အခန်း(၃)

အခန်း (၃)

နံနက်ခင်းတွင် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး​နောက်

နေရာလွတ်ထဲမှ စမ်း​ရေတစ်ခွက်​

သောက်ကာ ယမန်နေ့က ​ခေါက်ဆွဲ

ပန်းကန်အားထုတ် စားလိုက်သည်။

ယ​နေ့က ​ကျောင်းဖွင့်ရက်ဖြစ်​သော​ကြောင့် ဖုန်းစစ်ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်ပြိုင်ပွဲမှ

ရထား​သော ဆု​ငွေအား ​ကျောင်းမှ

လွှဲထားသည်ကို​တွေ့လိုက်ရသည်။ ​

ယွမ်၁​သောင်း ဖြစ်ရာ ဆု​ကြေး​ငွေမှာ 

များသည်ဟု ဆို၍ရသည်။ 

ယခုအချိန်အနည်းငယ်​ စော​နေ​သေး၍ ​

ကျောင်းမသွားမှီ တစ်ပတ်ရစ်​စျေးသို့ 

အရင်ဦးစွာသွားလိုက်သည်။

တစ်ပတ်ရစ်စျေး​တွင် ​နေ​ရောင်ခြည်နှင့်

အားသွင်းရ​သော ဓါတ်မီးအချို့၊ ဆိုလာပြားများ၊​ နေ​ရောင်ခြည်စွမ်းအင်သုံး မီးစက်အချို့ကို ​စျေးသက်သာစွာ ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ​

နေ့စဥ်ချက်ပြုတ်စားနိုင်ရန်မှာ

မ​သေချာ​သော​ကြောင့် အလွယ်စားနိုင်သည့် ချက်ပြုတ်ပြီးသား မုန့်အချို့လည်း

ဝယ်ထားသင့်​ကြောင်း ​သူတွေးမိသွားသည်။  ကြက်သားပေါက်စီ အလုံး၅၀၊ ဝက်သား​ ပေါက်စီ အလုံး ၁၀၀၊ဘမ်းမုန့် အခု၅၀၊ ချိုချဥ်အထုပ်အချို့နှင့် အခြားအသင့် စားသုံးနိုင်သည့် အစာ​ပြေမုန့်များ ဝယ်ယူလိုက်သည်။ လမ်းတွင် နွားနို့ဆိုင်အား​ တွေ့​သောအခါ နွားနို့အချို့ကိုလည်း ဝယ်ယူစု​ဆောင်းလိုက်​သေးသည်။

​

ရှောင်ယွမ်၏ လက်ထဲတွင် ယွမ်၂၀၀၀ခန့်သာ ကျန်​တော့သည်။ အကယ်၍များ 

သူထင်ထားသကဲ့သို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာ 

တစ်ပတ်အတွင်းမလာခဲ့လျှင် ​နေ့ရက်များအား နွားနို့နှင့်​ပေါက်စီစားပြီးသာ ဖြတ်သန်းရ​ပေ​တော့မည်။

"အင်း... ကမ္ဘာပျက်ကပ်တကယ်ဖြစ်

မလာရင်လည်း​ကောင်းပါတယ်​လေ...

ဒီတိုင်းဆိုရင် စမ်း​ရေက​နေ ​ဆေး​ဖော်ပြီး 

​ဆေးဆရာကြီး ​ရှောင်ယွမ် 

လုပ်စားရ​တော့မှာ​ပေါ့..."

စမ်း​ရေ၏အကျိုးသက်​ရောက်မှာမှာ 

အလွန်သိသာသည်။ ပင်ပန်းနွမ်းနွယ်မှုများ ​သိသိသာသာပျောက်ဆုံး​စေပြီး 

​နေ​လောင်ထား​သော သူ၏အသားအရည်များမှာ လျင်မြန်စွာ သက်သာ​ကြောင်း သတိထားမိသည်။

"​ဆေးဆရာ ဒါမှမဟုတ် 

အလှပ​ရေးရာဆရာအဖြစ် skincare​တွေ ထုတ်​​ရောင်းရရင်လည်း မဆိုးဘူးဘဲဟ...

အင်း...​​ဒီလောင်ဇီ​တော့ ချမ်းသာ​တော့မယ်..."

​ရှောင်ယွီသည် စက်ဘီး​စီးရင်း သီချင်း

တ​အေး​အေးနှင့် ​ကျောင်းသို့သွား​သည်။ 

ည​နေအ​ဆောင်သို့ အပြန်လမ်းတွင် 

သကြားရုပ်လုပ်သည့် အဘိုးကြီးနှင့်

ထပ်မံ​တွေ့ဆုံပြန်သည်။ 

...တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ ​​​ပေကျင်းမြို့

အကျယ်ကြီးကို အဘိုးနဲ့၂ခါ​​တောင်​တွေ့တယ်

ဆို​တော့ ဒါကံကြမ္မာပဲ

အဘိုးအိုကို ကျန်တဲ့ပိုက်ဆံ​လေးလှူပြီး

ကမ္ဘာပျက်ကပ်အ​ကြောင်း သတိ​ပေးဦးမှပါ​​လေ

ငါ့ကို ရူး​နေတယ်လို့​များ ထင်မလားမသိဘူး...

"အဘိုး ထပ်​တွေ့ပြန်ပြီ...

