Ch 4

၁၉၆၀ ၌ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း 

အပိုင်း  ၄ - အိမ်ဖော်များကို အလုပ်ထုတ်ခြင်း

ပုံမှန်ဆိုလျှင် လင်းမိသားစုဝင်များသည် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ခရီးဆောင်အိတ်များ ထုပ်ပိုးခြင်းဖြင့် အလွန်အလုပ်ရှုပ်နေကြမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ လင်းစုယွီကိုမူ ထိုကိစ္စများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်စေရန် မလိုလားကြောင်း အားလုံးက တိတ်တဆိတ် သဘောတူထားကြသည်။

"စုယွီ ထတော့၊ ဆန်ပြုတ်လေးသောက်လိုက်ဦး။ ဒီနေ့ နေကောင်းရဲ့လား၊ ဖျားနေတုန်းပဲလားး"

အထိန်းတော်ကြီး လင်းသည် မနက်စာအတွက် ဆန်ပြုတ်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ လင်းစုယွီ အိပ်ပျော်နေသည်ကို မြင်သောအခါ နဖူးကို သွားစမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အဖျားကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားမှသာ သူမကို မနက်စာစားရန် နှိုးလိုက်သည်။

"ပထမသခင်မကြီးက ဒီနေ့ မီးဖိုချောင်မှာ ကူညီခိုင်းထားတယ်။ သမီး အလုပ်လုပ်ဖို့ အားကော ရှိရဲ့လား"

ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် အထိန်းတော်ကြီး လင်းသည် သနားစိတ်ဖြစ်မိသော်လည်း၊ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ယနေ့ အိမ်မကြီးတွင် အလုပ်လုပ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် လင်းစုယွီတစ်ယောက်တည်းသာ မီးဖိုချောင်အလုပ်များကို ကိုင်တွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။

"ရပါတယ် ကျွန်မနားလည်ပါပြီ"

ခြင်တောင်ပံခတ်သံ လောက်သာရှိသော အသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ မူလ လင်းစုယွီ ပြောလေ့ရှိသည့် အသံပမာဏဖြစ်သည်။

'တကယ့်အမှားကြီးပဲဟေ!! မနေ့ညက လျှို့ဝှက်တိုက်ခန်းထဲက သေတ္တာတွေကိုပဲ အာရုံရောက်နေလို့ လင်းမိသားစုရဲ့ ဆန်စပါးသိုလှောင်ရုံကို သိမ်းဖို့ မေ့သွားခဲ့တယ်။ အခုလိုအချိန်မျိုးမှာ ရိက္ခာက ရွှေထက်တောင် တန်ဖိုးရှိတာ။ ဒါကို လွတ်သွားရတာကို ငါ့ကိုယ်ငါ တကယ်ပဲ ဒေါသဖြစ်လွန်းလို့ သွေးအန်မတတ်ပဲ။'

'ပိုအရေးကြီးတာက လင်းမိသားစုဝင်တွေ အခုဆို သတိကြီးကြီးထားနေကြပြီ။ ဆန်သိုလှောင်ရုံကို ရှင်းထုတ်ဖို့ အခွင့်အရေးတော့ ရတော့မှာ မဟုတ်တော့ဘူးးး'

'ထားလိုက်ပါတော့၊ ထားလိုက်ပါတော့။ လင်းမိသားစုဝင်တွေ မထွက်ခွာခင်အထိ ငါ ငြိမ်ငြိမ်လေးပဲ နေတာကောင်းမယ်။ ငါက ဘာမှမမနိုင်မပိုးနိုင်တဲ့ အားနည်းတဲ့ မိန်းကလေးငယ်လေးပဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့တောင် နှိမ်လို့ရတယ်။ ငါ ပိုသတိထားတာကောင်းမယ်။'

လင်းစုယွီက ဂရုတစိုက်နှင့် ငြိမ်ကုပ်နေစဉ်မှာပင် လင်းမိသားစုဝင်များသည် ပျောက်ဆုံးနေသော ရတနာများကြောင့် နိုင်ငံခြားသို့ ထွက်ခွာမည့် အစီအစဉ်ကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြသည်။ မွန်းလွဲပိုင်းတွင် သခင်မကြီးလင်းသည် ဒါရိုင်ဘာ၊ အိမ်ထိန်း၊ အထိန်းတော်ကြီး လင်းနှင့် အခြားသူများကို အလုပ်မှ ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

"စုယွီ၊ အထိန်းတော်ကြီး သွားရတော့မယ်။ နောက်ဆို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်‌နော်။ အရာရာတိုင်းကို လက်လျှော့မနေနဲ့၊ ကိုယ့်ရဲ့အကျိုးစီးပွားအတွက် ပိုပြီး ကြည့်တတ်ရမယ်"

