MM Story Teller

Ch 2

Viewers 2k

🍃 Chapter 2

ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း(Part 2)

"ဒီနေ့က ကုမ္ပဏီက မင်းကိုပေးလိုက်တဲ့ အားလပ်ရက်အစပဲ ရှိသေးတယ်လေ...ဘာလို့အစောကြီး နိုးနေသေးတာလဲ..."

ကျိရန်က တဘက်ကိုယူကာ မျက်နှာကို သုတ်ပြီးမှ လက်ကိုခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် နွားနို့ကိုသောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စောစောအိပ်ရာထတာက အလေ့အကျင့်ကောင်း တစ်ခုပဲလေ ဟုတ်တယ်မလား...စကားမစပ် ဒီနေ့အတွက် အစီစဥ်က ဘာလဲ..."

ယွီချန်းဟယ်က သူ့နှုတ်ခမ်းထက်တွင် တင်ကျန်နေသည့် နွားနို့စက်အနည်းငယ်ကိုမြင်ပြီး ခပ်ဟဟရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ဆန့်ကာ ကူသုတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"အနီးနားကကမ်းခြေမှာ အပန်းဖြေစရာရှိတယ်...မြင်ကွင်းကလည်း ကောင်းပြီး တိတ်လည်းတိတ်ဆိတ်တယ်...မင်းကြိုက်တဲ့ အမိုးဖွင့်ရေကူးကန်လည်းရှိတယ်...အနားယူဖို့သွားချင်လား..."

ကျိရန်က ယွီချန်းဟယ်၏ယခုလေးတင် သူ့အား နွားနို့ကူသုတ်ပေးလိုက်သည့် အပြုအမူကို လုံးဝစိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ဘဲ နွားနို့ကို ကုန်အောင် သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် တစ်ဖက်လူ၏ပခုံးကို အလျင်အမြန် တစ်ချက်ပုတ်လိုက်သည်။

"အကြံကောင်းပဲ...ကျွန်တော် ရေကူးရတာ ကြိုက်တယ်..."

မနက်စာစားပြီးနောက် နှစ်ယောက်သား အတူတကွထွက်သွားကြသည်။ ယွီချန်းဟယ်က ကားမောင်းပြီး ကျိရန်က ခရီးသည်ထိုင်ခုံ၌ထိုင်ကာ သီချင်းတစ်ပုဒ်ကို အေးအေးလူလူ နားထောင်လျက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

သီချင်းနားထောင်လျက်ဖြင့်ပင် ကျိရန်က မနေနိုင်ဘဲမေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့နောက်ထပ်ရိုက်ကူးရေးက ဘယ်တော့စမှာလဲ..."

ယွီချန်းဟယ်က သူ့ကိုလှည့်ကြည့်ပြီး မျက်ဝန်းများက ကူကယ်ရာမဲ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"အခုမှ မင်းရဲ့အားလပ်ရက် အစပဲရှိသေးတာကို အဲ့လောက်တောင် အနားမနေတော့ဘူးပေါ့လေ..."

ကျိရန်က ဂရုမစိုက်စွာပင် သူ့ဆံပင်များနှင့် ဆော့နေခဲ့သည်။

"အားလပ်ရက်ကပျင်းစရာကြီး...ရုပ်ရှင်ရိုက်ရတာကမှ ပိုကောင်းသေးတယ်...နောက်တစ်ခေါက်ကျ ကျွန်တော့်အတွက် အဲ့လောက် အားလပ်ရက် အရှည်ကြီးမပေးဖို့ ကုမ္ပဏီကို ခင်ဗျားပြောလိုက်လို့ရတယ်..."

