MM Story Teller

Ch 7

Viewers 2k

🍃 Chapter 7

ငယ်ကျွမ်းဆွေ(Part 2)

ရှီဝိန့် သူ့ရှေ့ရှိစကားလုံးများကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ ဤစကားလုံးများကို သူသိပြီးသားဖြစ်သော်ငြား သူ့ဦလေးအား သံသယ မဝင်သွားစေချင်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ဧကရာဇ်၊ ဘုရင်မ၊ သူ့နာမည်နှင့် အခြား သူနေ့စဥ်ထိတွေ့နေကျဖြစ်သည့် အိပ်ရာ၊ ဆိုဖာ၊ ထိုင်ခုံကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသည့် စကားလုံးများကို တမင်တကာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူရွေးလိုက်ပြီးနောက် ဘာ့ဂျ်က သူ့ကိုကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဒါတွေပဲ မှတ်မိတာလား..."

ရှီဝိန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်..."

ဘာ့ဂျ်က သူ့ခေါင်းလေးကို ထိကာပြုံးလိုက်သည်။

"ခြောက်လအတွင်း မင်းအကုန်လုံးကို မှတ်မိရမယ်...မင်းမှတ်မိပြီဆိုတာနဲ့ ဦးလေးအသစ်တွေ ပိုသင်ပေးမယ်..."

ရှီဝိန့် ခေါင်းထပ်ညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့..."

***

ဤခြောက်လက ရှီဝိန့်အတွက် အလွန်ပျင်းစရာကောင်းလှပေ၏။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ဘာမှမသိသည့်ကလေးလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေရပြီး ရံဖန်ရံခါ သူ့ဆရာအား မေးခွန်းများမေးနေရ၍ပင်။ ဤအချိန်အတောအတွင်း ရှီဝိန့်နောက်ဆုံး၌ သဘောပေါက်သွားသည်မှာ ကလေးဖြစ်ရခြင်းက မလွယ်ကူဟုပင်။ ကံကောင်းစွာပင် သူ့ဦးလေးက သူ့အား တစ်ခါမှ သံသယမဝင်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ဘာ့ဂျ်က စကားတစ်လုံးခြင်း၏အဓိပ္ပါယ်ကို သူ့အား စိတ်ရှည်ရှည်ဖြင့် ရှင်းပြခဲ့သည်။

ဘာ့ဂျ်က အမှန်ပင် ဆရာကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး

သူ့ကဲ့သို့ ကလေးများအပေါ်၌ အလွန်ပင် စိတ်ရှည်လှပေ၏။ သူ့ရှင်းပြချက်များကလည်း အသေးစိတ်ကျလှပေသည်။ အချို့သော အကြောင်းအရာများမှ ရှီဝိန့်ကလေးဘဝကတည်းက သိပြီးသားဖြစ်သော်ငြား အံ့သြစရာကောင်းစွာပင် သူ့ဦးလေးထံမှလည်း မသိသေးသော အသစ်များကို များစွာ သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သူက အလွန်အရည်အချင်းရှိသည့် ပုံပြောသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့သင်ခန်းစာများတွင် ဆန်းသစ်သော အမြင်များကို လည်း ထည့်သွင်းဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ ဤကဲ့သို့ ထူးဆန်းလှသော ကမ္ဘာကြီးတွင် ထိုရှင်းပြချက်များက ရှီဝိန့်အတွက် ဆန်းသစ်ပြီး စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှီဝိန့်က ဘာ့ဂျ်ပြောပြသမျှကို လေးလေးနက်နက်နှင့်အာရုံစိုက်၍ နားထောင်လေ့ရှိသည်။