အထိန်းတော်ကြီးလင်းသည် သူမ၏ အိတ်များကို ယူရန်နှင့် လင်းစုယွီကို နှုတ်ဆက်ရန် အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ အရိုးစုကဲ့သို့ ပိန်ချုံးနေသည့် ကလေးမလေးကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ အနာဂတ်အတွက် တကယ်ပင် စိုးရိမ်မိနေသည်။

'စုယွီ နောင်ကျရင်... မင်း ဘာလုပ်မှာလဲ' အထိန်းတော်ကြီး လင်းသည် မိမိဘာသာ တိတ်တဆိတ် မေးခွန်းထုတ်နေမိသည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပုံရသည်။

"စုယွီ၊ နယ်က အထိန်းတော်ကြီးရဲ့ လိပ်စာကို မှတ်ထားနော်။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါ့ဆီ လာရှာပါ။ ငါ့မှာ စားစရာ တစ်လုပ်ရှိသရွေ့ မင်းကို အငတ်မထားပါဘူး။ နားလည်လား"

သူမရှေ့တွင်ရှိသော အမျိုးသမီးသည် လင်းစုယွီကို သမီးအရင်းကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း၊ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် မူလကိုယ် မဟုတ်ပေ။ သူမတွင် စာနာစိတ် ကင်းမဲ့နေသဖြင့် အထိန်းတော်ကြီးလင်းမှာ စိတ်ပျက်ရရန်သာ ကံပါလာခဲ့သည်။

"အထိန်းတော်ကြီး၊ နယ်ကို ပြန်ရောက်ရင်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါနော်။ အခွင့်အရေးရရင် လာတွေ့ပါ့မယ်"

အထိန်းတော်ကြီး လင်းသည် မခွာချင်ခွာချင်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားသော်လည်း၊ လင်းစုစုမှာမူ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ အထိန်းတော်ကြီး လင်းသည် မူလကိုယ်ကို ငယ်စဉ်ကတည်းက သိခဲ့သူဖြစ်ရာ သူမသာ အမြန်မထွက်သွားပါက လင်းစုစုသည် အချိန်မရွေး လူမိသွားနိုင်သည်။

အခု သူမသွားပြီဆိုတော့ လင်းစုစုလည်း နောက်ဆုံးတော့ စိတ်အေးလက်အေး နေနိုင်ပြီ။ အရေးကြီးဆုံးကတော့ လင်းမိသားစုဆီက ရထားတဲ့ ရတနာသေတ္တာ တစ်ရာကျော်ကို စနစ်တကျ စီစဉ်ဖို့ သူမရဲ့ စိတ်ဝိဉာဉ်နေရာလွတ် ထဲကို စိတ်အေးချမ်းသာစွာ ဝင်နိုင်တော့မှာ ဖြစ်သည်။

သူမသည် သေတ္တာအချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အားလုံးမှာ ရွှေတုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သေသပ်စွာ စီထားသည်ကို တွေ့ရသည်။

"ငါ ချမ်းသာပြီ!! ငါ ချမ်းသာပြီ!! ဒီလောက်များတဲ့ ရွှေတုံးတွေနဲ့ဆို နည်းနည်းလောက် လဲလိုက်ရင်တောင် တစ်သက်လုံး စားမကုန်တော့ဘူး"

ပိုက်ဆံရှိလာသောအခါ ယုံကြည်မှုလည်း ရှိလာသည်။ လင်းစုစုသည် သူမ၏ နယ်မြေကို မည်သို့ ဖွံ့ဖြိုးအောင် လုပ်ရမလဲဆိုသည်ကို စတင် စဉ်းစားလာသည်။ ရေတွင်းရေနှင့် စမ်းရေများအပြင် နယ်မြေတစ်ခုလုံးမှာ မြေလွတ်ကြီးသာ ဖြစ်နေပြီး တောင်များမှာလည်း ပြောင်သလင်းခါနေသည်။ သူမကိုယ်တိုင်ပင် အရာအားလုံးကို ဖြည့်ဆည်းရမည်ဖြစ်သည်။

"နောက်ရက်တွေမှာ ငါ ရိက္ခာနဲ့ မျိုးစေ့အချို့ ရှာရမယ်။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ လင်းမိသားစုဝင်တွေ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ ဒီအိမ်ထဲမှာ ရှိသမျှ အကုန်လုံးကို စိတ်ကြိုက် သိမ်းဆည်းပစ်မယ်"

