10

အခန်း (၁၀) ပထမကမ္ဘာ

ကျင်းခယ့်အကယ်ဒမီသည် နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ ကျော် သက်တမ်းရှိပြီး မင်းစိုးရာဇာ နောက်ခံအစဉ်အလာကြောင့် ကျော်ကြားထင်ရှားသည့် ပညာရေးဌာနတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ငွေရှိရုံနှင့် တက်ရောက်နိုင်သော ကျောင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ကျောင်းတည်ထောင်သူသည် သွေးမနှောသော မျိုးရိုးမြင့်မားမှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ယုံကြည်သူဖြစ်ပြီး အထက်တန်းလွှာ မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူများကိုသာ ကျောင်းသားအဖြစ် လက်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်ကာလများ ရွေ့လျားလာပြီး နည်းပညာများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ စက်မှုလုပ်ငန်းအသစ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး နယ်ပယ်အသီးသီးမှ သူဌေးသစ် အထက်တန်းလွှာများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ခေတ်ဟောင်း အထက်တန်းလွှာများသည် ခေတ်ရေစီးကြောင်းနောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်း ဆင်းရဲနွမ်းပါးလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်း၏ ဝင်ငွေနှင့် လည်ပတ်မှု ရန်ပုံငွေများ လျော့နည်းလာခဲ့သည်။

စီမံခန့်ခွဲသူများသည် ကျောင်းကို ဒေဝါလီမခံရစေရန်အတွက် လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး သာမန်ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ကျောင်းသူကျောင်းသားများကို စတင်လက်ခံခြင်းဖြင့် ဝင်ခွင့်စံနှုန်းများကို လျှော့ချခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လူ့အဖွဲ့အစည်း ဖွံ့ဖြိုးလာသည်နှင့်အမျှ အစိုးရက ကျောင်းများကို အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ စတင်ပြုလုပ်လာသည်။ ကျောင်းအဆင့်အတန်း မနိမ့်ကျစေရန်အတွက် ကျောင်းသည် ငွေဖြင့် ဝင်ခွင့်ယူခြင်းထက် စာမေးပွဲများမှတစ်ဆင့် အရည်အချင်းစစ် အောင်မြင်သူများကို လက်ခံရန် လိုအပ်လာသဖြင့် အထူးခေါ်ယူမှုဖြင့် ကျောင်းသားများကို စတင်လက်ခံခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ကျောင်း၏ သမိုင်းဝင် အမွေအနှစ်များကြောင့် လူတန်းစား ပဋိပက္ခများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ မျိုးရိုးမြင့် အထက်တန်းလွှာ ကျောင်းသားများသည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ ကျောင်း၏ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်များဟု မှတ်ယူကြပြီး သာမန် ချမ်းသာသော ကျောင်းသားများကိုမူ မျိုးရိုးမရှိသော သူဌေးသစ်များ သို့မဟုတ် ဧည့်သည်များအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကာ အထင်အမြင်သေးစွာ ဆက်ဆံကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း ချမ်းသာသော ကျောင်းသားများက မျိုးရိုးမြင့်ဆိုသူများသည် ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးများမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိသော ဆင်းရဲသားများသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြပြီး ဇိမ်ခံကားနှင့် အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းများကိုပင် ဝယ်နိုင်ပါ့မလားဟု သံသယဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ထိုအုပ်စုနှစ်ခုကြားမှ ပြိုင်ဆိုင်မှုကြောင့် အထူးခေါ်ယူခံရသော ကျောင်းသားများ မြေစာပင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မည်သည့်ဘက်ကမှ ရပ်တည်ပါစေ ကျန်တစ်ဖက်ထံမှ အနှိမ်ခံရမည်ဖြစ်သလို၊ ကြားနေပါက နှစ်ဖက်စလုံး၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အထက်တန်းလွှာများကို ပြန်မခုခံနိုင်သူများသည် အထူးခေါ်ယူခံရသော ကျောင်းသားများကိုသာ ဒေါသပုံချရာ ကိရိယာများအဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုကျောင်းရှိ အထူးခေါ်ယူခံရသော ကျောင်းသားများ၏ အခြေအနေသည် အလွန်ပင် ခက်ခဲပင်ပန်းလှသည်။

