Chapter 51

【Volume 2 : လက်ထောက်လေး အချပ်ပို ၃】

Chapter 51 (တတိယနေ့ ဗီလာတွင် အပိုင်း ၁)

နွေရာသီခရီးသွားရာသီ အထွတ်အထိပ် ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ပြီးခဲ့သည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အလုပ်များနေခဲ့သော မစ္စတာကျန်းသည် သူ၏လက်ထောက်အား အပန်းဖြေအားလပ်ရက်ခရီးတစ်ခုသို့ ခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

အားလပ်ရက်အပန်းဖြေနေရာကတော့ ကျန်းယွီချွမ်းသည် ကျန်းကျင်ယန်ကို အထူးအကြောင်းပြချက်တစ်ခုခုကြောင့် ပြောပြခဲ့သော သုံးထပ်တိုက်ဗီလာဖြစ်သည်။ ထိုဗီလာသည် မြို့လယ်ခေါင်ကနေ ဝေးလံပြီး ကျန်းယွီချွမ်း၏ကုမ္ပဏီက ရင်းနှီးမြုပ်နှံထားသော ရေပူစမ်းအပန်းဖြေစခန်းနှင့် နီးသည်။ ၎င်းသည် တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများတွင် တည်ရှိပြီး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသည်။ ထို့အပြင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး မြို့လယ်ခေါင်ထက် ပျမ်းမျှအပူချိန် ၂-၃ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ် လျော့နည်းသောကြောင့် နွေရာသီအပူဒဏ်မှ လွတ်မြောက်ရန် အကောင်းဆုံးနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

လူနှစ်ယောက်မရောက်လာခင် အိမ်ထိန်းကုမ္ပဏီတစ်ခုက အရာအားလုံးကို စီမံထားပြီးဖြစ်သည်။ အချိန်အတော်ကြာအောင် မနေထိုင်ထားသော အိမ်လေးသည် အစက်အပြောက်ကင်းစင်ပြီး အရာအားလုံးကို စနစ်တကျစီစဉ်ထားကာ လေဝင်လေထွက်ကလည်း ပန်းရနံ့လေးများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

"ကိုယ်တို့ဒီမှာ သုံးလေးရက်လောက်နေလို့ရတယ်" အိမ်ထဲဝင်လာပြီးနောက် ကျန်းယွီချွမ်းသည် ကျန်းကျင်ယန်ကို လိုက်ပြရင်း ပြောသည်။ "ခြံထဲမှာ ရေကူးကန်၊ မြေအောက်ခန်းမှာ ဝိုင်ခန်းနဲ့ ရုပ်ရှင်ပြခန်း၊ ဒုတိယထပ်မှာ စာကြည့်ခန်းနဲ့ Gym၊ တတိယထပ်မှာ အခုတလော ကိုယ် အထူးတပ်ဆင်ခိုင်းထားတဲ့ ဘိလိယက်ခုံရှိတယ်"

သူသည် ‘အထူးတပ်ဆင်ခိုင်းထားသော’ စကားလုံးကို အလေးပေးခဲ့သည်။

၎င်းက တစ်စုံတစ်ခုကို အလေးပေးလိုက်သလိုပင်။

"…ကောင်းပြီ" ကျန်းကျင်ယန်သည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပြီး သူ့ဦးနှောက်က သူ၏ယခင်အတွေ့အကြုံများကို ပြန်အမှတ်ရလာသည်။ ဥပမာ ကျန်းယွီချွမ်းသည် ရေပူစမ်းအပန်းဖြေစခန်းမှာ ဘိလိယက်ကစားနည်းသင်ပေးမည်ဆိုသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ခေါင်းကနေခြေဖျားအထိ ပွတ်သပ်ခံရတာ ‘တစ်ချက်တည်း ကျင်းဝင်ခြင်း’မျိုးတောင် ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

ဘုရားရေ… သူတို့က တစ်ချက်တည်း ကျင်းဝင်ဖို့အတွက် ဘိလိယက်ခန်းကို အထူးဆောက်ထားတာလား။

ကျန်းယွီချွမ်းသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံလေသည်။ "ဟုတ်တယ်"

