Ch 19
Viewers 7k

အခန်း ( ၁၉ ) - ငါ့ရဲ့ ချမ်းသာတဲ့ ကလေးဘဝကို ဘယ်သူ ခိုးယူသွားတာလဲ


မိုးတွေ တဖြည်းဖြည်း သည်းလာကာ နေ့လား ညလားပင် ခွဲလို့ မရတော့ပေ။


ဂူထဲတွင် သစ်ရွက်ပေါ် မိုးကျသံနှင့် လေတိုက်သံတွေသာ ကြားနေရသည်။


ဟော်ရင်ရင်က ရှန်းတန်၏ရင်ဘတ်ထဲ ခေါင်းနစ်ထားကာမပီမသ ပြောလိုက်သည်။


“ဟင်း ကံဆိုးလိုက်တာ။”


သူမက တစ်ဝကြီး ရှူရှိုက်လိုက်လေသည်။ ရှန်းတန်၏ ကိုယ်သင်းနံ့က အလွန်မွှေးသည်။


ဟော်ရင်ရင်၏ စကားသံကိုကြားပြီး‌နောက် လူတိုင်းက အထွန့်တက် ပြောဆိုကြလေသည်။


“ဒါရိုက်တာက မိုးလေဝသ မစစ်ဆေးခဲ့ဘူးလား။”


“အမှန်တိုင်းပြောရရင် မိုးလေဝသကလည်း သိပ်မမှန်ပါဘူး။”


“ကယ်ဆယ်ရေးအသင်းက ဘယ်အချိန်မှ လာမှာလဲ။”


“ငါတို့က တကယ်ကို လူသူကင်းမဲ့တဲ့ကျွန်းပေါ် သောင်တင်နေတာပဲ။”


ကျောက်ကျဲ့က အရွှန်းဖောက်လိုက်လေသည်။ “ငါတို့ရှိုး နာမည်ကြီးမယ်ထင်လား။”


ရှန်းတန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ “စိတ်မပူနဲ့၊ သေချာပေါက် နာမည်ကြီးမှာ။”


ဟဲယွမ်က ပိုအကောင်းမြင်တတ်ကာ တောက်ပသည့် ရှေ့ရေးကို မျှော်တွေးလိုက်သည်။ “အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါ့ရဲ့ဝေ့ပေါ်မှာ ဖော်လိုဝါ ၅၀၀၀၀ ရှိပေမယ့် ၄၉၉၀၀ က ကုမ္ပဏီက ဝယ်ထားပေးတာ၊ တကယ်လို့ ဒီရှိုးသာ အောင်မြင်မယ်ဆိုရင်တော့ ပရိသတ်အစစ်တွေ ရဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။”


ဟော်ရင်ရင်က ရှန်းတန်ကို ကပ်တွယ်ထားဆဲဖြစ်သည်။ ကျွန်မမှာ ဖော်လိုဝါ ၁သိန်းလောက် ရှိပေမယ့် အများစုက အကောင့်အတုတွေနဲ့ ကျန်တာက အဖေ့ရဲ့ အလုပ်သမားတွေ။”


“မင်းအဖေရဲ့ ကုမ္ပဏီက အလုပ်သမား များသားပဲနော်။” ယဲ့ယွမ်က မနာလိုစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ဘဝရှင်သန်ရေးအတွက် ငါ ဘာဖြစ်လို့ အဲလောက်ရုန်းကန်နေရတာလဲလို့ တွေးနေတာ၊ တကယ်တော့ တခြားတစ်ယောက်က ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေရတာကို။”


ကျောက်ကျဲ့က မဖြေသိမ့်နိုင်သလို ဟန်ဆောင်ငိုကြွေးလိုက်သည်။ “ဒုတိယမျိုးဆက်အနေနဲ့ ချမ်းသာရမယ့် ငါ့ကံကြမ္မာကို ဘယ်သူခိုးသွားတာလဲ။”


“ဖွီး...။”


ထိုအဖြစ်အပျက် ကြုံပြီးသည့်နောက်တွင် လူတိုင်းက အချင်းချင်း ရင်းနှီးသွားခဲ့သည်။


ဘေးတွင် ကင်မရာများ မရှိသဖြင့် သူတို့တွေက စကားကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောခဲ့ကြသည်။


ကျောက်ကျဲ့က သူ့အပြုအမူကို ပြန်တွေးပြီးနောက် နီရဲနေသည့်မျက်နှာဖြင့် ရှန်းတန်ကို တောင်းပန်ခဲ့သည်။ “အစ်မရှန်းတန် ကျွန်တော် တကယ်တောင်းပန်ပါတယ်၊ အစ်မရဲ့ ရေပန်းစားမှုကို မန်နေဂျာက တမင်တူးဆွခိုင်းခဲ့တာ၊ Truth or Dare အစီအစဉ်ကလည်း ဒါရိုက်တာရဲ့ အကြံတွေပါ။”


