Ch 18

🥬 Chapter 18

🥬 The Vegetables He Planted Sprout (2)

ယနေ့မနက်တွင် လက်ဖက်ရောင်းရငွေ ယွမ် ၁.၄ သန်းကျော် သူ့အကောင့်၌ရှိခဲ့သည်။ ယနေ့ လုပ်ခများအား ပေးချေပြီးနောက်တွင်မူ ယွမ် ၇ သိန်းကျော်သာကျန်ရှိတော့သည်။ အခြားအသေးအဖွဲ ကုန်ကျစရိတ်များကို နုတ်ပြီးနောက်၌ပင် ယွမ် ၆ သိန်းခန့် ကျန်ရှိနိုင်သေးပြီး၊ ၎င်းမှာ မနှစ်က ရာသီထက် နှစ်ဆများပြားသော ပမာဏပင်။

ထို့ကြောင့် လက်ဖက်စိုက်ပျိုးခြင်းမှာ အတော်လေးအကျိုး အမြတ်ရှိပုံပေါ်ပါသည်။ သို့ရာတွင် ယခင်နှစ်များမှ ဆုံးရှုံးခဲ့သောအခြေအနေများကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ယွမ် ၆ သိန်းသည် ရင်းနှီးစရိတ်အား ပြန်လည်ဖုံးအုပ်နိုင်ရုံမျှသာရှိသေးသည်။ အမှန်တကယ် အမြတ်အစွန်းကိုမူ လာမည့်နှစ် ဒီအချိန်ကျမှသာ ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယသခင်ကြီး တောင်ကိုစာချုပ်ချုပ်၍ လက်ဖက်စိုက် ပျိုးခဲ့ခြင်းမှာ ရှီးရှီးကျေးရွာအတွက် အလုပ်အကိုင်အခွင့်အ လမ်းများဖန်တီးကာ လူတိုင်းအားဆင်းရဲတွင်းမှ ဦးဆောင်ထုတ်နိုင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ သူ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သူ ရွာသူကြီးနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သလို၊ ကျေးရွာကော်မတီကိုလည်း ယုံကြည်သောကြောင့် စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ကြီးကြပ်မှုအလုပ်များအား ရွာအရာရှိများထံလွှဲအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အတ္တဆန်သော ရည်ရွယ်ချက်များရှိကြသည်။ လီယွဲ့အာသည် အများပိုင်ငွေကို ခိုးယူခြင်းနှင့် သူတစ်ပါးအား အမြတ်ထုတ်ခြင်းမှာ ဤတစ်ကြိမ်တည်း မဟုတ်ပေ။ ယခင်က အငြင်းပွားမှုများ ရှိခဲ့ဖူးသည်ကို စုလင် မသိသော်လည်း ယနေ့ ကိုယ်တိုင်မျက် မြင်တွေ့လိုက်ရပြီဖြစ်၍ လက်ပိုက်ကြည့်လို့မဖြစ်တော့ပေ။

ရှီးရှီကျေးရွာရှိ ရွာသားအများစုမှာ ရိုးသား၊ ကြင်နာပြီး ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရ လွယ်ကူကြသည်။ သူတို့သည် အပြင်လူဖြစ်သည့် စုလင်ကိုလည်း ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိပေ။ လူနည်းစုသာလျှင် ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားလေးများကိုသာ အာရုံစိုက်ပြီး၊ အသေးအဖွဲကအစ ဈေးဆစ်တတ်ကာ သူ တစ်ပါးအား အမြတ်ထုတ်လိုသူများ ဖြစ်ကြသည်။

လီယွဲ့အာမှာ ထိုအုပ်စုငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ စုလင်အနေဖြင့် သူမအား ဆက်ပြီးကြီးကြပ်မှုအလုပ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နှံထားလို့မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ ပြဿနာအားဖြေရှင်းနိုင်မည့် လုံးဝ အမှားအယွင်းကင်းသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို စဉ်းစားရန်လိုအပ်နေသည်။

ကျောက်စရစ်ခဲလမ်းတစ်လျှောက် လယ်ကွင်းတစ်ခုအား ကျော်ဖြတ်ပြီး လျှောက်လာခဲ့ရာ စုလင် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ရှေ့တွင် သူ့မိသားစုပိုင် ဆယ်မူရှိသော မြေကွက်အား မြင်နေရသည်။ ၎င်းတွင် စပါးစိုက်ခင်းခုနစ်မူနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းသုံးမူ ပါဝင်သည်။ ဧပြီလကုန်သည် စပါးပျိုးပင်များ ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ပျိုးရန် အသင့်တော်ဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြားသူများအားလုံး စတင်စိုက်ပျိုးနေချိန်၌ သူ့မြေကွက်မှာအပင်မရှိဘဲ လစ်ဟာနေဆဲဖြစ်သည်။