ဘာ့ဂျ်က သူ၏မက်ခါထုတ်လုပ်မှု သုတေသနတွင် အမြဲစိတ်အားထက်သန်ခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့် မက်ခါများနှင့် ဆက်စပ်သည့် ပုံပြင်များကို ရှီဝိန့်အား မကြာခဏ ပြောပြလေ့ရှိသည်။ ထိုအကြောင်းများက အလွန်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ကို ရှီဝိန့်ရှာတွေ့သွားပြီး မက်ခါများကြောင်းပြောသည်နှင့် သူက ဂရုတစိုက် နားထောင်တတ်လေသည်။ ရှီဝိန့်က သူ၏ဤပုံပြင်ဆရာကို အလွန်ကြိုက်နှစ်သက်ပြီး ဘာ့ဂျ်၏အနီးတွင် နေရသည်ကာ တစ်နည်းတစ်ဖုံဖြင့် သူ့စိတ်ကို လန်းဆန်းစေပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိသည့် ခံစားချက်များဖြင့် အမြဲပြည့်နေလေသည်။

ဤနှစ်နှစ်တွင် ဧကရာဇ်ထရန့်နှင့် ဘုရင်မအန်နာက သူ၏သင်ယူမှုလုပ်ငန်းစဥ်နှင့် ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို ရံဖန်ရံခါ လာရောက်ကြည့်ရှုသည်မှလွဲ၍ ရှီဝိန့်၏အချိန်အများစုက ဦးလေးဘာ့ဂျ်နှင့် ကုန်ဆုံးခဲဲ့လေသည်။ သူ့ဦးလေးက သူ့မိခင်၏ ကိုယ်ဝန်သစ်အကြောင်းကိုပင် သူ့အားပြောပြခဲ့သည်။

သူ့မိခင်က နောက်ပိုင်းတွင် ရှီလင်းဟုအမည်ရသည့် ကလေးမလေးကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ တတိယမြောက်မင်းသမီးလေးက အိုမီဂါဖြစ်ကာ သူမမွေးချိန်က ငိုသံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်လှ၍ တကယ့်ကို တက်ကြွဖျတ်လတ်သည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟု ပြောကြလေသည်။

ရှီဝိန့်က နောက်ထပ် ညီမလေးတစ်ယောက်အား ရလိုက်၍ ပျော်ရွှင်နေသော်ငြား ဘာ့ဂျ်က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကလေးသုံးယောက်လုံးက အိုမီဂါတွေ...မင်းအမေရဲ့ကျောပေါ်မှာရှိတဲ့ ဖိအားက ပိုတောင်များလာပြီ...အိုမီဂါတစ်ယောက်ရဲ့ကလေးမွေးတဲ့အရေအတွက်က အကန့်အသတ်ရှိတယ်...ပြီးတော့ ထီးနန်းဆက်ခံဖို့ မင်းအမေက အယ်လ်ဖာမင်းသားလေးတစ်ယောက် မွေးပေးမှဖြစ်မှာ..."

ယခုနောက်ပိုင်း ဘုရင်မအန်နာ မျက်နှာညှိုးလျော်နေခြင်းမှာ အံ့သြစရာမဟုတ်တော့ချေ။ အိုမီဂါကလေးသုံးယောက် ဆက်တိုက်ရခြင်းက သူမအား ဖိအားများသွားစေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကလေးတစ်ယောက်မွေးဖွားတိုင်း အိုမီဂါ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သိသာသည့်ဒဏ်များကျန်ခဲ့စမြဲပင်။ ထို့ကြောင့် ပြန်သက်သာလာစေရန် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ သူမ၏အချိန်အများစုက နန်းဆောင်တွင် ကလေးသုံးယောက်နှင့်ကုန်ဆုံးရစမြဲပင်။ ဤနှစ်များတွင် သူမက ကလေးသုံးယောက်ကို မွေးဖွားပေးခဲ့ပြီး ထိုအချိန်အတွင်း သူမ၏သူငယ်ချင်းကောင်း ဂရေ့စ်တစ်ဦးတည်းနှင့်သာ ဆက်သွယ်၍ ပြင်ပကမ္ဘာအကြောင်း သိရပေသည်။

ယင်းကိုတွေးပြီး ရှီဝိန့် သူ့မိခင်အတွက် စိတ်သောကရောက်သွားရသည်။

ထိုညနေခင်းတွင် ရှီဝိန့်က သူ့မိခင်ကို တွေ့ရန် ဘုရင်မအဆောင်သို့ သွားလိုက်သည်။ အန်နာက ရှီဝိန့်ကို တွေ့ချိန်တွင် ချက်ချင်းပြုံးကာ အနားသို့လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"မတွေ့ရတာ ခဏလေးရှိသေးတာကို မေမေတို့ရဲ့ရှီဝိန့်က အရပ်တောင် ဒီလောက်ရှည်လာပြီပဲ..."

ထိုစကားကိုပြောပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းများက မျက်ရည်များနှင့် ရွှန်းစိုသွားခဲ့သည်။ ရှီဝိန့်က ကပျာကယာ သူ့လက်သေးသေးလေးကို မြှောက်၍ မျက်ရည်များကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးလိုက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"မေမေ...ပိုနေလို့ကောင်းလာပြီလားဟင်..."

အန်နာက ရှီဝိန့်ကိုဖက်ပြီး နူးညံ့စွာ ဖြေလိုက်သည်။

"မေမေ အဆင်ပြေပါတယ်..."

ထို့နောက် ဧကရာဇ်ကလည်း တတိယမင်းသမီးလေးကို ကြည့်ရန် ရောက်လာခဲ့သည်။ ရှီဝိန့် ထိုနေရာတွင်ရှိနေသည်ကို တွေ့ချိန် သူကမေးလိုက်သည်။

"ရှီဝိန့် ဦးလေးဘာ့ဂျ်နဲ့ စာသင်တဲ့အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ...စာအုပ်ကအကြောင်းအရာတွေ သင်ယူတာ ပြီးသွားပြီလား..."

ရှီဝိန့် : "ကောင်းပါတယ်...တစ်အုပ်ပဲကျန်တော့တာ..."

အန်နာက ရှီဝိန့်ကိုထိုင်ခိုင်းကာ မေးလိုက်သည်။

"ဧကရာဇ်...ဘာ့ဂျ်ရဲ့လက်ထပ်ပွဲကို ရှင်ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား..."

ထရန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရှီဝိန့်ရဲ့ငါးနှစ်မြောက်မွေးနေ့ပြီးရင် ဘာ့ဂျ်လည်း အကုန်သင်ပြီးလောက်ပြီ...လက်ထပ်ပွဲကို ဆောင်းဦးမှာ ကျင်းပမယ်..."

ရှီဝိန့် : "..."

အချိန်အတန်ကြာအောင် မေ့နေခဲ့သည့် ရှီဝိန့်၏လောကကြီးပေါ်အမြင်က နောက်တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

ဦးလေးဘာ့ဂျ်က အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်နဲ့လက်ထပ်၊ အမှတ်အသားပေးခံရပြီး ကလေးမွေးရတော့မယ်...

------------------------------

ရှီဝိန့်မွေးဖွားပြီး မကြာမီက ဘာ့ဂျ်က သူ့အား နန်းဆောင်တွင်းထဲသို့ တစ်ကြိမ်ခေါ်သွားကာ ပြောခဲ့ဖူးသည်။

"မင်းက အိုမီဂါတစ်ယောက်မို့လို့ ငါ့လိုမျိုးနန်းဆောင်ထဲမှာပဲနေပြီး အရွယ်ရောက်လာရင် ဧကရာဇ်ရွေးချယ်ပေးတဲ့အယ်လ်ဖာနဲ့ လက်ထပ်ပြီး ကလေးတွေ မွေးပေးရတော့မှာ..."

