Chapter 74

👾Chapter 74

[ ခင်များက ခင်များမှတ်မိချင်တဲ့ဟာတွေကိုပဲ မှတ်မိတာလား ]

လင်းဟန်သည် နောက်နေ့တွင် အလုပ်ပြန်စရန် သုတေသနဌာနသို့ ပြန်သွားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် အထုတ်အပိုးပြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ယောက် ဤအခန်းကျဉ်းလေးထဲတွင် အချိန်ကြာကြာ မနေနိုင်ပေ။ 

လင်းဟန်ကို ဟယ့်ယွင်ထင်က ကုတင်ပေါ်တွင် ထပ်မံဖိချလာပြီး လှုပ်ရှားခွင့်မပြုပေ။ သူက သူ ပြန်ယူသွားရမည့်အရာများအပြင် အာဟာရဖြည့်စွက်များကို ထုပ်ပိုးနေသည်အား ကြည့်၍သာ နေရသည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အတော်ကြာကြာ အေးခဲသွားသော်လည်း သူ့(ဟယ့်ယွင်ထင်)အား မတားဆီးလိုက်ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ဟယ့်ယွင်ထင်က ထူးခြားသည့်ကျောက်တုံးကို ထပ်မံ ကောက်ယူလိုက်ပြီး လင်းဟန်အား မေးလာသည်။

" ဒါကို ဘယ်နေရာမှာ ထားချင်လဲ "

ဤကျောက်တုံးမှာ လင်းဟန် ဤနေရာသို့ လာရောက်ရသည့် မူလအကြောင်းရင်းဖြစ်သော်လည်း သူက တိုက်ရိုက်ပြောရန် ရှက်မိသောကြောင့် သူ့လက်အား ဆန့်တန်းကာ ပြောလိုက်သည်။

" ကျွန်တော့် အိတ်ထောင်ထဲ ထည့်လိုက် "

ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ့ကို ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်သည်။ လင်းဟန်က ၎င်းဥက္ခာခဲ(ကြယ်)အား ဂရုတစိုက် ဖယ်ထားသည်ကို မြင်သည့်အခါ သူက ပြောလိုက်သည်။

" မင်း အဲ့ဒါကို အရမ်းကြိုက်တယ်ဆိုရင် နောက်တစ်ခါ အခွင့်ရေးရှိရင် မင်းအတွက် ကိုယ် ယူလာခဲ့ပေးမယ် "

 လင်းဟန်က ခေါင်းရမ်းသည်။

" တော်ပြီ မလိုတော့ပါဘူး "

ဟယ့်ယွင်ထင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားမိ၏။ လင်းဟန်မှာ ဤအရာကို အလွန်တန်ဖိုးထားပုံရှိသော်လည်း အဘယ့်ကြောင့် မလိုချင်တော့သည်ကို သိလိုနေသည်။

လင်းဟန်မှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ့အား ရှင်းပြရန်မှာ အကျိုးမရှိသည့် အဖြစ်မှန်ကို နားလည်‌သ‌ဘောပေါက်သွားသည်။သူက သူ့လက်ကို ဟယ့်ယွင်ထင်ထံ  ပျင်းရိစွာဖြင့် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ယခင်က ကြိမ်ဖန်များစွာ ပြောခဲ့ဖူးသည့်စကားကို ထပ်ပြောလိုက်သည်။

" ကျွန်တော့်ကို ဆွဲထူပေး "

တစ်ဖက်သူက သ‌ဘာ၀ကျစွာ နာခံလာသော်လည်း ၎င်းတို့၏လက်များ ထိကပ်သွားသည့်အခါ ဟယ့်ယွင်ထင်ထံမှ သံသယများကို ကြားလိုက်ရဆဲဖြစ်ပေ၏။ 

[ ဘာလို့ သူက လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီအနည်းငယ်ကနဲ့ မတူတော့တာလဲ ]

[ အာဟာရဖြည့်စွက်စာတွေ သောက်ပြီးတဲ့နောက် အားနည်းမသွားသင့်ပါဘူး ]

"....."

သူက ရယ်ရမလား၊ငိုရမလားမသိတော့ပေ။ သူက မော့ကြည့်ကာ တစ်ဖက်သူ၏ နဖူးကို သူ့လက်ညှိုးနှင့် ပုတ်လိုက်သည် ။

" ဟယ့်ယွင်ထင် ခင်များက တကယ့်ကို ငတုံးပဲ "

[ ဒါပေမဲ့ သူက ရယ်လိုက်တဲ့အခါ ကြည့်ကောင်းတယ် ]

"….."

