အခန်း (၃၃)
Viewers 4k

အခန်း (၃၃)


တောဝက်ကြီး အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် ရှောင်ယွမ်နှင့် လုဖုန်းတို့ နှစ်ယောက်သား တောအစပ်တွင် ရပ်လျက် တအံ့တသြဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ 


ရှောင်ယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှုနှင့် အံ့ဩမှုနှတို့ ရောထွေးနေပြီး လုဖုန်း၏ မျက်နှာတွင်မူ မယုံနိုင်ခြင်းနှင့် သိလိုစိတ်များ ကြီးစိုးနေခဲ့သည်။ 


အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်​နေကြပြီးနောက် လုဖုန်းက စတင်မေးမြန်းခဲ့သည်။ သူမှတ်မိသည်မှာ တောဝက်ကြီးက သူတို့ဆီ ပြေးဝင်လာစဉ် ရှောင်ယွမ်က သူ့နာမည်အား ​ခေါ်လိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။


"ရှောင်ယွမ်... ဘာတွေဖြစ်သွားတာလဲ

ကိုယ်...ကိုယ် ဘယ်ကိုရောက်သွားခဲ့တာလဲ 

​ရှောင်ယွမ် ကိုယ့်နာမည်​ခေါ်လိုက်တာပဲ 

ကြားလိုက်တယ်ကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"


"ကျွန်​တော်လည်းမသိဘူး 

​တောဝက်က ခင်ဗျားဆီကို ဦးတည်ပြီး ​

ပြေးသွားတာမြင်လိုက်​ရတော့

​တော်​တော်လန့်သွားတာ 

အဲဒါနဲ့ ခင်ဗျားနာမည်ကို​​အော်​ခေါ်လိုက်မိတာပဲ

ဘယ်က​နေ ဘယ်လို ဖြစ်သွားတာလဲမသိဘူး

ကျွန်​တော်အသိဝင်တဲ့အချိန် 

​​တောဝက်ကလည်း​ပြေးသွားပြီ

ခင်ဗျားကလည်း ​နေရာလွတ်ထဲ​​ရောက်​နေပြီ"


"ဒါဆို ကိုယ်က မင်းပြော​​ပြော​နေတဲ့ ​

နေရာလွတ်ထဲကို ​​​ရောက်သွားတာ​ပေါ့"


"ဟုတ်တယ်"


"အဲဒီ​နေရာက တကယ်ကိုထူးခြားတာပဲ" 


လုဖုန်းက အ​တွေးထဲနစ်​မျော​နေသည့်ပုံစံဖြင့် 

​ပြော​လေသည်။


ရှောင်ယွမ်က သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် လုဖုန်း၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ 


"လာ... ဒီမှာပြောပြလို့ မဖြစ်ဘူး

ကျွန်တော်တို့ ​နေရာလွတ်ထဲသွားပြီး 

အကုန်ရှင်းပြ​ပေးမယ်"


လုဖုန်းက မျက်လုံးပြူးကာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။


"မင်း... မင်း ကိုယ့်ကို ထပ်ခေါ်သွားမလို့လား"


"ဟုတ်တယ် ကျွန်​တော်ရှင်းပြရင် 

အကုန်သိသွားလိမ့်မယ်"


ရှောင်ယွမ်က ပြောရင်း သူ၏လက်ကို 

ဆွဲကာ စိတ်ထဲမှ နေရာလွတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ 


နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့နှစ်ဦးသား တိတ်ဆိတ်သော တောအစပ်မှနေ၍ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာလွတ်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။


လုဖုန်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မြင်ကွင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ 


မျက်စိတစ်ဆုံး ကျယ်ပြန့်လှသော လယ်ကွင်းများ၊ စိမ်းစိုနေသော သစ်သီးပင်များ၊ ညင်သာစွာ စီးဆင်းနေသော ​ချောင်းငယ်လေးတစ်စင်း၊ ထို့နောက် တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ခေတ်မီဆန်းပြားလှသော အဆောက်အအုံငယ်လေးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့အတွက်​တော့ ဤနေရာက ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုပင်ဖြစ်​နေသည်။ အသက်ရှူရသည့် လေထုကပင် သန့်ရှင်းလတ်ဆတ်​နေပြီး သူ၏ဘဝတွင် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့​ပေ။


"ဒီနေရာက ​နေရာလွတ်လား ရှောင်ယွမ် 

ကိုယ်အိပ်မက်မက်နေသလို ခံစား​နေရတယ်" 


ရှောင်ယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။ 


"ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ နေရာလွတ်ပဲ လုဖုန်း

ကျွန်တော် ၂၁ ရာစုကနေ ဒီကိုရောက်လာတော့ 

ဒီနေရာကပါ ပါလာတာ"


"၂၁ ရာစု... ​ရှောင်ယွမ်လာခဲ့တဲ့​မူလနေရာလား 

အဲဒီ​​နေရာကို ၂၁ရာစုလို့​ခေါ်တာလား

ကိုယ် နားမလည်ဘူး" 