(T/N-Mu (亩) ဆိုတာ တရုတ်နိုင်ငံမှာ အသုံးပြုတဲ့ မြေဧရိယာ တိုင်းတာမှု ယူနစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ မြန်မာလို အလွယ်ပြောရရင် "တရုတ်ဧက" လိုမျိုးပေါ့။ တရုတ်ပြည်မကြီးမှာ (၁) Mu က ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ၆၆၆.၆၇ စတုရန်းမီတာ (Square Meters) နဲ့ ညီမျှပါတယ်။ (၁) Mu ကို ဧက (Acre) နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ၀.၁၆၄၇ ဧက လောက် ရှိပါတယ်။)

သူ့အဘိုးမှာ ဖေဖော်ဝါရီလက ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရာ မတ်လ စိုက်ပျိုးချိန်အားလွဲချော်ခဲ့သည်။ ပျိုးပင်များမရှိဘဲ စိုက်ပျိုးရန်လည်း နည်းလမ်းမရှိပေ။ ရွာသူကြီးမှ ထိုမြေကွက်အား အလဟဿဖြစ်စေလိုခြင်းမရှိသောကြောင့် အခြားရွာသားများနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။ စိုက်ပျိုးပြီးနောက် ပျိုးပင်များ ပိုလျှံနေသူများ ရှိ၊ မရှိ စုံစမ်းပြီး စုလင်အား ကူညီပေးရန်ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

စုလင် ပျိုးပင်များအား အခမဲ့လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ ပျိုးပင်များအတွက် ငွေပေးချေရန်ဆန္ဒရှိသလို၊ ပျိုးပင်များ ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ပျိုးရန်အတွက်လည်း အလုပ်သမားငှားရမ်းလိုသည်။ လက်ရှိတွင် သူ လုပ်နိုင်သည့် လယ်ယာလုပ်ငန်းမှာ အိမ်နောက်ဖေးခြံထဲရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်း၌သာ။ ပိုမိုပင် ပန်းသည့် အလုပ်ဖြစ်သော ပျိုးပင်ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ပျိုးခြင်းကိုမူ သူ လုံးဝမလုပ်နိုင်သေးပေ။

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ စုလင် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်း ခွေးပေါက်လေးဟောင်သံအား ကြားလိုက်ရသည်။

ခွေးကလေးမှာ သူ့သခင်အားမြင်သောအခါ ခြေလေးချောင်း တိုတိုများဖြင့် မြက်ခင်းပေါ်ခုန်ပေါက်နေလေသည်။ အမြီးနံ့နံ့ခါလျက် တင်ပါးကိုလှုပ်ခါကာ ပျော်ရွှင်စွာပြေးလာသည်။

"ဝုတ် ဝုတ်၊ ဝုတ် ဝုတ်~”

"ကင်း၊ မင်း အိမ်ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ထားလား ?”  

စုလင် မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူထံအ ပြေးရောက်လာသော ခွေးကလေးကို ကောက်ချီလိုက်ပြီး ခေါင်းလုံးလုံးလေးအား ပခုံးပေါ်တင်ကာ နူးညံ့စွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"မင်း ဝလာတာလား ? ပိုပြီး လေးလာသလိုပဲ"

"ဝုတ်—" 

နို့စို့ခွေးကလေးမှာ လျှာလေးအားထုတ်၍ စုလင် မျက်နှာကို လျက်ဖို့ ကြိုးစားသည်။ သို့သော် စုလင် လျက်မရစေရန် ခေါင်းကို နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

"ဝုတ်!” ခွေးကလေး စိတ်မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားပုံရသည်။

စုလင် ခွေးကလေး၏ဖောင်းနေသော ဗိုက်အား ပုတ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ချပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ခေါင်းလေးအား တို့လိုက်သည်။

"မင်း ခိုးပြီး စားထားတယ် မဟုတ်လား၊ ဟမ် ?"

“ဝုတ်!” 

ခွေးကလေးသည် နားမလည်ဟန်ဖြင့် ရှေ့ခြေထောက်များအား မြှောက်ကာ ပွေ့ဖက်ရန်တောင်းဆိုသည်။

"ဝအောင် စားပြီးရင် လေ့ကျင့်ခန်း ပိုလုပ်ဦး၊ မဟုတ်ရင် ဝက်ဝံလို ခွေးဝကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

စုလင် သူ့မေးစေ့အား ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် မတ်တပ်ရပ်ပြီး အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

နို့စို့ခွေးကလေးမှာ တခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် သူ့ခြေတိုလေးများဖြင့် ဗိုက်တလုံးလုံး ယမ်းခါလျက် သခင်ဖြစ်သူ ခြေရင်းမှနေ၍ နောက်က တရွေ့ရွေ့လိုက်သွားလေသည်။