လင်းဟန်သည် ၎င်းကိုကြားသည့်အခါ သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ရပြန်သည်။

" မေ့လိုက်တော့ ။ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မပြောခဲ့ဖူးဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့ "

သူက အလွန် တုံးအ သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ တည့်တိုးဆန်သည့်စကားလုံးများကြားရသည့်အခါ ရှက်သွားရမြဲဖြစ်လေ၏။ထိုအချက်ကပင် သူ့အား တခြားသူများနှင့်ကွဲပြားစေသည့်အရာဟူ၍ လင်းဟန် ထင်လိုက်သည် ၎င်းတို့ မဆုံခင်တွင် တစ်ဖက်သူသည် မည်ကဲ့သို့ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ရုတ်တရက် သိချင်မိလာသည်။

လင်းဟန် မေးလိုက်သည်။ " ဟယ့်ယွင်ထင် ခင်များ ကျောင်းတက်တုန်းက ဘယ်လိုပုံစံလဲ "

ဟယ့်ယွင်ထင်၏အတန်းမှာ သူ့ထက် များစွာ ‌ပိုမိုမြင့်မားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ ကျောင်းစောစောတက်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ၎င်းတို့၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် နယ်ပယ်ကြောင့် တက္ကသိုလ် နယ်မြေတွင် တွေ့ဆုံမည့်ပုံမရှိချေ။

ထိုအတွေးက လင်းဟန်အား အနည်းငယ် နောင်တရစေသည်။ သူသည် ထိုအချိန်က ဟယ့်ယွင်ထင် မည်သို့ရှိသည်ကို အလွန်သိချင်နေမိသည်။ သူက ယခုနှင့် ကွဲပြားနေမလား။ သူက အလွန်အမင်းစကားနည်းလောက်မည်မဟုတ်သည့်အပြင် မျက်ခုံးများကြားရှိ အေးစက်မှုများကလည်း ယခုလောက် ပြင်းထန်နေမည်မဟုတ်လောက်ပေ။

လင်းဟန်က တွေးလိုက်သည်။တခြားသူတွေကို စကားမပြောတဲ့ အခုလိုပဲ ဖြစ်ခဲ့မလား။ 

ဟယ့်ယွင်ထင်က ငေးငိုင်နေကာ တစ်ခုခုအား ပြန်တွေးနေကြည့်သော်လည်း မကြာခင်၌ ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

" ကိုယ် မေ့သွားပြီ "

လင်းဟန်သည် ဟယ့်ယွင်ထင်က ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကတည်းက ထူးချွန်ခဲ့‌မှန်းသိပေသည်။ ဤနေရာထိရောက်လာခဲ့ပုံကိုကြည့်လျှင် အခြားသူများ တွေးကြည့်နိုင်မည်မဟုတ်သည့် အခက်အခဲများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းတို့မှာ ပြောပြရန်ပင် လုံး၀ တန်ဖိုးမရှိသည့်အကြောင်းအရာများကဲ့သို့ အလွန်ပေါ့ပါးစွာ ပြောလာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

" တကယ်လား "

ဟယ့်ယွင်ထင်၏မျက်နှာထားက မပြောင်းလဲသော်လည်း သူ့လေသံကမူ စစ်မှန်နေဆဲဖြစ်ပေသည်။

" ကိုယ် တကယ်မေ့သွားခဲ့တာ " 

လင်းဟန်က သူတို့တွေ့ခါစအချိန်ကို ပြန်စဉ်းစားလိုက်မိသည်။ ၀မ်ထျန်းယောင်က ဟယ့်ယွင်ထင်၏မွေးနေ့အား ကျင်းပရန် အကြောင်းပြချက် ရှာနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူကမူ ၎င်းအား မှတ်မိပုံပင် မရှိချေ။ ထိုအချိန်တွင် လင်းဟန်သည် ဟယ့်ယွင်ထင်ထံ၌ မွေးနေ့နှင့်ပတ်သက်သည့်မှတ်ဉာဏ်များ အဘယ့်ကြောင့် လုံးဝမရှိနေသည်ကို အလွန်သိချင်မိသွားပြန်သည်။

