Chapter 3

အခန်း(၃) - အသက်ရှင်ကျန်သူ

၂ ရ‌က်မြောက်နေ့

နောက်တစ်နေ့ နေ့လယ်တွင် မီကျားသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ အိပ်ရာမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထလာသည်။ မျက်နှာသစ်၊ သွားတိုက်ပြီးနောက် စားရန်အတွက် ရေခဲသေတ္တာထဲမှ ပေါင်မုန့်နှင့် နို့အချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

စားနေစဉ်တွင် တီဗီကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖွင့်လိုက်သည်။ ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်တစ်ခုကို နှစ်သက်စွာ ကြည့်ရှုနေစဉ် ရုတ်တရက် အရေးပေါ်သတင်းများက ကြားဖြတ် ဝင်ရောက်လာသည်။

“မကြာသေးမီက မြို့တော်တွင် တုပ်ကွေးရောဂါ ဖြစ်ပွားမှုများ ရှိခဲ့ပါတယ်။ နေထိုင်သူ အများအပြားတွင် ဖျားခြင်း၊ ခေါင်းမူးခြင်း လက္ခဏာများ ခံစားနေရပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်များ ပြတ်တောက်နေပါတယ်။ ကျွမ်းကျင်သူများက လူများသည် အိမ်တွင်း သီးခြားခွဲနေရန်အတွက် ပစ္စည်းများ ပြင်ဆင်ပြီး ကူးစက်မှု မဖြစ်စေရန် အပြင်ထွက်ခြင်းကို တတ်နိုင်သမျှ လျှော့ချသင့်ကြောင်း အကြံပြုထားပါတယ်။”

“မနေ့က မြို့တောင်ဘက် ဆင်ခြေဖုံးဈေးတွင် အကြမ်းဖက် တိုက်ခိုက်မှုများ အများအပြား ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။ တိုက်ခိုက်သူများသည် ခွေးရူးပြန်ရောဂါ ဖြစ်နေသည်ဟု သံသယရှိရပြီး၊ ကူးစက်ခံရသူများကို ဗဟိုဆေးရုံသို့ ကုသရန် ပို့ဆောင်ထားပါတယ်။”

“မနေ့က စိတ်ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းနေသည့် လူနာအချို့သည် ကမ္ဘာပျက်တော့မည်ဟူသော ကြောက်လန့်စရာ ကောလာဟလများကို ဖြန့်ဝေခဲ့ရာ နေထိုင်သူများအကြား အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်မှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါတယ်။ ထိုလူနာများကို ယခုအခါ စိတ်ရောဂါကု ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ထားပါတယ်။”

“နေထိုင်သူ အများအပြားသည် ပစ္စည်းဝယ်ယူရန် ထိတ်လန့်စပြုလာရာ ဒဏ်ရာရရှိမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါတယ်။ အဓိက စူပါမားကတ်များတွင် ပစ္စည်းများ ပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး အရေးပေါ် ပို့ဆောင်မှုများ ပြုလုပ်နေပါတယ်။”

နောက်ဆုံး ပေါင်မုန့်တစ်ကိုက်ကို မျိုချပြီးနောက်တွင် မီကျားသည် ကမ္ဘာပျက်ဂိမ်းထဲ ဝင်လာသော သာမန်လူတစ်ယောက် လုပ်သင့်သည်နှင့် ကိုက်ညီသော လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် စတင်လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

သူ၏ ပစ္စည်းစာရင်းနှင့် သိုလှောင်မှုကို ရေတွက်ပြီးနောက် အိမ်ရှိ ရေထည့်နိုင်သော ကွန်တိန်နာအားလုံးကို ရေဖြည့်ရန်အတွက် ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