ရှန်းတန်က ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ရပါတယ်၊ ရှင့်မန်နေဂျာက တော်တော်သတ္တိရှိတာပဲ။”


မည်သို့ပင်ဖြစ်ဖြစ် သူမ၏ ဂုဏ်သတင်းကလည်း မကောင်းလှပေ။


ဟော်ရင်ရင်က သူမကို တင်းကြပ်စွာဖက်လိုက်သည်။ “အစ်မရှန်းတန်က အဲလိုလူဖြစ်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး၊ အွန်လိုင်းပေါ်က မကောင်းတဲ့သတင်းတွေက အစ်မကို တိုက်ခိုက်နေတာပဲဖြစ်မယ်။”


ရှန်းတန်က တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ “အင်း အတိအကျတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မ မန်နေဂျာက အမြဲ အငြင်းပွားရအောင် တမင်လုပ်နေတာ။”


ကျန်သည့်လူများ။ “....”


လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်မှုကိုမြင်တော့ ရှန်းတန်က အသိုင်းအဝိုင်းရှိ အညှီအဟောက်တွေနှင့် မပြောအပ်သည့် အတွင်းရေး အချက်များကိုပါ ပြောပြခဲ့သည်။


သူမ ချုပ်တည်းထားရသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။


ယခုအဖွဲ့ထဲတွင် ဟော်ရင်ရင်တစ်ယောက်ကသာ ချမ်းသာသည့် အသိုင်းအဝိုင်းမှ လာသူ ဖြစ်သည်။ ကျန်သည့်လူများက အနုပညာအသိုင်းအဝိုင်းထဲတွင် လူသစ်လေးများဖြစ်ကာ လူရည်မလည်သူလေးတွေ ဖြစ်သည်။ အတွင်းဇာတ်လမ်းကို သိပြီးနောက်တွင် သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင်မှိန်မှိန်လေး ဖြစ်တည်သွားခဲ့သည်။


ရှန်းတန်က အကောင်းအဆိုးတွေ အကုန်ထုတ်ဖော်မိလိုက်မည်စိုးသဖြင့် အမြန် ရပ်တန့်လိုက်သည်။


ဟော်ရင်ရင်က သူမအစား ရင်နာသွားခဲ့သည်။ “အစ်မရှန်းတန်အတွက် ဒီနှစ်တွေက အများကြီး ခက်ခဲခဲ့မှာပဲ။”


ထိုစကားတစ်ခွန်းက ရှန်းတန်၏ သမာဓိကို ယိမ်းယိုင်စေလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။


သူမ ဘဝက မလွယ်ကူခဲ့ပေ။


အတိတ်ဘဝတုန်းက သူမက အနိုင်ကျင့်ခံ၊ ဖိနှိပ်ခံရပြီး ထောက်ပံ့မှုကောင်းကောင်းလည်း မရခဲ့ကာ အောင်မြင်မှု မရခဲ့ပေ။


သူမက အဆင့်Dအနုပညာရှင်ဆိုသော်လည်း အသိအမှတ်ပြုခံရမှုကတော့ မနည်းပေ။ သူမ၏ ဝေ့ပေါ်ပို့စ်များတွင် ကြောက်ဖို့ကောင်းသည့် မှတ်ချက်များစွာဖြင့် တစ်ပတ်ကို hot search အများကြီး ရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။


 “ဒီနေ့ ရှန်းတန် အနုပညာလောကက ထွက်သွားပြီလား” ဟူသော အကောင့်နာမည်ဖြင့် သူမကို မုန်းတီးသည့် ပရိသတ်လည်းရှိနေကာ ထိုလူက သူမ အနားယူဖို့ကို နေ့တိုင်း စောင့်မျှော်နေခဲ့သည်။


ရှန်းတန်က မျက်ရည်များကို ချုပ်တည်းကာ အားတင်းပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ “အဆင်ပြေပါတယ်၊ ကျွန်မက အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လက်တွေ့ဆန်တယ်လေ၊ ဒီလောကထဲ ဝင်လာတာ ပိုက်ဆံရှာဖို့လေ၊ ဒီနှစ်တွေထဲ ပိုက်ဆံ အများကြီး မရှာနိုင်သေးပေမယ့် သာမာန်အလုပ်တွေထက်တော့ အများကြီး အဆင်ပြေပါတယ်။”


မှန်သည်၊ ယခု သူမက အရှုံးပေးထားလိုက်ကာ ရေလိုက်ငါးလိုက်နေဖို့သာ တွေးထားတော့သည်။


ထိုစကားကိုကြားတော့ ဟော်ရင်ရင်၏ စိတ်အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားခဲ့သည်။ 