"...ကုမ္ပဏီကို အားလပ်ရက် နည်းနည်းပဲပေးဖို့ ပြောတဲ့ ကြယ်ပွင့်က မင်းတစ်ယောက်ပဲ ရှိလောက်တယ်...ဒါနဲ့ မင်းရဲ့နောက်ရုပ်ရှင်က စိတ်ကူးယဥ်ကားပဲ...မင်းက အင်ပါယာမင်းသားလေးနေရာက သရုပ်ဆောင်ရမှာ...စိတ်ကူးယဥ်ဇာတ်လမ်းရိုက်တာက မင်းအတွက် ဒါက ပထမဆုံးဖြစ်ပြီးတော့ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပဲ...မင်းရဲ့အားတွေကို အရင်ဆုံး ပြန်စုဆောင်းပြီးတော့ မတ်လကို စောင့်နေလိုက်တော့..."

ရိုက်ကူးရေးအကြောင်းပြောချိန်တွင် ကျိရန်က ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

"ကောင်းတယ်...ကျွန်တော် စိတ်ကူးယဥ်ဇာတ်လမ်းအမျိုးအစားမျိုးကို ကြိုက်တယ်...ပြန်သွားပြီးဇာတ်ညွှန်းကို အထပ်ထပ်အခါခါ ဖတ်ကြည့်ရမယ်..."

ကားက ထောင့်ကိုကွေ့လိုက်ချိန်မှာပင် ဘရိတ်ပေါက်သွားပုံရသည့် ထရပ်ကားတစ်စီးက သူတို့ကားထံအရှိန်ဖြင့် ဝင်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရသည်။

"--ဂရုစိုက်"

ယွီချန်းဟယ်က ကားစတီယာရင်ဘီးကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး ဘရိတ်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ သူတို့ကားက ထရပ်ကားနှင့် တိုက်မိတော့မည်ကို သူမြင်ချိန်တွင် ကျိရန်ကို ကာကွယ်ရန် သူ့လက်မောင်းများထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီး ကာထားလိုက်သည်။

သူတို့၏နားထဲတွင် ကျယ်လောင်သည့် 'ဘန်း'ဟူသောအသံကို ကြားလိုက်ရပြီး နာကျင်မှုကြောင့် အသိစိတ်လွတ်သွားခဲ့သည်။ ပြန့်ကျဲထွက်သွားသည့် ကားမှန်စများက သူတို့အသားထဲသို့ ထိုးဖောက်သွားပြီး အမြင်အာရုံအား နီရဲနေသည့် သွေးများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

အသိစိတ် လုံးဝလွင့်ထွက်မသွားမီ ကျိရန်မှတ်မိလိုက်သည့် အတွေးတစ်ခုမှာ:

ဘဝက ရုပ်ရှင်ထဲကထက်ပိုပြီး ဒရာမာတွေ ကံဆိုးမိုးမှောင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ...ငါတို့ဘာသာငါတို့ အပန်းဖြေခရီးထွက်ဖို့ ကားလေးမောင်းနေရုံပဲကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကားမတော်တဆမှုထဲ ရုတ်တရက်ကြီး ပါသွားရတာတုန်း...

--------------------

ထူးဆန်းသည့် အသံအချို့ကြောင့် ကျိရန် နိုးလာခဲ့သည်။ အသံတဖြေးဖြေး ကြည်လင်ရှင်းလင်းလာချိန်တွင် ယင်းက အမှန်တကယ်တွင် စက်တစ်ခုထံမှ ခံစားချက်မရှိသည့် အမျိုးသမီးအသံ ဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ အသံက ပြောလိုက်သည်။

"ဘုရင်မ...အရှင်ဧကရာဇ်က စစ်တပ်အစည်းအဝေးကျင်းပနေတုန်းဆိုပေမဲ့ ဘုရင်မရဲ့ကိုယ်ဝန်စောမွေးတဲ့အကြောင်းကို ကြားပြီးတော့ အခုအင်ပါယာနန်းတော်ကို ပြန်လာနေပါပြီ..."

ထို့နောက်တွင် နူးညံ့ညင်သာသည့် အမျိုးသမီးအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အင်း..."

-အရှင်ဧကရာဇ်...ဘုရင်မ တဲ့လား...တစ်ယောက်ယောက် TV ကြည့်နေတာလား...