တင်းနစ်ကွင်းထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ ကျင်းယောင်နှင့် ကျင်းယွီတို့၏ မိသားစုသည် ခေတ်ကာလများ ပြောင်းလဲသော်လည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် အဆင့်အတန်းကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သော မျိုးရိုးမြင့် မိသားစုအနည်းငယ်ထဲတွင် ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျောင်းတွင် လွှမ်းမိုးမှုအရှိဆုံးဖြစ်ပြီး အုပ်စုနှစ်ခုလုံး၏ ချစ်ခင်မှုကို ရရှိထားကြသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို မဆန့်ကျင်ရဲကြပေ။ ကျင်းယောင်သည် နေ့လယ်စာစားချိန်အတွင်း တင်းနစ်ကွင်း သို့မဟုတ် မြင်းပြိုင်ကွင်းတွင် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကျောင်းသားအများအပြား ထိုနေရာ၌ စုဝေးလေ့ရှိကြသည်။

မင်ရှု့သည် ရဲရင့်သော အမူအရာဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသော်လည်း ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ တင်းနစ်ပြိုင်ပွဲများ ကျင်းပနိုင်လောက်အောင် ခမ်းနားလှသော တင်းနစ်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် လန့်ဖျပ်သွားသည်။ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ပရိသတ်ထိုင်ခုံများတွင် ကျောင်းသားများ ပြည့်နှက်နေပြီး သွယ်လျသော ခါးလေးများ ပိုင်ဆိုင်သည့် အားပေးသူ မိန်းကလေးများသည် ကွင်းထဲရှိ ကစားသမားများကို ကြည့်ကာ ရူးသွပ်နေကြသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အတင်းတိုးဝင်သွားပါက ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းအုံခံရမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီး လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးလေးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ အဖွဲ့သည် သူမအတွက် စင်ဒရဲလားဆန်ဆန် ကျောင်းတွင်းအိုင်ဒေါ ဒရာမာဇာတ်ညွှန်းတစ်ခု ရေးပေးထားပြီး၊ ယင်းသည် ဤဇာတ်လမ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။

ထိုအမွှာညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက် ကတ်အရ ၎င်းတို့သည် ငယ်စဉ်က ပြန်ပေးဆွဲခံခဲ့ရပြီး တောင်တက်ထွက်လာသော မိသားစုတစ်စု၏ ကယ်တင်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုမိသားစု၏ သမီးဖြစ်သူသည် ကျင်းယောင် ပြုတ်ကျကျန်ခဲ့သော ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ကောက်ရခဲ့ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆွဲထားခဲ့သော်လည်း ပြန်ပေးရန် မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်ရှု့၏ အဖွဲ့သည် ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို အစီအစဉ်အဖွဲ့ထံမှ ငွေပေးဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုအမွှာညီအစ်ကိုများကို ဆွဲဆောင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအမွှာညီအစ်ကိုများသည် ရက်စက်သူများဖြစ်လင့်ကစား ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သူများအတွက် သူမကို အန္တရာယ်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် သူမအတွက် သရုပ်ဆောင်ရန် နေရာများစွာကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ကိုင်ထားရင်း မင်ရှု့သည် သတ္တိအနည်းငယ် ရှိလာသည်။ သူမ အောင်မြင်သွားပါက နာမည်ကျော်ကြားလာမည်ဖြစ်သော်လည်း ရှုံးနိမ့်ပါက အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ကျင်းယောင်၏ အထင်ကြီးစရာကောင်းသော တင်းနစ်စွမ်းရည်များကို ကွင်းအတွင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းကြွက်သားများ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး ရိုက်တံကို လွှဲလိုက်တိုင်း ကြွက်သားများ တင်းမာသွားသည်။ သို့သော် သူ၏ ကစားဟန်သည် သူ၏ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်သော စရိုက်ကို ထင်ဟပ်နေပြီး ပြိုင်ဘက်များသည် မြွေဟောက်တစ်ကောင်၏ အရှိန်အဟုန်နှင့် ဆင်တူသော သူ၏ ဘောလုံးဒဏ်ကို မခံနိုင်သောကြောင့် ရိုက်တံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရသည်။