ယခု ရသစုံရှိုး ပြီးသွားပါက သူမ မိဘတွေကိုပြောကာ ရှန်းတန်ကို ထောက်ပံ့ခိုင်းမည်ဟုပင် သူမ ပြောခဲ့သည်။


ကျိုးဟောက်က ရေအများကြီးသောက်ထားရာ အပေါ့သွားချင်နေသော်လည်း အပြင်တွင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာနေပြီး သူ့ခြေထောက်ကလည်း နာနေသဖြင့် အောင့်အီးထားလေသည်။


ပုံစံမျိုးစုံ ပြောင်းထိုင်ပြီးသည့်နောက်တွင်တော့ သူ ဆက်မအောင့်နိုင်တော့ပေ။


သူက ကျောက်ကျဲ့အနားကပ်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ “အပေါ့သွားချင်လို့ လိုက်ပို့ပေးလို့ရမလား။”


ကျောက်ကျဲ့က အပြင်က မိုးချုန်းသံနှင့် လျှပ်စီးလျက်နေသည့် မြင်ကွင်းကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။


“အယ် ဂူထဲမှာပဲ သွားလိုက်ပါ့လား။”


ဂူက အတွင်းပိုင်း နက်သဖြင့် မြင်ရမည်မဟုတ်ပေ။


ကျိုးဟောက်၏ အမူအရာက တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။


ဘေးတွင် လူများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။


ရှန်းတန်က ဟော်ရင်ရင်ကို ဖက်ထားကာ သူ့ကို ကျောပေးလိုက်သည်။ “ကျွန်မတို့ နားပိတ်ထားပါ့မယ်၊ အပြင်မှာ အန္တရာယ်များတာမို့ အထဲမှာပဲ သွားလိုက်ပါ။”


ကျိုးဟောက်က ရှက်ရွံ့စွာပင် ကျောက်ကျဲ့၏ အကူအညီဖြင့် ဂူအတွင်းပိုင်းသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။


ခြေလှမ်း ( ၃၀ ) လောက် လှမ်းပြီးသည့်နောက်တွင် ကျိုးဟောက်က ရပ်တန့်လိုက်သည်။


ကျိုးဟောက်က ယဉ်ကျေးစွာပင် ကျောပေးလိုက်သည်။ 


ကျိုးဟောက် အမြန်အပေါ့စွန့်လိုက်ကာ အရည်တစ်စက်စက်ကျသံက အနည်းငယ် ပဲ့တင်ထပ်နေလေသည်။ သူက သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သွားလေသည်။


ခါးပတ်ပြန်ပတ်ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့ပုခုံးကို တစ်ခုခု လာရစ်ပတ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။


လှမ်းကိုင်ကြည့်လိုက်တော့ ချွဲကျိကျိ ခံစားချက်ကိုရလိုက်လေသည်။


ကျိုးဟောက်က ရင်တုန်သွားခဲ့သည်။


ဘုရားရေ ဒါဘာကြီးလဲ။


“ရွှီ ရွှီ။”


မြေနှာမှုတ်သံကိုကြားပြီးနောက် ကျိုးဟောက်၏ ရင်ထဲ နောက်ဆုံးစကားကို တွေးမိသွားခဲ့သည်။


သူက အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းလိုက်ချင်သော်လည်း အသံမထွက်ပေ။


သိပ်မကြာခင်တွင် လည်ပင်းထက်မှ ဆစ်ကနဲ နာကျင်မှုကြောင့် ခပ်အုပ်အုပ် အော်လိုက်မိလေသည်။


ကျောက်ကျဲ့က လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “ကျိုးဟောက် ဘာဖြစ်တာလဲ။”


ကျိုးဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ “မြွေကိုက်ခံရလို့။”


ကျောက်ကျဲ့က ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ “မြွေ၊ ဘယ်မှာလဲ။”


သူက ကျိုးဟောက်ကို ဓာတ်မီးဖြင့် ထိုးကြည့်လိုက်တော့ ကျိုးဟောက်၏ လည်ပင်းတွင် သွေးစို့နေသည့် အပေါက်နှစ်ပေါက်ကိုတွေ့လိုက်ပြီး မြွေကိုတော့ မတွေ့ခဲ့ပေ။


“ချီး...၊ ကျိုးဟောက် မြွေကိုက်ခံလိုက်ရပြီ။” ကျောက်ကျဲ့က အသားကုန် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။


