Ch 255

အခန်း(၂၅၅) - ရောက်လောက်တော့မယ်

ရှောင်ဟန်ကျန့်က သူ့ဇနီး၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သူ့မျက်လုံးထဲမှ အပြုံးများက ပို၍ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။

"ထင်တဲ့အတိုင်း မိန်းမက ကစားကွက်ကို ကောင်းကောင်း သိတာပဲ။ သူမက အစကတည်းက ဒုတိယမင်းသားဆီက အကူအညီကို မလိုချင်ဘူးဆိုမှတော့၊ အဲဒီလို ဖြစ်သွားအောင်ပဲ ဖန်တီးပေးရတာပေါ့။"

အရင်ဘဝတုန်းက ကောချွန်းယင်းသည် ဒုတိယမင်းသား၏ ကြင်ယာတော်ကို မှီခိုခဲ့ပြီးမှ သူမကို အဆိပ်ခတ်ခဲ့သေးသည်။

ဒီလိုဆိုပါက သူမကို လူကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် ပုံဖော်ပေးလိုက်ပြီး ထိုသတင်းကို ဒုတိယမင်းသား၏ ကြင်ယာတော်ထံ ရောက်အောင် ပို့ပေးရမည်။

ရှစ်ချင်းလျို့က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ သူမ လိုချင်တာကို ရအောင် ဖန်တီးပေးရမှာပေါ့။ ဒုတိယမင်းသားရဲ့ ကြင်ယာတော်ဆီက အကူအညီပါ ရသွားပြီဆိုရင် စစ်သူကြီးစံအိမ်က ကောချွန်းရုအနေနဲ့ ပိုပြီး ယုံကြည်ချက် ရှိလာမှာ သေချာတယ်။ အနာဂတ်မှာ ကောချွန်းယင်းက လက်မလျှော့ဘဲ ဒုတိယမင်းသားရဲ့ ကြင်ယာတော်ကိုပါ အဆိပ်ခတ်ဖို့ ကြိုးစားလာဦးမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီအချိန်ကျမှ ဖော်ထုတ်ပစ်လိုက်ကြတာပေါ့။ အချိန်ကျလို့ရှိရင် ဒုတိယမင်းသားရဲ့ ကြင်ယာတော် ကိုယ်တိုင်က ကောချွန်းယင်းကို ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်။ ဒုတိယမင်းသားကလည်း မပျော်မရွှင်ဖြစ်ပြီး ရှင့်ရဲ့ ဆန်ကုန်မြေလေးအဖေကိုပါ အပြစ်ပုံချလိမ့်မယ်။"

သူမက တခစ်ခစ်ရယ်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ရှင့်ရဲ့ ဆန်ကုန်မြေလေးအဖေက ကောချွန်းယင်းကို ဒုတိယမင်းသားရဲ့ နန်းဆောင်ကို ပို့လိုက်တာက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ် တူးလိုက်တာပဲ။"

အိမ်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားလူတွေနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ငြိမ်းချမ်းရေး မရှိတာက ပိုကောင်းသည်။

ရှောင်ဟန်ကျန့်က ရှစ်ချင်းလျို့ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်သည်။

"ကိုယ်တို့နှစ်ယောက်က နှလုံးသားချင်း နီးစပ်နေကြတာပဲ။"

သူ့ထံတွင်လည်း တူညီသည့် အတွေးမျိုး ရှိနေသည်။

ရှစ်ချင်းလျို့က လက်ဆန့်ကာ သူ့ပါးကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးစံအိမ်မှာ ရှင့်လူတွေ ရှိသေးလား။"

ရှောင်ဟန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အင်း... စစ်သူကြီးစံအိမ်ကို အစေခံကောင်လေးနဲ့ အစေခံကောင်မလေးအဖြစ် ဝင်ဖို့ လူနှစ်ယောက် စီစဉ်ထားခဲ့တယ်။ အချိန်ကျရင် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို သတင်းဖြန့်ခိုင်းပြီးတော့ အဲဒီလူကို အဝေးကို ပို့လိုက်မယ်။"

သူ့ကို ကူညီပြီးမှ လူမိသွားကာ ထိုလူ သေဆုံးသွားမည်ကို သူ မလိုလားပေ။ ထိုအစား သူက လွတ်မြောက်နိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကို အမြဲတမ်း ချန်ထားပေးခဲ့သည်။ စစ်သူကြီးစံအိမ်ကို ထောက်လှမ်းဖို့အတွက် သူလျှိုတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရမည် ဆိုလျှင်တောင်၊ ကောချွန်းယင်းကို အောင်မြင်စွာ ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်မည်ဆိုပါက ထိုက်တန်ပါသည်။