ကျိရန် မရေမရာ ခံစားလိုက်ရသော်ငြား သူနှင့်သူ့အေးဂျင့်တို့ အားလပ်ရက် ကားမောင်းနေစဥ်တွင် မတော်တဆ ကားအက်စီးဒင့်ဖြစ်ခဲ့သည်ကို သတိရသွားသည်။ ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဥ်အရ တွေးကြည့်ပါလျှင် ထိုအချိန်က သူတို့၏ဒဏ်ရာများက မသက်သာလှပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုချိန် သူဆေးရုံ၌ ရှိနေသင့်ပေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ဒီနေရာမှာ ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ စကားကြီးကြားနေရတာလဲ... ဆေးရုံခန်းထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကများ TV ကြည့်နေတာလား...

ထိုစကားများ ပြောနေသည့် တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့၏အသံကို တိုးလိုက်လိမ့်မည်လားဟု မျှော်လင့်လျက် ကျိရန်မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မမျှော်လင့်စွာပင် သူ့မျက်လုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏မျက်နှာက သူ့မြင်ကွင်းထဲ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

အမျိုးသမီးက အလွန်လှပပြီး အသားအရေက ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဝင်းကာ မျက်နှာက အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့လှပေ၏။ တောက်ပပြီး ကြည်လင်သည့် မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် နက်မှောင်နေသည့် ဆံပင်ခွေခွေလေးများကလည်း လည်ပင်းတစ်ဝိုက် ဝေ့ဝိုက်ကာ ကျဆင်းနေသည်။ သူမ၏ဆံပင်များက အနည်းငယ်ရှုပ်ပွနေပြီး မျက်နှာက ဖျော့တော့နေပုံပေါ်သော်ငြား သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကမူ နူးညံ့ညင်သာသည့် အရောင်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေဆဲဖြစ်ကာ ပထမတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သူမအား လူများကြိုက်နှစ်သက်စေရန် ခံစားရစေသည်။

ကျိရန်ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ အမျိုးသမီးက သူနှင့်အလွန်နီးကပ်လာပြီး သူကမူ ကလေးတစ်ယောက် အရွယ်အစားသို့ ကျုံ့ဝင်သွားပုံပေါ်ကာ သူမ၏လက်မောင်းများထဲသို့ သယ်ဆောင်ခံလိုက်ရလေသည်။

အမျိုးသမီးက သူ့ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး သူမျက်လုံးပွင့်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ရှီဝိန့် လိမ်လိမ်မာမာနေနော်...ဖေဖေက ခဏနေ မင်းကိုတွေ့ဖို့ လာတော့မှာ..."

ကျိရန် : "..."

အဲ့ဒါကTV ရှိုးမဟုတ်ဘူးကွ...အိပ်မက်ဆိုးကြီး...

ကျိရန်က လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး အမူးပြေသွားစေရန် သူ့ကိုယ်သူ ကိုက်ချင်သော်ငြား ဝမ်းနည်းစရာကောင်းစွာပင် ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်နေသဖြင့် သူ့၌သွားမရှိသေးချေ။ ထို့ကြောင့် သူ့လက်ကို ပါးစပ်ထဲထည့်လိုက်လျှင်ပင် မကိုက်နိုင်‌ပေ။

အမျိုးသမီးက သူမလက်မောင်းထဲရှိ ကလေးလေးက သူ့လက်သေးသေးလေးအား ပါးစပ်ထဲထည့်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို တွေ့သောအခါ ပြုံးလိုက်သည်။ သူမက ညင်သာစွာပင် ကလေးလေး၏လက်အား ပြန်ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ ဗိုက်ဆာနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်...မြန်မြန် ငါ့ကိုစားစရာနည်းနည်းပေး...သူ့ကိုပေးရအောင်လို့..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘုရင်မ..."