ကျန်းကျင်ယန်: "…"

ငါ့ယောက်ျားက အမြဲတမ်း တဲ့တိုးဆန်လို့ ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်းခက်ခဲတယ်။

"ရေသွားချိုးတော့" ကျန်းယွီချွမ်းသည် ကျန်းကျင်ယန်၏တင်ပါးကို ပုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘိလိယက်ဘယ်လိုကစားရသလဲ ကိုယ် မင်းကို သင်ပေးမယ်"

ကျန်းကျင်ယန်သည် တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ "‘ရေသွားချိုးတော့ မင်းယောက်ျားက မင်းကို ဘိလိယက်ခုံပေါ်မှာ လုပ်မယ်’လို့ ပြောလိုက်ပါတော့လား။"

ကျန်းယွီချွမ်းသည် သူ့မျက်ခွံများကို အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားပြီး အံ့အားသင့်သောအရိပ်အယောင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အခုလေးတင် ကိုယ့်စွမ်းရည်တွေကို မင်းနဲ့ မမျှဝေထားပါဘူး။"

ကျန်းကျင်ယန်: "…မဟုတ်ပါဘူး"

ကျန်းယွီချွမ်းက ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက ကိုယ့်စိတ်ကူးထားတာနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ။"

ကျန်းကျင်ယန်: "…"

ဟုတ်တာပေါ့၊ ခင်ဗျာက ကာမလိုက်စားတဲ့ စီအီးအိုမှန်း ကျွန်တော် အတွင်းအပြင်သိနေလို့လေ။ ခင်ဗျား ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မကြားဘဲနဲ့တောင် သိတယ်။

ကျန်းကျင်ယန်သည် သီချင်းနားထောင်ရင်း ရေချိုးကန်ထဲတွင် မိန်းကလေးဆန်ဆန် ဆွဲဆောင်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော ပူဖောင်းရေချိုးကန်ကို ချိုးလိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခု သူ ရေမချိုးလျှင် နောက်နှစ်ရက်လောက် ရေမချိုးနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ရောင်ရမ်းနေသောစအိုလေး လှုံ့ဆော်ခံရမှာကို အလွန်ကြောက်၍ဖြစ်သည်။

ရေချိုးပြီးနောက် ကျန်းကျင်ယန်သည် ကျန်းယွီချွမ်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ရေချိုးဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်လိုကိသည်။ အဝတ်သည် ပေါ့ပါး ပါးလွှားပြီး လည်ပင်းကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ထားသဖြင့် ရေနွေးကြောင့် အနည်းငယ်ပန်းရောင်သန်းနေသော သူ၏ညှပ်ရိုးနှင့် ရင်ဘတ်တစ်ဝက်ကို ပေါ်လွင်စေသည်။ ကျန်းကျင်ယန်သည် မှန်ထဲကြည့်လိုက်ရင်း သည်ဝတ်စုံကိုဝတ်တာက လုံးဝမဝတ်တာထက် ပို၍ဆိုးသည်ဟု ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လည်ပင်းပုံစံက သူ့ကို အဝတ်များဆွဲချွတ်ချင်စိတ် ဖြစ်စေသည်။

…ဟင်… ဒီဝတ်စုံကို ဝတ်လိုက်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းသားနားသွားသလို ခံစားရတယ်။ ငါပဲအမြင်မှားတာလား။

ဘိလိယက်ကစားဖို့အတွက် ခင်ဗျား ဒီလိုမျိုးဝတ်ခိုင်းတာက အရမ်းသိသာလွန်းတယ်မဟုတ်လား။

ကျန်းကျင်ယန်သည် စင်္ကြံရှိ မှန်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ တွေးလိုက်မိသည်။