ထိုအချိန်က ရှီဝိန့်က ထိုစကားများ၏အဓိပ္ပါယ်ကို နားမလည်သေးဘဲ ကလေးမွေးပေးရမည့်သူက အယ်လ်ဖာပင်ဖြစ်ရမည်ဟု အကောင်းမြင်စိတ်ဖြင့် တွေးခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော်ငြား ယခုမူ ကမ္ဘာကြီး၏ စည်းမျဥ်းဥပဒေသများကို သူသဘောပေါက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ဦးလေးဘာ့ဂျ်လက်ထပ်သွားပါက သေချာပေါက် သူသည် အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်၏ အမှတ်အသားပေးခြင်းကိုခံရပြီး နောင်၌ ကလေးလေးများ မွေးပေးရတော့မည်ပင်။

ယင်းအကြောင်းကိုတွေးပြီး အလွန်ဆန္ဒမရှိသလို ရှီဝိန့်ခံစားလိုက်ရသည်။

ဦးလေးက လူကောင်းလေးဟာကို ဘာလို့လက်ထပ်ဖို့ ဖိအားပေးခံရပြီး အယ်လ်ဖာရဲ့ကလေးကို မွေးပေးရမှာလဲ... သူ တကယ်ကြိုက်တဲ့သူကို လွတ်လွတ်လပ်ရှာပြီး ရွေးလို့မရဘူးလား...

***

နောက်တစ်ရက် ရှီဝိန့် ဦးလေးဘာ့ဂျ်နှင့်တွေ့ချိန်တွင် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဦးလေး...ဦးလေးလက်ထပ်တော့မယ်လို့ မနေ့က ဖေဖေပြောတာ ကြားခဲ့တယ်..."

ဘာ့ဂျ်က ထိုင်ခုံပေါ်ထိုင်၍ စာဖတ်နေခဲ့သည်။ ယင်းကို ကြားလိုက်ချိန် တစ်ခဏမျှ တန့်သွားပြီးမှ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ဖြေလိုက်သည်။

"အင်း လက်ထပ်ပွဲကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ...ဒီနှစ်အတွင်းပဲ ကျင်းပမှာ..."

ရှီဝိန့်က မေးလိုက်သည်။

"အယ်လ်ဖာကိုရော မြင်ဖူးလား..."

ဘာ့ဂျ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အင်း မြင်ဖူးတယ်..."

ရှီဝိန့်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"သူ့ကိုကြိုက်လား..."

ဘာ့ဂျ်က ပြုံးလျက် စာအုပ်ကိုချလိုက်ကာ ရှီဝိန့်အားလှည့်ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"သူ့ကိုကြိုက်မကြိုက်က အရေးမကြီးပါဘူး...မင်းက ဒါတွေကို နားလည်ဖို့ ငယ်လွန်းသေးတယ်...မင်းသားတွေအနေနဲ့ တချို့အရာတွေက ငါတို့ထိန်းချုပ်လို့မရဘူး...မင်း ကြီးလာတဲ့အခါ နားလည်လာပါလိမ့်မယ်..."

ရှီဝိန့် : "..."

အမှန်ပြောရပါက ရှီဝိန့်ကျိန်းသေပေါက် နားလည်ပေသည်။ ဦးလေးဘာ့ဂျ်၏လက်ထပ်ပွဲက နိုင်ငံရေးအကြောင်းပြချက်အချို့နှင့် ဆက်နွယ်နေခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။ ဧကရာဇ် ရွေးချယ်လိုက်သည့် အယ်လ်ဖာက ကျိန်းသေပေါက် သာမာန်မိသားစုက ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ အယ်လ်ဖာ၏မိသားစုက အင်ပါယာမိသားစုကို အကျိုးပြုနိုင်ရန် အာမခံချက်ရှိသည့် နောက်ခံတစ်ခုပင် ဖြစ်ရပေမည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရပါက ဤကဲ့သို့ နိုင်ငံရေးအရပေါင်းစည်းခြင်းက သက်ဦးဆံပိုင်ဘုရင်စနစ်တွင် တွေ့နေကျပင်။ မင်းသားများသာမဟုတ်ဘဲ မင်းသမီးများ၏လက်ထပ်ပွဲကလည်း သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒနှင့် ဖြစ်သည်မှာ ရှားပေ၏။ တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ယောက်၏ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုက အာဏာနှင့် နိုင်ငံရေးအကျိုးဖလှယ်မှုနှင့် ပိုတူပေ၏။ ရှီဝိန့် နိုင်ငံများစွာ၏သမိုင်းကြောင်းကို သိပြီး ဤသည်ကို သတိပြုမိသည်မှာ ကြာလှပြီပင်။

