Chapter 10

🎬 Chapter 10

Surpriseအတွက်ပြင်ဆင်ခြင်း

သူ့လက်ထဲရှိရေသုတ်ပုဝါက ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ပူလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လုဝမ်ရှင်း ရေချိုးခန်းတံခါးကို မဖွင့်မီ "ကုယန်ရှင်းက ငါ့မှာ ထူးဆန်းတဲ့အကျင့် ရှိတယ်လို့ထင်သွားမလား" "ကုယန်ရှန်းကို ဘယ်လိုနှုတ်ပိတ်ရမလဲ" ဟု တွေးနေဆဲဖြစ်သည်။

"အဆင်ပြေရဲ့လား..."

ကုယန်ရှန်းက ဆိုဖာပေါ်မှီထိုင်နေပြီး မျက်လွှာပင့်ကာ လုဝမ်ရှင်းကို ကြည့်လာခဲ့သည်။ ထိုသူ့ထံမှ စိုက်ကြည့်ခံရချိန်တွင် စောစောက ရှက်ရွံမှုများ သူ့စိတ်ထဲပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သူနှင့် ကုယန်ရှန်းက အလွန်မရင်းနှီးသောကြောင့် ရုတ်ခြည်းရှင်းပြလိုက်ပါက ကိုးရိုးကားယားဆန်သွားပေမည်။ ၎င်းကို စဉ်းစားပြီးနောက် လုဝမ်ရှင်းက ပြဿနာကို လျှောချပြီး မရှင်းပြလိုက်တော့ချေ။

ယောင်္ကျားလေးတွေက ပန်းရောင်ရေသုတ်ပုဝါကို သုံးလို့မရဘူးလို့ ဘယ်သူကပြောခဲ့လို့လဲ...

ငါက ပန်းရောင်နဲ့ နူးညံ့တဲ့အရောင်တွေကို ကြိုက်လို့မရဘူးလား...

လုဝမ်ရှင်းက သူ့ကိုယ်သူ အယုံသွင်းပြီး သစ်သားကဲ့သော မျက်နှာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကုယန်ရှန်းက လုဝမ်ရှင်း ဒေါသထွက်နေသည်ကို သတိထားမိသော်လည်း လုဝမ်ရှင်း ဘာကြောင့် ဒေါသထွက်နေသည်ကိုမူ နားမလည်ချေ။ 

လုဝမ်ရှင်း၏မျက်နှာက တင်းမာနေသော်လည်း သူ့မျက်လုံးထဲရှိ အသက်ဝင်မှုကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ချေ။

၎င်းက အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းသည်ကို ကုယန်ရှန်း ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ သူ့ကိုယ်သူ ဒေါသထွက်နေသည်က ရယ်စရာကောင်းလှသည်။ 

လုဝမ်ရှင်းကို ဦးစွာရေချိုးခိုင်းလိုက်သည်က မှန်သွားသည်။

ရေချိုးပြီးနောက်တွင် သူ ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ့စိတ်အခြေအနေက ပိုကောင်းလာခဲ့သည်။

လုဝမ်ရှင်းက မည်သူ့ကိုမှ စကားမပြောလိုဟန်ဖြစ်နေသောကြောင့် ကုယန်ရှန်းလည်း သူ့ကို ရန်သွားမစတော့ချေ။

ကုယန်ရှန်း သူ့အင်္ကျီများကိုယူပြီး ရေချိုးခန်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ ရေချိုးခန်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် လုဝမ်ရှင်းက အိပ်နှင့်နေပြီးဖြစ်သည်။ ကုယန်ရှန်း မူလက သားပေါက်လေးများ ပျိုးထောင်သောဂိမ်းကို ခဏဆော့ချင်သော်လည်း လက်လျှော့လိုက်သည်။

သူ လုဝမ်ရှင်းကို စောင်ခြုံပေးပြီး အခြားခုတင်ဘက်သို့ ပြန်လာကာ စောင်ကိုမ၍ လှဲချလိုက်သည်။