သူ၏ ဘောလုံးတစ်လုံးဖြင့် ထိခိုက်သွားပါက အရိုးကျိုးနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရသော်လည်း ကွင်းအတွင်း ဘောလုံးလိုက်ကောက်ပေးရသော ကျောင်းသားလေးများသည် ပြိုင်ဘက်များထက် ပို၍ အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ ကျင်းယောင်တွင် စိတ်စွဲရောဂါရှိသောကြောင့် ကွင်းပြင်တွင် ဘောလုံးများ ရှုပ်ပွနေခြင်းကို မကြည့်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကစားနေစဉ်အတွင်း ဘောလုံးကောက်ပေးမည့်သူများ ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအလုပ်ကို များသောအားဖြင့် အထူးခေါ်ယူခံရသော ကျောင်းသားများက လုပ်ဆောင်ရပြီး ကစားသမားနှစ်ဦး၏ နောက်ဘက် ထောင့်စွန်းများတွင် ရပ်တန့်ကာ အချိန်မရွေး ဘောလုံးကောက်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။ ပြိုင်ဘက်၏ ရိုက်တံသည် ရိုက်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ဘောလုံးကောက်ရန် ပြင်နေသော ကျောင်းသားလေး၏ နှာခေါင်းကို ထိမှန်ကာ သွေးများထွက်ပြီး လဲကျသွားလေသည်။

"ဘန်း" ပြိုင်ဘက်က ကျင်းယောင်၏ ဘောလုံးကို ပြန်မရိုက်နိုင်သောကြောင့် မရှောင်နိုင်သော ဘောလုံးကောက်သည့် ကျောင်းသားလေး ဘောလုံးဖြင့် ထိမှန်သွားလေသည်။ ကျင်းယောင်သည် ဒဏ်ရာရသွားသော ကျောင်းသားလေးများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်လက်ကစားနေသဖြင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသော ပရိသတ်များ ဒေါသထွက်နေကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် မင်ရှု့သည် အရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာပြီး ကျင်းယောင် သတိထားမိစေရန် နူးညံ့သောအသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"တော်တော့!"

မျက်လုံးအားလုံး မီးမောင်းထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ထိုဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။ မင်ရှု့သည် ရဲရင့်သော စင်ဒရဲလား ကျောင်းသူလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဒဏ်ရာရနေသော ကျောင်းသားလေးကို ကူညီကာ ကျင်းယောင်ကို တရားမျှတမှုအတွက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ ဆန္ဒတွေအတွက် တခြားလူတွေကို ဘယ်လိုတောင် နှိပ်စက်ရက်တာလဲ။ သူတို့အသက်က ဘာမှတန်ဖိုးမရှိဘူးလား။ သူတို့မှာလည်း မိဘတွေ ရှိတယ်။ သူတို့မိဘတွေသာ ဒါကို မြင်ရင် ဘယ်လောက်တောင် စိတ်မကောင်းဖြစ်လိုက်မလဲ!" မင်ရှု့၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသများဖြင့် တောက်လောင်နေပြီး သူမ၏ အသံသည်လည်း ပြတ်သားလှသည်။ သူမသည် ခေါင်းကို မော့ကာ သတ္တိရှိမှုကို ပြသရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေသည်။

ကျောင်းသားများ မှင်သက်သွားကြသည်။ တင်းနစ်ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းက မင်ရှု့ကို မယုံကြည်နိုင်သည့် ဝေခွဲမရသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ 

ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ဒီမိန်းကလေးက ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ သူ ရူးသွားပြီလား။

[အား... ငါ့တို့အိုင်ဒေါက အရမ်း အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ!]

[လက်မထောင်လိုက်ပြီ။ မင်ရှု့က တရားမျှတမှု တော်တော်ပြင်းထန်တာပဲ။ အဲဒီ ကျင်းယောင်ဆိုတဲ့တစ်ယောက်က ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ။ သူ လူတွေကို လူလို့တောင် မမြင်ဘူး။ သူ့မိသားစု နောက်ခံသာမရှိရင် ဒီကောင် အမှုန့်ဖြစ်နေတာကြာပြီ]

[အင်း... ဒါဆို သူ ဘာလို့ အိမ်သာထဲမှာ အဲဒီမိန်းကလေးကို မကယ်ခဲ့တာလဲ?]

