Ch 8

Ch-8

အဖွားစွင်းမှာလူများရောက်လာသည်ကိုမြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလိုထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဟန်ဆောင်လိုက်တော့သည်။

"ထောင်ဟွား......ငါ့မြေးလေး မင်းဦးလေးကို တစ်ချက်လောက်ကြည့်ပေးပါဦး၊မင်းရဲ့စည်းကမ်းတွေကို ငါသိပါတယ်၊၁၀တေးပေးမှာမလို့ အရင်ဆုံးမင်းဦးလေးကို ကယ်ပေးပါဦး၊ဒီမှာအသိသက်သေတွေလဲ အများကြီးရှိနေတာကို ငါကတိမဖျက်ပါဘူး"

အဖွားစွင်းအသံမှာ ဆို့နင့်တုန်ရီနေပြီး သူမသရုပ်ဆောင်မှုမှာ ဝမ့်ရှီထက်အဆပေါင်းများစွာ ပိုသဘာဝကျလှသည်။သို့သော်ကျိုးထောင်ဟွားမှာမူ အဖွားစွင်းတစ်ယောက် သူမအားငွေပေးရန်အစီအစဉ် လုံးဝမရှိမှန်းသိထားပြီးသားဖြစ်၏။ငွေမပေးချင်ရုံတင်မကဘဲ သူမအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတတ်ပညာကိုပါ လူကြားထဲအရှက်ခွဲဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေခြင်းဖြစ်ရမည်။

ကျိုးစန်းရှီးမှာမူ နတ်ဆိုးပူးကပ်ခံရဟန်ဆောင်ကာ မြေကြီးထက်လူးလိမ့်ရုန်းကန်ရင်းအဓိပ္ပာယ်မရှိသည့်စကားများကို တတွတ်တွတ်ရွတ်ဆိုနေသေးသည်။သို့သော်သေချာကြည့်မိလျှင် သူ့မျက်လုံးထဲရှိ ကောက်ကျစ်သောအရိပ်အယောင်များကို မြင်နိုင်လေ၏။ကျိုးထောင်ဟွားနှုတ်ခမ်းအစုံမှာ ကျီစယ်လိုဟန်အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွှတ်သွားပြီး သဘောတူဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဖွား.....စိတ်မပူပါနဲ့၊ဦးလေးက သမီးရဲ့ ဦးလေးအရင်းပဲဟာ သမီးသူ့ကိုပစ်မထားပါဘူး၊ဒါပေမယ့် ဦးလေးကတစ်ခါမဟုတ်ဘဲ နှစ်ခါဆက်တိုက်နတ်ဆိုးပူးတာဆိုတော့ ဦးလေးကျန်းမာရေးတင်မကဘူး သမီးတို့တွေအားလုံးရဲ့ ကျန်းမာရေးကိုပါ ထိခိုက်နိုင်တယ်၊အထူးသဖြင့် အခုအိမ်ရှေ့ခန်းထဲရောက်နေတဲ့ လူကြီးတွေနဲ့မောင်လေး၊ညီမလေးတွေရဲ့သက်တမ်းကိုပါ အများကြီးတိုသွားစေနိုင်တယ်"

ကျိုးထောင်ဟွားအကြည့်မှာ အိမ်ရှေ့ခန်းထဲရှိလူအုပ်ထံဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ထိုနေရာတွင်ရှိနေသောလူအများစုမှာ ဘိုးဘွားအရွယ်လူကြီးပိုင်းများသာဖြစ်၏။လူကြီးဆိုသည်မှာ သေခြင်းတရားကိုသာအကြောက်ဆုံးဖြစ်သလို နှစ်အနည်းငယ်မျှပိုနေချင်ကြသူများဖြစ်ကြ၍ အသက်တိုမည်ဆိုသောစကားအား ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အားလုံးမှာပျာပျာသလဲဖြစ်ကုန်ကြတော့သည်။

ထိုလူအုပ်ထဲတွင်ကျိုးကျားရွာ၌ ဒေါသကြီးပြီးအနိုင်ကျင့်တတ်ကာ ဝါစဉ်အလွန်ကြီးသဖြင့် မည်သူမျှမထိရဲသော*အဖွားကြီးဖုန်း*ပါနေသည်ကို သူမသိထားသည်။

သူမမြေးအားပွဲကြည့်ရန်ဆွဲခေါ်လာသော အဖွားချူးသည်လည်း ထိုစကားအားကြားကြားချင်းလှမ်းလက်စခြေထောက်ကို ဆတ်ကနဲပြန်ရုတ်လိုက်၏။

*ဘုရားရေ......ပွဲကြည့်မိကာမှ ငါ့အသက်‌လေးတိုတော့မလို့*

"ဘာ......ငါတို့သက်တမ်းကိုပါထိခိုက်စေနိုင်တယ်ပေါ့လေဟုတ်လား"