၎င်းသည် သူ၏ မူလကမ္ဘာဖြစ်ပါက အစားအစာနှင့် ရေအတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပေ။ ထို မိစ္ဆာချစ်ခြင်းမေတ္တာပျိုထောင်ရေးဂိမ်းကို ဖန်တီးနိုင်ရန်အတွက် သူသည် လပေါင်းများစွာ ကြာရှည်မည့် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေး ပစ္စည်းများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီး အိမ်မှာနေရင်းပင် ဂိမ်းအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ သူသည် တစ်လမတိုင်ခင်သို့ ပြန်ရောက်နေသည်။ ထိုအချိန်က သူသည် အစားအသောက် စုဆောင်းခြင်းကို မစတင်ရသေးပေ။ ကျန်ရှိသော အစားအစာများသည် တစ်ပတ်သာ ခံမည်ဖြစ်သော်ငြားလည်း အဓိကမစ်ရှင်က သူ့အား ရက် (၃၀) အသက်ရှင်ရန် အချိန်ပေးထားသည်။ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် ခွန်အား လုံလောက်သော်လည်း အစားအသောက်မရှိဘဲ ဤအခန်းငယ်လေးထဲ၌ နေနေရုံဖြင့် ရက် (၃၀) အပြည့် ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤသတင်းများကို ကြည့်ပြီးနောက် တုံ့ပြန်မှု နှေးသူဖြစ်သော်လည်း မီကျားသည် ဤကမ္ဘာပျက်ခြင်းက မည်သည့်အရာ ဖြစ်မည်ကို ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် နားလည်လိုက်သည်။ ကိုက်ခြင်းနှင့် ခွေးရူးပြန်ရောဂါအကြောင်း ဖော်ပြချက်များဖြင့်၊ ၎င်းသည် ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ်မှလွဲ၍ အခြား ဘာဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

သို့သော် သူသည် အပြင်ထွက်၍ ပစ္စည်းများကိုဝယ်ယူရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။

သတင်းတွင် စူပါမားကတ်များ၌ ပစ္စည်းများပြတ်တောက်ပြီး လူနေထိုင်သူများသည် ထိတ်လန့်တကြား ဝယ်ယူနေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ မီကျားမှာ ကမ္ဘာပျက်ခြင်းသည် မည်သည့်အချိန်တွင် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပွားမည်ကို မသိသေးပေ။ စူပါမားကတ်များသည် ယခုအချိန်တွင် လူအစည်ဆုံးနေရာများ ဖြစ်နိုင်ပြီး မငြိမ်မသက်မှုများ အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည် နည်းပါးခြင်းကြောင့် တစ်ခုခု မတော်တဆ ဖြစ်ပါက အလွယ်တကူ အန္တရာယ်ကြုံတွေ့နိုင်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော နေရာများကို ရှောင်ရှားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် အပြင်ထွက်၍ ပစ္စည်းဝယ်ယူလျှင်ပင် အသုံးဝင်သော မည်သည့်အရာကိုမှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ လမ်းတစ်ဝက်တွင် ဖုတ်ကောင်ဗိုင်းရပ်စ် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး လမ်း၌ ပိတ်မိနေလျှင် ဂိမ်းမှာပြီးဆုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။

လုယူခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

ဟုတ်ပါ၏ ၊ မီကျားသည် သူ့ကိုယ်သူ ကြင်နာတတ်သော၊ နွေးထွေးပြီး ဖော်ရွေသော နိုင်ငံသားကောင်း တစ်ဦးဟု ယူဆထားသောကြောင့် သူတစ်ပါးထံမှ လုယက်ခြင်းကဲ့သို့ ရူးသွပ်သော အရာမျိုးကို လုံးဝ မလုပ်ဖူးပေ။ ဤလုပ်ရပ်သည် ရာဇဝတ်မှုဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်.......

ကမ္ဘာပျက်ဂိမ်း ဖြစ်နေမှတော့ သူတို့ ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်အထိ စောင့်ပြီးမှ လုယူလိုက်ရုံပဲမဟုတ်လား...။

ဒါဆိုရင် ဘယ်သူ့ကို အရင်ဆုံး လုယူရမလဲ....။

မီကျားသည် တံခါးဝသို့ လျှောက်သွားကာ မျက်လုံးပေါက်မှတစ်ဆင့် လမ်းတစ်ဖက်ရှိ သူ၏ အိမ်နီးနားချင်းအိမ်ကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံသည် တစ်ထပ်လျှင် အိမ်ထောင်စုနှစ်ခုသာ ရှိပြီး ဤအထပ်တွင် သူနှင့် အိမ်နီးချင်း လုချန်သာ ရှိသည်။

မီကျားသည် အလုပ်သွားအလုပ်ပြန် လုပ်နေစဉ်တွင် သူ၏ အိမ်နီးချင်းနှင့် အကြိမ်ရေနည်းနည်းသာ ဆုံဖူးသည်။ အိမ်နီးချင်း လုချန်သည် တစ်ဦးတည်း နေထိုင်ပုံရပြီး ပစ္စည်းအိတ်ကြီးများကို သယ်ဆောင်ကာ အိမ်သို့ မကြာခဏ ပြန်လာလေ့ရှိသည်။ ရှင်းနေသည်မှာ သူသည် ပစ္စည်းများကို ကောင်းကောင်း သိုလှောင်ထားသူဖြစ်သည်။

