Ch 5

Ch-5

• April 13 at 12:24 PM

စုဟယ် သူမဝယ်လာသမျှ ပါဝင်ပစ္စည်းအားလုံးကို ထုတ်လိုက်ပြီး မီးဖိုချောင် ဗီရိုထဲတွင် ကြိတ်စက် ၊ ဇကာ နှင့် အခြားကိရိယာများကို လိုက်လံရှာဖွေတော့၏။

ရူယီမုန့် လုပ်စဉ်က သူမ မရှိခဲ့သဖြင့် ဟုန်လျန် တစ်ယောက် ကြံဖန်လုပ်ခဲ့ရသည်။

ယခု စုဟယ်သည် ပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ကိရိယာအသစ်များ ဝယ်လာပေးရာ ဟုန်လျန်ကို သေချာပေါက် ကူညီပေးနိုင်ပါ၏။

စုဟယ် အသစ်ဝယ်လာသော မုန့်နယ်သည့်ဖျာကို စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။ ထိုဖျာဖြင့် ဟုန်လျန်အတွက် မုန့်နယ်ရသည်မှာ ပို၍ လွယ်ကူပြီး အားအင်သက်သာသွား၏။

ထို့အပြင် စုဟယ် မုန့်ပုံဖော်သည့် ပုံစံခွက်အမျိုးမျိုးနှင့် ထုပ်ပိုးသည့် ဘူးများကိုလည်း တွေ့သမျှ အကုန်ဝယ်လာသည်။

လတ်ဆတ်သော ဆီးသီးများကို ရေစိမ်၍ ဆေးကြောပြီ အစေ့များကို ဖယ်ထုတ်ပါ၏။ ထို့နောက် အစေ့ထုတ်ပြီးသား ဆီးသီးများကို အနံ့မွှေးလာသည်အထိ မီးအေးအေးဖြင့် တည်ပြီး ကြိတ်စက်ထဲသို့ ထည့်ကာ ညက်နေအောင် ကြိတ်သည်။

ထို့နောက် ဆီးသီးအနှစ်များကိုမှ ဇကာဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း စစ်ယူ၏။

ဟုန်လျန် ကြိတ်စက်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ ၎င်းက လက်ဖြင့် ထောင်းရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူမ အသုံးပြုပုံကို ချက်ချင်းပင် မှတ်သားလိုက်၏။

ဇကာစစ်ပြီးသား ဆီးသီးအနှစ်ကို ဆီ၊ သကြားညိုတို့နှင့် ရောကာ ခြောက်သွားသည်အထိ မီးအေးအေးဖြင့် အိုးကပ်သည်အထိ မွှေပေးပါသည်။ ထိုအလုပ်ကိုတော့ စုဟယ် မကူညီနိုင်ပေ။

အိုးထဲက ဆီးသီးအနှစ်များ တူးမသွားစေရန် အမြဲမပြတ် မွှေပေးနေရသဖြင့် အလွန်လက်ဝင်လှသည်။ သို့သော် ပဲနီလေးအနှစ် ကြော်ခဲ့သည့် အတွေ့အကြုံကြောင့် ဟုန်လျန်သည် မီးအပူရှိန် ထိန်းညှိပုံကို ကျွမ်းကျင်နေပါ၏။

ဟုန်လျန် အလုပ်ရှုပ်နေစဉ် စုဟယ် ကန်စွန်းဥ များကို အခွံနွှာပြီး လှီးပေးသည်။ ကန်စွန်းဥ၏ အပေါ်ယံတွင် အမွှေးအမျှင်များနှင့် အချွဲအကျိများ ရှိသဖြင့် လက်မယားအောင် လက်အိတ်စွပ်ထားဖို့ လိုပါ၏။ ထိုကန်စွန်းဥမှာ ရှည်လျားပြီး သေးသွယ်သဖြင့် အခွံစင်အောင် နွှာရသည်မှာ အချိန်အတော်တော့ ပေးရသည်။