သို့သော် ထိုနေ့က ၎င်းတို့နှစ်ယောက်၏ အလွန့်အလွန် ကိုးယိုးကားယားနိုင်ခဲ့သည့်အကနှင့် ပတ်သက်သည့် အမှတ်တရများကို သတိရမိပြီး လင်းဟန်က ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

" ဟယ့်ယွင်ထင် "

" ခင်များက ခင်များမှတ်မိချင်တဲ့ဟာတွေကိုပဲ မှတ်မိတာလား "

လင်းဟန်က မေးသည်။ 

" အဲ့ဒါတွေက ခင်များအတွက် အရေးမပါလို့ ခင်များ ‌ခေါင်းထဲ ထည့်ထားစရာ မလိုအပ်တာလား "

ဟယ့်ယွင်ထင်က သူ့အား ကြည့်ရန် ခေါင်းလှည့်လာပြီး လင်းဟန်ထံ၌ ထိုကဲ့သို့သံသယများရှိနေသည်ကို သူက နားမလည်နိုင်သည့်အလားဖြစ်နေသည်။သို့သော် သူက လေးလေးနက်နက် ပြန်ဖြေလာသည်။

" အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး "

" ကိုယ်က အရေးကြီးတယ်၊အရေးမကြီးဘူးဆိုပြီး ကိစ္စတွေကို တမင်တကာ ခွဲခြားမထားဘူး "  သူက ပြောလာ၏။ " ဒီအတိုင်း အဲ့ဒါတွေက ကိုယ့်မှတ်ဉာဏ်ထဲ မရှိသလို ဖြစ်နေရုံပါ "

လင်းဟန်က မျက်လုံးများပြူးကာ သူ့အား ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် သောကရောက်သွားသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်၏နေ့ရက်များမှာ ပျင်းရိငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းလှသောကြောင့် သူက ၎င်းတို့အား မှတ်မိရန်ပင် အခက်တွေ့နေသည့်ပုံဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အဆုံးမှာတော့ အင်ပါယာတွင် လူပေါင်းများစွာရှိသော်လည်း သူသာလျှင် ဤနေရာသို့ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေသည်။

သူက မေးခွန်းများကို ရပ်လိုက်ပြိီး သူ့ထံ သွားကာ ဖက်လိုက်သည်။

" ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် "

" ခင်များ မမှတ်မိရင်လဲ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အခု ခင်များမှာ ကျွန်တော်ရှိပြီလေ " 

သူက ဟယ့်ယွင်ထင်၏နားထဲသို့ တိုးကာပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းဟန်က ထိုစကားများအားလုံးကို နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များအား ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမပြုဘဲ ပြောလိုက်သည်ကို ၀မ်းသာမိသည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူလိုချင်သည့်အချိန်တိုင်း ဖက်နိုင်မည်မဟုတ်သည့်အပြင် ဟယ့်ယွင်ထင်နှင့် ယဉ်ကျေးသည့်လူမှုအကွာအဝေးတစ်ခုအား ထိန်းသိမ်းနေရဆဲ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က သူရဲဘောကြောင်သူ  ဟုတ်ဟုတ်၊မဟုတ်ဟုတ် ကိစ္စမရှိပေ။ထိုသို့တွေးလိုက်သည့်အခါ သူက ပို၍ပျော်ရွှင်သွားတော့သည်။ 

သို့သော် ဟယ့်ယွင်ထင်က  သူ ဘာတွေးနေသည်ကို မသိရှိနိုင်သောကြောင့် နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လင်းဟန်၏အစီအစဉ်များကို‌ မေးမြန်းလာသည်။

" ကျွန်တော် သုတေသနဌာနကို ပြန်သွားပြီး ကျွန်တော် စတင်ခဲ့တဲ့အချက်အလက်တွေ အပြီးသတ်ရမယ်။ ကျွန်တော် ဒီကို မလာခင်မှာ အဖွဲ့အစည်းက မက်ခါ အသစ်တစ်သုတ်ကို ဒီဇိုင်းထုတ်နေတုန်းမလို့ ကျွန်တော် တစ်ချိန်လုံး ပျက်ကွက်လို့မရဘူး " လင်းဟန်ကပြောသည်။

 " နောက်ထပ်တစ်ရက် အားလပ်ချိန်ယူပြီး ကူးလုလုကို လမ်းလျှောက်ထွက်ပေးလိုက်ဦးမယ် " 

