Chapter 21

အခန်း ၂၁: ရမှတ် တစ်ရာ

ရှင်းဖုရပ်ကွက်ရှိ လူနေအဆောက်အအုံများသည် အပျက်အစီးပုံများအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြိုကျမှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော ထူထဲသည့် ဖုန်မှုန့်များသည် နံနက်ခင်းအလင်းရောင်အား ဖုံးလွှမ်းထားကာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးအပေါ် လေးလံသော၊ ဖိစီးမှုရှိသည့်အရိပ်တစ်ခုကို ကျရောက်စေခဲ့သည်။

ဖုန်မှုန့်များသည် ဧရာမနှင်းပွင့်ကြီးများကဲ့သို့ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ကျောက်စူးတောင် သစ်တောသဖွယ် ထိုးထွက်နေသော ချွန်ထက်သည့် အပျက်အစီးများကြားတွင် ညင်သာစွာ ကျဆင်းနေသည်။

ကြီးမားသောတူရွင်း ကျရောက်လာသည့်အချိန်တွင် မီကျား သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးဘက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ သူ့အား ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်စေမည့် ဆူးချွန်များကို မလွဲမသွေ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့တိုင် သူ၏ လက်မောင်းမှ အသားစတစ်ချပ် စုတ်ပြဲသွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ စွမ်းရည်သည် အသက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် အမြန်နှုန်းဖုတ်ကောင်အခြေအနေတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် ဒဏ်ရာသည် ပြင်းထန်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပေ။ သူသာ စွမ်းရည်အား တစ်စက္ကန့်မျှ စောပြီး ပိတ်ပစ်ခဲ့ပါလျှင် သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်သည် သုညသို့ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

သူသည် စွမ်းရည်၏ ကျန်ရှိနေသော အချိန် ၁၀ စက္ကန့်ကျော်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေတ္တရပ်သည်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ ဒဏ်ရာက သိပ်မကြီးသော်လည်း စွမ်းရည်ကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် နာကျင်မှုသည် ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်အား သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သွေးများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်ကို စိုရွှဲစေခဲ့ပြီး သူ၏ ရွေ့လျားမှုသည်ပင် နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ သူ ဒဏ်ရာကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး ဝေါ်ကီတော်ကီမှတစ်ဆင့် အော်ဟစ်လိုက်ရင်း အပြင်ဘက်သို့ တွားသွားခဲ့သည်။  "အန်းခယ့်ကို သူ့ရဲ့ စွမ်းရည် သုံးခိုင်းလိုက်...."

ချင်းကျီယီ ထိုသူမှာ အန်းခယ့်၏ စွမ်းရည်အား အဘယ်ကြောင့် သိနေသည်ကို နားမလည်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အများအပြား တွေးခေါ်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ ချက်ချင်း အန်းခယ့်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့် စွမ်းရည်က လူတွေပေါ်မှာပဲ သုံးလို့ရတာ၊ ဒီမွန်းစတားပေါ်မှာ အလုပ်ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာ...." အန်းခယ့်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေသည်။ သူသည် ထိုမွန်းစတားရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်သွားရဲခြင်း မရှိပေ။ "အရင်က မွန်းစတားတွေပေါ်မှာ သုံးတုန်းက စွမ်းရည်ရဲ့ အာနိသင်ရှိချိန်တွေ အကုန်လုံး ကွာခြားခဲ့တယ်...."

"အချိန် ဘယ်လောက်ကြာကြာ ကိစ္စမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်အတွက် ချန်ထားတာလား? အခု သုံးလိုက်...." မီကျား စိတ်မရှည်စွာ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။ "ချင်းကျီယီ ၊ မင်းက ဆက်ပစ်နေ.... ဒီတစ်ခါ ချိန်ပြီးပစ် ။ ငါ သေသွားရင် ငါတို့အားလုံး ပြီးပြီပဲ..."

...ဒီလူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တခြားသူတွေကို ဒီလောက် ယုံကြည်မှုရှိရှိ အမိန့်ပေးနိုင်ရတာလဲ?....