 …………

 -ကျွီ

တာယာများက မြေပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်ကာ ကျယ်လောင်စူးရှသော အသံများထွက်လာခဲ့သည်။

ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ်အရွယ် ကောင်လေးတစ်ယောက်က ထိုနေရာတွင် အေးခဲစွာ ရပ်နေခဲ့ပြီး သူ့မျက်လုံးများက အာရုံမစိုက်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူ့နားထဲတွင် တဝီဝီအသံများမြည်နေပြီး သူ၏ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေသော နှလုံးခုန်သံက ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်နေစေခဲ့သည်။

ထိုကောင်လေးက ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်မီ အင်ဂျင်စက်နှိုးသံကို တစ်ဖန်ကြားလိုက်ရသည်။ 

အနက်ရောင်ကားတစ်စီးက အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်သွားပြီး ကောင်ငယ်လေးကို မြေပြင်ပေါ်လဲကျသွားစေခဲ့သည်။ သူ မတ်တတ်မရပ်နိုင်မီ အနက်ရောင်ကားက ထောင့်ချိုးမှ တစ်ဖန်ပြန်လှည့်လာပြီး သူ့ဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့သည်။

သူ့နှလုံးက ပြင်းထန်စွာ ခုန်နေပြီး အရှိန်ပြင်းစွာလာနေသော ကားကိုကြည့်ရင်း အသက်ရှူရခက်လာခဲ့သည်။

"လုဝမ်ရှင်း..."

ဟင် ငါ့ကို ဘယ်သူခေါ်နေတာလဲ...

"လုဝမ်ရှင်း ထဦး..."

လုဝမ်ရှင်း မျက်ခွံများဖွင့်ရန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးရှေ့တွင် မှုန်ဝါးနေသော မျက်နှာတစ်ခုပေါ်လာခဲ့သည်။ 

"လုဝမ်ရှင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."

အေးစက်စက်လက်ဖမိုးတစ်ခုက လုဝမ်ရှင်း၏ပူပြင်းနေသော နဖူးပေါ် ကျရောက်လာခဲ့သည်။

သက်တောင့်သက်သာရှိလိုက်တာ...

လုဝမ်ရှင်း မျက်လုံးများမှေးလိုက်ပြီး ထိုသက်တောင့်သက်သာရှိသော အေးမြမှုကို သူ့ထံမှ ထွက်မသွားစေချင်ခဲ့ပေ။

လုဝမ်ရှင်းက သူ၏အားနည်းနေသော လက်ကိုမြှောက်ပြီး သူ၏ပူနွေးနေသော လက်ဖဝါးဖြင့် အခြားအေးမြနေသော လက်ဖဝါးပေါ်ဖိကပ်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးနှစ်ခုက ထပ်တူကျသွားခဲ့သည်။

အအေးဓာတ်ကြောင့် လုဝမ်ရှင်း အနည်းငယ် နိုးလာခဲ့ပြီး သူ့အရှေ့ရှိလူကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ထိုလူ့တွင် နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများ၊ ခပ်မြင့်မြင့်နှာတံနှင့် နှုတ်ခမ်းပါးများရှိသည်။

သူက အလွန်ချောမောသော ယောင်္ကျားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လုဝမ်ရှင်း သူ့ကို အနည်းငယ်ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကုယန်ရှန်း..."

"ကိုယ်ပါ..." 

ထိုယောင်္ကျားက တိုးဖွဖွအသံဖြင့် ပြောလာပြီး လုဝမ်ရှင်း၏ဆန့်ထုတ်ထားသော လက်ကိုဆွဲယူကာ စောင်ထဲပြန်ထည့်ပေးခဲ့သည်။

"လုဝမ်ရှင်း မင်းဖျားနေပြီ..."