အင်ပါယာရှိ လူအများအပြားသည် အချို့သောထူးဆန်းသည့်သတ္တဝါသစ်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိတ်ဝင်စားကြပြီး ဧရိယာ Q တွင် အထူးတိရစ္ဆာန်ရုံကို တည်ထောင်ကာ ဂလက်စီ M မှ မထွက်ခွာဖူးသော ကလေးများနှင့် လူငယ်များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်သည် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်  မှတ်ချက်မပေးပေ။ လုအန်းဟယ်နှင့် လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ နောက်ဆက်တွဲ အစီအစဉ်များကို ပြန်လည်အတည်ပြုပြီးနောက် လင်းဟန်အား ပြောသည်။

 " ဒါဆို ကိုယ် မင်းကို ပြန်ပို့ပေးမယ် "

ကူးလုလုသည် မကြာသေးမီက ကောင်းမွန်သောလူနေမှုပုံစံကို ကျင့်သားရလာပြီး လင်းဟန်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ကြိုးစားလာသည်။ ညလယ်ခေါင်တွင် ငြီးငွေ့သည့်အခါ ပြေးရင်းလွှားရင်း လင်းဟန်ကို နိုးထစေမည့် မည်သည့်အရာကိုမှ မတိုက်မိရန် ကြိုးပမ်းလာ၏။

ဤကာလအတွင်း ကူးလုလုသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ နှစ်သက်သော အစားအစာကို ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့ပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ အစားအသောက်များကို မြင်သည့်အခါ ချီတုံချတုံဖြစ်၍ ရှေ့ဆက်ရန် မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။ သူက  လင်းဟန် သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့်အစားအစာများကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်းယုံကြည်လာပြီး နေ့စဥ်‌နေ့တိုင်း ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကျေကျေနပ်နပ် စားသုံးသည်။

လင်းဟန်သည်လည်း ဤအကောင်လေးက အလွန်သိချင်စိတ်များကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည် ။ စားလိုက်၊အိပ်လိုက်၊စောင်ပုံထဲတွင် လှိုဏ်ခေါင်းတူးလိုက်လုပ်ခြင်းမှလွဲ၍ သူ နှစ်သက်သည့်အရာမှာ သတင်းနားထောင်ခြင်းနှင့် တီဗွီကြည့်ခြင်းဖြစ်လေသည်။ အင်ပါယာနေ့စဉ်သတင်းများကို အထူးတလှယ် ကြိုက်နှစ်သက်ရုံသာမက ထူးဆန်းသည့်တီဗွီစီးရီးအချို့နှင့် ရသစုံရှိုးများကိုလည်း ကြိုက်လေသည်။

အိမ်ရှိ ဟိုလိုဂရက်ဖစ် ဖန်သားပြင်သည် မူလက လက်ဗွေဖြင့်သာ ဖွင့်ရသော်လည်း ကူးလုလု ရောက်လာပြီးနောက် လင်းဟန်က ပရိုဂရမ်တစ်ခုကို အထူးတလည် ပြန်လည်သွင်းယူလိုက်ရသည်။ ဧည့်ခန်းနံရံတွင် ပရိုဂရမ်ခလုတ်ကို တပ်ဆင်လိုက်သည့်အပြင် ဒဏ်ရာရရှိခြင်းကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ကူးလုလုက ခုန်၍ လှမ်းနှိပ်နိုင်သည့်အနေအထားတစ်ခုတွင် နူးညံ့သောကူရှင်တစ်ခုကိုလည်း တပ်ဆင်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လင်းဟန်ဟည် ထိုအကောင်လေး နံရံအနီးနားတွင် ခုန်ပေါက်နေသည်ကို မကြာခဏ မြင်တွေ့ရတတ်သည်။ သူ၏အမွှေးထူသည့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုအသုံးပြုပြီး ကူရှင်ပေါ်မှ ခလုတ်ကို နှိပ်လေ့ရှိကာ တစ်ချက်နှိပ်တိုင်း ချန်နယ် တစ်ခု ပြောင်းလေသည်။ အဓိကပြဿနာမှာ ကူးလုလုသည် ဇီဇာကြောင်သူလေးဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ အနှစ်သက်ဆုံး အကြောင်းအရာကို မရွေးချယ်နိုင်ခင်ထိ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ နှိပ်လေ့ရှိသည်။ 

