Welcome To MM Storyteller
LOGIN
အခန်း (၆၂) ခရုအစပ်ဟင်းပွဲ
“ဒုတိယမရီး စိတ်မပူပါနဲ့။
ဒီအရာတွေက သေချာပေါက်ကို စားလို့ရတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်နိုင်သွားပါလိမ့်မယ်” ကျီကျောက်က
ယုံကြည်မှုအပြည့်နဲ့ ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် ကတ်ကြေးကိုယူကာ ခရုဖင်ကို
အမြန်ဖြတ်လိုက်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ သူမ ချက်ပြုတ်မယ့်
ဟင်းပွဲက နွေရာသီအတွက် ဝိုင်နဲ့ တွဲဖက်စားသောက်ဖို့ အကောင်းဆုံး
အရံဟင်းပွဲဖြစ်သည့် ခရုအစပ်ဟင်းပွဲပင် ဖြစ်သည်။
“အာ့ထောင် ငါ ဒီကြက်သွန်ဖြူတွေကို
အခွံခွာပြီးပြီ” ဒုတိယမရီးရှန်းက ကျီကျောက်အား အခွံခွာထားသည့် ကြက်သွန်ဖြူတွေကို
အမြန်ပေးလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးပါ ဒုတိယမရီး” ကျီကျောက်က
ချိုမြိန်စွာ ပြုံးပြီး ဝိုင်နဲ့ တွဲဖက်စားသောက်ဖို့ ဒီအရသာရှိတဲ့ ဟင်းပွဲတွေကို
စချက်လိုက်သည်။
ပထမဦးစွာ ခရုထဲရှိ သဲတွေကို
သန့်စင်အောင် ဆေးကြောပြီးနောက် နောက်ပိုင်း ချက်ပြုတ်ရန်အတွက် ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူမသည် အခြားသော
ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို လှီးဖြတ်ဖို့ စလုပ်သည်။ သူမသည် အခွံခွာထားသော
ကြက်သွန်ဖြူ၊ ချင်းတို့ကို နုတ်နုတ်စင်းပြီး ငရုတ်ကောင်းကို အမှုန့်ပြုသည်။
ထို့နောက် သူမသည် ထိုပါဝင်ပစ္စည်းများကို ဆီအေးတွင် အနံ့မွှေးလာသည်အထိ
မွှေကြော်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပျားရည်တစ်ဇွန်းထည့်ကာ
ထပ်မွှေကြော်လိုက်သည့်အခါ အနံ့အရသာ ပိုကြွယ်ဝလာခဲ့သည်။
သူမသည် ခရုတွေကို
အမြန်ထည့်ပြီးနောက် သင့်လျော်သော ဟင်းချက်ဝိုင်၊ ပဲငံပြာရည်နှင့် ဆန်အရက်တို့ကို
ထည့်ပြီး အမြန်မွှေပေးလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးအနေနဲ့ ခရုအိုးထဲသို့
ရေနွေး လောင်းထည့်ကာ ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် တည်ထားလိုက်သည်။
ဆူပွက်ပြီး ဟင်းရည်ပျစ်လာသည့်အခါ
ဆားအနည်းငယ် ခပ်ပြီး ငရုတ်သီးစိမ်းပါးပါး လှီးထားတာလေးကို ထည့်လိုက်သည်။
ခရုတွေကို အိုးထဲမှ ထုတ်ယူပြီး
ပန်းကန်ပြားပေါ် ခပ်ပြီးသောအခါ သူမသည် အပေါ်ကနေ ကြက်သွန်မြိတ်ပါးပါး
လှီးထားတာလေးကို ဖြူးပေးလိုက်သည်။
“အနံ့မွှေးလိုက်တာ”
ဒုတိယမရီးရှန်းသည် တံတွေးမမျိုချဘဲ
မနေနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် သူမသည် ပန်းကန်ပြားပေါ်ရှိ ခရုအစပ်များကို အကြည့်တွေ
အခြေချနေပြီး သူမသည် အနည်းငယ် သံသယပိုလာခဲ့သည်။
“အာ့ထောင် နင် ဒါကို
ဘယ်လိုစားတာလဲ။ အပြင်ခွံတွေက တော်တော်မာတာပဲ။ ဒါကို နင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး
တိုက်ရိုက်ကိုက်စားလို့ ရမှာလဲ၊ မဟုတ်ဘူးလား” ဒုတိယမရီးရှန်းသည်
ဒီစားကောင်းသောက်ဖွယ်နှင့် ပတ်သက်၍ လေးလေးနက်နက် သံသယရှိနေပြန်သည်။
ကျီကျောက်တစ်ယောက်ကို သူမကို
ရှည်လျားပြီး ပါးလွှာသော သစ်သားချောင်းများစွာကို ထုတ်ပြလာသည့်အထိပင်။
“ဒါကို သုံးကြည့်လိုက်” ကျီကျောက်က
ပြုံးပြီး သရုပ်ပြပေးလိုက်သည်။ “ဒုတိယမရီး ဒီကို တစ်ချက်ကြည့်။ ကျွန်မတို့တွေ
ခရုကို လက်တစ်ဖက်မှာကိုင်ပြီး နောက်လက်တစ်ဖက်မှာ ဒီသစ်သားချောင်းလေးကို
ကိုင်ကြည့်ကြမယ်။ ပြီးရင် ဒီနေရာကနေ ခရုအသားကို ဆွဲထုတ်လိုက်၊ ဒါပေမယ့် ခရုအသားရဲ့
အဆုံးပိုင်းကို စားလို့ မရဘူး။”
ဝါရင့်အစားအသောက်ချစ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့်