အမျိုးသမီးစက်ရုပ်သံက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ထို့နောက်

ချက်ချင်းဆိုသလို လက်တွန်းလှည်းလေးက အလိုအလျောက် အိပ်ရာဘေးကို လှိမ့်လာခဲ့လေသည်။ အမျိုးသမီးက အကောင်းဆုံးအရည်အသွေးရှိသည့်ကလေးအာဟာရ နို့ရည်ဘူးတစ်ဘူးကို လက်တွန်းလှည်းထဲမှ ကောက်ယူလိုက်ပြီး တူညီသော ဘူးပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် စက်တစ်ခုထဲကို လောင်းထည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ဘူးထိပ်လေးအား ကျိရန်၏ပါးစပ်သွင်းသို့ ထည့်ကာ နူးညံ့စွာ ချော့မြူလိုက်သည်။

"‌သောက်နော်..."

ကျိရန် : "..."

အိပ်မက်ဆိုးကြီးက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ...

ကျိရန်က သူ့ကိုလှုပ်နှိုးပေးပါရန် သူ့အေးဂျင့်အား အမှန်တကယ် အော်ခေါ်ပစ်လိုက်ချင်သည်။ သို့သော် သူ့မှတ်ဥာဏ်ထဲတွင် အက်စီးဒင့်ဖြစ်ပြီးနောက် သူ့အေးဂျင့်၏သွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ပုံရိပ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေဆဲပင်။ သူ့ဒဏ်ရာများက ကျိရန်ထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်၍ ယခုအချိန်တွင် ကိုမာဝင်နေနိုင်ပေ၏။

ဖြစ်နိုင်တာက ငါ့ဒဏ်ရာတွေက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းလို့များ ဦးနှောက်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားတာများလား...အဲ့‌ဒါကြောင့် ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့အိပ်မက်မက်နေတာနေမှာ...

ကျိရန်က ဤအိပ်မက်မှနိုးထရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြိုးကြိုးစားစား တွန်းအားပေးလိုက်သော်ငြား မည်သည်မှ မပြောင်းမလဲ ရှိနေဆဲပင်။ ယင်းအစား အမျိုးသားတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အခန်းတွင်းဝင်လာချိန်တွင် အိပ်မက်က ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့လေသည်။

အမျိုးသမီးက ထိုလူကိုမြင်ပြီး ချက်ချင်း ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"အရှင်ဧကရာဇ်..."

အမျိုးသားက ခုတင်နံဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာလိုက်ပြီး သူမကို ညင်သာစွာ ဖေးမလိုက်သည်။

" အန်နာ...မင်းပင်ပန်းသွားခဲ့ပြီ...ဘယ်လိုဖြစ်ပြီးရုတ်တရက်ကြီး စောမွေးရတာလဲ...မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား..."

"ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်..."

ဘုရင်မအန်နာက ပြုံးကာဖြေလိုက်သည်။

"ဆရာဝန်တွေက အချိန်မှီရောက်လာပြီးတော့ ခွဲစိတ်တာကလည်း အဆင်ပြေသွားခဲ့တယ်လေ...ကလေးလေးကလည်း ကျန်းမာတယ်..."

"တော်သေးတာပေါ့...လာ...ကိုယ့်ကို ကလေးပြပါဦး..."

ဧကရာဇ်က စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သေးသေးလေးဖြစ်သွားသည့် ကျိရန်က ဧကရာဇ်၏လက်မောင်းတွင်းသို့ လွှဲပေးခံလိုက်ရသည်။ ကျိရန်က သူ့မျက်ဝန်း ကြီးကြီးဝိုင်းဝိုင်းလေးများဖြင့် အမျိုးသားကို ဂရုတစိုက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဤအမျိုးသားက အလွန်ငယ်ရွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထင်ရှားပြတ်သားသည့် မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ခံ့ညားချောမောကာ ဩဇာတိက္ကမကြီးမားသော်ငြား ကြင်နာသည့် အရောင်အဝါများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အမျိုးသားက သူ့လက်မောင်းထဲရှိ ကလေးငယ်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် မျက်ဝန်းများက အလွန်အမင်း နူးညံ့ညင်သာသွားခဲ့ပြီး ကလေးလေး၏ပါးပြင်လေးအား ညင်သာစွာ ညှစ်လိုက်သည်။