မကြာသေးခင်က ၎င်းသည် အင်ပါယာရှိ နာမည်ကြီး အမျိုးသားသရုပ်ဆောင်တစ်ဦးအား စွဲလန်းလာပုံရှိလေသည်။ ၎င်းသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တစ်ခုတွင် စခရင်ကိုဖွင့်၍ ၎င်း၏စောင်ကို ဆွဲယူကာ စောင်ထဲ တိုးဝှေ့ရင်း ပျော်ရွှင်စွာကြည့်ရှုတတ်သည်။

လင်းဟန်နှင့် ဟယ့်ယွင်ထင်အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကူးလုလုမှာ တီဗီကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဤဇာတ်ကားမှာ မင်းသားကြီး၏ ပွဲဦးထွက်ခါစအချိန်က နာမည်ကြီးလက်ရာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ကာ  လွမ်းမောဖွယ်ကောင်းပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသောအချစ်ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်ဖြစ်သည်။  အဓိကဇာတ်ကောင်သည် သူနှင့် စေ့စပ်ထားသော်လည်း နှလုံးသားထဲတွင် လရောင်ဖြူရှိသည့် သန်မာသောအယ်လ်ဖာ၏ အမှတ်အသား ဖယ်ရှာခြင်း ခံထားရသည့် သန်မာသောအိုမီဂါတစ်ဦးဖြစ်သည်။ အိုမီဂါက သူ၏စေ့ပ်ထားသူကို နှစ်သက်သော်လည်း အယ်လ်ဖာကမူ သူ့အား မချစ်ပေ။ အိုမီဂါသည် အရှက်တကွဲဖြစ်ခြင်းများကို သည်းခံကာ အသက်မွေး၀မ်းကြောင်းလုပ်ငန်းကို  ကြိုးစားလုပ်ကိုင်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အိုမီဂါသည် အောင်မြင်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အယ်လ်ဖာ၏ နောင်တရမှုအတွက် ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်မှုကို ရရှိနိုင်ခဲ့သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ထိုအချိန်တွင် အိုမီဂါ၏ဂလင်းများမှာ အယ်လ်ဖာ၏ အထိန်းအကွပ်မဲ့မှုများကြောင့် ပိုမိုပျက်စီးလွယ်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမှတ်အသားပြုခြင်းကိုပင် မခံနိုင်တော့ချေ။ အယ်လ်ဖာက ထိုအချိန်မှသာ လရောင်ဖြူသည် အမှန်တကယ် မတည်ရှိခဲ့မှန်း သဘောပေါက်သွားကာ အိုမီဂါသည်သာ သူ အမြဲတမ်းချစ်ခဲ့သည့်သူဖြစ်နေပြီး သူ့နှလုံးသားက ၎င်းကို ၀န်မခံချင်ခဲ့ရုံသာဖြစ်‌ခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် တီ‌ဗွီစခရင်သည်  ရုပ်ရှင်သရုပ်ဆောင်မှ သရုပ်ဆောင်ထားသည့်  မျက်လုံးထဲတွင် အချစ်မီးများငြိမ်းသွားခဲ့ပြီး တောင့်တမှုကင်းမဲ့ခြင်းသည်သာရှိနေသည့် အေးစက်စက်မျက်နှာဖြင့် အိုမီဂါက သူရှေ့ရှိ ၀မ်းနည်းကြေကွဲနေသောအယ်လ်ဖာအား စကားပြောနေသည်ကို ပြသနေသည်။

" ခင်များ ကျွန်တော့်ကို ကိုက်လို့မရဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ခင်များဖယ်ရိုမုန်းတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီးသားပါ။ ဘယ်ကိုပဲသွားသွား လူတိုင်းက ခင်များရဲ့အမှတ်အသားကို  အနံ့ရနိုင်တယ် "

အယ်လ်ဖာက ခြေလှမ်း အနားကပ်တော့မည့်အခါတွင် အိုမီဂါ၏ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်တင်းသွားပြီး မသိစိတ်ဖြင့် ကြောက်ရွံ့ကာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ သူ နီးကပ်လာသည့်အချိန်တိုင်းက သူ့အတွက် ညှင်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခုဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။ သို့သော်အိုမီဂါက နှစ်ပေါင်းများစွာ နှိပ်စက်ညှင်းပန်းမှုများကြောင့် သူ့နှလုံးသားမှာ နာကျင်ခံစားခဲ့ ရသော်လည်း  သူ့လေသံက ခိုင်မြဲနေဆဲပင်။