လင်းစုစု ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အခြား အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးသည်။ မူလကိုယ်၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်ရာတွင် သူမသည် လောလောဆယ် လင်းမိသားစု၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်းအောက်တွင် ရှိနေသေးသည်။ လင်းမိသားစုဝင်များ နိုင်ငံခြားသို့ ထွက်ပြေးသွားသောအခါ နိုင်ငံရေးအခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့် သူမ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အထောက်အထားသည် အချိန်ကိုက်ဗုံးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သခင်ကြီးလင်း ပြည်တွင်းမှာ ရှိနေတုန်း သူနှင့် စကားပြောပြီး အိမ်ထောင်စုစာရင်း ပြောင်းရန် ကြိုးစားရမည်။ ကွယ်လွန်သွားသူတစ်ဦး၏ အမည်အောက်တွင် စာရင်းသွင်းခြင်းကပင် ယခုလက်ရှိ အခြေအနေထက် ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

လင်းမိသားစု တစ်ခုလုံးသည် တစ်နေကုန် နားချိန်မရှိ အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။ တစ်နေကုန် နီးပါး စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် လင်းစုစုသည် အိမ်ပြန်လာသော သခင်ကြီးလင်းကို လင်းအိမ်တော် အဝင်ဝတွင် နောက်ဆုံး၌ ကြားဖြတ် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

"သခင်ကြီးလင်း၊ ကျွန်မ သခင်ကြီးနဲ့ စကားပြောလို့ ရမလား။ သခင်ကြီးတို့ ထွက်ခွာမယ့် ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်လို့ပါ"

လင်းစုယွီက သူတို့၏ အစီအစဉ်ကို အမှန်တကယ် သိနေသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ သခင်ကြီးလင်းသည် သူမကို စူးရှသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကောင်မလေးက ဘယ်လိုလုပ် သိသွားတာလဲ။

မထွက်ခွာမီ သတင်းပေါက်ကြားမှု မရှိစေရန်အတွက် လင်းမိသားစုဝင် အားလုံးကို ထွက်ခွာမည့်သတင်းအား မည်သူ့ကိုမျှ မပြောရန် တင်းကြပ်စွာ အမိန့်ထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"စာကြည့်ခန်းထဲကို ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့။"

သခင်ကြီးလင်းသည် မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် လင်းစုယွီကို စာကြည့်ခန်းသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း သူမက သူတို့နှင့်အတူ လိုက်ချင်၍ တားထားခြင်းလောဟု တွေးနေမိသည်။

"ပြောစမ်း။ မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ၊ ပြီးတော့ ငါ့ဆီက ဘာလိုချင်တာလဲ"

မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးထံမှ သတင်းအချက်အလက်ရယူရန် ပရိယာယ်သုံးရန် မလိုသောကြောင့် သခင်ကြီးလင်းသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းနှင့် ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ခန့်မှန်းကြည့်တာပါ။ တကယ်တော့ ကျွန်မ ဘယ်လိုသိလဲဆိုတာက အရေးမကြီးပါဘူး။ အရေးကြီးတာက သခင်ကြီးတို့ ကျွန်မကို ခေါ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ကျွန်မ သိနေတာပါ"

"သခင်ကြီးလင်း၊ ကျွန်မကို ခေါ်မသွားချင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို ပြောင်းပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ သခင်ကြီးရဲ့ အရွယ်ရောက်စ ၁၂ နှစ်အရွယ် သမီးအရင်းကို ကျင်းမန်မြို့မှာ ပစ်ထားခဲ့တယ်ဆိုတာကို သူများတွေကို မသိစေချင်ဘူး မဟုတ်လားး"

လင်းမိသားစုဝင်များ မကြာမီ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်ရာ၊ ပိုလုံခြုံသော အထောက်အထားကို ရရှိရန်အတွက် မူလပိုင်ရှင်၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကို ဆက်ဟန်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် လင်းစုစုသည် သခင်ကြီးလင်းထံသို့ သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တင်ပြလိုက်သည်။

လင်းစုစု၏ ရဲတင်းသော တောင်းဆိုမှုကို ကိုယ်တိုင်ကြားလိုက်ရသောအခါ သခင်ကြီးလင်းသည် ထိုအမှတ်မထင်ရသော သမီးဖြစ်သူကို တစ်ခါမျှ မသိခဲ့ဖူးသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ လင်းစုယွီ၏ ကြီးပြင်းလာမှုကို သူ အာရုံမစိုက်ခဲ့သော်လည်း သူမ မည်သို့သောသူဖြစ်ကြောင်း မသိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူ သူမကို အကဲဖြတ်မှားခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဒီသမီးက ဟန်ဆောင်တာ အရမ်းတော်နေတာလား။ ဒီနေ့ သူမရဲ့ အပြုအမူအရကြည့်ရင် သူမဟာ သူမှတ်မိနေတဲ့ အားနည်းပြီး အစွမ်းအစမရှိတဲ့ မိန်းကလေး မဟုတ်တာတော့ သေချာသည်။

"မင်း ငါတို့နဲ့ မလိုက်ချင်ဘူးလားး"