***

ကုယန်ရှန်းက ကြက်များစွာတွန်နေသောအသံကို အိမ်မက်မက်ခဲ့သည်။

အသံက အလွန်ကျယ်သောကြောင့် သူခေါင်းပင်ကိုက်လာခဲ့သည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ကြက်ဖလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကြက်လေးက ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားစွာ လည်ပင်းမော့ထားပြီး သူ၏ခြေထောက်တိုတိုလေးများဖြင့် ပြေးလွှာနေကာ သူ့အသံက ခေါင်မိုးလန်ထွက်လုနီးပါး ကျယ်လောင်နေခဲ့သည်။

ကုယန်ရှန်း ကြက်လေး၏ပိုင်ရှင်ကိုကြည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူက ခူကောင်လေးကဲ့သို့ ကွေးနေပြီး သူ၏သစ်အယ်သီးရောင် ခေါင်းလေးတစ်ဝက်သာ ပေါ်နေခဲ့သည်။ သူက စောင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုမရှိစွာ ကွေးနေပြီး ကြက်လေးကို ထဖမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိနေချေ။

ကုယန်ရှန်း ၎င်းကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ စောင်ကိုမပြီး ကြက်လေးကိုဖမ်းရန် အိပ်ရာထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်စွာပင် ထိုကြက်လေးက ခြေထောက်တိုများရှိသော်လည်း အလွန်အပြေးမြန်လှသည်။ ၎င်းက ရေချိုးခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကုယန်ရှန်းလည်း ဖမ်းမိသွားခဲ့သည်။

နှိုးစက်ပိတ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ ကုယန်ရှန်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ကြက်ကို ကောက်ကိုင်လာပြီး လုဝမ်ရှင်း၏အိပ်ရာဘေးရှိ စားပွဲခုံပေါ်ပစ်တင်လိုက်သည်။ သူ အိပ်မောကျနေသော လုဝမ်ရှင်းကို အမှတ်မထင်ကြည့်ပြီးနောက် တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ခုတင်ပေါ်ရှိလူက ပါးများနီရဲနေပြီး အသက်ရှူရခက်နေသကဲ့သို့ မျက်မှောင်ကြုတ်နေခဲ့သည်။ ကုယန်ရှန်း လက်ဆန့်ပြီး လုဝမ်ရှင်းကို လှုပ်နှိုးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အပူချိန်ကြောင့် လောင်ကျွမ်းလုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ လုဝမ်ရှင်း၏နဖူးကို ထိကြည့်လိုက်ရာ လုဝမ်ရှင်း ဖျားနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"မင်း ရေနည်းနည်းလောက် သောက်ချင်လား..."

လုဝမ်ရှင်းက သူ၏ခြောက်သွေ့နေသော နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုက်သည်။ သူ့လည်ချောင်းက အငွေ့ပြန်လုမတတ် ခြောက်သွေ့နေပြီး ရေသောက်ချင်သော်လည်း ကုယန်ရှန်းကို မခိုင်းဝံ့ချေ။

သူ မိန်းမောနေစဉ် ရေတစ်ခွက်က သူ့ရှေ့ရောက်လာခဲ့သည်။ လုဝမ်ရှင်း၏စိတ်ထဲ၌ ယူရန်မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည့်တိုင် သူ့လက်များက ရိုးသားစွာ လှမ်းယူလိုက်လေသည်။ 

သူ ရေအနည်းငယ်သောက်ပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှုကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်သည်။

သူ့အသံက အက်ရှပြီး နှာသံပေါက်နေ၍ အအေးမိသွားခြင်းဖြစ်ပေမည်။

"ကိုယ် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ကို သွားပြောပေးမယ်... ဒါမှမဟုတ် ဆေးရုံသွားပြီး IV ချိတ်လိုက်မလား..."

လုဝမ်ရှင်းက ပြတ်သားစွာ ငြင်းဆန်လိုက်သည်။ သူ ပိုးသတ်ဆေးနံ့များကြားတွင် မနေချင်သောကြောင့် မူးဝေနေသော သူ့ခေါင်းကို ပလုတ်တုတ်ကဲ့သို့ ခါပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို နည်းနည်းလောက်ထပ်အိပ်လိုက်ဦး... "