ကန်စွန်းဥကို နူးအောင် ပေါင်းပြီး အနှစ်ဖြစ်အောင် ချေကာ ဇကာစစ်ပါ၏။ ထို့နောက် ၎င်းထဲသို့ သကြားဖြူနှင့် ကောက်ညှင်းမှုန့်များ ထည့်ကာ သမအောင် ရောစပ်ပြီး မုန့်သားလုံးလေး ဖြစ်အောင် နယ်လိုက်သည်။လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ကြော်ထားသော ဆီးသီးအနှစ် အနည်းငယ်ကို အစာအဖြစ် အထဲတွင် ထည့်ကာ အလုံးလေး လုံးပြီး ပုံစံခွက်ထဲ ထည့်၏။

ထိုသို့ဖြင့် ဖြူစင်ဝင်းပပြီး ကြည်လင်နေသော၊ ဆီးသီးအနှစ်စာသွတ်ထားသည့် ဆီးသီးကပ်စေးနှဲမုန့် လေး အဆင်သင့် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ကောက်ညှင်းမှုန့် သီးသန့်ဖြင့် လုပ်ထားသော ရူယီမုန့်နှင့် မတူသည်မှာ ဆီးသီးကပ်စေးနှဲမုန့်သည် ပို၍ နူးညံ့အိစက်ပြီး ကန်စွန်းဥ၏ မွှေးရနံ့ကို ပိုမို ခံစားရခြင်းပင်။

ကန်စွန်းဥ ကိုယ်တိုင်က အချိုဓာတ်နှင့် အစိုဓာတ် ရှိနေသဖြင့် ဟုန်လျန် ကောက်ညှင်းမှုန့်ထဲရှိ သကြားပမာဏကို လျှော့ချလိုက်သည်။ ထိုမုန့်လေးမှာ နူးညံ့အိစက်ကာ တမူထူးခြားသော အရသာကို ပေးစွမ်းပါ၏။

စုဟယ် သူမ၏ ဗိုက်ကို ပွတ်ကြည့်ရင်း အားနာနာနှင့် လက်ပြန်ချလိုက်ရသည်။ သူမ ထပ်စား၍ မရတော့ပေ။ မြည်းစမ်းရန် ကျန်နေသေးသည့် နောက်ထပ် မုန့်တစ်မျိုး ရှိနေပါသေး၏။

သစ်အယ်သီးမှုန့်မုန့် လုပ်နည်းကတော့ ပို၍ ရိုးရှင်းပါသည်။ သစ်အယ်သီးများကို ပေါင်းပြီး ကြိတ်စက်ဖြင့် အမှုန့်ကြိတ်၏။ ထို့နောက် ဇကာဖြင့် သေချာစစ်ပြီး ကျက်ပြီးသား ကောက်ညှင်းမှုန့်နှင့် သစ်အယ်ပန်းနံ့ သကြားတို့ကို ရောစပ်ကာ ပုံစံခွက်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ဟုန်လျန် ကြိတ်စက်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ပြော၏။

"ကျွန်မ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သစ်အယ်သီးတွေကို အခွံနွှာ၊ လှီးဖြတ်၊ အခြောက်လှန်းပြီးမှ ကျောက်ကြိတ်ဆုံလေးနဲ့ အမှုန့်ကြိတ်ပြီး မုန့်လုပ်ရတာပါ။ ဒီကြိတ်စက်ကတော့ တကယ်ကို အဆင်ပြေတာပဲ "

စုဟယ် တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ တိုးတက်လာသော နည်းပညာ၏စွမ်းပကားပင်။ စုဟယ် မနားတမ်း ချီးကျူးနေတော့သည်။

"အရသာ ရှိလိုက်တာ၊ ချိုပြီး မွှေးနေတာပဲ "