မနေ့ညက မီကျားသည် လုချန် ဆေးရုံသို့ သွားသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်မှုကြောင့် ဆေးရုံသည် အန္တရာယ်များသော နေရာဖြစ်သည်။ လူနာများနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ရသော ဆရာဝန်တစ်ဦးဖြစ်သည့် လုချန်သည် ပို၍ပင် အန္တရာယ်ရှိသည်။ မီကျားသည် သူပြန်လာမည် မပြန်လာမည်ကို သေချာမသိပေ။

လုချန် ပြန်မလာပါက မီကျားသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်၍ ဆုတောင်းပေးပြီး လူနာများကို ကယ်တင်ရာတွင် သူ၏ အနစ်နာခံမှုကို ဝမ်းနည်းစွာ ဆုတောင်းပေးကာ ပစ္စည်းလိုအပ်နေသော သူ၏ အိမ်နီးချင်းအတွက် စိတ်သက်သာရာရမှုကို ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။

သူပြန်လာလျှင် ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရပြီး ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ သူသည် တံခါးဝတွင် သူ့ကို လာစားရန် ကြိုးစားနေမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ရန်အတွက် သူ့ကို သတ်ရန် ကြိုးစားသော သူ၏ ဖုတ်ကောင် အိမ်နီးချင်းကို ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ဖယ်ရှားရမည် ဖြစ်သည်။ ပြီးနောက် သူ၏ ကြေကွဲနေသည့် နှလုံးသားကို ကုစားရန်အတွက် သူ့အိမ်နီးချင်း၏အိမ်ကို နည်းနည်းလေး ဝင်ရောက် စီးနင်းရုံသာ။

သူပြန်လာပြီး ပုံစံမပြောင်းဘူးဆိုလျှင် ဤအရာသည်အဆင်ပြေသွားပြီ ဖြစ်၏ ။ မီကျားသည် သန်မာသော၊ လူငယ်ဆရာဝန်တစ်ဦးကို အဖွဲ့ဝင်အဖြစ် စုဆောင်းနိုင်ပြီး သူ၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေကို အများကြီး တိုးတက်စေနိုင်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှုံးစရာမရှိပေ။

ထို့ကြောင့် မီကျား လုပ်ရမည့် ပထမဆုံးအရာသည် သူ့အိမ်နီးချင်း အိမ်မှာ ရှိနေသလား၊ ရှိနေလျှင် သူ ပုံစံပြောင်းသွားသလား ဆိုသည်ကို အရင်ဆုံး အတည်ပြုရန်သာ ဖြစ်သည် ။ မည်သို့ပင်ဆို‌စေကာမူ ကမ္ဘာပျက်ချိန်သည် မည်သည့်အချိန်မဆို ရောက်လာနိုင်သည်ဖြစ်၍  အမြဲတမ်းကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းသည် ပိုကောင်းသည်။

ဤအချက်ကို စိတ်ထဲတွင် ထားရှိကာ မီကျားသည် သူ၏ ပစ္စည်းပြခန်းမှ ခေါက်နိုင်သော စစ်သုံးဓားတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လွန်ခဲ့သည့် အချိန်အတော်ကြာက ဝယ်ထားသော်ငြားလည်း တစ်ခါမှ အသုံးမပြုရသေးသော ဓားဖြစ်သည်။ ထိုဓားကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဓားသည် သံချေးတက်မနေကြောင်းနှင့် ထက်မြက်ဆဲ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် ၎င်းကို ညင်သာစွာ အလေးချိန် ခံစားပြီး အသားကျစေရန် လုပ်ဆောင်၍ သူ၏ ဘောင်းဘီအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ထူးခြားသော အပြုံးကို ပြသရန်အတွက် ပါးစပ်ထောင့်များကို မြှင့်တင်ကာ တံခါးကို ဖွင့်ပြီး အိမ်နီးချင်း၏ တိုက်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားကာ တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဘေးကင်းသော အကွာအဝေးတွင် ရှိနေစေရန် နှစ်လှမ်းခန့် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

လုချန်သည် အလွန် အိပ်ချင်နေသည်။ ခေါင်းနည်းနည်း မူးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း အလွန် အေးနေသည်။ လက်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာသည်လည်း အလွန်နာကျင်နေသည်။

