်းဟန်ကို အခြားတစ်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ 

ကံမကောင်းစွာ လင်းဟန်သည် မကြာသေးမီက သူ သွားလေရာရာတိုင်းကို ဟယ့်ယွင်ထင်၏ နောက်ကျောပေါ်မှ သယ်ဆောင်ခံရကာ သွားလာရသဖြင့်  ကူးလုလုသည် ၎င်းတို့နှင့်အတူ စိတ်ရှုပ်ရသည့်လူသားတစ်ဦးကို ပါ အပိုခေါ်ဆောင်သွားရတော့သည်။

ယင်းအခြေအနေက နှစ်ရက်၊သုံးရက် ကြာမြင်ခဲ့သည်။

ဇီ၀မျိုးကွဲဂလက်စီ၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းသည် ဂလက်စီ၏ အကောင်းဆုံးဂေဟစနစ် အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း နေ့တာတိုသည့်ရက်များနှင့် ညတာရှည်သည့် နေ့ရက်များသည် ၎င်း၏ အမှတ်အ သားအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ 

ဟယ့်ယွင်ထင်သည် နောက်တစ်နေ့အတွက် အစားအစာကို ဦးစွာပြင်ဆင်ရသောကြောင့် ကူးလုလုကို ဂြိုလ်၏အခြားနေရာများသို့ လိုက်ပို့ရန် အချိန်သိပ်မရှိပေ။

ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အဆိုအရ အချို့သော ဇီ၀မျိုးကွဲသတ္တဝါများသည် အုပ်စုဖွဲ့နေထိုင်ကြခြင်းမရှိပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ခုကောမျိုးနွယ်သည် ပန်းတိုင်မရှိဘဲ လှည့်ပတ်သွားလာရခြင်းကို နှစ်သက်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့တွင် နေထိုင်ရာ ကျက်စားရာနေရာရှိလျှင်တောင်မှ ထိုနေရာတွင် တစ်ချိန်လုံး မနေထိုင်ကြ‌ချေ။ သူတို့၏ ဇီဝဆိုင်ရာသဘာဝသည် ၎င်းတို့၏မိဘများအပေါ်  မှီခိုခြင်းမရှိကြ‌ချေ။ နို့တိုက်သတ္တဝါများ ဖြစ်နေသည်‌တောင်မှ  ငယ်ရွယ်သည့် ခုကောအကောင်ပေါက်လေးကို အရွယ်တစ်ခုအထိ ပျိုးထောင်ပေးပြီးနောက် မိဘများသည် ၎င်းအား ထားရစ်သွားကြမည်ဖြစ်သည်။

ခုကောမျိုးနွယ်သည် ၎င်း၏မိဘများထက် မျိုးနွယ်မတူသည့် သူငယ်ချင်းများနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရသည်ကို နှစ်သက်သဘောကျပုံရသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ခုကောမျိုးနွယ်စုသည် ရှားရှားပါးပါး မြင်တွေ့ရသည့် လူသားများကို နှစ်သက်သည်။

ဤနေ့ရက်များတွင် ကူးလုလုက သူ့အား ပို၍ ပို၍ မျှော့သဖွယ် ကပ်တွယ်လာခဲ့ပြီး အိပ်ပျော်နေသည့်အချိန်မှာ သူ့လက်များကို ပွတ်သပ်ခြင်းမှ လင်းဟန်၏အဝတ်အစားထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ  နစ်မြုပ်နှံလုနီးပါးအထိ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ 

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဟယ့်ယွင်ထင်သည် မကြာသေးမီကဖြစ်ခဲဲ့သည့် ရာဇ၀တ်မှု(အတုခိုးမှု)ကို သတိထားမိဆဲဖြစ်ကာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အိပ်ရာမဝင်မီတွင် ထိုသတ္တဝါများသည် သူနှင့် မစ္စတာလင်းတို့ကို နောက်တစ်ကြိမ် စိုက်ကြည့်နေကြခြင်း ရှိ၊ မရှိ စောင့်ကြည့်နေရသည်။