အန်းခယ့် အံကို ကြိတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် မယုံကြည်သော်လည်း သူ၏ ခြေထောက်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင် ဇောက်ထိုးဖြစ်နေသော နှလုံးပုံစံ အမှတ်အသားကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းရည်အား အသက်သွင်းကာ အညစ်အကြေးကောက်သူကို ဦးတည်လိုက်သည်။

ဒုတိယ အညစ်အကြေးကောက်သူသည် မီကျား ပုန်းအောင်းနေသော ပထမ အညစ်အကြေးကောက်သူ၏ ဦးခေါင်းအား ရိုက်ချေတော့မည့်အချိန်တွင် ၎င်းသည် မည်သည်တို့ မြင်လိုက်ရသည်ကို မည်သူမျှ မသိသော်လည်း မှိန်ဖျော့သော နီမြန်းမှုသည် ၎င်း၏ မှောင်မိုက်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

တန်ဖိုးရှိသော ရပ်တန့်ချိန် စက္ကန့်များအတွင်းတွင် မီကျား သူ၏ စွမ်းရည်ဘားကို အမြန်ဖွင့်လိုက်ပြီး အတွင်းတွင် မွန်းစတားကတ်အသစ်တစ်ခု အမှန်တကယ် ပေါ်လာခဲ့သည်။

[အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မီကျား အညစ်အကြေးကောက်သူ ဒေတာကတ်ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။]

[မွန်းစတားအမည်: အညစ်အကြေးကောက်သူ]

[အဆင့်: ၃]

[မှတ်ချက်: ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ပြင်းထန်ကာ ကြီးမားသော ခွန်အားရှိသော်လည်း အမြန်နှုန်းနှင့် တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးသည်။ ဂိမ်းပြီးဆုံးပြီးနောက် ၎င်း၏ကြည်လင်သောအူတိုင်ကို ရှင်သန်မှုရမှတ်များအဖြစ် တွက်ချက်နိုင်ပြီး ဖုတ်ကောင်ဘုရင်မှ စုပ်ယူနိုင်သည်။]

သူသည် မွန်းစတားအချက်အလက်ကတ်အား နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် [ကျန်ရှိချိန်: ၀:၁၁] ကို ပြသနေသည့် စွမ်းရည်ခလုတ်ကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ပရိုဖိုင်ကတ်ဝယ် အပြောင်းအလဲအချို့ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

[အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အမည်: အညစ်အကြေးကောက်သူ မီကျား]

[ကျား/မ : ?]

[အထူးဂုဏ်သတ္တိ : ခွန်အား +၅]

[စွမ်းရည် : ဒေါသတကြီးတူရွင်း]

[ခွန်အား : ၆]

[ကာကွယ်ရေး : ၆]

[ဉာဏ်ရည် : ၀]

[ဆွဲဆောင်မှု : ၀] 

၅ စက္ကန့်

စွမ်းရည် အသက်ဝင်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ ဖောင်းကားလာပြီး အညစ်အကြေးကောက်သူနှင့် အလွန်ဆင်တူသော ကြီးမားသည့် မွန်းစတားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

၄ စက္ကန့်

သာမန် အညစ်အကြေးကောက်သူ၏ မှိုင်းညို့ဝါ၍ လိမ်ကောက်နေသည့် အမှတ်အသားများနှင့် မတူဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက်တွင် အနီရောင် သွေးကြောကဲ့သို့ ပုံစံများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ခြေဖဝါးမှစ၍ မျက်နှာအထိ ဆန့်တန်းကာ ထူးဆန်းသော မျက်လုံးပုံသဏ္ဌာန် သင်္ကေတများအား ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

၃စက္ကန့်

သူ၏ မျက်လုံးများသည်လည်း သာမန် အညစ်အကြေးကောက်သူနှင့် ကွဲပြားသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖြူဖျော့သော ရွှေရောင်ရှိပြီး ရှည်လျားသော ဒေါင်လိုက်သူငယ်အိမ်များ ပါဝင်သောကြောင့် သူ့အား တခြားနယ်ပယ်မှ သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထူးဆန်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