" ဒါပေမဲ့ အဲ့လိုဆိုရင်တောင်မှ ခင်များကို ကျွန်တော် ချစ်လာအောင် နည်းနည်းလေးတောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး "

လင်းဟန်သည် လမ်းလျှောက်လာကာ စောင်ပုံထဲတွင် ကွေးကာ တုန်လှုပ်နေသောဘောလုံးလေးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး မျက်လုံးတစ်ဝိုက်ရှိ အမွေးများကို လက်ချောင်းများဖြင့် သုတ်လိုက်ရာ အနည်းငယ် စိုစွတ်နေမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"... ငိုနေတာလား "

အကောင်လေးက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ လင်းဟန်၏လက်ဖဝါးကိုသာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

 ၎င်းက စိုရွှဲနေလေသည်။

တီဗွီပေါ်တွင် အယ်လ်ဖာသည် သူ့ရှေ့တွင်ရှိသည့် ပိန်ပိန်ပါးပါး ကောင်လေးကို ဒူးထောက်လုနီးပါးဖြစ်နေသော်လည်း တစ်ဖက်လူထံမှ တုံ့ပြန်မှု မရရှိသေးပေ။ ယခင်လူများမှာ နာခံမှုရှိကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ဆန္ဒကို လိုက်လျောခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါ သူ့ထံ၌ ဘာမှမရှိတော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည့် နောက်ခံတေးဂီတက စတင် အသံထွက်လာသည်။

အိုမီဂါ၏ အသံက တုန်ယင်နေပြီး " ကျားဇယ် ၊ ငါ မင်းကို သွားခွင့်ပြုတယ် ၊ ငါ့ကိုလည်း သွားခွင့်ပြုပေးပါ "

လင်းဟန်က အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်လိုက်ပြီး ကူးလုလုသည် တကယ်ကို ချစ်စရာကောင်းသည်ဟု တွေးမိသည်။

ဤတီဗွီစီးရီးသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းများစွာ၌ မျက်ရည်များစွာကို သိမ်းဆည်းရရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဤကဲ့သို့ဇာတ်ကွက်မျိုးသည် အင်ပါယာတွင် အခြေခံအားဖြင့် ခေတ်နောက်ကျနေပြီဖြစ်သောကြောင့် လူတိုင်းက ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိလာကြပေပြီ။ ကူးလုလုကဲ့သို့သောသတ္တဝါလေးများသာ ၎င်းကို စစ်မှန်သော စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် နှစ်မြှုပ်ထားဆဲဖြစ်သည်။

" ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ " လင်းဟန်၏အသံက ပျော့ပျောင်းလာပြီး ကူးလုလုအား ချော့လိုက်သည်။

" မငိုနဲ့၊ ဒီည နောက်ထပ် တစ်နာရီ ထပ်ကြည့်ခွင့်ပေးမယ် "

အနက်ရောင်ဘောလုံးကလေးသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သောစိတ်အခြေအနေရှိလာပုံပေါက်သော်လည်း လက်ရှိအပိုင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်နေဆဲပင်။  ဤအပိုင်းသည် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏မျက်လုံးလေးများက ဖန်သားပြင်အား ငေးကြည့်နေဆဲဖြစ်၏။

လင်းဟန်က တစ်ခါတရံတွင် ကူးလုလုက ဘာတွေးနေသည်ကို နားမလည်နိုင်သောကြောင့် သူ့အမွှေးလေးများကိုသာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ခေတ္တကြာပြီးသည့်နောက် ကူးလုလုက လင်းဟန်လက်ထဲမှ ခုန်ဆင်းသွားပြီး ရေသောက်တော့မည့်အချိန်တွင် ဤနေရာနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် စစ်ဖိနပ်တစ်စုံကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟယ့်ယွင်ထင်က ငုံ့ကြည့်လာပြီး သူ့မျက်နှာက အမူအရာကင်းမဲ့နေသည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ကူးလုလုသည် ၎င်းက လတ်တလောဤ ဒရာမာများစွာကို ကြည့်ရှုထားခဲ့သောကြောင့် လူသားများ၏ စိတ်အခြေအနေကို နားလည်နိုင်သည်ဟု ထင်နေသည်။ လင်းဟန်အိပ်ပျော်နေသည့်အချိန် သူ့အား ဟယ့်ယွင်ထင်မှ တောင်းပန်ခဲ့သောကြောင့် ဤလူသားက လင်းဟန်အား မထိခိုက်လိုဘဲ " သူ့အား ချစ်နေသည် " ကို ၎င်းက နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။