လုဝမ်ရှင်း ခေါင်းညိတ်ပြချင်သော်လည်း ရိုက်ကူးရေးအချိန်လွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ပရိုဂရမ်အဖွဲ့ပေးသောငွေက အတော်လေးများပြီး သူ၏နှစ်ဝက်ဝင်ငွေနီးနီးရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လုဝမ်ရှင်းက သူများပိုက်ဆံယူထားပြီး အိပ်ရာပေါ်၌ လှဲအိပ်နေရန် ရှက်ပေသည်။

သူ ယခင်က ဝေ့ဇယ်ထံမှ ကျော်ကြားမှုများစွာမရှိသော ကြယ်ပွင့်လေးများက ရသစုံရှိုးများမှ ပိုက်ဆံများစွာရလေ့မရှိဟု ပြောသည်ကို ကြားဖူး၏။ ၎င်းက သူတို့မျက်နှာပြရန်အတွက် အခွင့်အရေးဖြစ်သော်လည်း အချိန်မရွေး အစားထိုးခံရနိုင်ခြေရှိသည်။

နှိုင်းယှဥ်ကြည့်လျှင် သူ ဆုံတွေ့ခဲ့ရသော ပရိုဂရမ်အဖွဲ့က အလွန်တာဝန်သိစိတ်ရှိသောကြောင့် သူလည်း အိပ်ရာမှထပြီး အလုပ်ဆက်လုပ်သင့်သည်ဟု လုဝမ်ရှင်း ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ကုယန်ရှန်းက လုဝမ်ရှင်းကို အိပ်ရာမှထရန် အခွင့်အရေးမပေးဘဲ သူ့လက်ထဲရှိ ဖန်ခွက်ကို ယူကာ ပြောလိုက်သည်။  

"မင်း အိပ်နေလိုက်ဦး...ကိုယ် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့နဲ့ စကားသွားပြောလိုက်ဦးမယ်..."

 ***

ဝမ်မိသားစုတွင်...

ဝမ်ကျန့်၏အေးစက်တင်းမာသော မျက်နှာက မှန်ထဲ၌ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။ သူ အခန်းထဲမှ မထွက်မီ သူ့ကိုယ်သူ အထက်အောက်ငုံ့ကြည့်ကာ သေသပ်စွာ ဝတ်စားထားကြောင်း သေချာစေလိုက်သည်။

သူ တံခါးပိတ်ပြီးသည်နှင့် သူ့ဘေးနားရှိအခန်းက တံခါးအနည်းငယ်ဟနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

ဝမ်ကျန့်က များစွာတွေးမနေဘဲ တံခါးတွန်းဖွင့်ကာ ဝင်လာခဲ့သည်။ ကျီယွမ်က လသာဆောင်နားရှိ စားပွဲခုံရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ဓာတ်ပုံဘောင်တစ်ခုကို ဂရုတစိုက် ပွတ်သုတ်နေခဲ့သည်။

"မား..."

"ရှောင်ကျန့်..." 

ကျီယွမ်က လှည့်ကြည့်လာပြီး ဝမ်ကျန့်၏ ဝတ်စုံပေါ် အကြည့်ရောက်သွားခဲ့သည်။ 

"ပိတ်ရက်မှာတောင် ကုမ္ပဏီသွားရဦးမှာလား..."

"ဟုတ် ကိစ္စတစ်ခု ပေါ်လာလို့..." 

ဝမ်ကျန့်က ရှေ့တိုးပြီး ကျီယွမ်၏လက်ထဲမှ အဝတ်စနှင့် ဓာတ်ပုံကို ယူလိုက်သည်။ 

"ကျွန်တော် လုပ်လိုက်မယ်..." 

သူ၏မျက်လုံးများက ဓာတ်ပုံပေါ်ရောက်သွားပြီး သူ၏စူးရှသော မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်းနူးညံ့လာခဲ့သည်။

ဓာတ်ပုံထဲတွင် လေး၊ ငါးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က ဆုဖလားကြီးတစ်ခုပိုက်ကာ ရှိနေခဲ့သည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုရှိနေပြီး သူ့မျက်လုံးများက ကြယ်များပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

ထိုဓာတ်ပုံက သူ့ညီလေး 'ကလေး street dance' ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့စဉ်က ရိုက်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က သူ့ညီလေး သူ့ဆီသို့ ဆုဖလားပိုက်ကာ ပြေးလာပြီး ချီးကျူးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်ကို ဝမ်ကျန့် မှတ်မိနေဆဲဖြစ်သည်။

"ကောကော ကျွန်တော် ချန်ပီယံဆုရခဲ့တယ်... အံ့သြစရာမကောင်းဘူးလား..."