မနေ့ညက ထိုရူးနေသောလူနာကို ကယ်တင်ရန် ဗဟိုဆေးရုံသို့ အပြေးအလွှားသွားခဲ့စဉ်၌ အကာအကွယ်အပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း လက်အိတ်ကို ဖောက်ပြီး ကိုက်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး မစိုးရိမ်ရသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က သူသည် သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ ထိုနေရာကို ပိုးသတ်ဆေးဖြင့် သုတ်ပြီး ပလာစတာကပ်လိုက်ရုံသာဖြစ်ပြီး အများကြီး စဉ်းစားမနေခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ယနေ့မနက် ပြန်ရောက်ချိန်တွင် အဖျားကြီးစပြုလာသည်။ လည်ချောင်း ရောင်ရမ်းနေပြီး လက်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာသည် ပြည်တည်စပြုလာကာ အနံ့ဆိုးများ ထွက်လာသည်။

သူ၏ တုန်ယင်နေသော လက်ဖြင့် အအေးမိပျောက်ဆေးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ရေနှင့် သောက်လိုက်သည်။

သူ ဆေးရုံသို့ ကုသမှုခံယူရန် သွားနိုင်သည်၊ သို့သော် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ်များ ရှားပါးနေပြီး သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များလည်း အလုပ်များနေကြသည်။ လုချန်သည် အသက်ငယ်ပြီး ကိုယ်ခံအားကောင်းသောကြောင့် ဤရောဂါကို တိုက်ထုတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ခံစားရသဖြင့် သူ၏ အခြေအနေ ပိုဆိုးလာကြောင်း မည်သူ့ကိုမျှ မပြောပြခဲ့ပေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အသိစိတ်သည် ပိုပိုပြီး လွတ်ချင်လာပြီး အမြင်အာရုံများကလည်း ဝါးလာသည်။

လုံးဝ အိပ်မောကျတော့မည့်အချိန်တွင် တံခါးခေါက်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် တစ်စက္ကန့်အတွင်း လန့်နိုးသွားကာ “ဘယ်သူလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

သို့သော် ထွက်ပေါ်လာသော အော်သံသည် မရှင်းလင်းပဲ အားနည်းလွန်းလှသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် သဲသဲကွဲကွဲ မကြားလိုက်ရပေ။

သူသည် အိပ်ရာပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရုန်းကန်တွားသွားကာ မူးနေရင်းပင် တံခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

နံရံကို မှီကာ တံခါးဖွင့်ရန် ကြိုးစားနေသည့် သူ၏လက်သည် တုန်ယင်နေသည်။ အဖျားကြောင့် အားမရှိသဖြင့် အကြိမ်များစွာ မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးအကြိမ်တွင် သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြု၍ ဖွင့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ ရှေ့သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

မျှော်လင့်ထားသလို အေးစက်သော မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျမသွားခဲ့ပေ။

သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျတော့မည့်အချိန်တွင် သန်မာသော လက်တစ်ဖက်က သူ့ကို ထောက်ခံလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် နွေးထွေးသော ပွေ့ဖက်မှုဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူသည် ခေါင်းကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး နှာခေါင်းတွင် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ခံစားရစေသည်။

မီကျားသည် လုချန်၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်တွင် ရှိနေပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို လည်ပင်းကို ဖြတ်နိုင်သော ဓားကို တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

သူသည် လုချန်၏ ကျောပြင်ကို အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်မှု ရှိနေသောပုံစံဖြင့် ညင်သာစွာ ပုတ်ပေးလိုက်ပြီး နွေးထွေးသော နှလုံးသားရှိသော အိမ်နီးချင်းကောင်းတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြည့်နေရင်း “နေကောင်းရဲ့လား? နေမကောင်းပုံရတယ်နော်? ကျွန်တော့်ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သည် အနက်ရောင်ကိုင်းပါသော မျက်မှန်တစ်လက်ကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ကြည်လင်တောက်ပခဲ့သော မျက်လုံးများသည် ယခုအခါ သွေးကြောများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ၏ အသားအရေသည် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့ကာ အပြာရောင် သန်းနေသည်။ သူသည် ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့်သူကဲ့သို့ ပုံစံဖြစ်နေသော်လည်း အသိစိတ်နည်းနည်း ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် တုန်ယင်နေသော နှုတ်ခမ်းများဖြင့် တစ်ခုခု ပြောလိုက်ပုံရသော်လည်း ထိုစကားများသည် မီကျား ကွဲကွဲပြားပြား မကြားနိုင်လောက်အောင် အားနည်းလွန်းနေသည်။

တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည့် အချိန်နှင့် အတွင်းမှ ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည့် အချိန်တွင် မီကျားသည် သူ့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လုချန်၏ အခြေအနေပြ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်း စိတ်ပြောင်းသွား၏ ။