ရှန်းတန်က အမြန်ရောက်လာကာ ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။


မြေပေါ်တွင် မျက်ရည်ဝဲစွာ လဲလျောင်းနေသည့် ကျိုးဟောက်၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ကံကောင်းလို့ ဘောင်းဘီဝတ်ပြီးသားဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ယခုဘဝတွင် နောက်ထပ် မျက်နှာဖော်ဝင့်တော့မည် မဟုတ်ပေ။


“ငါသေသွားရင် ငါမသိတတ်တဲ့သားဖြစ်တဲ့အကြောင်း အမေ့ကို ပြောပေးပါ၊ ငါ့ဘဏ်အကောင့် လျှို့ဝှက်နံပါတ်က…”


သူ့စကားမဆုံးသေးခင်တွင် ရှန်းတန်က ပြောလိုက်သည်။ “ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အဆိပ်မရှိဘူး။”


ကျိုးဟောက်က ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်လား၊ လိမ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်။”


“တကယ်ပြောတာ၊ အဆိပ်ပြင်းတဲ့မြွေ မဟုတ်ဘူး။”


ဒဏ်ရာကို စစ်ဆေးပြီးသည့်နောက်တွင် ရှန်းတန်က လှည့်ပတ်ရှာဖွေခဲ့ရာ ဂူအနက်ပိုင်းတွင် မြွေအသေးလေးများစွာရှိနေသည့် မြွေအသိုက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။


ကျန်သည့်လူတွေလည်း ထိုမြင်ကွင်းကိုမြင်တာ တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။


ဟော်ရင်ရင်သည် သူမ၏ လက်ပေါ်က ကြက်သီးမွေးညှင်းတွေကို ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။ “ကျွန်မတို့ မြွေအသိုက်ထဲ ရောက်လာတာများလား။”


ရှန်းတန်လည်း မြွေအများကြီးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့ဩသွားခဲ့ကာ ကံကောင်းချင်တော့ အဆိပ်ပြင်းသည့်မြွေတွေ မဟုတ်ပေ။


“ဆေးလိပ်ရှိလား။”


ထိုမေးခွန်းက လူတွေကို စက္ကန့်ပိုင်းလောက် တောင့်တင်းသွားစေခဲ့သည်။


ထို့နောက် ရှန်းတန်က စိတ်ဖိစီးနေသဖြင့် ဆေးလိပ်သောက်ချင်နေသည်ဟု လူတိုင်းက တွေးလိုက်လေသည်။


“ကျွန်တော့်မှာ နည်းနည်းရှိတယ်။” ကျိုးဟောက်က သူ့အိတ်ကပ်ထဲက ဆေးလိပ် အနည်းငယ်ကို ယူထုတ်ပေးလိုက်သည်။


ရှန်းတန်၏ အမူအရာက ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။ “ဆေးလိပ်ကို တော်တော်စွဲနေတာပဲ၊ မထင်ရဘူး။”


သိပ်မကြာခင်တွင် လူတိုင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။


ရှန်းတန်က ဆေးလိပ်သောက်ချင်လို့ မဟုတ်ဘဲ ဆေးလိပ်မှုန့်ကို ရေစိမ်ကာ သူတို့၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဖြန်းဖို့ ဖြစ်သည်။


မြေအသိုက်က အဝေးတွင် ရှိသော်လည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းက ပိုကောင်းသည်။


“ဒါက ဘာအတွက်လဲ။” ကျိုးဟောက်က လူတိုင်းသိချင်နေသည့်မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။


ရှန်းတန်က အလုပ်ရှုပ်နေကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “မြွေတွေက ကျိန်းစပ်တာတွေကို မကြိုက်ဘူး၊ ဒါက သူတို့ ဒီဘက်မလာအောင် တားလို့ ရတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူတို့အသိုက်လေ၊ ငါတို့က ကျူးကျော်တဲ့လူတွေ၊ ရှောင်လို့ရရင်တော့ မသတ်ပစ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။”


သူမ ထုတ်မပြောဖြစ်သည့် အမှန်တရားက သူမလည်း မြွေနှင့် ပိုးကောင်တွေကို ကြောက်သည့် အကြောင်း ဖြစ်သည်။


သူမ ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း မရှိသော်လည်း သူမ မကြောက်ဘူးဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။


ယခုအခြေအနေအရ သူတို့ နေရာပြောင်းလို့ မရပေ။ သူတို့နေထိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုကောင်းမွန်အောင်လုပ်ဖို့သာ သူမ အကောင်းဆုံးလုပ်ရမည်။


ဟော်ရင်ရင်က သူမကို လေးစားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “အစ်မရှန်းတန်က တော်လိုက်တာ။”


ရှန်းတန်က ဘာမှ မရှင်းပြဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။


မသေချာသည့် ဗဟုသုတတွေကို သူမ အသုံးချမည် မဟုတ်ပေ။