အေးအေးဆေးဆေးပွဲကြည့်နေကြသော ရွာသားများမှာ ရုတ်တရက်တင်းမာသွားကြသည်။

ကျိုးထောင်ဟွားစကားအားကြားသောအခါ အဖွားစွင်းတစ်ယောက်ပို၍ပင် ရယ်ချင်လာတော့၏။သူမသားထွေးလေးမှာ ဘာမှမဖြစ်ဘဲဟန်ဆောင်နေခြင်းသာဖြစ်၍ ဤကောင်မလေးပြောသမျှသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသောစကားများဟုသာ မှတ်ယူထားလိုက်သည်။

သို့သော်အဖွားကြီးဖုန်းမှာမူ ချက်ချင်းဆိုသလိုဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်လာပြီး မြေကြီးထက်ရှိကျိုးစန်းရှီထံ လက်ညှိုးငေါက်ငေါက်ထိုးကာကျိန်ဆဲပါတော့၏။

"နင့်လိုကောင်စုတ်ကများ အပုပ်နံ့ထွက်နေလို့နတ်ဆိုးတွေခဏခဏအပူးခံရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးနိမိတ်မကောင်းတာတွေ ဖြစ်နေတဲ့အပြင် အခုငါ့သက်တမ်းကိုပါ လာတိုအောင်လုပ်နေသေးတယ်ပေါ့လေ"

အဖွားကြီးဖုန်းပြောသမျှစကားတိုင်းမှာ ကျိုးစန်းရှီထံသို့ မြှားတစ်စင်းအလားပြေးဝင်သွားပြီး စကားပြောရင်းတံတွေးများပင်လွင့်စင်နေတော့သည်။ထို့နောက် ကျိုးထောင်ဟွားဘက်လှည့်ကာ ချိုသာသောအပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ထောင်ဟွားရေ......ငါတို့ဘာလုပ်ကြရင် ကောင်းမလဲ နည်းလမ်းတစ်ခုလောက် စဉ်းစားပေးပါဦး၊ငါ့သက်တမ်းကို ဒီလို နိမိတ်မကောင်းတာတွေကြောင့်တော့ အတိုမခံနိုင်ဘူးကွယ်"

အဖွားကြီးဖုန်းမှာ ကျန်းမာရေးကောင်းနေသေးသော်လည်း အသက်မှာ၆၆နှစ်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။သက်တမ်းတိုသွားပါက ယနေ့ပင်သေသွားနိုင်သည်ဟု သူမထင်နေမိ၏။သူမမှာ အသက်ရှည်ရှည်ပင်မနေရသေးပေ။

ဤသို့တွေးလိုက်သည်နှင့် အဖွားကြီးဖုန်းမျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအမျက်မီးများတောက်လောင်လာပြန်တော့သည်။အခြားရွာသားများမှာလည်း အဖွားကြီးဖုန်းနည်းတူ ကျိုးထောင်ဟွားအား နည်းလမ်းရှာပေးရန် ဝိုင်းဝန်းတိုက်တွန်းကြတော့၏။

ကျိုးထောင်ဟွားမှာ အလေးအနက်စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ရာ အားလုံးလည်းတိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် သူမထံစိုက်ကြည့်နေကြသည်။လူအများ၏မျှော်လင့်တကြီးအကြည့်များအောက်တွင် ကျိုးထောင်ဟွားမှာ နောက်ဆုံး၌လက်ခုပ်တစ်ချက်တီး၍ ရေရွတ်လာ၏။

"သိပြီ!ဒီနတ်ဆိုးကတစ်ကယ်အစွမ်းထက်ပေမယ့် နှင်ထုတ်လို့မရတာတော့မဟုတ်ပါဘူး၊ဒါပေမယ့် လူတိုင်းရဲ့သက်တမ်းကို မထိခိုက်စေဖို့အတွက် ဦးလေး၊အဖွားနဲ့ အဒေါ်တို့က*သိုးမစင်ရည်(မြေဩဇာလုပ်ဖို့ဖျော်ထားတဲ့ သိုးရဲ့မစင်)*ကိုသောက်ရလိမ့်မယ် မဟုတ်ရင်တော့ နတ်ဆိုးကိုနှင်ထုတ်နိုင်ရင်တောင် သမီးတို့အားလုံးအသက်တိုကုန်ကြလိမ့်မယ်"

ကျိုးထောင်ဟွားသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အဖွားစွင်း၊ကျိုးစန်းရှီနှင့်ဝမ့်ရှီတို့ထံ သနားစဖွယ်ဟန်ဖြင့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အဖွား၊ဦးလေးနဲ့အဒေါ်တို့တော့ ခံစားကြရတော့မှာပဲ....."