စိတ်သဘောထားကြီးသည့်အနေဖြင့် သူ၏ကြင်နာမှုကိုပြသရန် အစပြုလိုက်သည်။ 

" ဂျီးးး .." ကူးလုလုက သူ့အမြီးကို ယမ်းခါရင်း အသံပြုလိုက်သည်။

ဟယ့်ယွင်ထင် မျက်ခုံးပင့်လာသည်ကို ၎င်းက  တွေ့လိုက်ရသည်။

လူတစ်ယောက်နှင့် အမွှေးလုံးတစ်လုံးသည် ပလဲပနံသင့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းဟန်က ရောက်လာပြီး ကူးလုလုအား တို့ထိလိုက်ပါ ဟယ့်ယွင်ထင်အား ပြောလိုက်သည်။

 " ကြည့်၊ သူက ခင်များကို ရန်မလိုတော့ဘူး "

ကူးလုလုက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြချင်သော်လည်း ၎င်းသည် ဘောလုံးဖြစ်သောကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင်သာ လူးလိမ့်နေနိုင်သည်။

" သူ့ပြောတာကို ကြားနိုင်လား " 

ဟယ့်ယွင်ထင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လင်းဟန်က အံ့သြစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ 

" မကြားရဘူး။ ကျွန်တော်က လူသားတွေရဲ့အသံကိုပဲ ကြားရတာ "

ကူးလုလုသည် ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောနေသည်ကို နားမလည်ချေ။  သူက လင်းဟန်ကိုကြည့်ပြီး နောက် ဟယ့်ယွင်ထင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

" ဒါကြောင့် တစ်ခါတလေမှာ သူ့ အတွေးတွေကို သေချာမသိနိုင်ဘူး "

လင်းဟန်က နောင်တရစွာ ပြောသည်။

 " ကျွန်တော်တို့က  မှန်းဆကြည့်မှ သိနိုင်ရတယ် "

ဟယ့်ယွင်ထင်သည် လင်းဟန်၏အမူအရာကိုကြည့်ကာ ခဏလောက်စဉ်းစားသည်။

" အဲ့ဒါက ပြဿနာမဟုတ်တာ...ဖြစ်နိုင်တယ် "

လင်းဟန်သည် ကူးလုလု၏စိတ်ကို မဖတ်နိုင်ရခြင်းအတွက် စိတ်ပူနေရရာ သူက  လင်းဟန်အတွက် ထိုပြဿနာကို မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို စဉ်းစားနေမိသည်။

" ဟင် "  

လင်းဟန်က ဟယ့်ယွင်ထင် ပြောချင်သည်ကို ချက်ခြင်း တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဟယ့်ယွင်ထင်သည် လင်းဟန်မှ လူသားများ၏စိတ်ကိုသာ ဖတ်နိုင်ရခြင်းအကြောင်းကို နက်နင်နဲနဲ တွေးနေမိသည်။  သူက ကူးလုလုကို ခဏကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် အကြံဉာဏ်ပေးလိုက်၏။

" ဘာလို့ သူ့အမွှေးတွေ အကုန်ရိတ်ဖို့ မကြိုးစားကြည့်တာလဲ "  

သူက အေးစက်သည့်မျက်နှာဖြင့်ပြောလေသည်။ 

" အဲ့လိုသာဆို ကြားနိုင်လောက်မှာပဲလေ "

 "...."

လင်းဟန်သည် သူ့လက်မောင်းထဲတွင် ‌တုန်ယင်ကာ ကြုံ့၀င်နေသည့်ကူးလုလုကို ဖက်ထားလိုက်ပြီး သရဲတစ္ဆေကဲ့သို့မျက်လုံးပြူးများဖြင့် ငြိမ်သက်ကာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေသည့်ဟယ့်ယွင်ထင်ကို ကြည့်လိုက်မိလေတော့သည်။

👾