ကျိရန် ယခုမှ အမှန်တကယ်ပင် ငိုချင်စိတ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏အထိအတွေ့များက စစ်မှန်ပြီး အိပ်မက်တစ်ခုနှင့် လုံးဝတူမနေ၍ပင်။ ဤလူနှစ်ယောက်၏လက်မောင်းများ၊ အသက်ရှူသံများကို သူ အမှန်တကယ်ပင် အာရုံခံနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် ဧကရာဇ်က သူ့ပါးကိုဖျစ်ညှစ်လိုက်ချိန်တွင် အမျိုးသား၏ အင်အားပြည့်ဝနေသည့်လက်ချောင်းများကို သူ့မျက်နှာက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်ပေ၏။

ဧကရာဇ်က သူ့သားတော်ကို တခဏမျှကြာအောင် ပွေ့ဖက်ပြီးနောက် ဘုရင်မ၏လက်ထဲ ပြန်ပို့လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ရက်ဂျ့်...မျိုးရိုးဗီဇခွဲခြားစစ်ဆေးတဲ့ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်ရောက်ပြီလား..."

ယူနီဖောင်းဝတ်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ယောက်က လေးစားစွာဖြင့် ရှေ့သို့တက်လာပြီး လေးလေးနက်နက်ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်ဧကရာဇ်ကိုဖြေရရင်...ဘုရင်မ ကလေးစောမွေးတဲ့သတင်းကို ပြောတဲ့အချိန်မှာ ပရော်ဖက်ဆာဘရောင်းက ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့အသစ်မွေးလာတဲ့ ကလေးလေးရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကိုခွဲခြားဖို့ သူ့လူတွေကို ဗိုလ်ချုပ်အိမ်ခေါ်သွားနေတဲ့အချိန်ပါ...အခုသူတို့ နန်းတော်ကိုလာတဲ့လမ်းမှာပါ တစ်မိနစ်အတွင်း ရောက်မယ်လို့ ခန့်မှန်းထားပါတယ်..."

ဧကရာဇ်ထရန့်က အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ဘိုင်ရွန်ရဲ့ကလေးကလည်း ဒီနေ့မွေးတာလား..."

"ဟုတ်ကဲ့..."

ရက်ဂျ့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မွေးတဲ့အချိန်က အကြီးဆုံးမင်းသားမမွေးခင် 5 မိနစ်အလို ညနေခင်း 3 နာရီပါ..."

"ရလဒ်က ဘာတဲ့လဲ..."

"အယ်လ်ဖာယောကျ်ားလေးပါ..."

ရက်ဂျ့်ပြောပြီးပြီးချင်းမှာပင် သူ့လက်ခေါင်းပေါ်ရှိ လက်စွပ်က ရုတ်တရက်လင်းသွားပြီး ချက်ချင်းတင်ပြလိုက်သည်။

"အရှင်ဧကရာဇ်...ပရော်ဖက်တာဘရောင်းနဲ့ သူ့လူတွေ နန်းတော်အပေါက်ဝကို ရောက်နေပါပြီ...အခုတော်ဝင်အစောင့်တွေက တားထားပါတယ်..."

ထရန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်..."

***

တစ်ခဏကြာပြီးနောက် သန့်ရှင်းသည့်အဖြူရောင်ကုတ်အင်္ကျီများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူသုံးယောက်ဝင်လာပြီး သူတို့အား မျက်မှန်တပ်ထားသော ဆံပင်မီးခိုးရောင်သန်းနေသည့် လူကြီးတစ်ယောက်က ဦးဆောင်လာခဲ့သည်။ ထိုလူက 'ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်'ဟု သူတို့ခေါ်နေသော လူဖြစ်ပုံပေါ်လေ၏။

သူတို့က ရှေ့ကို လေးလေးစားစား လျှောက်လာပြီး အလေးပြုလိုက်သည်။

"အရှင်ဧကရာဇ်..."

ဧကရာဇ်ထရန့်က လက်ယမ်းကာ ထောင်လွှားမှုမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးဆုံးမင်းသားကို မျိုးရိုးဗီဇခွဲခြား

စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်..."