ကျိုးထောင်ဟွားစကားမဆုံးခင်မှာပင် အဖွားကြီးဖုန်းမှ ကြားဖြတ်ပြောလာ၏။

"ခံစားရတာကဘာအရေးမလို့လဲ၊ဒါက အားလုံးရဲ့အကျိုးအတွက်ပဲဟာ၊ယွဲ့ရင်း.....မြန်မြန်အိမ်ပြန်ပြီး သိုးမစင်ရည်သွားယူခဲ့စမ်း"

"ဟုတ်ကဲ့ အမေ"

ချန်ယွဲ့ရင်းအိမ်သို့ အပြေးအလွှားပြန်သွားတော့သည်။

"!!!"

မြေကြီးထက်လူးလိမ့်ရုန်းကန်ကာ နတ်ဆိုးပူးကပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော ကျိုးစန်းရှီမှာ*သိုးမစင်ရည်*သောက်ရမည်ဆိုသော စကားအားကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဆက်ပြီးဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပေ။

အလျင်စလိုဟန်ဖြင့်သူထရပ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းရှင်းပြလာတော့သည်။

"ကျွန်တော့်ဆီနတ်ဆိုးပူးနေတာမဟုတ်ပါဘူး၊ကျွန်တော်ဟန်ဆောင်နေတာပါ"

"ဒီနတ်ဆိုးက မနေ့ကထက်တောင်အစွမ်းပိုထက်နေပြီဆိုတာ သမီးသိသားပဲ၊အခုဆို သူကအသိဉာဏ်ပါရှိနေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်လိုကာကွယ်ရမလဲဆိုတာတောင်သိနေပြီ"

ကျိုးထောင်ဟွားလေးနက်သွားဟန်ဖြင့်မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်ရာ အဖွားကြီးဖုန်းတစ်ယောက် ပို၍ပင်စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်လာတော့သည်။

"ယွဲ့ရင်းကဘာလို့အခုထိရောက်မလာသေးတာလဲ"

"အမေ......လာပါပြီ"

ခြံဝင်းတံခါးမှနေချန်ယွဲ့ရင်းတစ်ယောက် သိုးမစင်ရည်များအပြည့်ပါသော မစင်ခပ်ယောင်းမကြီးအားကိုင်ကာ ပြေးဝင်လာသည်။

ပုလဲလုံးလေးများကဲ့သို့လုံးဝန်းပြီးအညိုရင့်ရောင်ရှိသော သိုးချေးလုံးလေးများသည် ရေထဲတွင်စိမ်လျက်သား ပါလာ‌တော့၏။

သူမနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ စူးရှရှသိုးမစင်နံ့ကြီးလွင့်ပျံ့လာရာ လူတိုင်းပင်လျှင်လမ်းကိုအမြန်ဖယ်ပေးလိုက်ကြရသည်။ကျိုးစန်းရှီထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရလေပြီ။ထိုမစင်ခပ်သည့်ယောင်းမဆိုသည်မှာ အိမ်သာထဲမှ အညစ်အကြေးများကိုခပ်ယူရာတွင် အသုံးပြုသည့်အရာပင်မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင်ယောင်းမထဲတွင် သိုးမစင်ရည်လိုရွံရှာဖွယ်ရာများပါနေသည်ကို မည်သူသောက်နိုင်ပါမည်နည်း။

သူ့နှုတ်ခမ်းများမှာတုန်ယင်လာပြီး လူတိုင်းထံလိုက်လံရှင်းပြနေတော့သည်။

"ကျွန်တော်တစ်ကယ်နတ်ဆိုးမပူးတာမလို့ အဲဒါကြီးကို မသောက်ချင်ဘူးလို့"

ကျိုးထောင်ဟွားသည် ကျိုးစန်းရှီကိုရှင်းပြခွင့်ပင်မပေးဘဲ လူအများအားဝိုင်းကူခိုင်းကာ ကျိုးစန်းရှီပါးစပ်ကိုအတင်းဖြဲပြီး သိုးမစင်ရည်များအတင်းတိုက်ခိုင်းလိုက်သည်။

ကျိုးစန်းရှီမှာလူငယ်လူရွယ်ဖြစ်သော်လည်း လူအများအားကိုတစ်ယောက်တည်းဖြင့်မည်သို့ယှဉ်နိုင်ပါမည်နည်း။

ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် အတင်းတိုက်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး သိုးမစင်ရည်၏စူးရှရှအနံ့နှင့်အရသာကြောင့် မခံမရပ်နိုင်အောင်ဖြစ်သွားရတော့သည်။