သို့သော် ဦးလေးဘာ့ဂျ်၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသည့် အမူအရာကိုကြည့်ပြီး ရှီဝိန့်က 'မတရားဘူး'ဟု မခံစားရဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူ့ဦးလေးမည်မျှအရည်အချင်းရှိကြောင်း ဤနှစ်နှစ်အတွင်း သူသိပြီးပြီပင်။ ထိုမျှမြန်မြန် လက်ထပ်လိုက်ရခြင်းက ဦးလေးအတွက်မူ ဆုံးရှူံးမှူအကြီးကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုစဥ် ဘာ့ဂျ်က ရှီဝိန့်ကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ့မျက်နှာသေးသေးလေးပေါ်ရှိ ကူကယ်ရာမဲ့နေသည့်အမူအရာက မနေနိုင်ဘဲ ဘာ့ဂျ်ကို အနည်းငယ်ရယ်မောသွားစေခဲ့သည်။ သူက ရှီဝိန့်ကို ချီလိုက်ပြီး သူ့နံဘေးဆိုဖာပေါ် တင်လိုက်ကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း စိုးရိမ်ဖို့မလိုပါဘူး...ဧကရာဇ် ငါ့အတွက်ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ အယ်လ်ဖာကို လေ့လာပြီးပြီ...သူက အရမ်းရိုးသားတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ...ဦးလေးက မင်းသားတစ်ပါးလေ...အဲ့တော့ လက်ထပ်ပြီးသွားရင် သူ ဦးလေးကို မလေးမစားမလုပ်ရဲဘူးလို့ ထင်တာပဲ...ဦးလေး အခွင့်အရေးရတဲ့အချိန်တိုင်း နန်းတော်ကိုလာပြီး မင်းဆီကို လာလည်ပါ့မယ်..."

ယင်းကိုကြားပြီး ရှီဝိန့်၏နှလုံးသားက နောက်ဆုံး၌ အနည်းငယ် သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ သူကခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဟုတ်..."

ဘာ့ဂျ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ရှီဝန့်...မင်းအရွယ်ရောက်လာလို့ အချိန်ကျလာရင် ဦးလေးလို နိုင်ငံရေးအရ လက်ထပ်မှုလုပ်ရလိမ့်မယ်...ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ကံကြမ္မာကို အရှုံးမပေးဖို့ သတိရပါ...မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်တည်မှုကို လက်မလျှော့လိုက်နဲ့...ဦးလေးတို့နှစ်ယောက်ရဲ့စိတ်စွမ်းအားက တချို့အယ်လ်ဖာတွေထက်တောင် ပိုမြင့်တယ်...ဒါကြောင့် အဲ့ဒါကို အမြတ်ထုတ်ပါ...တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အမွေဆက်ခံထားတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇကို အလဟဿမဖြစ်စေနဲ့...

ဘာ့ဂျ်က ခဏတန့်သွားပြီး သေသေချာချာနားထောင်နေသော ရှီဝိန့်ကို ကြည့်ကာ အသာပြုံးလိုက်သည်။ သူက ရှီဝိန့်၏ခေါင်းလေးကို ထိလိုက်ကာ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ဦးလေးမင်းကို ပြောသမျှတိုင်းကို မှတ်ထားရမယ်...မင်း ကြီးလာရင် ဦးလေးဘာကို ဆိုလိုတယ်ဆိုတာနားလည်မယ်လို့ ဦးလေး သေချာသိတယ်..."

ရှီဝိန့်က ခံစားချက်များ ရောထွေးသွားသော်ငြား ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်ဆဲပင်။

"ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ် ဝမ်ရှု..."