သူက တကယ့် ဉာဏ်ကြီးရှင်ဆိုတာ ရှစ်ချင်းလျို့ သိထားသည်။ သူမ ခင်ပွန်းက ပြန်လည်မွေးဖွားလာတာ မကြာသေးသော်လည်း မြို့တော်တွင် သူ့အစီအစဉ်များစွာ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူက သူမကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားသောကြောင့် သူမ ပျော်ရွှင်ရကာ ရင်ကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ယုံကြည်မှုမျိုးက ရှားပါးလှသောကြောင့် သူမ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားမိသည်။

သူမက ရှောင်ဟန်ကျန့်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။

"ကျန့်ကောကတော့ တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်ပဲ။"

ရှောင်ဟန်ကျန့်က အရင် တိုးဝင်လာသည့် သူ့ဇနီးကို ပြန်လည် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"ကိုယ့်မိန်းမကလည်း တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်ပါပဲကွာ။"

ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ သူ့အတွေးတွေနှင့် လုပ်ရပ်တွေကို လိုက်မီတာ သူ့ဇနီး တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။ စိတ်ချင်းဆက်နေသည့် လူတစ်ဦး ရှိနေတာက အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်။

ရှစ်ချင်းလျို့က မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်သခင်မကြီးတို့ စာရလောက်ပြီလား မသိဘူးနော်။"

ရှောင်ဟန်ကျန့်က ရက်များကို တွက်ချက်လိုက်သည်။

"ရလောက်တော့မယ်။"

သူတို့နှစ်ယောက် ခဏလောက် စကားပြောပြီးနောက် ရှောင်ဟန်ကျန့်က စာသွားရေးခဲ့သည်။ သူ အသုံးပြုသည့် မင်ရည်ထဲတွင် ဆေးမြစ်တချို့ကို ရောစပ်ထားသည်။

မင်ခြောက်သွားသည်နှင့် သူက စာရွက်ကို စာအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ စာကိုထုတ်ပြီး နေရောင်ဖြင့် ထိတွေ့လိုက်ပါက မင်များ အလျင်အမြန်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် စာကို ဖျက်ဆီးပစ်စရာ မလိုတော့ပေ။ သက်သေလည်း ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်သခင်မကြီးတို့ထံသို့ ပေးပို့သည့် ရှစ်ချင်းလျို့၏ စာကိုလည်း ထိုမင်ရည်ကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်ဟန်ကျန့်က မြို့တော်တွင် အကွက်ချ စီစဉ်ပြီးသည့် အချိန်မှာပင်၊ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်သို့ သွားနေသည့် လမ်းခရီးတစ်နေရာ၌ ရှောင်သခင်မကြီးတို့ကလည်း ရှစ်ချင်းလျို့၏ စာကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။

ရှောင်မိသားစု၏ အကြီးဆုံးမြေးက စာကို ဖတ်ပြပြီးသည်နှင့် ရှောင်သခင်မကြီးနှင့် ကျန်လူများ၏ မျက်နှာများက မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်သခင်မကြီးက ပို၍ ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။

"အဲဒီတိရစ္ဆာန်မက တတ်လည်း တတ်နိုင်ပါပေ့။ ငါတို့ကိုတောင် လှည့်စားရဲတယ်။ သူမက ခိုးဝှက်ပြီးတော့ ငွေစက္ကူတွေ အများကြီးကို ဟိုမျိုးမစစ်လေးဆီ ထည့်ပေးလိုက်တာပဲ။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ရှာမတွေ့တာလည်း မဆန်းတော့ပါဘူး။"

ကောချွန်းရုသည် ကောချွန်းယင်းအတွက် ငွေအများကြီး ထည့်ပေးလိုက်မည်ဟု သူတို့က သံသယရှိခဲ့သည်။ ခရီးထွက်လာပြီး ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင် ရှောင်မိသားစု၏ အကြီးဆုံးမြေးကို ရှာဖွေခိုင်းခဲ့ရာ၊ ငွေစက္ကူ (၂၀၀) နှင့် ငွေအကြွေ (၁၀၀) ကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

ဒီတစ်ခါတော့ သူမသားက ကောချွန်းရု၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရတော့ဘဲ ကောချွန်းယင်းကို ငွေအများကြီး ထည့်မပေးလိုက်ဘူးဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။ သို့သော် သူမ၏ အတွေးများ မှားယွင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မထားခဲ့မိပေ။

"ငါ့ရဲ့ မျိုးမစစ် ဒုတိယသားက မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုကို အပြည့်အဝ ခံနေရတာပဲ။ စစ်သူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေရက်နဲ့ ရှက်ဖို့ကောင်းလိုက်တာ။"