ကိုယ်တိုင်လုပ်သည့် ပါဝင်ပစ္စည်းများက တကယ်ကို ပြည့်စုံလွန်း၏။ သူမ ယခင်က နာမည်ကြီး တရုတ်ရိုးရာ မုန့်ဆိုင်တစ်ခုမှ သစ်အယ်သီးမုန့်ကို အွန်လိုင်းမှ မှာယူဖူးသည်။ 

ပုံသဏ္ဌာန်က သစ်အယ်သီးပုံလေးဖြစ်သည့်အတွက် လှပသော်လည်း အရသာမှာမူ အလွန်ပင် ကွာခြားလှပြီး သစ်အယ်သီးနံ့ လုံးဝ မရပေ။

ပါဝင်ပစ္စည်း စာရင်းကို စစ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုနာမည်ကြီး သစ်အယ်သီးမုန့်များတွင် ပဲနောက်မှုန့် များသာ ပါဝင်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုမုန့်များမှာ ပဲနောက်မုန့်အရသာမျိုးသာရှိပြီး သစ်အယ်သီးမှာ အနံ့အတွက်သာ ထည့်ထားခြင်းဖြစ်၏။ စုဟယ် တက္ကသိုလ်နယ်မြေထဲက တွန်းလှည်းဖြင့်ရောင်းသည့် ဆိုင်မှလည်း သစ်အယ်သီးမုန့်ကို ဝယ်ဖူးသည်။ 

ထိုဆိုင်က သစ်အယ်သီးနံ့ ပိုရသော်လည်း ပြောင်းဖူးမှုန့် တွေ အများကြီး ပါနေပြန်၏။ ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ စုဟယ် မုန့်ဝယ်သည့် အခါတိုင်း ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်ရခြင်းပင်။ မုန့်ရောင်းသည့် ဦးလေးကြီး၏ လက်တုန်သွားပါက သူမ တစ်လစာ သုံးစရိတ် ကုန်သွားနိုင်သည်။

မုန့်ရောင်းသည့် ဦးလေးကို ရွေးချယ်ရာတွင်လည်း သေချာသတိထားရ၏။ လောဘကြီးသည့် သူနှင့် တွေ့လျှင် မုန့်တစ်တုံးကို ယွမ်တစ်ရာအထိ ပေးရတတ်သည်။ 

စုဟယ်မှာ အသုံးစရိတ် ကန့်သတ်ချက် ရှိသဖြင့် သစ်အယ်သီးမုန့်ကို ခဲခဲယဉ်းယဉ်း စားရလေ့ရှိပြီး ထိုအရသာကို အမြဲတမ်း တောင့်တနေခဲ့ပါ၏။

ဟုန်လျန် လုပ်ထားသည့် သစ်အယ်သီးမှုန့်မုန့်က စစ်မှန်လှပြီး သစ်အယ်သီး၏ အရသာကို အပြည့်အဝ ခံစားရသည်။ 

သစ်အယ်ပန်းနံ့ သကြား ထည့်ထားသဖြင့် မုန့်သားမှာ ချိုစိမ့်ကာ ပါးစပ်ထဲတွင် သစ်အယ်သီးနံ့များ ပြည့်နှက်သွားစေ၏။

စုဟယ်အတွက် အနည်းငယ် နောင်တရစရာ ရှိသည်မှာ ယခုနှစ် သစ်အယ်သီး ရာသီ မရောက်သေးသဖြင့် သစ်အယ်သီးအဟောင်းများကိုသာ ဝယ်ခဲ့ရခြင်းပင်။

ဟုန်လျန်က လတ်ဆတ်သည့် သစ်အယ်သီးများကို သုံးရပါက ထိုမုန့်မှာ ယခုထက် ပို၍ အရသာရှိမည်ဟု ပြေထားလေသည်။

မုန့်သုံးမျိုးလုံးကို မြည်းစမ်းပြီးနောက်တွင် စုဟယ် ဇာတ်ကောင်ကတ် ၏ ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားတော့၏။