ဒုတိယမရီးရှန်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် သူမရှေ့တွင် ခရုခွံများ
တောင်ပုံရာပုံ စုပုံလာခဲ့သည်။
ဒုတိယမရီးရှန်း၏ ပါးစပ်တွင် ဆီများ
ဝေ့နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ ချယ်ရီရောင် နှုတ်ခမ်းပါးက အနည်းငယ်
နီမြန်းရောင်ယမ်းနေခဲ့သည်။
ဒုတိယမရီးရှန်းတစ်ယောက်
ဆက်စားချင်နေတာကို မြင်သောအခါ ကျီကျောက်က သူမကို အမြန်တားမြစ်လိုက်သည်။
“ဒုတိယမရီး ဒီခရုအစပ်တွေက
အရသာရှိပေမယ့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေ အများကြီး မစားသုံးသင့်ဘူး” ကျီကျောက်က အလျင်စလို
ရှင်းပြလိုက်သည်၊ “နောက်နှစ်ရက်လောက် စောင့်ပါဦး။ တခြား အရသာရှိတဲ့ ဟင်းပွဲကို
ချက်ပြုတ်ပေးတဲ့အခါကျ များများစားလေ။”
“နင် ငါ့ကို ပန်းကန်လုံး
တစ်ဝက်လောက် ပိုစားခိုင်းမလား” ဒုတိယမရီးရှန်းက ကျီကျောက်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ
ကြည့်ပြီး အမောတကော မေးလိုက်သည်၊ “ဒါမှမဟုတ် နောက်ထပ် ဆယ်ခုလောက်ပဲ
စားခွင့်ပြုပါလား။”
ဒုတိယမရီးရှန်းက ဒီလို
သာမာန်ကျသလို မြင်ရတဲ့ ခရုတွေက ကျီကျောက်လက်ထဲမှာ အရမ်း အရသာရှိတဲ့ ဟင်းပွဲ
ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။
“ခရုတွေက ရေထဲမှာ ကြီးထွားတဲ့
ရေနေသတ္တဝါတွေဖြစ်ပြီး အအေးဓာတ် ပြင်းထန်တယ်၊ ဒါ့ကြောင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်
အမျိုးသမီးတွေ မစားသင့်ဘူး။ ဒုတိယမရီး ကျွန်မ ရှင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို အန္တရာယ်
မဖြစ်စေချင်ဘူး” ကျီကျောက်က အခိုင်အမာ ပြောသည်၊ “ရှင် တကယ် ထပ်မစားသင့်တော့ဘူး။”
“ကောင်းပြီ…” ဒုတိယမရီးရှန်းက
သူ့လက်ထဲက သစ်သားချောင်းလေးကို တုံ့ဆိုင်းစွာ ချလိုက်ပေမယ့် သူမ စိတ်ထဲမှာ အတွေး
အနည်းငယ် ရှိနေတုန်းပါပဲ။ “ဒါဆိုရင် အာ့ထောင်ရေ ခရုတွေက အများကြီး ကျန်သေးတယ်။ နင်
သူတို့ကို ဘာဖြစ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။”
“ခရိုင်မြို့ကို ယူသွားပြီး
လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့ကို ရောင်းပေးမယ်လေ” ကျီကျောက်က သိမ်မွေ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်၊
“ဒုတိယမရီး ရှင် ဘယ်လို အစာသွပ်မုန့်မျိုးကို စားချင်လဲ။ ကျွန်မ ပြန်လာတဲ့အခါကျရင်
သူတို့ကို ယူလာခဲ့မယ်။”
“မလိုပါဘူးဟယ်” ဒုတိယမရီးရှန်းက
အမြန်လက်ခါလိုက်သည်၊ “ပြီးခဲ့တဲ့ အကြိမ်တုန်းက အမေ ပြန်ယူလာခဲ့တဲ့
အစာသွပ်မုန့်တွေတောင် မကုန်သေးဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါ နင့်ကို အမြဲလိုလို
အခွင့်ကောင်းမယူချင်ဘူး။”
“ကျွန်မတို့တွေက မိသားစုတွေလေ။
ဒုတိယမရီး ရှင် အရမ်းယဉ်ကျေးလွန်းနေတယ်” ကျီကျောက်က ရွှင်မြူးစွာ ပြုံးပြီး သူမ၏
အကြည့်တွေက တဖြည်းဖြည်း နူးညံ့လာခဲ့သည်။
“ဒါဆို ငါ့အတွက် သစ်သီးချဉ်
တစ်ထုပ်လောက် ယူလာခဲ့ပေးပါလား။ ငါ အချဉ်တွေ စားချင်နေတယ်။”
“ကောင်းပါပြီ”
ခရိုင်မြို့ကိုရောက်ပြီးနောက်
လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့သည် ကျီကျောက်၏ ဟင်းချက်လက်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုကို တစ်ဖန်
သဘောကျသွားပြန်သည်။
“ဒီမြစ်ခရုတွေကို စားလို့ ရမယ်လို့
မထင်ထားဘူး။”
“လက်ထောက်ဆိုင်ရှင်ယို့
ဒီခရုအစပ်ဟင်းပွဲက အရသာရှိပေမယ့် စားသုံးတဲ့အခါမှာ တားမြစ်ချက် အချို့ ရှိတယ်။”
Welcome To MM Storyteller
LOGIN
Welcome To MM Storyteller
REGISTER