"ပထမမေးခွန်းက မဟုတ်ဘူး။ ဒုတိယမေးခွန်းက ဟုတ်တယ်။" ကျန်းယွီချွမ်း၏ အေးစက်စက်အသံသည် နောက်ကနေ ပျံ့လွင့်လာသည်။ အောက်ထပ်က ရေချိုးခန်းထဲမှာ သူ အမြန်ရေချိုးပြီး အချိန်အတော်ကြာ စောင့်နေခဲ့သည်။ သူပြသနေသည့် ကြီးမားပြီး လှပစွာ ဖောင်းကြွနေသော ရင်ဘတ်ကြွက်သားများကြောင့် သူ့ကို ပို၍ယောက်ျားပီသသည့်ပုံပေါက်စေပြီး ယောက်ျားပီသသည့်တစ်နေရာမှ မရှိပေ။

ငါးမိနစ်အကြာတွင် ကျန်းကျင်ယန်ကို သားရဲနည်းပြက ဘိလိယက်စားပွဲပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ဖိထားပြီး ကစားနည်းကို အတင်းအကျပ် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

"မင်းကို ကိုယ်နောက်ဆုံးသင်ပေးခဲ့တာ မေ့သွားပြီလား" ကျန်းယွီချွမ်း၏လေသံသည် အေးစက်ပြီး တင်းမာနေသည်။ ကျန်းကျင်ယန်၏တင်ပါးကို ဖိထားသော မကောင်းဆိုးဝါးလက်ကြီးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပါက သူသည် လူတစ်ယောက်ကို ဘိလိယက်ကစားနည်း သင်ပေးနေသလိုပင်။

"ကျွန်တော် မမေ့ပါဘူး…" သူတို့နှစ်ယောက်ကို အချင်းချင်း တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိထားပြီး မမြင်နိုင်လောက်အောင် ပါးလွှာသော အဝတ်အလွှာနှစ်လွှာကနေတစ်ဆင့် ကျန်းကျင်ယန်သည် ကျန်းယွီချွမ်း၏ရင်ဘတ်ကနေ ထွက်လာသောအပူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

ကျန်းယွီချွမ်း၏လက်သည် တပ်မက်မှုအပြည့်ဖြင့် လက်က သူ၏ခါးအောက်ပိုင်းကို ပွတ်သပ်ပြီး အနည်းငယ် ဖိထားရင်း ပြောလိုက်သည်။ "နည်းနည်းအောက်နိမ့်လိုက်"

ကျန်းကျင်ယန်သည် သူ့ခါးကို နာခံစွာ နိမ့်လိုက်ပြီး ကျန်းယွီချွမ်းသည် သူ့တင်ပါးကို ထပ်ပုတ်ကာ အပြုံးတစ်ဝက်ဖြင့် ပြောသည်။ "နည်းနည်းမြင့်ပြီး ဆန့်ထုတ်လိုက်"

"..." ကျန်းကျင်ယန်သည် လိုက်နာရင်း ရှက်လာသည်။

ဘိလိယက်ကစားတဲ့အခါ ကိုင်းစရာမလိုပါဘူး ဟုတ်ပြီလား။ ခင်ဗျားက ဘိလိယက် ဘယ်လိုကစားရမလဲ သင်နေတာလား။ လိင်ဘယ်လိုဆက်ဆံရမလဲ သင်နေတာလား။

ကျန်းယွီချွမ်းသည် ကျန်းကျင်ယန်၏ဒူးများတွင် တွဲလောင်းကျနေသော နူးညံ့သည့်အဝတ်ကို ဆွဲယူပြီး ပင့်တင်လိုက်ကာ ခပ်တိုးတိုးပြောသည်။ "ဒီနှစ်ခုက အတူတူပဲဆိုတာ မင်းမတွေးမိဘူးလား။"

ကျန်းကျင်ယန် ထိတ်လန့်သွားသည်: "..."