၂ စက္ကန့်

သူသည် ယခင် အညစ်အကြေးကောက်သူ ချထားခဲ့သော ကြီးမားသည့် တူရွင်းကို အလွယ်တကူ မြှောက်လိုက်သည်။

၁ စက္ကန့်

ထို့နောက် ၎င်းကို ဒုတိယ အညစ်အကြေးကောက်သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ကျယ်လောင်သော ကွဲအက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်က မဖောက်နိုင်ဟု ထင်ခဲ့ရသော အညစ်အကြေးကောက်သူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ အရေပြားသည် ရုတ်တရက် ကွဲထွက်သွားသည်။ အက်ကြောင်းသည် ပိုမိုရှည်လျားပြီး ထူထပ်လာသည်အထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ပေါက်ကွဲသွားကာ ပုပ်နေသောအသားများ၊ ဦးနှောက်အစအနများနှင့် ကပ်ပါးကောင်များကို မြေပြင်တစ်လျှောက် ကြေမွစွာ ပစ်ကျဲလိုက်သည်။

ဒုတိယ အညစ်အကြေးကောက်သူ ပြိုကျသွားချိန်တွင် စွမ်းရည်ခလုတ်ရှိ အချိန်ရေတွက်စက်သည် ၀ သို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

နက်မှောင်သော မီးခိုးများ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူထဲစွာ စတင်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် လူတိုင်း အံ့ဩထိတ်လန့်စွာ ရပ်နေခဲ့ကြသည်။ တဖြေးဖြေးနှင့် မီးခိုးများ မှေးမှိန်သွားရာ မှိန်ပြပြနှင့် ရင်းနှီးနေသော လူသားပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

သွေးများပေကျံနေသော၊ ဆံပင်နီရဲနေသည့် လူငယ်လေးသည် မှိုင်းပြာ၍ မှုန်ဝါးမှုကြားမှ ထွက်လာပြီး အစောပိုင်းမှ ပြုတ်ကျခဲ့သော ကျောပိုးအိတ်ကို ကုန်းကာ ကောက်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အဝတ်အချို့ကို ထုတ်ယူပြီး ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ "ဘာလို့ အဝတ်အစားကိုတောင် ဆုတ်ဖြဲပစ်ရတာလဲ? ဒါက အရမ်း စိတ်ဖောက်ပြန်မှုပဲ။ ငါ တော်လို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာတာ ကံကောင်းသွားတယ်။"

[အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နံပါတ် ၇ - မီကျား] တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု 

အဆက်မပြတ် ချို့ယွင်းနေသော ကင်မရာကြောင့် တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုမှုအခန်းသည် လူနည်းသွားခဲ့ပြီး၊ ခေါင်းမာစွာ ကျန်ရှိနေသေးသော ကြည့်ရှုသူ အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

၈၆လိုင်း: ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဒီကင်မရာက ဘာလို့ ဆက်တိုက် တုန်ခါနေတာလဲ? ကြည့်ရတာ အရမ်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ...

၈၇လိုင်း: ဘတ်ဂ် များ ဖြစ်နေတာလား? စီမံခန့်ခွဲသူကို သွားပြီး သတင်းပို့လိုက်ပါ။

၈၈လိုင်း: ခဏ... ငါ ထူးဆန်းတဲ့ အညစ်အကြေးကောက်သူကို မြင်လိုက်ရသလိုပဲ... အနီရောင်နဲ့...

၈၉လိုင်း: မင်း မြင်တာများ မှားနေတာလား? အနီရောင် အညစ်အကြေးကောက်သူ မရှိဘူးလေ ။

၉၀လိုင်း: အကုန်လုံး အနက်ရောင် မြူခိုးတွေပဲ၊ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘူး...