ထို့ကြောင့် အလွန်မွန်းကြပ်ရသည့် အချိန်ပင်လျှင်ရှိလေသည်။

တစ်ညတွင် လင်းဟန် အိပ်မက်ထပ်၍ မက်ပြန်သည်။

ဒီဂျားဗူးဖြစ်သည့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အိပ်မက်နှင့်ကွဲပြားစွာ ယခုတစ်ကြိမ် အိပ်မက်၏အဓိကဇာတ်ကောင်မှာ ဟယ့်ယွင်ထင်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ဖြစ်စဉ်ကမူ အလွန်ကွာခြားနေသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် ဟယ့်ယွင်ထင်သည် လွန်ခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်ကကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းမရှိဘဲ သူ ထပ်မံရမ္မက်ကြွနေသည်ဟု လင်းဟန်ထင်မိသည်။(déjà vu =ဒီဂျားဗူး= ဖြစ်ပြီးသား/ကြုံပြီးသားဖြစ်ရပ်)

မည်သူက အစပြုခဲ့သည် သို့မဟုတ် မည်သူက အရင်ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်ကို သူ မသိ‌တော့။ သူ၏ အသိစိတ်တစ်ဝက်မှာ အိပ်မက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေဆဲဖြစ်ကာ ကျန်တစ်ဝက်မှာ နိုးကြားနေပုံရသည်။ ဖြစ်စဉ်‌အားလုံးကို အေးစက်စက်ကြည့်ကာ  အရာအားလုံးက မဟုတ်မှန်ကြောင်းသိသောကြောင့် အိပ်မက်အား အိပ်မက်အတိုင်းရှိနေစေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်က လင်းဟန် ရမ္မက်ပြင်းစွာဖြင့် နိုးထလာသည့်ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဟယ့်ယွင်ထင်သည် သူနှင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သည်။ အိပ်နေသည့်အချိန်မှာတောင် သူ့မျက်ခုံးမှာ တွန့်ရှုံ့နေကာ ကိစ္စများစွာက သူ့အား  အမြဲတစေ အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေနေသည့်အလားပင်။

လင်းဟန်က သူ့မျက်ခုံးများကို ဖြေလျော့ပေးရန် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုသော်လည်း သူ မက်ခဲ့သည့် အိပ်မက် ကြောင့် ရပ်တန့်သွားရသည်။

အိမ်မက်ထဲ၌ သူတို့နှစ်ယောက်သည် အချိန်အတော်ကြာ သိကျွမ်းခဲ့ကြသည့် စုံတွဲတစ်တွဲကဲ့သို့ဖြစ်ကြပြီး ပွေ့ဖက်နမ်းရှုံ့သည့်အပြင် ကိုယ်လက်နှီးနှောခြင်းများကိုပင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ သူ့နားထဲမှ ဟယ့်ယွင်ထင်၏ပင့်ရှိုက်သံများနှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ တောင့်တမှုများကို‌တောင် မှတ်မိနေမိသည်။

သူ မှီထားသည့်ကျောပြင်သည် ဤရက်များ၌ ချွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေပုံရပြီး သူ့လက်ချောင်းများက ပွတ်သပ်သွားသည့်အခါ အရာများထင်ကျန်နေသည်။

စကားပြောဆိုခြင်းမရှိဘဲ အသံတိတ်သည့် ရင်းနှီးသောလှုပ်ရှားမှုများသာ ရှိနေကြသည်။

လင်းဟန်သည် ရှင်သန်လာသည့်နှစ်များတစ်လျှောက် ဤကဲ့သို့အိမ်မက်များ မမက်ခဲ့သည်မဟုတ်ပေ။ သူက ၎င်းတို့အား ရှက်စရာဟူ၍လည်း မခံစားရချေ။

ထိုအိပ်မက်များသည် များသောအားဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမရှိကြဘဲ အရာဝတ္တုများပင်မရှိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ရိုးရှင်းသောတောင့်တမှုများသာဖြစ်ပြီး အိပ်မက်မှ နိုးထလာပြီးနောက် သဲလွန်စပင် မရှိတော့ပေ။

သို့သော် ဤတစ်ခါတွင်မူ  အိပ်မက်ထဲ၌ သူ့တွင် လက်တွဲဖော်တစ်ယောက်ရှိနေခဲ့ပြီး နိုးလာသည့်အချိန်မှာတောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ လျော့ပါးမသွားပေ။