ငါ မချေပနိုင်ဘူး။

ကျန်းကျင်ယန်၏ရေချိုးဝတ်စုံကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ကျောနှင့်ခါးတွင် စည်းထားလိုက်သည်။ ပေါ်နေသောအပိုင်းများက မသက်မသာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။ သူသည် အရပ်မရှည်သော်လည်း အချိုးအစားက အလွန်ကောင်းသောကြောင့် သူ့ခြေထောက်များက ရှည်လျားဖြောင့်တန်းပြီး ဖြူဖွေးချောမွေ့ကာ ကြွေထည်လို လှပနေသည်။

"ကိုယ်ကြည့်ရအောင် တစ်ချက်ထိုးကြည့်" ကျန်းယွီချွမ်း၏အကြည့်သည် ထိုခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး တောင်းဆိုမှုပြုလုပ်သောအခါ သူ့မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ချောဆီပုလင်းတစ်ဘူးကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ဘိလိယက်တုတ်တံအသစ်မှာ လိမ်းလိုက်သည်။ သစ်သားတုတ်တံကို ချောသောအရည်အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ထူးဆန်းသောအလင်းရောင်တစ်ခု ထင်ဟပ်နေသည်။

ကျန်းကျင်ယန်သည် ခုခံရန် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီဖြစ်သည်။ အစကတည်းက သူ ကစားရာတွင် သိပ်မတော်ဘဲ ယခုအခါ သူ ကောင်းကောင်းကစားနိုင်ရန် အလားအလာ နည်းသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကြုံရာကျပန်းတစ်ချက်ထိုးလိုက်ပြီး နှစ်ယောက်သား အဖြူရောင်ဘောလုံး အပေါက်ထဲသို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန်၊ တိကျစွာနှင့် ရက်စက်စွာ ပြုတ်ကျသွားတာကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ကျန်းကျင်ယန်: "…"

ငါ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူးပြောရင် ငါ့ကိုယုံမဲ့သူရှိလား။

"အခြေခံအကျဆုံး စည်းမျဉ်းတွေကိုတောင် မင်းမေ့သွားပြီလား" ကျန်းယွီချွမ်းသည် လှောင်ပြောင်ပြီး သူ့တုတ်တံဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်သည်။

"ခဏနေဦး။ အဲဒါက အလုပ်မဖြစ်ဘူး။" ကျန်းကျင်ယန်သည် တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ့ရှေ့တွင် ဘိလိယက်စားပွဲတစ်ခု ရှိနေတာကြောင့် ရှောင်တိမ်းမှုက အချည်းနှီးဖြစ်သွားသည်။

ဟုတ်သား၊ အပန်းဖြေစခန်းမှာ ဒီမြင်ကွင်းကို ငါ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဘိလိယက်တုတ်တံတွေနဲ့ ချိန်ညှိတာလိုမျိုး…

သူတို့တွေပြောကြသလို မင်းမသေချင်ရင် သေလမ်းမရှာနဲ့။ သူတို့ပြောမှန်တယ်။ မင်း ငိုနေရင်တောင် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့တာကို ပြီးအောင် လုပ်ရမယ်…

"နောက်တစ်ခေါက်ပြန်ထိုးကြည့်" မကောင်းဆိုးဝါးနည်းပြသည် ဘိလိယက်တုတ်တံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ရှေ့သို့ အနည်းငယ်တွန်းပို့ပြီးနောကိ ကျန်းကျင်ယန် စိတ်မရှည်စွာ ခန္ဓာကိုယ်လိမ်နေတာကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်နေသည်။

"ရပ်တော့… ကစားတာရပ်တော့…" ဘိလိယက်တုတ်တံသည် အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသောကြောင့် မီးမွှေး၍ပဲရပြီး မီးမငြိမ်းသက်နိုင်ပါ။ ကျန်းကျင်ယန်သည် အလွန်နာကျင်ကိုက်ခဲပြီး ပါးစပ်ခြောက်ကပ်ကာ ခြေထောက်များလည်း မထိန်းနိုင်လောက်အောင် တုန်ယင်နေသည်။ ခဏတာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ပြီးနောက် ညှိနှိုင်းရန် နေရာမရှိတော့ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်လာတာကြောင့် သူ့မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်သောစိတ်ဆန္ဒမျက်ရည်များဖြင့် ကြုံရာဘောလုံးကို ထိုးရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