ရှောင်သခင်မကြီးက ရှောင်မိသားစု၏ အကြီးဆုံးမြေးနှင့် ကျန်လူများကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင်တို့တွေ အနောက်မြင်းရထားပေါ်ကို သွားပြီး ငွေစက္ကူတွေကို သွားရှာကြစမ်း။"

သူမက အေးစက်စွာ ခနဲ့လိုက်ပြန်သည်။

"ငါ သိသားပဲ။ အဲဒီမျိုးမစစ်က အရင်က စာဖတ်ဝါသနာ အဲဒီလောက်မှ မပါဘဲနဲ့၊ သူက စာအုပ်သေတ္တာတွေပါ သယ်လာသေးတယ်။ အဲဒါ ငါတို့ကို လှည့်စားတာပဲ နေမှာ။"

ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့က မြင်းရထားများစွာ ခွဲ၍ လာခဲ့ကြသည်။

ကောချွန်းယင်းနှင့် သူ့အစေခံက မြင်းရထား တစ်စီး၊ ရှောင်မိသားစုက မြင်းရထား နှစ်စီးဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် မြင်းရထား နှစ်စီးကတော့ အထုပ်အပိုးများကို သယ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ရှောင်မိသားစုဟောင်း၏ အကြီးဆုံးမြေးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

မြင်းရထားများ ရပ်နားသည့်အချိန်တွင် သူနှင့် ရှောင်မိသားစုဟောင်း၏ ဒုတိယမြေးက အပေါ့သွားချင်ကြောင်း ဆင်ခြေပေးပြီး အထုပ်အပိုးများ သယ်ဆောင်ထားသည့် မြင်းရထားပေါ်သို့ ခိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့က ကောချွန်းယင်း သယ်ဆောင်လာသည့် စာအုပ်သေတ္တာ လေးလုံးကို ဖွင့်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က ဓားမြောင်ကို အသုံးပြုကာ သေတ္တာများ၏ အောက်ခြေကို ဖောက်ချလိုက်သည်။

အောက်ခြေတွင် အခေါင်းပေါက် ရှိနေကာ အကန့်လေးများကို ဖွင့်လိုက်တော့၊ အကန့်တစ်ခုစီတွင် ရွှေ၊ ငွေ၊ ငွေစက္ကူများနှင့် အလွန်ကောင်းမွန်သည့် ကျောက်စိမ်းအဆင်တန်ဆာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှောင်မိသားစုဟောင်း၏ အကြီးဆုံးမြေး၏ အမူအရာက အလွန် အကျည်းတန်သွားခဲ့သည်။

"အရှက်မရှိတဲ့ ခွေးမက စစ်သူကြီးစံအိမ်က ငွေတွေကို သုံးပြီးတော့ သူ့မောင်ကို ငွေလမ်းခင်းပေးထားတာပဲ။"

ရှောင်သခင်မကြီး၏ သိမ်းသွင်းမှုအောက်တွင်၊ အနာဂတ်၌ စစ်သူကြီးစံအိမ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ အားလုံးက သူတို့အပိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့က ထင်မှတ်နေကြသည်။

ယခုလို ကောချွန်းရုက ကောချွန်းယင်းကို ငွေအများကြီး ပေးလိုက်တာက အလွဲသုံးစား လုပ်တာပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့တွေ အလွန်အမင်း မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ရှောင်မိသားစု၏ ဒုတိယမြေးက မပျော်မရွှင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး ဒါတွေကို ငါတို့ရဲ့ မြင်းရထားပေါ်ကို ရွှေ့ရအောင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနာဂတ်မှာ ဒါတွေ ပျောက်သွားကြောင်း ကောချွန်းယင်း သိခဲ့ရင်တောင် ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးလေ။"

ရှောင်မိသားစုဟောင်း၏ အကြီးဆုံးမြေးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူတို့က ပစ္စည်းများကို အိတ်ထဲသို့ အကုန်ထည့်ပြီးနောက် သေတ္တာများကို မူလနေရာတွင် ပြန်ထားခဲ့ကာ မြင်းရထားပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်း ပိုအေးလာသောကြောင့် ကောချွန်းယင်း၏ ဒဏ်ရာက စတင်၍ နာကျင်လာခဲ့သည်။ မြင်းရထားပေါ်တွင် မီးလင်းဖိုများစွာ ရှိနေသောကြောင့် ကောချွန်းယင်းက အရေးကြီးကိစ္စ မဟုတ်ပါက မြင်းရထားပေါ်မှ မဆင်းခဲ့ပေ။

သူ့အစေခံများကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ့အစ်မဖြစ်သူက သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည့် လျှို့ဝှက်ထားသော ငွေစက္ကူများ၊ ရွှေ၊ ငွေများကို ရှောင်မိသားစုဟောင်းမှ ခိုးယူသွားသည်ကို သူ လုံးဝ မသိခဲ့ပေ။