သူ၏heatကာလပြီးဆုံးသွားသည်မှာ သေချာသောကြောင့် သူ့ထံတွင် ထိုကဲ့သို့ ဆန္ဒများရှိနေသည်မှာ မဖြစ်သင့်ချေ။ 

လင်းဟန်က စိတ်တည်ငြိမ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ထပ်မံမှိတ်လိုက်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ပြန်အိပ်ပျော်အောင် တွန်းအားပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် အိပ်မက်ထဲမှ မြင်ကွင်းများသည် သူ့ထံသို ပြန်ရောက်လာကြပြန်သည်။ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ့အတွေးများမှာ ဟယ့်ယွင်ထင်၏ အေးစက်နေသည့် နှုတ်ခမ်းပါးပါးများ သို့မဟုတ် သူ၏ပြင်းထန်သည့် ပိုင်ဆိုင်လိုမှုများသာဖြစ်နေသည်။

နှစ်ခုလုံးက... တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

လင်းဟန်၏ ယခု အခြေအနေသည်  **ကြိုးတံတားသက်ရောက်မှုဟု ခေါ်သည့် စိတ်အခြေအနေတစ်ရပ်ထဲကျရောက်နေသည်။ သူ ဤအထီးကျန်မှုကြောင့် စိတ်အားထက်သန်နေသလားမသိသော်လည်း သူ၏ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ  စိတ်အာရုံထွေပြားသွားခြင်းဖြစ်သည်။ 

(**ပြောင်းလဲနိုင်တယ် အခြေနေအရဖြစ်ပေါ်လာတာမျိုး)

ယခုကဲ့သို့စိတ်ခံစားမှုမျိုးက ရှုပ်ထွေးကာ လူများကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသော်လည်း estrus ကာလ၏ ကျန်ရှိခဲ့သည့် ထကြွမှုက ကုန်စင်သွားသည်မှာ ကြာမြင့်ခဲ့‌လေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော်ငြား ကြိုးတံတားသက်ရောက်မှုအပေါ် တိုက်ရိုက်အပြစ်တင်နေခြင်းက မှန် မမှန် သူမသိပေ။

သို့သော် လင်းဟန်၌ စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိပေ။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် မကြာခင်  ဆူညံသံများကြောင့် နိုးထလာရသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ့ထက် စောစောနိုးခဲ့ပြီး လင်းဟန်ကို မအော်ခေါ်နိုင်သည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူသည်လည်း ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အတွက်ဖြစ်လေသည်။

လင်းဟန်က သူ နားကြားလွဲသွားခဲ့သည်ဟု တစ်ခဏကြာ ထင်သွားမိသည်။ ထိုအသံကို သူ အလွန်ရင်းရင်းနှီးနှီး သိရှိပြီး အဖွဲ့အစည်းတွင်ရှိစဉ်က အကြိမ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကြားခဲ့ရသည်။

" ဗိုလ်ချုပ်..."

အချိန်အတော်ကြာ မကြားခဲ့ရသည့် မက်ခါအင်ဂျင်နှိုးသံ ဖြစ်သည်။ ဟယ့်ယွင်ထင်၏အမူအရာသည် ယခင်ကကဲ့သို့ လေးနက်မှုနှင့် တင်းမာမှုဆီသို့ တခဏအတွင်း ပြန်ရောက်ရှိသွား သည်။

အသံအရ မက်ခါတစ်ခုသာ ရောက်ရှိလာပုံရသော်လည်း အရေးကြီးဆုံးပြဿနာမှာ လုအန်းဟယ်၏ ပြီးခဲ့သည့်သတိပေးချက်ကြောင့် တစ်ဖက်သူမှ ၎င်းတို့၏ ဇာတိရုပ်ကို ထုတ်ဖော်မပြသလာမီတွင် ၎င်းတို့သည် သူတို့၏ မိတ်ဆွေဖြစ်မည် သို့မဟုတ် ရန်သူဖြစ်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ဟယ့်ယွင်ထင်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီးနောက် လင်းဟန်ကို ပြောလိုက်သည်။