(T/N - ဝမ်ရှုဆိုတာက တရုတ်နိုင်ငံမှာနာမည်ကျော်ကြားတဲ့ပုံပြောသူတစ်ယောက်ပါ ရှီဝိန့်က သူ့ဦးလေးပြောတာတွေကို သဘောကျလို့ ဝမ်ရှုဆိုပြီးခေါ်တာပါ)

***

အချိန်များက လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်စာအတွင်းမှာပင် ဇွန်လ21ရက်ကိုရောက်လာခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ထရန့်က ရှီဝိန့်၏မွေးနေ့ကို နန်းတော်ထဲတွင် ကျင်းပရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လက်စီအင်ပါယာတွင် ကလေးများက အသက် 5နှစ်ပြည့်သည်နှင့် ပုံမှန်ကျောင်းကို စတင်တက်ရောက်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် 5နှစ်ပြည့်မွေးနေ့က သူတို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသည့်အခမ်းအနားတစ်ခုပင်။

ထိုညတွင် ဧကရာဇ်ထရန့်၊ ဘုရင်မအန်နာ၊ ဘာ့ဂျ်ဝမ်ရှုနှင့်မင်းသမီးလေးနှစ်ယောက်ဖြစ်သည့် အယ်လစ်ကာနှင့်ရှီလင်းက ရှီဝိန့်၏မွေးနေ့ကို ကျင်းပဆင်နွှဲရန် နန်းတော်တွင် စုဝေးလာကြသည်။ စိတ်တိုင်းကျမှာယူထားသည့် ကိတ်မုန့်အကြီးကြီးတစ်လုံးကို ပြင်ဆင်ထားပြီး ရောင်စုံဖယောင်းတိုင်ငါးတိုင်ကို ယင်းအပေါ်တွင် ထွန်းထားကာ ပထမမင်းသားရှီဝိန့်၏ အသက်5နှစ်ပြည့်မြောက်သွားမှုကို ကိုယ်စားပြုထားလေ၏။

အန်နာက လက်မောင်းထဲတွင် အသက်တစ်နှစ်အရွယ်သမီးလေးကို ချီထားသည်။ ရှီလင်းက လှုပ်လှုပ်ရှားရှား လုပ်ရသည်ကို အမှန်တကယ် ကြိုက်နှစ်သက်ပြီး လက်ရှိတွင် သူမလက်လေးကို ကိတ်မုန့်ရှိရာထံ ဆန့်ထုတ်ကာ ဆွဲယူရန်ကြိုးစားနေလေသည်။ အန်နာက ချက်ချင်း သူမလက်လေးကိုပြန်ဆွဲယူပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"မလှုပ်နဲ့နော်...သမီးရဲ့မင်းသားကိုကို ဖယောင်းတိုင် မှုတ်ပြီးတဲ့ထိ စောင့်ဦးနော်..."

ထရန့်ကလည်း ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

"ရှီဝိန့်...ဖယောင်းတိုင်မီးမမှုတ်ခင် ဆုတောင်းဖို့ သားမမေ့နဲ့နော်..."

ရှီဝိန့် သူ့ရှေ့တွင် တဖျတ်ဖျတ် လှုပ်ခတ်နေသည့် ဖယောင်းတိုင်များကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ တိတ်တဆိတ် တောင်းဆုပြုလိုက်သည်။

ဦးလေးဘာ့ဂျ်၏လက်ထပ်ပွဲနေ့က တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် နီးကပ်လာသည်ကိုသာ စောင့်ကြည့်နေရပြီး ငါးနှစ်သားလေးဖြစ်သည့် ရှီဝိန့်တွင် ယင်းကိုပြောင်းလဲနိုင်သည့် အင်အားမရှိနေချေ။ သူလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ လက်ထပ်ပြီးနောက်တွင်ပင် သူ့ဦးလေးပျော်ရွှင်စေရန် တိတ်တိတ်လေး ဆုတောင်းရုံသာရှိပေ၏။ သူ့ကံကြမ္မာအား ပြောင်းလဲနိုင်ရန် သူ့အတွက်သူလည်း ဆုတောင်းခဲ့သေးသည်။ ထိုမှသာ သူလည်း ထို"နိုင်ငံရေးလမ်းကြောင်း"အတိုင်း မလိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