[ကျောင်းသားသမဂ္ဂ ကျောင်းသားတစ်ယောက်က သူ့ကို ဆူလိုက်လို့ ကျင်းယောင်ကို ပြန်ပေါက်ကွဲပြနေတာ ဖြစ်မှာပေါ့]

[ဒါက နည်းနည်းတော့ အန္တရာယ်များပြီး ကြောက်စရာကောင်းသလိုပဲ]

ကြည့်ရှုသူများ မသိသည်မှာ ကျင်းယောင် ချဉ်းကပ်လာကြောင်း မြင်သောအခါ မင်ရှု့၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တင်းမာလာသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးက သူမကို ကာကွယ်ပေးလိမ့်မည်ဟုသာ မျှော်လင့်နေသည်။ ကျင်းယောင်သည် သူမကို အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမအနောက်တွင် ကြောက်လန့်စွာ တုန်ရီနေသော ကျောင်းသားလေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ အထူးဝင်ခွင့်ရ ကျောင်းသားတွေက ပုန်ကန်ချင်နေကြတာလား?" ကျင်းယောင်က လှောင်ပြုံးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်... မဟုတ်ပါဘူး။ ငါ သူ့ကို မသိပါဘူး။ ကျင်းယောင်... ဒါက ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူးနော်။ ငါ သူ့ကို တစ်ခါမှတောင် မမြင်ဖူးဘူး!" ထိုကျောင်းသားလေးက ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

ကျင်းယောင်က ဆက်လက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ 

"ငါ မင်းကို ပေးတဲ့ ပိုက်ဆံက မလောက်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား?" 

ဘောလုံးကောက်သူတစ်ယောက်အနေဖြင့် လစာရရှိနိုင်သည်။ အန္တရာယ်ရှိသော အလုပ်ဖြစ်သဖြင့် ဆေးကုသစရိတ်အချို့ကိုလည်း ပေးထားခဲ့သည်မဟုတ်လေသလော။

"နင်က လူတွေကို ငွေနဲ့ စော်ကားနေတာပဲ။ ဘယ်ဒဏ်ရာမဆို ပြန်ကောင်းနိုင်လို့လား။ နင်ခိုင်းတဲ့ အလုပ်ကိုက ယုတ္တိမရှိတာပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကစားနေတုန်း လူတွေကို ဘောလုံးကောက်ခိုင်းရတာလဲ။ လစာပေးရုံနဲ့ တန်မယ်ထင်လို့လား။ အထူးဝင်ခွင့်ရ ကျောင်းသားတွေက ဘယ်သူမှ မငြင်းရဲကြလို့သာ ဒီအလုပ်ကို လုပ်နေကြတာ။ ဒဏ်ရာရနေတဲ့လူကိုတောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ဆက်ကစားနေတာက နှလုံးသားမရှိတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ နင်က ဘာတွေများ အဲ့လောက် အရေးပါနေလို့လဲ?" မင်ရှု့၏ အသံသည် ကျင်းယောင် ထံမှ ဖိအားများကြောင့် တုန်ရီနေသော်လည်း သူမ အဖွဲ့ပမှ ပေးထားသော ဇာတ်ညွှန်းကို အတတ်နိုင်ဆုံး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

"အတန်းဖော်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဆက်မပြောပါနဲ့တော့" ထိုကျောင်းသားလေးက မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဘောလုံးကောက်ရခြင်းသည် ဤမျှ အန္တရာယ်မရှိသော်လည်း ယနေ့တွင် နေရောင်ပြင်းလွန်းသည့်အပြင် နေကာမျက်မှန်တပ်ရန် မေ့သွားသောကြောင့် ဘောလုံးကို မမြင်ဘဲ ထိမှန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျင်းယောင်၏ အပြုံးက လူတိုင်းကို ကြက်သီးထသွားစေသည်။

"အာ... အထူးဝင်ခွင့်ရ ကျောင်းသားတွေက နောက်ဆုံးတော့ ပုန်ကန်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီပေါ့။ အကြောတင်းတဲ့သူတစ်ယောက် ရောက်လာတာပဲ၊ ကောင်းပြီ။ မင်းအတွက် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပေးမယ်။ ပထမတစ်ခုက ငါ့ဘောလုံးကို ဖမ်းပေးရင် မင်းရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုကို ဒီတစ်ကြိမ် ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ငါ့ကို ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်"

'အား... ဇာတ်ညွှန်းအတိုင်းလည်း ဖြစ်မလာတော့ဘူး။ အသုံးမကျတဲ့ အဖွဲ့။ ပိုက်ဆံကလွဲရင် ဘာမှမသိတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သူဌေး!' မင်ရှု့သည် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေပြီး သူမ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ဒူးထောက်တောင်းပန်နေမိပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသော ပရိသတ်အများအပြားရှေ့တွင် ဒူးထောက်တောင်းပန်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူမသည် ခေါင်းကို အသည်းအသန် တောင့်တောင့်ကြီး ညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ဟန်ဆောင်ပြုံးကာ လည်ပင်းရှိ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ကိုင်လိုက်သည်။

'မြန်မြန်... ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ကြည့်လိုက်စမ်းပါ!'