၎င်းက သူမ တစ်သက် စားဖူးသမျှ အကောင်းဆုံး မုန့်များထဲ၌ ပါဝင်သည်။ စုဟယ် စိတ်ထဲရှိ အစီအစဉ်များမှာလည်း ပို၍ ပြည့်စုံလာ၏။

မုန့်သုံးမျိုးလုံး လုပ်ပြီးသွားချိန်တွင် မှောင်နေပေပြီ။

စုဟယ် သူမအခန်းထဲမှ ဓာတ်ပုံရိုက်သည့်အခါ အလင်းပေးရန် လိုက်တင်မီးကို ထုတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ယခင်က ကာတွန်းပွဲတော် တစ်ခုတွင် ဝယ်ထားခဲ့သော စက္ကူယပ်တောင်နှင့် စားပွဲတင် အလှဆင် ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

သူမသည် စားပွဲပေါ်တွင် စားပွဲခင်းလှလှလေးတစ်ခုကို ခင်းလိုက်ပြီး တရုတ်ရိုးရာ အနုပညာ ဆန်စေရန် ယပ်တောင်နှင့် အလှဆင် ပစ္စည်းများကို နေရာချကာ ဟုန်လျန်ကို မုန့်များ စီခိုင်းလိုက်၏။

ထို့နောက် အရောင်ကွဲပြားမှုကို ထင်ရှားစေရန် ရွှေရောင် သစ်အယ်ပန်းခြောက်များကို မုန့်ပန်းကန်ပေါ်တွင် ကြည့်ကြပ်တင်လိုက်ပြီး အလင်းဖွင့်ကာ မုန့်သုံးမျိုးကို ဓာတ်ပုံ တဖျတ်ဖျတ် ရိုက်တော့သည်။

"ဟုန်လျန်၊ မနက်ဖြန် မနက်ကစပြီး ဆိုင်ရှေ့မှာ မုန့်တွေ ရောင်းဖို့ ငါ စီစဉ်ထားတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် မုန့်တွေ အများကြီး လုပ်ပေးနိုင်မလား"

စုဟယ် ဝယ်လာသည့် မုန့်ဘူးများကို ဟုန်လျန်အား ပေးလိုက်၏။

ဟုန်လျန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး"

သူမ မုန့်များကို ဘူးများထဲတွင် ပို၍ လှပပြီး လက်ရာမြောက်သွားအောင် ကိုယ်တိုင်ပင် နေရာချပေးလိုက်သေးသည်။

စုဟယ် ဝယ်လာသည့် မုန့်ဘူးများမှာ အမှတ်အသားမပါသည့် ပလတ်စတစ်ဘူး ကြည်ကြည်လေးများသာ ဖြစ်၏။

စုဟယ် ဟုန်လျန်၏ လက်ရာမြောက်လှသော မုန့်လေးများကို ထိုကဲ့သို့ ဘူးအညံ့စားများဖြင့် အဆင့်အတန်း မကျစေရန်အတွက် ထုပ်ပိုးမှုပုံစံအသစ်နှင့် ရှေးဟောင်းစတိုင် တံဆိပ်ကပ်ခွါ များကို သီးသန့်မှာယူရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။

ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း ဆိုင်းဘုတ်အောက်တွင် ကုန်စုံဆိုင် အခန်းငယ် နှစ်ခန်း ရှိပါ၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် လမ်းသွားလမ်းလာများသည် ရေ သို့မဟုတ် စီးကရက် လာဝယ်သည်မှလွဲ၍ တည်းခိုခန်းမှ ဧည့်သည်အချို့ကသာ မျက်နှာသုတ်ပဝါ လာဝယ်လေ့ရှိသည်။

ကုန်စုံဆိုင် အရောင်းအဝယ်မှာ အလွန်ပါးလှပြီး ပစ္စည်းများစွာလည်း မတင်ထားသဖြင့် ဟုန်လျန် လုပ်ထားသည့် မုန့်များကို ရောင်းရန် နေရာအလုံအလောက် ရှိပါ၏။ စုဟယ် မုန့်ဈေးနှုန်းများကို ပရင့်ထုတ်ပြီး ကုန်စုံဆိုင်၏ မှန်ဗီရိုပေါ်တွင် ကပ်လိုက်သည်။ 