ကျီယွမ်က ဓာတ်ပုံထဲရှိ ကောင်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏နူးညံ့သော မျက်လုံးများတွင် တောင်းတမှုများ ပြင်းပြစွာပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် မနက်ဖြန် G မြို့ကို သွားမှာ..."

ကျီယွမ်က ခဏတန့်သွားပြီး နူးညံ့စွာပြန်ဖြေလိုက်သည်။ 

"အင်း..."

"ကျွန်တော် G မြို့မှာရှိတဲ့ မိသားစုနဲ့ ဖုန်းပြောပြီးပြီ...အဲဒီကလေးက ဒီနှစ် အသက်နှစ်ဆယ်ရှိပြီလို့ ပြောတယ် ရှင်းရှင်းနဲ့ အသက်တူတူပဲ...ပြီးတော့..." 

ဝမ်ကျန့်က သူ့စိတ်ထဲရှိ ပြင်းပြသော ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ခဏရပ်သွားခဲ့သည်။

"ရဲဌာနမှာ မှတ်တမ်းတစ်ခုရှိတယ်...အဲဒီကောင်လေး ပျောက်သွားတဲ့နေ့က ရှင်းရှင်းနဲ့ ပျောက်သွားတဲ့ နေ့တူတူပဲ..."

ကျီယွမ်က ခေါင်းမော့လာပြီး မျက်ဆံများ အနည်းငယ် ကျယ်သွားခဲ့သည်။ သူမက နှုတ်ခမ်းကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ငိုချင်စိတ်ကို တွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဝမ်ကျန့်က ကျီယွမ်ကို ဓာတ်ပုံပြန်ပေးပြီး သူမပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။  

"ကျွန်တော် ဓာတ်ပုံတော့ မတွေ့ရသေးဘူး...အဲဒါကြောင့် သူက ရှင်းရှင်းလားဆိုတာ မသေချာသေးပေမယ့် သူက ရှင်းရှင်း မဟုတ်ရင်တောင်..."

"ရှင်းရှင်းကိုတော့ မြင်ဖူးမှာပဲ..."

***

လုဝမ်ရှင်း နိုးလာချိန်တွင် မွန်းတည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ့အဖျားက အနည်းငယ်ကျသွားပြီဖြစ်သော်လည်း လည်ချောင်းက အလွန်ခြောက်သွေ့နေပြီး ချောင်းဆိုးနေသည်။

Gမြို့ရှိ ဆောင်းရာသီက အလွန်အေးပြီး လုဝမ်ရှင်းနေခဲ့သော Cမြို့ထက် တစ်ဆယ်ဒီဂရီကျော်ခန့် အပူချိန်ကွာခြားမှုရှိသည်။ လုဝမ်ရှင်း ယမန်နေ့က ဝတ်ခဲ့သော ကုတ်အင်္ကျီမှာ အလွန်မထူသောကြောင့် ညစာထွက်စားချိန်တွင် အအေးမိသွားခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားလူများက မစ်ရှင်လုပ်ရန် ထွက်သွားကြပြီး လုဝမ်ရှင်းတစ်ယောက်သာ ကျန်ခဲ့သည်။

သူ ဤမနက်တွင် ကုယန်ရှန်းကို WeChat အပ်ခဲ့ကြောင်း သတိရကာ ကုယန်ရှန်းထံသို့ WeChat မက်ဆေ့ခ်ျပို့လိုက်သည်။

[အီးတီ] ကုလောင်ရှီးတို့ ဘယ်မှာလဲ...

[.] ရုပ်ရှင်ရုံမှာ…

[.] စားပွဲပေါ်မှာ အဖျားကျဆေးနဲ့ အအေးမိပျောက်ဆေး ရှိတယ်...

