Ch 68
Viewers 12k

 

အခန်း (၆၈) – နည်းလမ်းပြောင်းကြည့်ရအောင်

 

ထိုအချိန်မှာပဲ အကြီးဆုံးမရီးရှန်းက သူတို့အားလုံးကို ဂျင်းစွပ်ပြုတ် ဟင်းရည် တစ်ပန်းကန်လုံး သောက်ခိုင်းခဲ့သည်။

 

“ကျေးဇူးပါ အကြီးဆုံးမရီး”

 

ရှန်းယောင်နှင့် ကျီကျောက်တို့က တပြိုင်နက်တည်း ပြောလာခဲ့ကြသည်။

 

“ငါတို့က မိသားစုတွေပဲ၊ ဒီလို ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူးကွာ” ရှန်းတာ့လန်က ပြုံးရယ်ကာ အမြန်ပြောလာခဲ့သည် “ဒါနဲ့ စကားမစပ် မင်းတို့တွေ ခရိုင်မြို့ပေါ် ဘာလာလုပ်တာလဲ။ အိမ်မှာ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား။”

 

“အစ်ကိုကြီး စိတ်မပူပါနဲ့။ အိမ်မှာ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်” ရှန်းယောင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြီး ထောင့်နားမှာ နေရာချထားတဲ့ ခြင်းတောင်းကို ညွှန်ပြကာ တိုးတိုးလေး ရှင်းပြလိုက်သည် “ကျွန်တော် ဟုန်ရှင်းစားသောက်ဆိုင်ကို ကုန်ပစ္စည်း ပို့ဆောင်ဖို့ အာ့ထောင်နဲ့အတူ ခရိုင်မြို့ကို လိုက်လာခဲ့တာပါ။”

 

“ငါ သိပြီ” ရှန်းတာ့လန်က ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ဒါပေမယ့် အခုက မိုးသည်းနေတုန်းပဲ။ မိုးတိတ်တဲ့အခါ ငါ မင်းကို စားသောက်ဆိုင်ကို လိုက်ပို့ပေးမယ်။”

 

“ကျေးဇူးပါ အစ်ကိုကြီး”

 

“ငါတို့က ညီအစ်ကိုတွေပဲ” ရှန်းတာ့လန်က တောက်တောက်ပပ ပြုံးပြီး ရှန်းယောင်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

 

“အာ့ထောင် ငါနဲ့အတူ မီးဖိုချောင်ထဲ လိုက်ခဲ့လို့ရမလား” အကြီးဆုံးမရီးရှန်းက ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ကျီကျောက်အနားသို့ကပ်ကာ တိုးတိုးလေး ခွင့်တောင်းလိုက်သည်။

 

“ဒါပေါ့၊ အကြီးဆုံးမရီး ကျွန်မ ဘာကူပေးရမလဲ။”

 

“လာ ငါတို့လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောရအောင်” အကြီးဆုံးမရီးရှန်းသည် ကျီကျောက်၏ လက်မောင်းကို ရင်းနှီးချစ်ခင်စွာ ဖက်တွယ်ကာ အိမ်နောက်ဖေး မီးဖိုချောင်သို့ ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်သွားခဲ့သည် “ဒါက ဒီလိုရှိတယ်။ ဒီမနက် ချွင်းယန် ကုန်စိမ်းဈေးကို ဈေးဝယ်ဖို့ သွားခဲ့တယ်၊ သူမက ဝက်ဗိုက်သားအစား ဝက်ခြေထောက်တွေကို မှားဝယ်လာခဲ့မိတယ်လေ။ သူ ဟိုဟိုဒီဒီ သွားဝယ်ရင်းနဲ့ ဒါကို သတိပြုမိသွားတဲ့အခါကျတော့ အဲ့ဒီဆိုင်ရှင် ပြန်သွားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဆိုင်ရှင်က ဝက်ဗိုက်သားတွေကို ရောင်းချပြီးနေပြီ။ ဆိုင်ရှင်က ရိုးသားတဲ့သူဆိုတော့ ချွင်းယန်ကို ပိုက်ဆံ ထပ်မတောင်းခဲ့ဘူး။”

 

“နင့်အစ်ကိုကြီးက ဝက်ခြေထောက်တွေ စားရတာကို ဘယ်တော့မှ မကြိုက်ဘူး” အကြီးဆုံးမရီးရှန်းသည် စိတ်မချမ်းမြေ့စွာ ပြောသည် “ဒါ့ကြောင့် အာ့ထောင် နင် ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးနိုင်မလား။ နင် ငါ့ကို ဒီဝက်ခြေထောက်တွေကို ကူညီပြီး ကိုင်တွယ်ပေးနိုင်မလားဟင်။”

 

ကျီကျောက်က ချက်ချင်း ပြန်မဖြေပေ။ အဲဒီအစား သူမက သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်သည် “အကြီးဆုံးမရီး အစ်ကိုကြီးက ဘာဖြစ်လို့ ဝက်ခြေထောက်တွေ မစားရတာလဲ။”

 

ဝက်ခြေထောက်တွေက အရမ်းအရသာရှိတယ်။

 

ထို့အပြင် သူတို့က ကိုလာဂျင်လည်း ကြွယ်ဝပါတယ်။

 