****

ထိုဆောင်းဦးတွင် ဧကရာဇ်ထရန့်၏ညီတော်၊ မင်းသားဘာ့ဂျ်၏ လက်ထပ်ပွဲကြောင့် မြို့တော်တစ်ခုလုံးက ရွှင်မြူးတက်ကြွနေသည့် ပွဲတော်အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေခဲ့သည်။ ကြီးမားလှသည့် အနီရောင်ကော်ဇောကြီးကို အင်ပါယာနန်းတော်ဝင်ပေါက်တွင် ခင်းကျင်းထားပြီး ယင်းပေါ်တွင် အထူးမက်ခါတစ်စီးကို မောင်းနှင်နေသည့် ငယ်ရွယ်လှသည့် အယ်လ်ဖာတစ်ယောက်ကို မြင်နိုင်ပေသည်။ သူ့နောက်တွင် ရှည်လျားလှသည့် လူတန်းရှည်ကြီးက လိုက်ပါလာပြီး သူတို့အားလုံးက မင်းသားဘာ့ဂျ်ကို နှုတ်ဆက်ရန် ပြင်ဆင်လာခဲ့ခြင်းပေ။

ဘာ့ဂျ်က ထိုနေ့တွင် သူ၏အရပ်ရှည်သွယ်လျလှသည့် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် လိုက်ဖက်လှသော အဖြူရောင်တော်ဝင်ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားခဲ့သည်။ ဝတ်ရုံပေါ်က ရှုပ်ထွေးပြီး ကျက်သရေရှိလှသည့် အဆင်တန်ဆာဒီဇိုင်းများကလည်း သူ၏မြင့်မြတ်လှသည့် တော်ဝင်အဆင့်အတန်းကို မီးမောင်းထိုးပြနေခဲ့သည်။ သူ၏ဦးလေးက အလွန်လှပစွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရှီဝိန့်၏မျက်လုံးများက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို အသေအချာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှီဝိန့်က အဝေးတစ်နေရာတွင် မတ်တတ်ရပ်၍ သူ၏ဦးလေးက တော်ဝင်အစောင့်အကြပ်များ ခြံရံလျက် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ဆင်မြန်းထားပြီးအင်ပါယာနန်းတော်ထဲမှ ထွက်သွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ရှီဝိန့်က ထွက်ခွာသွားသည့် ဘာ့ဂျ်၏ပုံရိပ်ကိုကြည့်၍ နံဘေးတွင်ချထားသည့် သူ့လက်သီးသေးသေးလေးများကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားလိုက်သည်။

ဘာ့ဂျ်က ရှီဝိန့် ဤကမ္ဘာတွင် ရောက်လာသည့်အချိန်ကတည်းက သူ၏ပထမဆုံးဆရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ တစ်ဦးတည်းနေခဲ့ရသည့် ဤနှစ်နှစ်အတွင်းတွင် ဘာ့ဂျ်ထံမှ အရာများစွာကို သင်ယူခွင့်ရခဲ့ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် သူ၏ဤဦးလေးကို အမှန်ပင်လေးစားသဘောကျခဲ့သည်။ သို့သော်ငြား ယခုအချိန်တွင် သူက ငါးနှစ်သားအရွယ်ကလေးတစ်ယောက်မျှသာဖြစ်ကာ ဘာ့ရေ့ချ်မိသားစုအိမ်ရောက်ပြီးနောက် ဦးလေးဘာ့ဂျ်ကို သူ့ခင်ပွန်းက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံပေးပါရန် ဆုတောင်းပေးရုံမှတစ်ပါး သူတတ်နိုင်သည့်အရာ ဘာမှမရှိချေ။

🍃🍃🍃

Prev Next