လုဖုန်း၏ မျက်ခုံးများ ပို၍တွန့်ချိုးသွားသည်။


ထို့နောက် ရှောင်ယွမ်က သူ့၏ မူလဘဝအကြောင်း၊ သူ ရောက်ရှိလာပုံနှင့်၂၁ ရာစု၏ ခေတ်မီနည်းပညာများအကြောင်းကို တစ်ခုမကျန် ပြောပြသည်။ 


သူက နေရာလွတ်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ခေတ်မီအဆောက်အအုံလေးထဲသို့ လုဖုန်းကို ခေါ်သွားသည်။ အိမ်​လေးထဲသို့ ရောက်သောအခါ လုဖုန်းသည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်ရပြန်သည်။


စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော ပစ္စည်းများကို လုဖုန်းက စူးစမ်းကြည့်ရှုသည်။ လှပသော ပုံစံများဖြင့် အရောင်အသွေးစုံလင်သော ပုလင်းများ၊ ထူးခြားဆန်းပြားသော စက်ကိရိယာများ၊ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော အဝတ်အထည်များနှင့် အလွန်ထက်ရှသည့် ဓါးများ၊ စားနပ်ရိက္ခာအလျှံအပယ်တို့အား​တွေ့ရသည်။ 


"ဒါတွေက ဘာတွေလဲ ရှောင်ယွမ်

ဘာလို့ ဒီလိုပုံစံဖြစ်​နေတာလဲ"


လုဖုန်းက ၂၁ရာစုမှ စက်ပစ္စည်းအချို့ကို

ကိုင်ကြည့်ပြီး ​မေးမြန်း​လေ​သည်။ ရှောင်ယွမ်ကလည်း ပစ္စည်းတစ်ခုစီကို ရှင်းပြသည်။


"ဒါက ဖုန်းလို့ခေါ်တယ်

အဝေးရောက်နေတဲ့သူတွေနဲ့ စကားပြောလို့ရတယ် ဒါက ကွန်ပျူတာ၊ ဒါက ရေခဲသေတ္တာ ဒီထဲမှာဆိုရင် ကျွန်​တော်ရဲ့ ​နေစာလွတ်လိုပဲ အစားအစာတွေ မပုပ်သိုးအောင် ရက်အနည်းငယ် သိမ်းထားလို့ရတယ်" 


သူ၏လက်ထဲက ခေတ်မီဆန်းပြားသော ဖုန်းလေးကို ပြသည်။


"ဟင်... ဒီလောက်သေးတာလေးကနေ 

အ​ဝေးကြီးက လူသံတွေ ကြားရမှာလား 

တကယ်လား" 


"တကယ်ပေါ့

၂၁ ရာစုမှာ ဒီလိုမျိုး ပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိတယ် ကျွန်တော်က ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာတော့ ဒီပစ္စည်းတွေလည်း ပါလာတာ" 

ရှောင်ယွမ်က ရှင်းပြသည်။ 


"ဒါပေမယ့် အများစုက 

ဒီမှာ အသုံးပြုဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး

ဥပမာ- ဖုန်းဆိုရင် အားသွင်းဖို့ လျှပ်စစ်မီးလိုတယ်ဒီမှာ မီးမရှိတော့ ဘယ်လိုသုံးမလဲ

ရေခဲသေတ္တာဆိုလည်း အေးအောင်လုပ်ပေးတဲ့စနစ်က လျှပ်စစ်မီးမှ အလုပ်လုပ်တာ

ကွန်ပျူတာဆိုတာလည်း မီးမရှိရင် အလုပ်မလုပ်ဘူး

ကံ​ကောင်းတာက ကျွန်​တော် ​​နေ​​​ရောင်ခြည်သုံး 

ဆိုလာ​တွေနဲ့ မီးစက်​တွေ ယူလာခဲ့တယ် 

သူတို့နဲ့ဆိုရင် ချိတ်ဆက်ပြီး သုံးလို့ရတယ်

ဒါ​ပေမဲ့ ကျွန်​တော်တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးလို့ 

​သေချာ မလုပ်တတ်ဘူး...

အပြင်ထုတ်ပြီး စမ်းကြည့်ဖို့ကလည်း မလွယ်လို့ 

ခုထိ မစမ်းကြည့်ရ​သေးဘူး

ဖုန်းကလွဲလို့ တစ်ခြားပစ္စည်း​တွေက 

လျှပ်စစ်ဓါတ်အားလို့​ခေါ်တဲ့ အားရှိရင် 

သုံးလို့ရ​သေးတယ်ဗျ"


လုဖုန်းက ပစ္စည်းတစ်ခုစီကို သေချာကြည့်ရှုပြီး 

လေးစားအားကျစွာဖြင့် ပြောသည်။


"မင်းရဲ့ကမ္ဘာက တကယ်ကို 

ထူးခြားဆန်းကြယ်တာပဲ ရှောင်ယွမ်

မင်းကလည်း တော်တော်လေး တော်တဲ့လူပဲ

ဒီလိုအရာတွေ အများကြီး သိထားတာပဲ" 


သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှောင်ယွမ်အပေါ် ထားရှိသည့် အမြင်များ ပို၍မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဤကောင်လေးသည် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ရုံသာမက ဉာဏ်ပညာလည်း ကြီးမားလှသည်။


"ကျွန်​တော် အခုထိ​သေချာမလုပ်တတ်ပါဘူးဆို 

ခင်ဗျားက​တော့ ချီးကျူး​နေ​တော့တာပဲ "


​​ရှောင်ယွမ်၏ နားရွက်ဖျားများ နီလာရသည်။ထို့နောက် ရှောင်ယွမ်က အဆောက်အအုံလေး၏ မီးဖိုချောင်ဘက်သို့ ခေါ်သွားသည်။ မီးဖိုချောင်ထဲတွင် စားစရာများ စုံလင်နေသည်။ လုဖုန်း မြင်ရသည်များကို မယုံနိုင်သေး​ပေ။


"လုဖုန်း ဗိုက်ဆာနေပြီမလား

ကျွန်တော် ပေါက်စီတွေ ဝယ်ပြီးသိမ်းထားတယ်" 


ရှောင်ယွမ်က ပြောရင်း ပေါက်စီခြင်းထဲမှ ပူပူနွေးနွေး ပေါက်စီများကို ထုတ်ယူပေးသည်။

လုဖုန်းက ပေါက်စီကို ကိုင်ကြည့်သည်။ 


"ဟင်... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ပူနွေးနေရတာလဲ 

မီးဖိုလည်း မရှိဘဲနဲ့"


"ကျွန်​တော့်ရဲ့ ​​နေရာလွတ်က 

ဘယ်အရာမဆို ကြာရှည်ခံတယ် 

စထားလိုက်ကတည်းက မပျက်မစီးဘဲရှိ​နေမှာ 

​နေရာလွတ်ထဲမှာ ဒီအ​ဆောက်အဦး​လေးရဲ့ 

ထူးခြားချက်က ဒီအိမ်​လေးထဲမှာထည့်လိုက်တဲ့ 

အစားအစာမှန်သမျှက မပုတ်မသိုးတဲ့အပြင် 

ထည့်လိုက်တဲ့အ​ချိန်က အ​နေအထား၊အပူချိန်အတိုင်း ရှိ​နေတာပဲ 

​ရှေ့ရက်​တွေတုန်းက မနက်စာ​ စားကြတဲ့

ပေါက်စီက ဒီထဲကပဲ​လေ"


သူက ပေါက်စီအပြင် ပေါင်မုန့်၊ ကိတ်မုန့် စသည့် မုန့်အမျိုးမျိုးကိုပါ ထုတ်ပြသည်။ လုဖုန်းသည် ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတွေ့ဖူးသော ထိုမုန့်များကို ကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေရပြန်သည်

ချစ်စရာကောင်းသော မုန့်​လေးများနှင့် ပူနွေးနေသော ပေါက်စီများသည် သူ၏ စိတ်ကူးထဲတွင်ပင် မရှိဖူးသော အရာများ ဖြစ်သည်။


​​လုဖုန်းနှင့်အတူ နေရာလွတ်ထဲမှ မုန့်များနှင့် အသီးအချို့ကိုစားလိုက်ကြသည်။ ​အများအပြား စု​ဆောင်းထား​သော ခေါက်ဆွဲ​ခြောက်များကို တွေ့သည့်အခါ စိတ်ဝင်တစား​မေးပြန်သည်။


"ဒါက ​ခေါက်ဆွဲ​ခြောက်လို့​ခေါ်တယ်

သူ့ကို​ရေ​နွေးပူပူနဲ့ခဏပြုတ်ရုံပဲ

အသင့်တန်းစားလို့ရတယ်

သူက ကျန်းမာ​​ရေးနဲ့မညီညွတ်​ဘဲ 

ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်နိုင်တယ်ဆိုပေမယ့် 

ကျွန်​တော်တို့ဆီက လူ​တွေက ကြိုက်ကြတယ်"


"ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်နိုင်တယ်ဆိုရင်

ဘာလို့ စားကြာတာလဲ

ကိုယ်​တော့ နားမလည်နိုင်ဘူး"


"သူ့ရဲ့အရသာ​ကြောင့်​ပေါ့"


"ဟင် အရသာ​ကောင်းတယ်လား"


"ဘယ်လို​ပြောရမလဲ ကောင်းပါတယ် 

ကျွန်​တော်လည်းကြိုက်တယ်​လေ"


"အိမ်ပြန်​​ရောက်ရင် က​လေး​တွေမရှိတဲ့အခါ 

ကိုယ့်ကို ​ခေါက်ဆွဲပြုတ်​ကျွေး​နော်" 


"ဟင်..."