" မစ္စတာလင်း၊ ကိုယ့်နောက်မှာ နေပါ "

ဤကဲ့သို့အခြေအနေမျိုးမှာတောင် သူ၏မသိစိတ်က ထိုသူကို အရင်ဆုံး ကာကွယ်လိုနေသည်။

လင်းဟန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထူးထူးခြားခြား ခံစားချက်က ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။ သူက " အင်း " အသံတိုးတိုးပေးလိုက်သည်။ 

ဟယ့်ယွင်ထင် ခေါင်းလှည့်လာစဉ် သူ့မျက်လုံးများက သူ့အပေါ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် M2742 ရပ်နားထားသည့်နေရာနှင့် အနည်းငယ် ဝေးကွာသည့်အပြင် M2742 သည်လည်း စွမ်းအင်ကုန်သွားခဲ့လေပြီ။ ၎င်း၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို မည်သို့မျှ မဖွင့်နိုင်သည့်အချိန်တွင် မက်ခါသည် အေးစက်ကာ အသက်မဲ့သည့်သံခွံတစ်ခုမျှသာဖြစ်သွားပြီး ရန်သူ့မက်ခါက ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

သို့သော် လူသားများကမူ ၎င်းတို့၏အသက်ရှူခြင်းနှင့် နှလုံးခုန်ခြင်းကို  ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ဝင် ရောက်လာသောမက်ခါသည် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများ၏လက္ခဏာများအား စောင့်ကြည့်မှုစနစ်ကို ဖွင့်ထားသရွေ့ ၎င်းတို့ကို ရှာတွေ့ရန် ခဲယဉ်းမည်မဟုတ်ပေ။ 

ဤကဲ့သို့ဖြစ်နေသော်လည်း လင်းဟန်သည် ထိတ်လန့်စရာ အကြောင်းမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဟယ့်ယွင်ထင်သည်လည်း တည်ငြိမ်ကာ တိုတောင်းလှသည့်အချိန်အတွင်း တန်ပြန်တုံ့ပြန်ရန် တွေးတောနေပေသည်။

" ဗုံးကြဲဖို့ လက်နက်တွေကို တိုက်ရိုက်မသုံးလာဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒါက အခုလာတဲ့ပိုင်းလော့တွေက တိုက်ရိုက်သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူးဆိုတာကို ပြသနေတယ် "

ဟယ့်ယွင်ထင်ကပြောသည်။

" သူတို့၏ပစ်မှတ်က ကိုယ်ပဲဖြစ်ရမယ် ။ မစ္စတာလင်း၊ မကြောက်ပါနဲ့ "

အကယ်၍ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်ကဆိုလျှင် လင်းဟန်သည် ဟယ့်ယွင်ထင်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူ အဆင်ပြေသည်ဟု ပြောပြရန် စိတ်အားထက်သန်နေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်၌မူ သူကား ချီတုံချတုံ ဖြစ်နေမိသည်။

သို့သော် ဟယ့်ယွင်ထင်သည် ထိုမျှလောက် မတွေးတောပေ။ သူက ရှေ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ့ညာလက်အား အနည်းငယ် နောက်သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ လှမ်းလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လင်းဟန်၏လက်ကို ရှာတွေ့ကာ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လင်းဟန်၏ နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူ့အတွေးအားလုံးကို ပုံသေစည်းမျဥ်းစည်းကမ်းများထဲမှ မခွဲထုတ်ရဆဲဖြစ်ရင်တောင်မှ၊ ကြိုးတံတားသက်ရောက်မှုဟု နားလည်ထားလျှင်တောင်မှ သူ လက်တွဲမဖြုတ်လိုက်ပေ။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးလာကြသည့် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကဲ့သို့ပင်။

ထိုမိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် မက်ခါက လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာလေသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ အသက်ခန္ဓာကိုယ် ထောက်လှမ်းရေးများကို သေချာပေါက်ဖွင့်ထားကာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူတို့ကို တွေ့ရှိသွားကာ လူသား နှစ်ယောက်ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ မောင်းနှင်လာပြီးနောက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ကူးသုန်းသုန်းများနှင့် ကူးလုလုသည် ဤသံမဏိခွံကြီးကို တစ်ခုထက် ပို၍တွေ့ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြပေ။ ကူးလုလုမှာ  မူးဝေတတ်ခြင်းကြောင့် မက်ခါကို မနှစ်သက်သည့်အပြင် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ကိုယ်လေးကြုံ့သွားသည်။ ၎င်းမက်ခါသည် အဆင့်အတန်းမြင့်သည်ဟုပင်  မဆိုနိုင်သောမက်ခါတစ်ခုဖြစ်သည်။

လင်းဟန်က ဤမက်ခါအမျိုးအစားအသုတ်မှာ  လက်တွေ့လေ့ကျင့်ရေးနှင့် အထူးသဖြင့် အလားအလာရှိသည့် ပိုင်းလော့များ အသုံးပြုရန်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့်မက်ခါများဖြစ်သည်ကို မှတ်မိသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ရေးဆက်သွယ်မှုကို ချိတ်ဆက်နိုင်သော်လည်း အထူးသီးသန့် မက်ခါများကဲ့သို့ သီးသန့်လုပ်ဆောင်ချက်များ မရှိကြသဖြင့် လုပ်ဆောင်ချက်များစွာကို ကန့်သတ်ထားခံရသည်။ အရာအားလုံးသည် ပိုင်းလော့ကိုယ်တိုင်၏ ကြံ့ခိုင်မှုပေါ်တွင် မူတည်ပေသည်။

မက်ခါသည် အနည်းငယ် ပျက်စီးဟောင်းနွမ်းနေပုံရပြီး မက်ခါ၏လက်မောင်းနှင့် လက်နက်များမှာ ရှိနေသော်လည်း ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးက တိုက်ပွဲလက္ခဏာများဖြစ်သည့် ပြတ်ရှမှုများနှင့် ပြည့်နက်နေကာ အပြင်းအထန်တိုက်ပွဲတစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံပေါ်သည်။

မက်ခါက ပွင့်သွားပြီး ပိုင်းလော့တစ်ဦးသည် ထိုင်ခုံကို မှီကာ လေရှူရှိုက်နေပြီးနောက် သူ့နေရာမှ ထရန် နှစ်စက္ကန့်ကြာ အချိန်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် မက်ခါထဲမှ ခုန်ဆင်းကာ ဟယ့်ယွင်ထင်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာလေသည်။

ပိုင်းလော့သည် ယာဉ်မောင်းခန်းထဲမှ ထွက်လာသည့်အခါ ဦးထုပ်ကိုပင် မချွတ်ချေ။ သူက မေ့လျော့နေသည်လား သို့မဟုတ် တမင်တကာ ပြုလုပ်သည်လား  မသိနိုင်ချေ။  ဒုတိယတစ်ခုဖြစ်နေမည်ကို စိုးရိမ်စွာ ဟယ့်ယွင်ထင်၏မျက်လုံးများက မှေးကျဉ်းသွားပြီး လင်းဟန်ကို ကိုင်ထားသည့် သူ့နောက်ကျောမှ လက်ကို ပို၍အားထည့်လိုက်သည်။

သို့သော် မကြာခင်မှာပဲ ပိုင်းလော့ဖြစ်သူသည် သူ့အမှားကို နားလည်သွားခဲ့ပြီး   ရပ်တန့်ကာ ခေါင်းစောင်းကို  အမြန်ချွတ်၍ ချောမောသည့်မျက်နှာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ 

တစ်ဖက်သူ၏နဖူးတွင် သွေးများယိုစိမ့်နေဆဲဖြစ်ပြီး သုတ်ပစ်ရန် အချိန်မရှိချေ။ သူက ခေါင်းစောင်းကို ညာလက်ဖြင့်ကိုင်၍ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးသို့ ကပ်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ ဟယ့်ယွင်ထင်အား စစ်တပ်စည်းမျဉ်းအတိုင်း အလေးပြုလာသည်။

" ဗိုလ်ချုပ်ကို အစီရင်ခံပါတယ်။  လေ့ကျင့်ရေးပိုင်းလော့ ချီကျားမု၊  ကယ်ဆယ်ရေးမစ်ရှင်အတွက် လာရောက်ပါတယ် "

👾