သည်တစ်ခါတော့ အနက်ရောင် ၈ ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ထိသွားသည်။ အမှန်တကယ် မှတ်ချက်ပြုစရာ အောင်မြင်မှုဖြစ်သည်။

"မင်းကစားတာဆိုးတယ်။ အပြစ်ပေးခံရမယ်" ကျန်းယွီချွမ်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အန္တရာယ်များသော ဘိလိယက်တုတ်တံကို ပြန်ဆွဲထုတ်ပာ မြင့်မြင့်မြှောက်လိုက်ပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ရိုက်ချပြီး ကျန်းကျင်ယန်၏တင်ပါးပေါ် တင်လိုက်သည်။

ဘိလိယက်တုတ်တံသည် လုံးဝမခြောက်သွားဘဲ သူ၏ဖြူဖွေးသောအသားအရေပေါ်တွင် အစိုဓာတ်နှင့် တောက်ပနေသော အနီရောင်အစက်အပြောက်လေးတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်မှားပါတယ်…" ကျန်းကျင်ယန်၏ပုံမှန်အေးစက်စက်အသံက ယခုအခါ ငိုသံများဖြင့် ရောယှက်နေသည်။

ငါ အရမ်းမှားသွားတယ်။ ဒီလိုမျိုး ငါမတွေးခဲ့သင့်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား အနည်းငယ် ထပ်ထိုးလို့ရတယ်။ ဒီအားက မှန်တယ်… အရမ်းမနာပေမဲ့ ထူးထူးဆန်းဆန်း သက်သောင့်သက်သာဖြစ်သလို ခံစားရတယ်

ထို့ကြောင့် ကျန်းယွီချွမ်းသည် သူ့စိတ်ထဲရှိ ဆန္ဒကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပြီး သူ၏နှင်းကဲ့သို့ဖြူဖွေးသော အသားအရေပေါ်တွင် အနီရောင်အစက်အပြောက်များစွာ ပေါ်လာကာ သူ့ကို သနားစရာကောင်းပြီး အနိုင်ကျင့်ခံလိုသည့်ပုံ ပေါက်စေသည်။

"ဒါဆို ထပ်လုပ်မယ်" ကျန်းယွီချွမ်းသည် ဘိလိယက်တုတ်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဘေးသို့ ပစ်လိုက်ပြီး ဘိလိယက်စားပွဲ၏ တစ်ဖက်ကို လျှောက်သွားကာ ထိုးလိုက်သော အဖြူရောင်ဘောလုံးကို ကောက်ယူပြီး ကောင်းမွန်သောနေရာမှာ ထားလိုက်ကာ ကိုင်းညွှတ်ပြီး ဘိလိယက်စားပွဲပေါ်တွင်လဲနေသော တုတ်တံကိုင်ထားသည့် ကျန်းကျင်ယန်၏လက်ကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူသည် တုတ်တံထိပ်ဖျားကို အဖြူရောင်ဘောလုံးဆီ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူ၏…ဖော်ပြ၍မရသောအစိတ်အပိုင်းကလည်း သူ၏…ဖော်ပြ၍မရသောအစိတ်အပိုင်းကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။ ထို့နောက် သူ့အသံတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက…"

"မြန်မြန်လုပ်..." ကျန်းကျင်ယန်သည် တိုးတိုးလေး တိုက်တွန်းလိုက်သော်လည်း သူပြောလိုက်သည့်အချိန် သူ၏နူးညံ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။

လခွမ်း… ငါ့အသံက မခန့်လေးစားအသံဖြစ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား…

"တစ်ချက်တည်း သွင်းမယ်" ကျန်းယွီချွမ်းသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှေ့သို့တွန်းပို့လိုက်ပြီး တုတ်တံကို အဖြူရောင်ဘောလုံးထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ အဖြူရောင်ဘောလုံးသည် အနီရောင်ဘောလုံးကို ထိမှန်သွားပြီး အနီရောင်ဘောလုံးသည် အမြောက်ဆန်ငယ်အပေါက်ထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်သွားသည်။