လူသုံးယောက်က မွေးကင်းစကလေးလေး ပတ်ပတ်လည် လျင်မြန်စွာ နေရာယူလိုက်ကြပြီး လူအိုကြီးက အပ်တစ်ချောင်းကိုထုတ်ကာ ကလေး၏လက်မောင်းကိုမ၍ အပ်အားစိုက်ချလိုက်သည်။

ကျိရန် : "..."

သူ့လက်မောင်းမှလာသည့် စပ်ဖျင်းဖျင်းနာကျင်မှုက အမှန်တကယ်ကိုပင် လူတစ်ယောက်၏အသားအား အပ်ဖြင့် ထိုးဖောက်လိုက်သည့် နာကျင်မှုပင်။ စစ်မှန်သည့် နာကျင်မှုက သူ့အား ယခုကဲ့သို့ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြနေသလိုပင်။

အဲ့ဒါက အိပ်မက်မဟုတ်ဘူး...အိပ်မက်ထက်ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ လက်တွေ့ပဲ...

ယုတ္တိရှိရှိပြောရပါက မြင်ကွင်းများနှင့်စကားများက အိပ်မက်ထဲတွင် ထိုမျှ ကြည်လင်ပြတ်သားမနေသင့်ဘဲ အိပ်မက်များကလည်း မကြာခဏဆိုသလို လုံးထွေးနေတတ်ကြပေ၏။ သို့သော် ယခုမူ သူ့ပတ်ပတ်လည်ရှိ လူများ၏အကြည့်နှင့် အသံများက အလွန်ရှင်းလင်းနေပြီး သူတို့၏စကားများကလည်း စိတ်ရင်းနှင့်ပြောနေသည့်အလား ပြီးပြည့်စုံနေလေသည်။

အဲ့ကားအက်စီးဒင့်မှာ ငါသေသွားခဲ့တာလား...

ပြီးတော့ အရင်ဘဝက မှတ်ဥာဏ်တွေနဲ့ ထပ်မွေးဖွားလာတာလား...

ယင်းသို့ဖြစ်မယ်ဆိုလျှင် သူ၏လက်ရှိအခြေအနေကို ဖြေရှင်းပြနိုင်သွားပေမည်။ သို့သော် သူနားမလည်နိုင်သည့်အရာမှာ - သူ့ပတ်ပတ်လည်ရှိ လူများ၏စကားများကို သူနားလည်နိုင်သော်ငြား ထိုစကားလုံးများ၏အဓိပ္ပါယ်ကိုမူ လုံးဝနားမလည်နိုင်ချေ။ ဤသည်က ထူးဆန်းသည့်ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုဖြစ်ပုံပေါ်လေသည်။ အနည်းဆုံး သူ့အသိဥာဏ်ထဲတွင် ကလေးမွေးဖွားပြီးသည်နှင့် မျိုးရိုးဗီဇခွဲခြားစစ်ဆေးရသည့် မည်သည့်မင်းဆက်၊ တော်ဝင်မိသားစုမျိုးကိုမှ သူ မကြားဖူးချေ။

ထို့ပြင် "အယ်လ်ဖာ"ဟူသည့် ထိုရလဒ်က မည်သည့်အဓိပ္ပါယ်ဖြစ်သလဲကို သူ မသိချေ။

လူအိုကြီးက ထုတ်ယူလိုက်သည့်သွေးကို နှစ်ပိုင်းခွဲပြီး တစ်ဝက်ကို သိမ်းဆည်းကာ ကျန်တစ်ဝက်ကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးရန်အတွက် ကိရိယာတစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထိုကိရိယာပေါ်ရှိ ကြီးမားသည့် စခရင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသည့် နံပါတ်များနှင့် ရုပ်ပုံများကို ပြသနေပြီး ဇီဝ‌ဗေဒအတန်းတွင် တစ်ကြိမ်သင်ယူခဲ့ဖူးသည့် DNA ကြိုးတန်းတစ်ခုနှင့် အလွန်တူပေသည်။ ထိုနံပါတ်များနှင့် ရုပ်ပုံများက မည်သည်ကိုဆိုလိုသလဲ ကျိရန်မသိသော်ငြား စစ်ဆေးခြင်းရလဒ်တွင် ရေးထားသည့်စာများကိုမူ သူမှတ်မိနိုင်နေဆဲပင်။

အိုမီဂါလား...သောက်ကျိုးနည်း အဲ့ဒါဘာကြီးလဲ...