"ရူယီမုန့် တစ်ဘူး ၁၀ယွမ်၊ ဆီးသီးကပ်စေးနှဲမုန့် တစ်ဘူး ၂၀ ယွမ်၊ သစ်အယ်သီးမှုန့်မုန့် တစ်ဘူး ၃၅ ယွမ်"

ခြောက်ကပ်နေသော ကုန်စုံဆိုင်တွင် သာမန် A4 စာရွက်ဖြင့် ကပ်ထားသော ဈေးနှုန်းမှာ အနည်းငယ်တော့ ကြည့်မကောင်းလှပေ။

စုဟယ် ဖုန်းကို ယူကာ ဆိုင်ရှေ့ကို ဓာတ်ပုံ အချို့ ရိုက်လိုက်သည်။ 

သူမ ထိုရိုးရှင်းလွန်းသော အပြင်အဆင်ကို လုံးဝ စိတ်မပျက်မိပေ။

သူမသည် Little Green Book အက်ပ်ကို ဖွင့်ကာ စာစတင် ရေးတော့သည်။ 

"လမ်းဟောင်းထဲမှာ ဝှက်ထားတဲ့ ကောက်ညှင်းမုန့်လေးတွေ"

"ကောက်ညှင်းမုန့် ကြိုက်သူတွေ လာကြည့်ကြနော်၊ လမ်းဟောင်းထဲက ဒီကောက်ညှင်းမုန့်လေးတွေက တကယ်ကို အရသာ ရှိလွန်းတယ်၊ ဆိုင်ရှင်က သုံးမျိုးပဲ ရောင်းတာ၊ ကုန်သွားရင် ထပ်မလုပ်တော့ဘူး။ မြည်းစမ်းချင်ရင်တော့ စောစောသွားပြီး တန်းစီဖို့ လိုမယ်။ ဒီဆိုင်က လမ်းဟောင်းထဲမှာ ဖွင့်ထားတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုမက ရှိနေပြီ၊ လူသိနည်းတဲ့ နေရာလေးပဲ " 

သူမ မုန့်ဓာတ်ပုံများ ၊ ဆိုင်ဓာတ်ပုံများ ၊ တည်နေရာများကိုပါ တွဲ၍ တင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အခြား အကောင့်တစ်ခုသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး အွန်လိုင်းမှ ဆန်းကျုံးကျောင်းတော် ၏ လှပသော ပုံအချို့ကို ရှာကာ စာထပ်ရေးပြန်၏။

"ဆန်းကျုံးကျောင်းတော်ကို သွားရင် ဒီအကြံပြုချက်ကို နားထောင်ပါ "

"ဆန်းကျုံးကျောင်းတော်ကို လာတဲ့သူတွေ အဝင်ဝက မုန့်တွေကို သေချာပေါက် မြည်းစမ်းကြည့်သင့်တယ်၊ အရမ်းကို အရသာ ရှိလွန်းတယ်။ အထူးသဖြင့် ရူယီမုန့်ပဲ။ ဆန်းကျုံးကျောင်းတော်က ဆုတောင်းပြည့်တယ်ဆိုတာ အားလုံးသိကြမှာပါ၊ ဒီဆိုင်က ရူယီ (ကံကောင်းခြင်း) ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့ ရူယီမုန့်ကို ရောင်းတာဆိုတော့ လက်လွှတ်မခံသင့်ဘူးနော် " 

သူမ မုန့်ဓာတ်ပုံများ ၊ ဆိုင်ဓာတ်ပုံများ ၊ တည်နေရာများကို တွဲ၍ တင်လိုက်ပြန်သည်။

စုဟယ် အနီရောင်အိမ်မက် စာအုပ်ထဲမှ အချက်အလက်များကို ရှာဖွေကာ ဆက်ပြီး စာတင်ပြန်သည်။

အနီရောင်အိမ်မက် စားသောက်ဖွယ်ရာများ လေ့လာခြင်း...