လုဝမ်ရှင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆေးကိုတွေ့လိုက်ရ၍ ရိုက်ကူးရေးအဖွဲ့က ပြင်ဆင်ပေးထားခြင်းဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

[အီးတီ] ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကုလောင်ရှီး...

လုဝမ်ရှင်းက မက်ဆေ့ချ်ပို့ပြီးနောက် ပင်ဂွင်းလေးတစ်ကောင် ဦးညွှတ်နေသော ပုံကိုပို့ခဲ့သည်။

[အီးတီ] ဒီနေ့ မစ်ရှင်က ဘာတဲ့လဲ...ရုပ်ရှင်လက်မှတ် ရောင်းတာလား...

[.] အဲဒီလိုပဲ...

[.] လူတွေ ငါတို့ကို မှတ်မိသွားလို့တော့ မရဘူးတဲ့...

[အီးတီ] ……

ကုယန်ရှန်း၊ စုန့်ကျားကျား၊ လီရှန်းမင်ကဲ့သို့ hot search တက်နေကျသူများကို မမှတ်မိသွားရန်မှာ ခက်ခဲလှသည်။

လက်မှတ် သို့မဟုတ် အချိုရည်ကောင်တာတွင် လုပ်ရမည်ဆိုပါက အလွန်ထင်းထွက်နေမည်ဖြစ်ပြီး ဝယ်သူများနှင့် ဆက်ဆံရချိန်တွင် မှတ်မိခံရနိုင်သည်။ 

သို့သော် ရုပ်ရှင်ရုံအဝင်ဝတွင် လက်မှတ်စစ်သူဖြစ်ပါက အနည်းငယ်ပိုကြာကြာ ပုန်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယမန်နေ့က ဝမ်ယွီကို လုယူခဲ့သည်မှာ မှန်သည်ဟု လုဝမ်ရှင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ယခု ကုယန်ရှန်းက ဝမ်ယွီနှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

[အီးတီ] ကုလောင်ရှီးက ဘာလုပ်ရမှာလဲ...

[.] ပေါက်ပေါက်ရောင်းရမှာ...

ယနေ့က ပိတ်ရက်ဖြစ်ပြီး ရုပ်ရှင်ရုံတွင် အလွန်လူများနေပေမည်။ လုဝမ်ရှင်းက ၎င်းကို စဉ်းစားပြီးနောက် ကုယန်ရှန်းကို အီမိုဂျီတစ်ခုပို့လိုက်သည်။ 

[ကြိုးစားထား,jpg]

 ……

ရိုက်ကူးရေးပြီးနောက်တွင် လုဝမ်ရှင်း၏ အဖျားက မသက်သာဘဲ ပိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူ နောက်ပိုင်းတွင် IV ချိတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများက ထိန်းချုပ်နိုင်သော အရာမဟုတ်သောကြောင့် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့က နားလည်မှုပြခဲ့ကြသော်လည်း အနည်းငယ် နှမြောမှုလည်း ရှိနေခဲ့ကြသည်။

G မြို့သို့ရောက်ပြီး ပထမဆုံးညတွင် ဒါရိုက်တာအဖွဲ့က လုဝမ်ရှင်းအပေါ် အတော်လေး အမြင်ကောင်းရှိခဲ့သည်။ သူက ချောမောပြီး ရသစုံရှိုးအတွက် အာရုံစိုက်မှုမြင့်မားသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူအတွက် ရိုက်ချက်များ မည်သို့ယူရမည်ကို မသိချေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် သူက ကုယန်ရှန်းနှင့်အတူမစ်ရှင်ထမ်းဆောင်ပြီး ရိုက်ချက်များ ရယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် သူ ရုတ်တရက် အအေးမိသွားသောကြောင့် ရိုက်ကူးရေး၌ မပါဝင်နိုင်တော့ချေ။

"ရပါတယ်...ပြန်သွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ့်ကိုယ် ဂရုစိုက်လိုက်ပါ...ဒုတိယပိုင်းမှာ မင်းပြန်လာဖို့ စောင့်နေပါ့မယ်..."