ကျင်းယောင်၏ အကြည့်များ ဆွဲသီးထံ ရောက်သွားသောအခါ  သူ၏သူငယ်အိမ် အနည်းငယ် ကျုံ့သွားပြီး၊ မျက်နှာတွင် ပို၍ နက်မှောင်ကာ အန္တရာယ်ရှိသော အမူအရာမျိုး ပေါ်လာသည်။

သူဖြစ်နေတာပဲ။ 

တစ်နေ့ သူနှင့် သူ့အစ်ကို ပြန်ပေးဆွဲခံရစဉ် တောင်တက်လာသော မိသားစုတစ်စုက ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုမိသားစုသည် ကယ်တင်ရှင်ဆိုသည့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ၏ မိသားစုထံမှ မတရားသော တောင်းဆိုမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ လောဘဇောသည် ပြန်ပေးသမားများနှင့် မခြားနားပေ။ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ အဖွားပေးထားသော ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးလေး ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ရှာခိုင်းခဲ့သော်လည်း မတွေ့ခဲ့ပေ။ ထိုမိသားစုကို မေးသောအခါတွင်လည်း မမြင်ဖူးကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတွင် ရှာမတွေ့သဖြင့် သူ လက်လျှော့ခဲ့ရသည်။

လောဘကြီးတဲ့ သူခိုးမပဲ။ တခြားဟာတွေက ထားပါဦး၊ ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ခိုးယူသွားတဲ့ လုပ်ရပ်ကတော့ လုံးဝ ခွင့်လွှတ်လို့မရဘူး။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် အစီအစဉ်အဖွဲ့က ပေးထားသော ကိုယ်ရေးအချက်အလက် ကတ်များသည် ဖြစ်ရပ်တိုင်းကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။ ပြန်ပေးဆွဲခံရသည့် ဖြစ်ရပ်တွင် "အမွှာညီအစ်ကိုများသည် ငယ်စဉ်က ပြန်ပေးဆွဲခံရပြီး တောင်တက်သမား မိသားစုတစ်စု၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ကျင်းယောင်သည် အဖွားဖြစ်သူ လက်ဆောင်ပေးထားသော မိသားစုအမွေအနှစ် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ထိုဖြစ်ရပ်တွင် ပျောက်ဆုံးခဲ့သည်" ဟုသာ အကျဉ်းချုပ် ဖော်ပြထားသည်။

မင်ရှု့၏ နှလုံးခုန်သံများ ရပ်တန့်မတတ် ဖြစ်သွားပြီး ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ဖြူလျော့သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်လည်း အေးစက်လာသည်။ သူမသည် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ တင်းနစ်ရိုက်တံကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကွင်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

......

ဆုန်ကျူယောင်တစ်ယောက် တင်းနစ်ကွင်းသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသောအခါ ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လူအုပ်ကြီးရှိနေသော်လည်း  "ဖောက်" ဆိုသည့် မြေပြင်ပေါ်သို့ တင်းနစ်ဘောလုံး ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သံမှလွဲ၍ ဘာအသံမှ မရှိပေ။ ဆုန်ကျူယောင်သည် အပြေးအလွှား တိုးဝင်သွားလိုက်ပြီး လမ်းပိတ်နေသော အားပေးသူအဖွဲ့များကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ ကွင်းအလယ်တွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မင်ရှု့ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျောင်းစကပ်အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေသော သူမ၏ ခြေထောက်များ ဘောလုံးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည်လည်း ဖူးယောင်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှ အနိုင်နိုင်ထရန် ကြိုးစားနေစဉ် သူမ၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ထွက်နေပြီး သွားဖုံးများလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားပုံရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးနှင့် မျက်ရည်များ ရောထွေးနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန် သနားစဖွယ်ကောင်းလှသည်။

"အခုထိ တောင်းပန်ဖို့ စိတ်မကူးသေးဘူးလား?" ကျင်းယောင်က စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဘေးဘက်သို့ လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများသည် သန်မာပြီး ရှည်လျားလှသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဘောလုံးကောက်သူက ရိုသေစွာ ပေးအပ်လိုက်သော တင်းနစ်ဘောလုံး တစ်လုံးရှိနေသည်။