"အရှင်ကရာဇ်...ရလဒ်က အကြီးဆုံးမင်းသားလေးက အိုမီဂါလို့ ပြနေပါတယ်..."

ပရော်ဖက်ဆာအိုကြီးက တောက်ပနေသည့် မျက်လုံးများဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းသားလေးရဲ့စိတ်စွမ်းအားကလည်း 120 ကိုရောက်နေပါပြီ...မွေးကင်းစကလေးလေးအတွက် ဒီလောက်မြင့်တဲ့စိတ်စွမ်းအားကို တွေ့ရတာအရမ်းအရမ်းကို ရှားပါတယ်..."

လူအိုကြီးက တကယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပဲ...ဒီတော့ ဆန်းစစ်ချက်က ကောင်းလောက်မဲ့ပုံပဲမလား...

သို့သော်ငြား ဧကရာဇ်က စိတ်ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်လေးမျှပင် မပြသဘဲ တည်ငြိမ်စွာသာ ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ပြီ...မင်းသားလေးရဲ့အချက်အလက်တွေကို စာရင်းသွင်းဖို့ အိုမီဂါကာကွယ်ရေး အဖွဲ့အစည်းက လူတွေကိုခေါ်လိုက်..."

များမကြာမီမှာပင် "အိုမီဂါကာကွယ်ရေးအဖွဲ့အစည်း"ဟုခေါ်သည့် အဖွဲ့အစည်းမှ အဖြူရောင်ယူနီဖောင်းအင်္ကျီများကို ဝတ်ထားသည့် နောက်ထပ်လူသုံးယောက် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြလေသည်။ သူတို့က သူ၏မျိုးရိုးဗီဇ ခွဲခြားစစ်ဆေးထားသည့် အသေးစိတ်ရလဒ်များကို ဒေတာဘေ့စ်ထဲသို့ ထည့်ရုံသာမက အကြီးဆုံးမင်းသား၏လက်ဗွေရာများကိုပါ ယူဆောင်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်ကို အတိအကျ စစ်ဆေးအတည်ပြုထားသည့် ရလဒ်များနှင့် အခြားအချက်အလက်များကိုပါ မှတ်တမ်းယူထားလိုက်ကြလေ၏။

ထို့နောက် ဧကရာဇ်က ရွှေဖြူရောင်ကတ်တစ်ကတ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ့သားတော်၏လက်ကိုဆွဲ၍ ကတ်ပေါ်သို့ ဖိလိုက်လေသည်။ ယင်းက မည်သည့်အတွက်မှန်း ကျိရန်မသိသော်ငြား သူ့လက်ကို ကတ်ပေါ်သို့ ဖိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကတ်က နူးညံ့သည့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လာပြီး ယင်းအလင်းတန်းပေါ်တွင် သေးငယ်သည့် စာတန်းတစ်တန်းပါဝင်ကာ အလွန်ကို အထက်တန်းဆန်ပုံပေါ်ပေ၏။

ဧကရာဇ်က ကတ်နှင့်ကလေးအား ဘုရင်မထံပြန်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှီဝိန့်ရဲ့သက်သေခံကတ်ပြားကို မင်းသိမ်းထားလိုက်ပါ...သူအရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါကျမှ သူ့ကိုလက်လွှဲပေးလိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်ဧကရာဇ်..."

ဘုရင်မက သူမ၏သားကိုပြန်ခေါ်၍ ကတ်ပြားကိုဂရုတစိုက် သိမ်းလိုက်သည်။

🍃🍃🍃

Prev Next