အခြေအနေမဟန်တော့သည်ကိုမြင်သည်နှင့် အဖွားစွင်းနှင့်ဝမ့်ရှီတို့သည်လည်းအမြန်ထွက်ပြေးရန်လုပ်လိုက်သော်ငြား မျက်စိလျင်သောအဖွားကြီးဖုန်းမှမြင်သွားကာ လူများအားဖမ်းခိုင်းလိုက်လေ၏။

"ယွဲ့ရင်း......မစင်ခပ်ယောင်းမကြီးကို ဒီဘက်ယူခဲ့စမ်း၊နင့်ယောင်းမကျောက်တိနဲ့တူချွေးမအားယွင်တို့ကိုပါတိုက်ပစ်လိုက်"

အဖွားကြီးဖုန်း အော်ပြောလိုက်သည်။ချန်ယွဲ့ရင်းလည်း ချက်ချင်းပင်သဘောတူလိုက်ကာ ယောင်းမကြီးကိုကိုင်ပြီး ထိုနှစ်ယောက်ထံလျှောက်လာတော့၏။အဖွားစွင်းမှာ သိုးမစင်ရည်သောက်ရတော့မည်ကို သိလိုက်ရသည်နှင့်မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများပြည့်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းများပင်တုန်ယင်လာကာ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူမမှာသိုးမစင်ရည်အငုံကြီးတစ်ငုံကို အတင်းမြိုချလိုက်ရလေတော့၏။

ဝမ့်ရှီလည်း ထို့အတူပင်ဖြစ်ရာသူမတို့နှစ်ယောက်လုံးမြေကြီးထက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍အန်ထုတ်ကုန်ကြသည်။

ကျိုးထောင်ဟွားမှာမူ ဘေးမှသာရပ်ကြည့်ရင်းလှောင်ပြုံး,ပြုံးလိုက်၏။သူမကိုလာလိမ်ချင်နေတာကိုး ခံပေါ့။

သုံး‌ယောက်လုံးသောက်ပြီးသည်ကိုမြင်ပါမှ အဖွားကြီးဖုန်းလည်းသက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

"ထောင်ဟွား......သူတို့ သုံးယောက်လုံးသိုးမစင်ရည်သောက်ပြီးသွားပြီ၊အခုစန်းရှီဆီက နတ်ဆိုးနှင်ထုတ်ပေးလိုက်ရင် ငါတို့အသက်တွေမတိုတော့ဘူးမလား"

အဖွားစွင်း ထိုစကားအားကြားသည်နှင့်ချက်ချင်းထရပ်ကာ ဆဲဆိုတော့သည်။

"ငါ့သားထွေးလေးဆီမှာ တစ်ကယ်ကိုနတ်ဆိုးမပူးဘူး၊အဲ့ကောင်မစုတ်လေးက လူလိမ်ပဲ......"

အဖွားစွင်းစကားမဆုံးခင်မှာပင် ကျိုးထောင်ဟွားပြုံးလိုက်ပြီးအဖွားကြီးဖုန်းထံပြောလိုက်သည်။

"ဒီနတ်ဆိုးက တစ်ကယ်အစွမ်းထက်တာပဲ၊အခုဆိုရင် သမီးရဲ့အဖွားကိုတောင်ထိန်းချုပ်ပြီး လူတွေကိုလိမ်ညာလှည့်ဖြားခိုင်းနေပြီ၊ကြည့်ရတာ အဖွားကိုသိုးမစင်ရည်နောက်တစ်ခါထပ်တိုက်ဖို့လိုနေပြီ ထင်တယ်"

"???"

အဖွားစွင်းမှာ အင်မတန်ထိတ်လန့်သွားရပြီး ချက်ချင်းဆိုသလိုနှုတ်ပိတ်သွားတော့သည်။အစော၌သောက်လိုက်ရသောသိုးမစင်ရည်အရသာမှာ သူမပါးစပ်နှင့်နှာခေါင်းထဲရှိနေဆဲပင်ဖြစ်၏။သူမမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုစကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ပြီး ကျိုးထောင်ဟွားအားထောက်ခံလာတော့သည်။

"ထောင်ဟွားပြောတာမှန်တယ်၊ငါ့သားထွေးလေးဆီမှာ နတ်ဆိုးပူးနေတာပါ၊သိုးမစင်ရည်က တစ်ကယ့်ကိုနတ်ဆေးပဲ၊အဲဒီနတ်ဆိုးရဲ့အငွေ့အသက်တွေတောင် ငါ့ကိုယ်ထဲကနေထွက်သွားပြီ၊ထောင်ဟွား......မြန်မြန်လေးမန္တန်ရွတ်ပြီး မင်းဦးလေးဆီကနတ်ဆိုးကိုနှိမ်နင်းပေးလိုက်ပါဦး"

ကျိုးစန်းရှီ အဖွားစွင်းထံမယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။သူ့မိခင်မှာ ဤမျှအထိလိမ်ညာတတ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။