မင်ရှု့သည် မျက်ရည်များ စီးကျနေရင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ဒူးထောက်ကာ အသည်းအသန် တောင်းပန်ချင်သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ပါက သူမ၏ အိုင်ဒေါဘဝ ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ အသက်အန္တရာယ်ရှိနေလင့်ကစား သူမ တောင်းပန်ရန် ဝန်လေးနေမိသည်။ ကျင်းယောင်၏ လှောင်ပြုံးများ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။ သူသည် တင်းနစ်ဘောလုံးကို လေထဲသို့ မြှောက်တင်ပြီး အရှိန်ဖြင့် မင်ရှု့ထံသို့ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ သူမက အရိုးမာနေမှတော့ သူမ၏ အရိုးများကို တိုက်ရိုက်ချိုးပစ်ရန် သူ ရည်ရွယ်ထားသည်။ မင်ရှု့သည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ မှိတ်ထားလိုက်သည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသော ပရိသတ်များက ထိုရက်စက်သော မြင်ကွင်းကို မကြည့်ရဲတော့ဘဲ ထုတ်လွှင့်မှု​၏စနစ်သည်လည်း အရွယ်မရောက်သေးသူများအတွက် မြင်ကွင်းကို အလိုအလျောက် ဝေဝါးအောင် ဆင်ဆာဖြတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဘန်း"

ဝါဂွမ်းရောင် တင်းနစ်ဘောလုံးသည် လေထဲတွင် ခြင်းတောင်းတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားပြီး ခြင်းတောင်းထဲရှိ ဘောလုံးတစ်ဝက်ခန့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ မင်ရှု့သည် မျက်ရည်များ ပြည့်နေသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အနီးနားရှိ မှောက်နေသော ခြင်းတောင်းနှင့် ပန်းပွင့်ဖတ်များကဲ့သို့ လွင့်စင်နေသော တင်းနစ်ဘောလုံးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသကဲ့သို့ ခြင်းတောင်းရှိရာဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တောက်ပသော နေရောင်အောက်တွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် သူမ၏ ခြေထောက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး ခန့်ညားသော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေသည်။ မင်ရှု့ မှင်သက်သွားပြီး မျက်ရည်များ စီးကျလာကာ နှလုံးခုန်သံများ မြန်ဆန်လာသည်။

[အား အား အား အား အား!]

[အား အား အား ငါ ရူးတော့မှာပဲ!]

[ဟာ... မိုက်လိုက်တာ!!!]

[အား အား အား အား အား!]

[အား...ဆုန်ကျူယောင်ကတော့ ငါ့ကို အသေသတ်နေပြီ!!]

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ကမ္ဘာအတုအတွင်းရှိ လူသားစစ်စစ် နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နီးကပ်လာသောအခါ ၎င်းတို့၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ပြခန်းများ ပေါင်းစည်းသွားပြီး မြင်ကွင်းသည်လည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ ကြည့်ရှုသူအားလုံးသည် ဆုန်ကျူယောင်၏ လျင်မြန်ပြတ်သားသော တုံ့ပြန်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူမသည် အနီးရှိ တင်းနစ်ဘောလုံးခြင်းတောင်းကို ပတ်ချာလည် ကန်ချက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ကာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော တင်းနစ်ဘောလုံးကို ရိုက်ထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆုန်ကျူယောင်သည် တောက်ပသော နေရောင်အောက်တွင် အလွန်ပင် ခန့်ညား၍ ကြည့်ကောင်းနေသည်။ မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ခဏတာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကွင်းအတွင်းရှိ လူတိုင်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ မျက်လုံးအားလုံး ဆုန်ကျူယောင်အပေါ် ရောက်ရှိလာ၍ အချင်းချင်း တီးတိုး ပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲဒါ ဆုန်ကျူယောင်ပဲ!"

"သူက ငါတို့ကျောင်းကိစ္စထဲ ဝင်ပါတော့မလို့လား?"

"သူက ငါတို့ကျောင်းမှာ ခဏလာနေတဲ့ ဧည့်သည်ပါ။ ကျောင်းကိစ္စထဲ ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ?"

"တကယ်လို့ ကျင်းယောင်က သူ့ကိုပါ ရိုက်လာရင် ဘာဖြစ်သွားမယ် ထင်လဲ?"

"ဆုန်ကျူယောင်တော့ သွားပြီပဲ။ သူက အိုလံပစ်ဆုရအဖွဲ့ဝင်ဆိုပေမယ့် ကျင်းမိသားစုလိုမျိုး ငွေရှင်ကြေးရှင်ကြီးတွေကိုတော့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး"

"......"