“နင့်အစ်ကိုကြီးပြောတာက ဝက်ခြေထောက်တွေက အမြဲလိုလို ဝက်ကျင်ငယ်ရည်နံ့ နံတယ်တဲ့။ သူက အဲ့တာကို တကယ်မကြိုက်ဘူး” အကြီးဆုံးမရီးရှန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချသည် “ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ငါ လက်မထပ်ခင်တုန်းက အကြိုက်ဆုံး အစားအစာက ဝက်ခြေထောက်တွေပဲ။ နင့်အစ်ကိုကြီးက လုံးဝ မကြိုက်တာက ကံမကောင်းတာပဲ။”

 

“မရီးက ဒီဝက်ခြေထောက်တွေကို ပုံမှန်အချိန်ဆို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်လေ့ရှိလဲ။”

 

“ချက်ပြုတ်ရင် ချက်ပြုတ် မဟုတ်ရင် ပဲပိစပ်နဲ့ ရောပြုတ်လိုက်တာပဲ” အကြီးဆုံးမရီးရှန်းက အမြန်ပြန်ဖြေသည် “ကံမကောင်းစွာနဲ့ ငါ ဘယ်လိုပဲချက်ချက် နင့်အစ်ကိုကြီးက ဝက်ခြေထောက်တွေမှာ အနံ့ရှိတယ်လို့ တွေးနေတုန်းပဲ…”

 

“ဒါဆို ညီမတို့ နည်းလမ်းပြောင်းရအောင်” ကျီကျောက်က လက်ဖျောက်တီးပြီး အကြံတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

 

“အကြီးဆုံးမရီး ညီမကို ဂျင်း၊ ကြက်သွန်နီ၊ စွန်ပလွံ၊ နာနတ်ပွင့်၊ ချောင်းကော၊ လေးညှင်းပွင့်နဲ့ ဟင်းချက်ဝိုင်တွေကို ပြင်ဆင်ပေးပါ” ကျီကျောက်က အပြုံးဖြင့် မေးသည် “ပြီးတော့ ဝက်ခြေထောက်တွေက ဘယ်မှာလဲ”

 

“ဒီမှာ ဒီသစ်သားဇလုံထဲမှာ ထည့်ထားတယ်။ ငါ ဝက်ခြေထောက်တွေကို ကိုင်တွယ်ထားပြီးပြီ။”

 

“ကောင်းပြီ၊ ညီမ မရီးကို ဒီဟင်းပွဲကို ဘယ်လိုချက်ပြုတ်ရမယ်ဆိုတာ အခု သင်ပေးမယ်” ကျီကျောက်က ခေါင်းညိတ်ကာ အင်္ကျီလက်ကို ခေါက်တင်ပြီး အလုပ်စလုပ်သည်။

 

ဦးစွာ သန့်စင်ထားသော ဝက်ခြေထောက်များကို အိုးထဲ ထည့်ပြီး ညင်သာစွာ မွှေကြော်လိုက်သည်။

 

“အာ့ထောင် နင် ဒီထဲ ဆီထည့်ဖို့ မလိုဘူးလား” အကြီးဆုံးမရီးရှန်းက သူမ လက်တွေ လှုပ်ရှားနေတာကို ကြည့်ပြီး သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ မေးလိုက်သည်။

 

“ဟုတ်တယ်” ကျီကျောက်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် “ဆီထည့်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ အရင်ဆုံး ဝက်ခြေထောက်တွေကို မီးအေးအေးနဲ့ ဟိုဖက် ဒီဖက် မျှတစွာ အရင်ကြော်ရမယ်၊ ပြီးရင် သူတို့ထဲ ဟင်းချက်ဝိုင် လောင်းထည့်မယ်။ ဝက်ခြေထောက်ရဲ့ အပေါ်ယံအလွှာ အနည်းငယ် အဝါရောင်သန်းလာတဲ့အထိ စောင့်ပါ၊ ပြီးရင် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ကြက်သွန်နီ၊ ဂျင်းပြား၊ နာနတ်ပွင့်၊ ချောင်းကောနဲ့ လေးညှင်းပွင့်တို့ကိုထည့်ပြီး သမအောင် မွှေလိုက်ပါ။”

 

ခဏအကြာတွင် သင်းပျံ့သော မွှေးရနံ့တစ်ခု လေထုထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်။

 

အကြီးဆုံးမရီးရှန်း၏ မျက်လုံးများ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည် “ဝက်ခြေထောက်တွေမှာ ကျင်ငယ်ရည်အနံ့ ရှိတယ်လို့ ထပ်မတွေးနိုင်လောက်တော့ဘူးမလား။”

 

ကျီကျောက်က ပြုံးပြီး ဇောက်နက်ဒယ်အိုးထဲမှ ဝက်ခြေထောက်တွေကို ဆက်မွှေနေခဲ့သည်။ အပြင်လွှာ အညိုရောင်သန်းလာတဲ့အခါ သင့်တော်တဲ့ ပဲငံပြာရည်ပမာဏကို ထည့်ပြီး ဆက်မွှေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဒယ်အိုးထဲသို့ သကြားညိုတစ်ဇွန်း ထပ်ထည့်ခဲ့သည်။

 

“အကြီးဆုံးမရီး ဒါက ညီမ မရီးကို သင်ကြားပေမယ့် ဒီဟင်းပွဲရဲ့ အဓိကအချက်ပဲ။ ကြည့်… သကြားညိုထည့်ပြီးရင် ဝက်ခြေထောက်တွေရဲ့ အရောင်ပြောင်းသွားတယ်မလား။”