"အင်း..." ကျန်းကျင်ယန်က ကျေနပ်အားရစွာ ညည်းတွားလိုက်သည်။

"မင်းယောက်ျားရဲ့ အရည်အချင်းက ဘယ်လိုလဲ" ကျန်းယွီချွမ်းသည် ဆက်၍လှုပ်ရှားရင်း ဘောလုံးများကို ဆက်တိုက်သွင်းခဲ့သည်။ 

"ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်…" ကျန်းကျင်ယန်သည် အသက်ရှူမဝဖြစ်ကာ သူ၏ရှည်လျားသွယ်လျသော လက်ချောင်းများက ဘိလိယက်စားပွဲပေါ်ရှိ ကတ္တီပါအဝတ်ကို စိတ်မရှည်စွာ ကုတ်ခြစ်နေသည်။

"အကွာအဝေးက ရောက်လို့ဝေးလွန်းတဲ့အခါ မင်းခြေထောက်ကိုမြှောက်ပြီး စားပွဲပေါ် တင်ထားလို့ရတယ်။ ဒါက ဟန်ချက်ကို ထိန်းရုံတင်မကဘူး" ကျန်းယွီချွမ်းသည် အလေးအနက်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ရင်း ကျန်းကျင်ယန်၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ပြီး ကွေးကာ စားပွဲပေါ် တင်လိုက်သည်။ သူသည် ရုတ်တရက် တွန်းအားတစ်ခုဖြင့် ခပ်တိုးတိုးပြောသည်။ "ဒါက လှုပ်ရှားမှုကို ပိုပြီး ချောမွေ့စေတယ်"

လှုပ်ရှားမှုတွေက တကယ်ကို ချောမွေ့ပေမဲ့ ဒီလှုပ်ရှားမှုက အဲဒီလိုလှုပ်ရှားမှုနဲ့ မတူဘူး…

ကျန်းကျင်ယန်၏အတွေးများသည် သူအော်ဟစ်လိုက်သောအခါ သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြေးလွှားနေပြီး သူမအသံက တုန်ခါလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ ထွက်ပြေးချင်သော်လည်း နောက်ထပ်တောင်းဆိုချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘိလိယက်စားပွဲသည် ချွေးများနှင့် တခြားခန္ဓာကိုယ်အရည်များဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး ညစ်ပတ်ညစ်ပုံပေါက်နေသည်။

နှစ်ချီကြာပြီးနောက် ကျန်းကျင်ယန်၏ပေါင်ခြံသည် ဘိလိယက်စားပွဲအစွန်းမှ ကြမ်းတမ်းစွာ ပွတ်တိုက်ခံရပြီး နီရဲနေသဖြင့် သူ့ကို သနားစရာကောင်းအောင် ဖြစ်စေသည်။ ကျန်းယွီချွမ်းသည် ဘိလိယက်စားပွဲပေါ်တွင် ပျော့ခွေလဲလျောင်းနေသော မောပန်းနွမ်းနယ်နေသည့်လူကို လှန်ပြီး ကောက်ပွေ့ကာ သူ့ကို စားပွဲအစွန်းတွင် ထိုင်စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကိုင်းညွှတ်၍ ပွတ်တိုက်ထားသောနေရာကို ထိကိုင်ကာ မှုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "တခြားနေရာသွားရအောင် "

"ဘယ်သွားမလို့လဲ..." ကျန်းကျင်ယန်က ပျင်းရိစွာမေးလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကာ အိပ်ငိုက်နေသည်။ သူ၏မျက်တောင်ထူထူများသည် ကျဆင်းသွားပြီး မှုန်ဝါးဝါးမျက်လုံးများသည်လည်း တစ်ဝက်ပွင့်နေသည်။ သူသည် လက်ကိုဆန့်ကာ ကျန်းယွီချွမ်း၏လည်ပင်းကိုဖက်ပြီး သူ့ခါးကို ခြေထောက်များဖြင့် ချိတ်ကာ ချိုသာသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ကိုသယ်သွားပေး၊ လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့ဘူး"