မူလက သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ရှိနေခဲ့သော အဖြူရောင် စက်ဝိုင်းပုံ သင်္ကေတသည် ရှင်းပြမရသော အကြောင်းကြောင့် ပန်းရောင် နှလုံးပုံ သင်္ကေတအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူသည် ထိုသင်္ကေတကို ထပ်မံ အတည်ပြုရန် သူ့မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

[နာမည်: လုချန်]

[ကိုယ်ရေးအချက်အလက်: အစပြုသူနယ်မြေ အမှတ် (၃၀၇၃) ကမ္ဘာ့ Boss]

[အခြေအနေ: ဖမ်းယူနိုင်သည် ]

[နှစ်သက်မှု: ၁၀/၂၀၀ (ရန်လိုမှု အခြေအနေ ကို ဖယ်ရှားရန် ၅၀ သို့ ရောက်ရှိအောင်လုပ်ပါ၊ မိစ္ဆာ အချက်အလက်ကတ်ကို ဖွင့်ရန် ၁၀၀ သို့ ရောက်ရှိအောင်လုပ်ပါ၊ လိုက်လံရှာဖွေမှုကို ပြီးမြောက်ပြီး အထူးဆုများကို ဖွင့်ရန် ၂၀၀ သို့ ရောက်ရှိအောင်လုပ်ပါ)]

သွေးအိုင်၏ အလယ်တွင် ထိုလူငယ်သည် ဒူးထောက်နေပြီး လက်ထဲတွင် ဓားကို ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပုံပျက်နေသော အသားပုံကို အရူးအမူး ထိုးသွင်းနေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အနီရောင်သွေးများဖြင့်ပေကျံနေသည်။

စိတ်ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အီလက်ထရောနစ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ စုမင် အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြေခြင်းနိုင်ခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။]

သူသည် တွေဝေစွာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ လက်သည်လည်း ရပ်တန့်သွားသည်။ အသားများ ပေကျံကာ သွေးများ စီးကျနေဆဲဖြစ်သော ဓားသည် သွေးအိုင်ထဲသို့ ဆက်လက် စီးကျနေဆဲဖြစ်သည်။

“...ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပြီလား?”

[ဟုတ်ကဲ့၊ သင်သည် အစပြုသူနယ်မြေ အမှတ် (၂၂၃၉) ၏ ကမ္ဘာ့ Boss ကို သတ်နိုင်ခဲ့သည့် ပထမဆုံး ကစားသမားဖြစ်သည်။ သင့်အား ငါးမိနစ်အတွင်း ငရဲခန်းမသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး အစပြုသူနယ်မြေတွင် ပထမဆုံးဖြစ်သည့်အတွက် အထူးဆုကို လက်ခံရရှိမည်ဖြစ်သည်။]

“ဟားဟား...” သူသည် မျက်တောင် ခတ်လိုက်ရာ ယခင်က လစ်ဟာနေသော မျက်လုံးများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် အာရုံစိုက်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရုတ်တရက် ခါးကိုင်းပြီး ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏ ။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် ကိုယ်ကို မတ်မတ်ပြန်ထားကာ မျက်လုံးများကို ကျယ်စေပြီး လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို မြှောက်ကာ ပတ်ပတ်လည် ကင်မရာဆီသို့ ပွေ့ဖက်သည့် အမူအရာကို လုပ်ပြလိုက်သည်။

“ငရဲလား? ဒါက ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို ကောင်းကင်ဘုံပဲ!”

...

မှတ်ချက်များသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု စီးဆင်းဝင်ရောက်လာသည်။

၂၃၄၃L: သူ ဘယ်လို ကျွမ်းကျင်မှုတွေ သုံးသွားလဲ မြင်လိုက်တဲ့သူ ရှိလား?

....

၂၃၄၇L: ... ဘာကျွမ်းကျင်မှုမှ မသုံးလိုက်ရပုံပဲ။

......