လုဝမ်ရှင်း ထွက်မသွားမီ စုန့်ကျားကျားက သူ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာ နှုတ်ဆက်လာခဲ့သည်။ သူမက ကုယန်ရှန်း အာရုံမရောက်နေချိန်တွင် တိတ်တဆိတ်မေးလာခဲ့သည်။ 

"ရှင်းရှင်း ငါတို့ ဒုတိယပိုင်းကျ အဖွဲ့ဖွဲ့ကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ..."

လုဝမ်ရှင်း ဘာမှမပြောနိုင်မီ ကုယန်ရှန်းက သူ့ကိုဆွဲလာခဲ့ပြီး သူ၏ငြင်းဆန်ချက်မှာ သိသာလှသည်။

စုန့်ကျားကျားကလည်း လက်မလျှော့သေးချေ။ 

"တကယ်တော့ အသင်းဖော်လဲတာက အရမ်းအရေးကြီးတယ်လို့ မထင်ဘူးလား...ပရိသတ်တွေလည်း အများကြီး ကြိုက်ကြမယ်ထင်တယ်..." 

ကုယန်ရှန်းက သဘာဝအတိုင်း သဘောမတူခဲ့ချေ။ စုန့်ကျားကျားကလည်း စနောက်နေရုံသာဖြစ်သည်။ သူမက ဝမ်မင်နှင့် အတော်အဆင်ပြေပေသည်။ သို့သော် ကုယန်ရှန်း၏အမူအရာမဲ့သောမျက်နှာကို ကြည့်ပြီး သူမ မနေနိုင်ဘဲ အနည်းငယ် စနောက်ချင်လာခဲ့သည်။

စုန့်ကျားကျားက လုဝမ်ရှင်းကို စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် သူမ လက်ထောက်၏တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ခရီးဆောင်အိတ်ကို တွန်းကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကုယန်ရှန်းက ထွက်သွားရန် အလျင်မလိုချေ။ သူက မနက်ဖြန် G မြို့၌ ရိုက်ကူးရေးတစ်ခုရှိပြီး သူ့လက်ထောက်က သူ့အလုပ်နေရာနှင့် နီးသော ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် ဘိုကင်တင်ထားခဲ့သည်။ သူက လာခေါ်မည့်ကားကို စောင့်နေရုံသာဖြစ်သည်။

ဝမ်ယွီနှင့် လုဝမ်ရှင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံးက C မြို့သို့ ပြန်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် အတူထွက်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ယွီ၏ လက်ထောက်က ဝမ်ယွီအတွက် လေယာဉ်လက်မှတ် ဘိုကင်တင်ထားခဲ့သည်။

ဝမ်ယွီက အထူးတန်းတွင် စီးရမည်ဖြစ်ပြီး လုဝမ်ရှင်းက ရိုးရိုးတန်းတွင် ဖြစ်သည်။

"ငါ မင်းကို အထူးတန်းရအောင် ကူညီပေးရမလား...အဲဒီမှာက ရိုးရိုးတန်းထက် ပိုသက်တောင့်သက်သာရှိတယ်...မင်းက ဖျားနေသေးတာဆိုတော့ လေယာဉ်ပေါ်မှာ အကြာကြီးထိုင်ရင် အဆင်မပြေဖြစ်လိမ့်မယ်..."

"ရပါတယ်...ကျေးဇူးပါ..."

"ရှင်းရှင်း ယွီကော ပြောတာကို နားထောင်လိုက်စမ်းပါ...မင်း ရိုးရိုးတန်းမှာထိုင်လို့ နောက်ကျ အဆင်မပြေဖြစ်ရင် ငါတို့ မင်းကို ဂရုစိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ယွီကောက မင်းကို စိတ်ပူနေတာ..."

"စိုးရိမ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...ဒါပေမယ့် တကယ်မလိုပါဘူး..."