ကျန်းယွီချွမ်းသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ထိုလူကိုမရန် အမိန့်ကိုနာခံပြီး သူ့နားရွက်ကို ညင်သာစွာ ကိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်မကျေနပ်မချင်း အိပ်ဖို့မစဉ်းစားနဲ့"

ကျန်းကျင်ယန်: "…"

မဟုတ်မှလွဲရော ခင်ဗျား…

"ဟုတ်တယ်" ကျန်းကျင်ယန် မတ်တတ်ထရပ်ပြီး "သုံးထပ်တိုက်လှေကားပေါ်မှာလုပ်ဖို့ ကိုယ်တို့သဘောတူထားတယ်လေ"

ကျန်းကျင်ယန် မနေနိုင်ဘဲ ခပ်တိုးတိုးအော်လိုက်သည်။

ဒါကို ဘယ်သူက သဘောတူထားလို့လဲ။

"ကိုယ်က ဒီရည်ရွယ်ချက်အတွက် အိပ်ရင်းအလေးမကို အထူးလေ့ကျင့်နေတာ တစ်လလောက်ရှိပြီ" ကျန်းယွီချွမ်း ပွင့်လင်းစွာပြောသည်။

သူ ကျန်းကျင်ယန်ကို ပွေ့ထားပုံက သူ့လက်မောင်းကြွက်သားများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်နှင့် သိသာထင်ရှားစေသည်။ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်တော့ ယခင်ကထက်ပို၍ ကြွက်သားများ သန်မာလာသည်။ ကျန်းကျင်ယန်သည် ဒါကို ယခင်က သတိထားမိသော်လည်း သည်လိုအရာမျိုးအတွက် သီးသန့်လေ့ကျက့်ထားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

ငါ့ယောက်ျားက ဒီဂိမ်းကို ကစားဖို့ တကယ်ကို အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့တာပဲ…

ဒီလောက်အားထုတ်ထားတဲ့ သရုပ်ဆောင်မျိုး ငါ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် ချမ်းသာတဲ့သူတွေက ဒီလိုအားယားတတ်တယ်လို့ ပြောသင့်သလား။

သူ ဆက်မတွေးနိုင်ခင်မှာပဲ ကျန်းယွီချွမ်းသည် သူ့ကို တတိယထပ် ဘိလိယက်ခန်းကနေ ပထမထပ်အထိ သယ်သွားတော့သည်။ သူသည် ကျန်းကျင်ယန်ကို ကြမ်းပြင်မှ မျက်နှာကျက်အထိ မြင့်သော ပြတင်းပေါက်မှာ ဖိထားပြီး အပြာရောင်ရေကူးကန်ကို မျက်နှာမူကာ ကောင်းကောင်းထိုးနှက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ့ကို ပထမထပ်မှ တတိယထပ်သို့ ပြန်ချီသွားသည်။ ဤစက်ဝန်းသည် ထပ်ခါတလဲလဲဖြစ်ပြီး ဆွဲငင်အား သက်ရောက်မှုများနှင့် လှေကားအတက်အဆင်းများ တုန်ခါမှုပေါင်းစပ်ခြင်းကြောင့် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်ပြီး လွှမ်းမိုးခံရသော ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ ကျန်းကျင်ယန်သည် ကောင်းမွန်သောခံစားချက်မှ လုံးဝကျေနပ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထို့နောက် ၎င်းကို ဆက်လက်မခံနိုင်တော့ဘဲ ‌နောက်ဆုံးတွင် ငိုကြွေးပြီး သက်ညှာပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် တောင်းပန်ခြင်းသည် ပို၍ပြင်းထန်သော အပြုအမူကိုသာ ရရှိစေခဲ့သည်။

ကျန်းယွီချွမ်း၏ချောမောပြီး အေးစက်သောမျက်နှာပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ပေကျံနေပြီး သူ့ကို ပုံမှန်ထက် ပို၍

ဆွဲဆောင်မှုရှိစေသည်။ တတိယထပ်ကနေ ပထမထပ်ကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆင်းလာပြီးနောက် ပထမထပ်က ဆိုဖာပေါ်မှာပဲ အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

TK Team Chapter 51