မီကျား မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများအား ခေတ္တမျှ ရှာဖွေလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မွန်းစတားဖ၏ ဦးနှောက်အတွင်းမှ ခရမ်းရောင် ခရစ်စတယ်အား ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သူသည် ခရမ်းရောင် ခရစ်စတယ် နှစ်ခုကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ ခေါင်းလှည့်လိုက်သောအခါ မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိ ထွက်ပြေးလာခဲ့ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ခရစ်စတယ်များအား စူးစိုက်ကြည့်နေသော လုချန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါတွေ အကုန်လုံး မင်းအတွက်ပဲ-" သူသည် လက်ဖဝါးကို ဖြန့်ပြီး ခရစ်စတယ်များအား လုချန်ထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

(နှစ်သက်မှု +၁၀)

(နှစ်သက်မှု +၁၀)

လုချန်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အဖြူရောင် စာသားနှစ်ကြောင်း ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မီကျား သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ အိုင်ကွန်ထံသို့ အကြည့်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။

[အမည်: လုချန်]

[ကိုယ်ရေးအချက်အလက်: အမှတ် ၃၀၇၃ စတင်သူဇုန် ကမ္ဘာ့ဘော့စ်]

[အခြေအနေ: ဖမ်းယူနိုင်]

[မျက်နှာသာပေးမှု : ၁၁၆/၂၀၀ (ရန်လိုမှု ရုပ်သိမ်းပြီးဖြစ်သည်။ မွန်းစတားဒေတာကတ်အား ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှု ပြီးမြောက်ပြီး အထူးဆုများရယူရန် ၂၀၀ ရောက်ရမည် ။ )]

ဤ ခရမ်းရောင် ခရစ်စတယ်နှစ်ခုအား စားသုံးပြီးနောက် လုချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ထို မူးဝေနေသော အခြေအနေမှ တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ရှုပ်ထွေးပြီး ပြတ်တောက်နေသော ပုံရိပ်များကား ရေလွှမ်းမိုးသကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာရာ သူ့အား မှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။

ထိုအထဲတွင် သူ၏ ငယ်ဘဝမှ အမှတ်ရစရာများ၊ နောက်ပိုင်းနှစ်များမှ သာမန်အချိန်အခါများနှင့် စင်စစ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ရှိမရှိပင် မပြောနိုင်သော မြင်ကွင်းအချို့ ပါဝင်သည်။

သွေးများပေကျံနေသော အခန်းတစ်ခု၊ မှိန်ပြပြ စင်္ကြံတစ်ခု၊ ကျဉ်းမြောင်းသော လှေကားထစ်တစ်ခု၊ ကျယ်ပြန့်သော ကြယ်တာရာကောင်းကင်၊ လက်ချင်းယှက်ကိုင်ထားသော လက်နှစ်ဖက်... အပိုင်းအစဖြစ်နေသော အမှတ်ရစရာ အမျိုးမျိုးတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရှုပ်ထွေးယှက်တင်ဖြစ်ကာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လင်းလက်လာခဲ့ပြီး ယင်းတို့မှာကား ရှုပ်ထွေး၍ မပြတ်သားပေ။

သူသည် နာကျင်နေသော နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သောအခါ သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုပုံရိပ်သည် ထူးဆန်းသော်လည်း တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူနှင့် ရင်းနှီးနေခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ အနက်ရောင်မီးခိုးများ တဖြည်းဖြည်း ကွယ်ပျောက်သွားသောအခါ ထိုလူအား သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူသည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပျက်အစီးပုံကြားတွင် ရပ်နေကာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ တောက်ပပြီး ကြည်လင်သော အမူအရာဖြင့် သူ့အား ပြုံးပြနေသည်။

"ပြန်လာတာ ကြိုဆိုပါတယ်"

ထို ရှုပ်ထွေးနေသော မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများသည် နောက်ဆုံးတွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု၌ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ဖြူဖျော့သော ရွှေရောင်သူငယ်အိမ်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အနီရောင်သွေးကြောများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါတစ်ကောင်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ့ လက်နှစ်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုအက်ကွဲနေသော ပါးစပ်ထောင့်များကို ဆွဲလိုက်ပြီး "ပြုံးလိုက်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

 "အမြဲတမ်း တင်းမာတဲ့ မျက်နှာနဲ့ဆို ကြောက်စရာကောင်းနေတာပဲ။”