လုဝမ်ရှင်းက နေမကောင်းဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်းက သူ အထူးတန်းတွင်ထိုင်ခြင်း၊ မထိုင်ခြင်းနှင့် ဘာမှမဆိုင်ချေ။ သူ့အတွက် လေယာဉ်က သုံးနာရီသာစီးရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှဲ့ချန်ဖေးက သူ့ကို လေယာဉ်ကွင်းတွင် လာကြိုမည်ဖြစ်ပြီး လုဝမ်ရှင်းက သူ့မိသားစုကို ဝမ်ယွီနှင့် အဆက်အဆံမရှိစေချင်ပေ။

လုံခြုံရေးစစ်ဆေးခြင်းကိုဖြတ်ပြီးနောက် ဝမ်ယွီက VIP စောင့်ဆိုင်းခန်းသို့ သွားခဲ့ပြီး လုဝမ်ရှင်းက လေယာဉ်စောင့်ဆိုင်းသော ဧည့်သည်ခန်းရှိ ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ကာ ရှဲ့ချန်ဖေးကို မက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်သည်။

လုဝမ်ရှင်း လေယာဉ်ပေါ်မှ ဆင်းလာချိန်၌ ည၈နာရီခွဲနေပြီဖြစ်သည်။ 

ရှဲ့ချန်ဖေးက နို့လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကိုကိုင်ထားပြီး လုဝမ်ရှင်းကိုမြင်စဉ် သူ့ကို လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာ..."

"အပြင်မှာ အေးလား..."

"လေအရမ်းပြင်းနေတယ်...လည်စီးပဝါပတ်ထား..."  

ရှဲ့ချန်ဖေးက အိတ်ထဲမှ မီးခိုးရောင်ပဝါကို ထုတ်ပြီး လုဝမ်ရှင်း၏လည်ပင်းတွင် တင်းကျပ်စွာ ပတ်ပေးလိုက်သည်။

ရှဲ့ချန်ဖေးက မလုံလောက်သေးဟုခံစားရကာ လုဝမ်ရှင်း၏ခေါင်းပေါ်တွင် သူ့ဦးထုပ်ကိုဆောင်းပေးလိုက်သည်။ 

"ကောင်းပြီ... သွားကြမယ်..."

ရှဲ့ချန်ဖေးက အပြင်ရှိလေအေးများကို ကာကွယ်ရန် ဦးထုပ်ကို တမင်အောက်ဆွဲချပေးလိုက်သည်။ လုဝမ်ရှင်း၏နှုတ်ခမ်းနှင့် နှာခေါင်းတို့က ပဝါထဲမြှုပ်နေပြီး ကြည်လင်သော မျက်လုံးတစ်စုံသာ ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။

"ငါ နို့လက်ဖက်ရည်ကို ဘယ်လိုသောက်ရတော့မှာလဲ..."

"ကောအတွက်လို့ ဘယ်သူပြောလို့လဲ... ကျွန်တော်သောက်ချင်လို့ ဝယ်လာတာပါနော်... လက်နွေးအောင်လုပ်ဖို့ပဲ ခဏငှားပေးတာ..."

လုဝမ်ရှင်း : "……"

အဆုံးတွင် လုဝမ်ရှင်း တစ်ငုံပင် မသောက်လိုက်ရချေ။ ရှဲ့ချန်ဖေးက သူ့အရှေ့တွင် နို့လက်ဖက်ရည်သောက်ပြီး ပုလဲစေ့များကို ဝါးစားပြခဲ့သည်။

သူက အနာကို ဆားသိပ်ရန်လည်း မမေ့ခဲ့ချေ။  

"ဖျားနေတဲ့သူတွေကတော့ နို့လက်ဖက်ရည်သောက်လို့မရဘူးလေ..."

 အခြားတစ်ဖက်တွင် ဟိုတယ်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော ကုယန်ရှန်းက စုန့်ကျားကျားထံမှ WeChat မက်ဆေ့ချ်ရရှိခဲ့၏။

[စုန့်ကျားကျား] ဒါရိုက်တာက ငါတို့ကို ဒုတိယအပိုင်းမှာ အချင်းချင်းလက်ဆောင်ပေးစေချင်တာ သိတယ်မလား...

🎬🎬🎬