ဒီသမီးက သူထင်သလိုမဟုတ်ဘဲ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အရည်အချင်းရှိမှန်း သိလိုက်ရတဲ့အခါ သခင်ကြီးလင်းဟာ သူမကို ခေါ်သွားပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပျိုးထောင်ပေးချင်စိတ် တကယ်ပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

"သခင်မကြီးလင်းက ကျွန်မကို ဆူးတစ်ချောင်းလိုမြင်နေတာ ပြီးတော့ အစ်မကြီးကလည်း ကျွန်မ လင်းမိသားစုမှာ ကြီးပြင်းလာတာကို ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ လိုက်သွားရင် သူတို့ကို စိတ်မချမ်းသာအောင် လုပ်သလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ကျွန်မ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ချင်ပါဘူး။ အကယ်၍ သခင်ကြီးမှာ ကျွန်မအပေါ် ဖခင်စိတ် အနည်းငယ်ပဲရှိသေးရင်တောင်..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းကို တခြားနေရာမှာ ပြောင်းပေးပါ။ ကျွန်မ အသက် ၁၂ နှစ်ပဲ ရှိသေးပေမယ့် ငယ်ငယ်ကတည်းက ဒုက္ခတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပြီး သီးခြားစီ နေနိုင်ပါတယ်"

ပြောစရာရှိတာ ပြောပြီးနောက် လင်းစုစုသည် သခင်ကြီးလင်းကို ခိုးကြည့်လိုက်ပြီး သူ့တွင် အသိတရား အနည်းငယ်ရှိရန် မျှော်လင့်နေမိသည်။ ကိုယ်လုပ်တော်က မွေးသော သမီးတစ်ယောက်အတွက် အစီအစဉ်လုပ်ပေးရန်မှာ သူ့အတွက် စကားတစ်ခွန်းဆိုလျှင် ပြီးနိုင်သည့်ကိစ္စဖြစ်သည်။

လင်းစုစု၏ စကားများကြောင့် သခင်ကြီးလင်း ခဏတာ နေရခက်သွားသည်။ ဒီသမီး ဘယ်လိုကြီးပြင်းလာလဲဆိုတာ သူ သေချာပေါက် သိပါသည်။ ဒါပေမယ့် သူ့မှာ သားသမီးတွေ အများကြီးရှိပြီး တော်လှန်ရေးမတိုင်ခင်က ဇနီးမယားတွေ အများကြီးရှိခဲ့တာ။ လင်းစုယွီက သူ့မျက်လုံးထဲမှာ ဘာမှ အရေးပါခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့်လည်း သူမကို အမြဲတမ်း လျစ်လျူရှုထားနိုင်ခဲ့တာပေါ့။

"အဖေ ဒါဟာ သမီးရဲ့ဘဝမှာ သခင်ကြီးကို 'အ‌ဖေ ' လို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခေါ်တာပါ၊ ပြီးတော့ နောက်ဆုံးအကြိမ်လည်း ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အဖေ သမီးရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ကွယ်လွန်သွားတဲ့သူတစ်ဦးဦးရဲ့ အမည်အောက်မှာ အိမ်ထောင်စုစာရင်း သွင်းပေးပါ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သမီးဟာ အဖေ့ အတွက် တစ်ဖက်နိုင်ငံမှာ ဘေးကင်းဖို့၊ ကျန်းမာဖို့နဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝဖို့ပဲ ဆုတောင်းပေးနေမှာပါ"

'ငါတော့ သံယောဇဉ်ကို အသုံးချပြီး ပြောလိုက်ပြီ၊ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ တောင်းဆိုချက်ကိုတော့ သဘောတူမှာပါပဲ' လင်းစုစု အလွန် စိုးရိမ်နေမိသည်။ ဒါသာ အဆင်ပြေသွားရင် သူမဘဝက ပိုလွယ်ကူသွားမှာဖြစ်ပြီး၊ မူလကိုယ်ရဲ့ အမေအရင်းနဲ့အတူ မြို့တော်မှာ သူများအိမ်အမိုး‌အောက် သူများမျက်နှာကြည့်ပြီး သွားနေစရာ မလိုတော့ဘူး။

"ကောင်းပြီ။ မနက်ဖြန် မွန်းလွဲပိုင်း စာကြည့်ခန်းကို လာခဲ့"

'အလုပ်ဖြစ်သွားပြီ! အောင်မြင်သွားပြီ!'

လင်းစုစုသည် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ လျင်မြန်စွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအပြုအမူက သခင်ကြီးလင်းအား ဤသမီးအပေါ် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နောင်တအနည်းငယ် ရစေခဲ့သည်။

လင်းစုစု ထွက်သွားပြီးနောက် သခင်ကြီးလင်းသည် အပြင်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်ထွက်သွားတော့သည်။