၂၃၅၈L: သူက အကြိုကြည့်ရှုမှုမှာ လုပ်ခဲ့တာကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်သွားတာ... ဓားနဲ့ အဲဒီလူကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင် ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်တာ... ပြီးတော့ ပိုပြီးတောင် သေးအောင် လုပ်လိုက်သေးတယ်။

“ဟင်.... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်က အဆင့်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရှင်းလင်းနိုင်တာလဲ” ချန်ရှောင်ရန်သည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး အဆုံးမဲ့ ကမ္ဘာပျက်ဂိမ်း အစပြုသူနယ်မြေ စာမျက်နှာ၏ ထိပ်တွင် လျှောကျလာသော စနစ်သတိပေးချက်ကို နှိပ်ကြည့်လိုက်သည်။ “ဒီနေ့မှ ဒုတိယနေ့ပဲ ရှိသေးတယ်။”

“အစပြုသူနယ်မြေထဲက ကမ္ဘာ့ Bossက ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး လူပေါ်မှာ ကျပန်း ပေါ်လာတာ။ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူမှာ သူ့အနီးအနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးဆိုရင် Boss က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကွာအဝေး အနီးဆုံးလူကို ပစ်မှတ်ထားလိမ့်မယ်” ဟု စုမင်၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခန်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပုန်းအောင်းနေသည့် အီဒင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။ “စုမင်ရဲ့ အနီးစပ်ဆုံးလူကပဲ ကမ္ဘာ့ Boss အဖြစ် ပေါ်လာပုံရတယ်။”

“ဒါဆို သူက... သူ့ရဲ့ အနီးစပ်ဆုံးလူကို သတ်လိုက်တာလား?”

“ဖြစ်နိုင်တယ်လေ။”

“...အောက်အဆင့် ကမ္ဘာက လူတွေက တကယ်ကို ရိုင်းစိုင်းကြတာပဲ” ချန်ရှောင်ရန်သည် အနည်းငယ် အေးစက်မှုကို ခံစားရပြီး သူ၏ အတောင်ပံများသည် မရည်ရွယ်ဘဲ တုန်ယင်သွားသည်။

အီဒင်က တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုပေါ်ရှိ မှတ်ချက်များ တန်းစီနေခြင်းနှင့် လက်ဆောင်ပေးခြင်း သတိပေးချက်များကို ကြည့်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “ဒါပေမယ့် အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာက လူတွေကတော့ ဒီလို ရိုင်းစိုင်းတဲ့သူတွေကို ကြည့်ရတာ ကြိုက်ကြတာပေါ့။”

“ဒါနဲ့ မင်း စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ အမျိုးသမီးက ဘယ်လိုလဲ?”

ချန်ရှောင်ရန်သည် [ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ အမှတ် ၅၃၆၆၈၊ ယင်ဟုန်လင်] ခေါင်းစဉ်တပ်ထားသော တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို နှိပ်လိုက်သည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုအမျိုးသမီးသည် မြူးတူးသော ဟန်ပန်ဖြင့် သူမ၏ ရှည်လျားကာ ကောက်ကွေးနေသည့် ဆံပင်ကို နောက်လှန်ချလိုက်ပြီး အခြား ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားနှင့် စကားပြောနေသည်။ “သူမ အဆင်ပြေပုံရတယ်။ သူမက အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့ပြီး ရှင်သန်ရပ်တည်ရေး အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို ထူထောင်ထားပြီးပြီ။ သူမ အဆင့်ကို ပြဿနာမရှိဘဲ ရှင်းလင်းနိုင်သင့်တယ်။”

“မင်းရော... အီဒင်၊ မင်းသာ စုမင်ကို ခေါ်ချင်တယ်ဆိုရင် မြန်မြန်လုပ်တာ ကောင်းမယ်။ သူက လမ်းညွှန်တွေကြားမှာ တော်တော်လေး ရေပန်းစားနေပြီး ရွှေတံဆိပ်ဆုရ လမ်းညွှန်များစွာက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီ။”

အီဒင်သည် ဗီဒီယိုထဲမှ စုမင်ကို စိုက်ကြည့်နေသော်လည်း စကားမပြောပေ။ ထို လူငယ်လေးသည် ကြင်နာသော နာမည်ရှိသော်လည်း သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် သွေးဆာနေပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်။

ထိုလူငယ်လေးသည် သွေးပေနေသော လက်ကို မြှောက်ကာ ယုံကြည်မှုရှိသော အမူအရာဖြင့် ကင်မရာကို အနမ်းပေးလိုက်ရာ မှတ်ချက်လှိုင်းတစ်ခုသည် မျက်နှာပြင်ကို လုံးဝနီးပါး ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ စီးဆင်းဝင်ရောက်လာသည်။

အီဒင် သူ၏ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူ၏စိတ်သည် ထို ဆံပင်နီနှင့် လူငယ်ဆီသို့ မရှင်းပြနိုင်ဘဲ ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။ “အင်း... နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် စဉ်းစားကြည့်ဦးမယ်။”