စုလင် ထမင်းစားခန်းထဲဝင်သွားပြီး ထောင့်တစ်နေရာအား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင်၊ ထိုနေရာရှိ ခွေးစာခွက်မှာ ဘာမှမကျန်တော့ဘဲ သန့်ရှင်းနေသည်။ မနက်ပိုင်း အိမ်မှမထွက်ခွာမီ ကင်းအား တစ်ကြိမ်ခွေးစာကျွေးခဲ့ပြီး၊ နေ့လယ်စာ နောက်ကျမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ထွက်ခွာမသွားမီ ခွေးစာပိုထည့်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ကင်း၊ ထိုခွေးကလေးမှာ သူ့ကိုယ်သူ လုံးဝမထိန်းချုပ်ဘဲ အချိန်မှန် စားသောက်ခဲ့သည်ကိုတွေ့ရသည်။

စုလင် ဗိုက်ဆာနေသော ဝမ်းဗိုက်အား ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် နေ့လယ်စာပြင်ဆင်ရန် စတင်တော့သည်။

ရေခဲသေတ္တာထဲရှိ အသား၊ ငါးနှင့် ပုစွန်များမှာ ကုန်ခါနီး ဖြစ်နေပြီး၊ အန်တီလျို သုံးရက်ခန့်က ပေးထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များမှာလည်း အထားကြာ၍ နွမ်းလျနေပြီ။ သူ ဝက်သားနှပ်တစ်ပွဲနှင့် ဟင်းရွက်ကြော်တစ်ပွဲ မွှေကြော်ကာ ထမင်းဖြူဖြင့် ရှိတာလေးနှင့် ဖြေရှင်းစားသောက်လိုက်သည်။

နို့စို့ခွေးကလေး အနံ့အား ရသောအခါ ထတိုင်ကာ၊ ခေါင်းစောင်းလျက် စုလင်အား အသားတစ်ဖဲ့ပေးလာလေမလားဟု မျှော်လင့်နေသည်။

စုလင် ဝက်သားနှပ်တစ်ဖဲ့ ကောက်ယူလိုက်ပြီး ခွေးကလေး ၏ရှေ့တွင် စနောက်သည့် သဘောဖြင့် မိမိပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ဟင်း~ မင်း စားဖို့ အရမ်းငယ်နေသေးတယ်”

"ဝုတ်!” 

ခွေးပေါက်လေးမှာ နစ်နာသောအသံဖြင့် ဟောင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လှဲချလိုက်သည်။

စုလင် ခြေချောင်းဖြင့် ခွေးပေါက်လေး၏တင်ပါးလေးအား ဖွဖွလေး တို့ထိလိုက်သည်။ ခွေးပေါက်လေး ညည်းသံလေး ပြုလိုက်သော်လည်း အာရုံပြောင်းသွားပြီး သခင်ဖြစ်သူ၏ ခြေချောင်းနှင့် စူးစမ်းစွာ ကစားတော့သည်။

စားပြီးနောက် စုလင် အိမ်နောက်ဖေးရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ခင်းအား ရေလောင်းရန်ထွက်ခွာသွားသည်။

လွန်ခဲ့သည့်တစ်ပတ်က သူ ကြောင်အိမ်ထဲတွင် မျိုးစေ့ထုပ်တစ်ထုပ်အား ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ထိုမျိုးစေ့သည် မည်သည့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဖြစ်သည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိုက်ပျိုးနည်းစာအုပ်တွင် ဖော်ပြထားသည့် အဆင့်များအတိုင်း စိုက်ပျိုးခဲ့သည်။ သူ ၎င်းတို့အား နေ့တိုင်း ရေလောင်းခဲ့သော်လည်း ခြောက်ရက်ကြာသည်အထိ အပင်ပေါက်လာခြင်း မရှိသေးပေ။

(T/N-ကြောင်အိမ်ဆိုတာ နောက်ဖေးမှာထားတဲ့ ပစ္စည်းထည့်တဲ့ဗီရိုပါ)

စုလင် တစ်ဝက်တပျက် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မြေကြီးထဲမှနေ၍ ချောင်းကြည့်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် ရုတ်တရက် အပင်ပေါက်ကလေး တစ်ပင် သူ့မျက်စိထဲသို့ဝင်လာသည်။ သူ အလွန်ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားရပြီး ထိုအပင်ပေါက်လေးအား ဂရုတစိုက်ကိုင်တွယ်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ အပင်ပေါက်လာခဲ့ပြီ!

---

စာရေးသူ၏ အမှာစကား

ငါတို့ရဲ့ဘေဘီလင်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေ စိုက်ပျိုးတာ နောက်ဆုံးတော့ စတင်ပါပြီ! ဟားဟားဟား~