အခန်း (၁၁) ဆီးသီးကပ်စေးနှဲမုန့် 

မူရင်းစာသား ၊ မုန့်ဓာတ်ပုံများ

အခန်း (၃၇) သစ်အယ်သီးပန်းနံ့ သကြားပေါင်း သစ်အယ်သီးမှုန့်မုန့် 

မူရင်းစာသား ၊ မုန့်ဓာတ်ပုံများ

အခန်း (၅၃) ရူယီမုန့် 

မူရင်းစာသား ၊ မုန့်ဓာတ်ပုံများ

သူမ မုန့်များ၏ ဓာတ်ပုံနှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို တင်လိုက်သည်။

" ဒီမုန့်တွေကို ဖတ်ကြည့်ရင်းနဲ့တင် သရေယိုနေခဲ့တာ၊ လမ်းဟောင်းထဲက ဆိုင်သေးသေးလေးမှာ ဒီလိုမုန့်မျိုး တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ အားလုံးပဲ သွားမြည်းကြည့်သင့်တယ်"

စုဟယ်သည် အကောင့်အမျိုးမျိုး ပြောင်းကာ ဆန်းကျုံးကျောင်းတော် တည်နေရာကို ထည့်သွင်းပြီး ကောက်ညှင်းမုန့် ၊ နူးညံ့အိစက်ခြင်း ၊ အချိုပွဲ ကြိုက်သူများ ၊ သေချာပေါက် စားရမည့် စာရင်း စသည့် နာမည်ကြီး ကီးဝါဒ် များကို အသုံးပြုကာ Little Green Book ပေါ်တွင် ပို့စ်များစွာ တင်လိုက်တော့သည်။

ဆန်းကျုံးကျောင်းတော်သည် ယခုအခါ အွန်လိုင်းတွင် နာမည်ကြီးနေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေပြီး လူများစွာက ပုတီးဝယ်နည်း၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ကောင်းသည့် နေရာများနှင့် ဗေဒင်ဟော လမ်းညွှန်ချက် များကို Little Green Book ပေါ်တွင် ဝေမျှနေကြသဖြင့် လူကြည့်နှုန်း အလွန်များလှ၏။

စုဟယ် ထိုနာမည်ကြီး ခေါင်းစဉ်ကို အသုံးချကာ သူမ၏ မုန့်များဆီသို့ လူအကြည့်ရောက်အောင် ဆွဲဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လမ်းဟောင်းထဲရှိ ဆိုင်များကို လိုက်လံရှာဖွေခြင်း မှာ လက်ရှိတွင် ခေတ်စားနေပြီး ဆိုင်က ပို၍ လူသိနည်းပြီး ရိုးရှင်းလေ လူများက ပို၍ သွားချင်လာလေပေ။

စုဟယ် ယခင်က လူကြိုက် ပြန်များလာသော ရှေးဟောင်း ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်များ၊ ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုဟောင်းများနှင့် စားသောက်ဆိုင်လေးများကို လေ့လာကြည့်ဖူး၏။

ထို ဆိုင်ဟောင်း များမှာ စုချန်နှင့် ယဲ့ချင်တို့ တည်ထောင်ခဲ့သော ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းလောက် သက်တမ်းမရင့်သော်လည်း ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းထက် ပို၍ ဟောင်းနွမ်းစုတ်ပြတ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

စုဟယ်မှာ ဟောင်းနွမ်းနေသော ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း ဆိုင်းဘုတ်ကို ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး ကြည့်နေမိ၏။ ထိုအခိုက် သူမ ဤတည်းခိုခန်းလေးမှာ သေချာပေါက် နာမည်ပြန်ကြီးလာနိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရတော့သည်။