သူက ခြေထောက်မှ နာကျင်မှုကို သည်းခံပြီး မည်းမှောင်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် အနောက်ရှိ အခင်းပျော့ကို မှီကာ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ရောက်လျှင် မည်သို့ ထောက်ပံ့ပေးရမည်ကိုသာ တွေးနေခဲ့သည်။

သူ ပြန်ရောက်လာပါက ရှီလွေ့နှင့် ရှောင်ဟန်ကျန့်ကို သတ်ပစ်ပြီး ရှစ်ချင်းလျို့ကို အနိမ့်ဆုံး ပြည့်တန်ဆာအိမ်သို့ ပို့ပစ်မည်။ ထိုအခါမှသာ သူ့ရင်ထဲမှ အမုန်းတရားများ ချွေးသိပ်သွားပေလိမ့်မည်။

ရှောင်သခင်မကြီး၏ မြင်းရထားထဲတွင်...

ငွေစက္ကူများ၊ ရွှေ၊ ငွေများနှင့် ကျောက်စိမ်း အဆင်တန်ဆာများကို ရှောင်မိသားစုဟောင်းမှ မြင်တွေ့လိုက်ပြီးနောက်၊ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဒေါသကြောင့် အစိမ်းရောင် ပြောင်းလုနီးပါးပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရှောင်မိသားစုဟောင်း၏ အကြီးဆုံးမြေးက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်နဲ့ ညီလေး ရေတွက်ပြီးပါပြီ။ ငွေစက္ကူ (၂၀၀၀၀) နဲ့ ငွေတုံး (၁၀၀၀၀) ရှိတယ်။ အဲဒီလောက် ငွေအများကြီး ပေးလိုက်ရတယ်ဆိုမှတော့ စစ်သူကြီးစံအိမ်မှာ အခွံပဲ ကျန်တော့မှာ သေချာတယ်။"

အမျိုးသမီးဝူက စိတ်ဝမ်းကွဲပြားသွားအောင် ဝင်ပြောသည်။

"ဟိုးတုန်းက သိုလှောင်ခန်းထဲမှာ ငွေစက္ကူနဲ့ ငွေတွေက (၁၂၀၀၀) ပဲ ရှိတာလေ။ ငါတို့က (၈၀၀၀) ယူလာခဲ့တယ်။ ကြည့်ရတာ အဲဒီတိရစ္ဆာန်နှစ်ကောင်မှာ ဖွက်ထားတာတွေ ရှိနေသေးတဲ့ပုံပဲ။"

ရှောင်သခင်မကြီးက အလွန် ဒေါသထွက်နေကာ စားပွဲပေါ်မှ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုပင် ခွဲမိမတတ် ဖြစ်နေသည်။

"သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက တိရစ္ဆာန်တွေပဲ။ သူတို့တွေ ဘယ်လောက်တောင် ဖွက်ထားသေးလဲ မသိဘူး။ ငါ့ဒုတိယသားက တကယ့် ငတုံးပဲ။ ကောချွန်းယင်းကို ငွေအများကြီးပေးဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်သေးတယ်။"

သူမက ဒေါသတကြီးဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"အဲဒီမျိုးမစစ်ကို အခုပဲ သွားဆွဲဖြဲပစ်မယ်။"

အမျိုးသမီးဝူက သူမကို ပြန်ဆွဲထားလိုက်သည်။

"အမေ... အခုလို သွားပြီး ရန်ဖြစ်လိုက်ရင် ငွေတွေအကုန်လုံး ကျွန်မတို့ ယူသွားတယ်ဆိုတာကို သူတို့ကို သတိပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာပေါ့။ ရှစ်ချင်းလျို့ရဲ့ အကြံက ပိုကောင်းတယ်။ အဲဒီမျိုးမစစ်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်မိသလိုမျိုးပဲ ဟန်ဆောင်ရအောင်။ မဖော်နဲ့ဦး။ ငွေအကြောင်းကိုလည်း ကျွန်မတို့ သိပြီးပြီပဲ။ အကယ်၍ ဟိုတိရစ္ဆာန်မက သိသွားရင် အမေ့ရဲ့ ဒုတိယသားကို ချော့ပြောလိုက်တာနဲ့ ရှောင်မိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးမြေးကို ကူညီတာ ရပ်သွားပါလိမ့်မယ်။"

ရှောင်သခင်မကြီးက သဘောတူလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... နင့်ကိုပဲ လွှဲထားလိုက်မယ်။"

သိုးများ အကုန်လုံးကို သတ်ဖြတ်ရန် ဓားသွေးနေသလိုမျိုး ရှောင်မိသားစုဟောင်းများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

***