သကြားရုပ်​တွေ​ရော မ​တွေ့ပါ့လား 

အကုန်​ရောင်းထွက်သွားပြီးလားဗျ.."

အဘိုးအိုမှာ မည်သည့်စကားမှမဆိုဘဲ

ပြုံး၍သာ ​ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"အဘိုး ကျွန်​တော် သတိ​ပေးချင်တာ​လေး

ရှိတယ်ဗျ... ကျွန်​တော့်ကိုလည်း 

သူငယ်ချင်းတစ်​​ယောက်က​ပြောတာ...

ကမ္ဘာပျက်ကပ်လာနိုင်တယ်တဲ့...

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကိုသိလား အဘိုး

ဇွန်ဘီ​တွေ​နဲ့​လေ..အာ..

လူ​တွေက လူ​တွေကိုလိုက်ကိုက်ကြာတာ 

အဘိုးရာ..လိုက်ကိုက်တဲ့လူ​တွေက ဇွန်ဘီ​ပေါ့...

အဲဒါမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်တဲ့...

အဲဒီအချိန်ကျရင် စားဖို့​သောက်ဖို့ 

ခက်ခဲသွားနိုင်တယ်...ဒါ​ကြောင့်

အဘိုး အခုကတည်းက ဝယ်စုထား​နော်...

ဒီမှာဗျ ယွမ်၂၀၀၀ ကျွန်​တော်ကံစမ်းမဲ​ပေါက်တာ

အဘိုးယူရမယ်​နော်...

ပိုပြီးကံ​ကောင်းချင်ရင် ကံစမ်းမဲ​ပေါက်တာနဲ့

လှူရတယ်လို့ ကြားဖူးတယ် အဘိုးရဲ့...

အဘိုး ဒီယွမ်၂၀၀၀ယူပြီး အိမ်မှာ

အစားအစာတချို့ စုထားရမယ်​နော်..."

​ရှောင်ယွီက အဘိုးအိုလက်ထဲသို့ 

ယွမ်၂​ထောင်ထည့်ပြီး စက်ဘီး​ပေါ်

အမြန်တက်ကာ နင်းသွားသည်။ 

"အဘိုး အိမ်အပြန်ဂရုစိုက်​​ပါ

ကျွန်​တော်​ပြောတဲ့အတိုင်း ဝယ်သိမ်းထား​နော်

သွားပြီဗျ..."

အ​ဆောင်သို့ပြန်​​ရောက်​သောအခါ 

ညစာကို ​​ခေါက်ဆွဲသာစားလိုက်သည်။ 

ယခုလက်ထဲတွင် ​ပိုက်ဆံမရှိ​တော့သဖြင့်

မနက်ဖြန်၌ အချိန်ပိုင်းအလုပ်အသစ်

ထပ်မံရှာရ​​ပေဦးမည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာ ရုတ်တရက်​​ရောက်လာနိုင်၍ ​ဘေး ပတ်ဝန်းကျင်အားလည်း သတိထားရ​သေးသည်။

"ဟင်း... 

လူသားအားလုံးကိုကယ်တင်ချင်ပါတယ်​လေ..."

​ည၁၀နာရီထိုး​တွင် ရှောင်ယွီ အိပ်ယာဝင်သည်။ အ​တွေးများနှင့်အတူ မျက်လုံးမှိတ်ကျသွားသည်။

ထို့​နောက်...

ရှောင်ယွမ် ပြန်၍ နိုးလာ​သောအခါ 

သူ၏ပထမဆုံးမြင်ကွင်းမှာ အ​ပေါက်များနှင့် အမိုးဖြစ်သည်။ သူ ထိတ်လန့်သွား​သော်လည်း အားတင်းပြီး ​​ဘေးသို့လှည့်ကြည့်လိုက်​​​ရာ​ရေအိုးတစ်လုံး၊ ယိုင်နဲ့နဲ့စားပွဲခုံတစ်ခု၊ အဝတ်ဘီဒိုဟု ထင်ရ​သော ဘီဒိုအ​ဟောင်းတစ်လုံးအား​​​တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏လည်​ချောင်းမှာ အလွန်​ခြောက်ကပ်​နေပြီ ​ခေါင်းမှာလည်း ချာချာလည်​နေသည်။ 

ငါ...ဘယ်​ရောက်​နေတာလဲ...

ညက အ​ဆောင်ကကုတင်​ပေါ်မှာ အိပ်တာပါ...

ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး အိမ်အစုတ်​လေးကို​

ရောက်​​နေရတာလဲ...

ဘယ်သူမှလည်း မ​တွေ့ဘူး ​ရေဆာလိုက်တာ...

​ရှောင်ယွမ် အ​တွေး​ပေါင်းစုံနှင့် အားတင်းကာ ထ​သော်လည်း မထနိုင်​ချေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်တရာ အားနည်းလွန်း​နေ၏။ အိမ်ပိုင်ရှင် ​ရောက်လာမည့် အချိန်ကိုသာ ​စောင့်ရ​​တော့မည့် ပုံပင်။

ဟင်း...စမ်း​​ရေ​သောက်ထားတာပဲမလား...

ဘာလို့ ဒီ​လောက် အားနည်း​နေရတာလဲ...

ထမင်း ၇ရက် မစားထားရတဲ့အတိုင်းပဲ...