Ch 7

အခန်း (၇) - အထူးဝင်ခွင့်ရ သာမန်ကျောင်းသားတစ်ဦး

နဥ်စုန့်သည် ဖိုရမ်ပေါ်ရှိ အရှက်ခွဲမှုများကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း ချောင်ချောင်ကမူ ထိုကိစ္စအတွက် ဒေါသထွက်နေလေသည်။

သူက တကယ်ကို နွေးထွေးတဲ့ စိတ်ထားရှိတဲ့သူပါလားဟု နဥ်စုန့် တွေးလိုက်မိ၏။

"မင်းက သူတို့ပြောသလောက်လည်း ရုပ်မဆိုးပါဘူး" ချောင်ချောင်က ပြောရင်း အနားသို့ တိုးကပ်လာသဖြင့် နဥ်စုန့် လန့်သွားရသည်။

သူ့မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း ချောင်ချောင်က ဆက်ပြောလေသည်။ "မင်းက တော်တော်ချောပါတယ်၊ အရမ်း ပိန်လွန်းနေတာပဲ ရှိတာ"

နဥ်စုန့် ရှောင်မနေတော့ဘဲ ပြုံးသာပြုံးလိုက်ရာ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးရာရေးရေးလေး ပေါ်လာလေသည်။ သူသည် ရုပ်ချောသည်ဟု အပြောခံရခြင်း မခံရခြင်းကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ရည်းစားထားရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

သို့သော် သူ့လက်ရှိ အခြေအနေသည် အနည်းငယ် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အပြင်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားရန် လွယ်ကူလွန်းသောကြောင့်ပင်။

အလွန်ထူးချွန်နေခြင်းသည် အန္တရာယ်များသလို၊ အလွန်ဆင်းရဲနေခြင်းသည်လည်း အန္တရာယ်များလှသည်။ မည်သည့်ကမ္ဘာ၊ မည်သည့်ကျောင်း၌မဆို သူ့လိုလူမျိုးသည် အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းနှင့် ဖယ်ကြဉ်ခံရခြင်းတို့အတွက် လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

အီစတန်ယောက်ျားလေးကျောင်းတွင် 

လူတန်းစားခွဲခြားဖိနှိပ်မှုသည် ပို၍ပင် ပြင်းထန်ကြောင်း သူ တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ဖြစ်၏။

သူသည် ကစားစရာ အဖြစ်မခံချင်သလို၊ အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းကိုလည်း မလိုလားပေ။

အီစတန်ယောက်ျားလေးကျောင်းမှ ချမ်းသာပြီး အာဏာရှိသော သခင်လေးများအတွက် အတန်းဖော်များဆိုသည်မှာ လူမှုရေးအရင်းအမြစ် တစ်မျိုးသာ ဖြစ်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူတို့သည် အထူးဝင်ခွင့်ကျောင်းသားများနှင့် မိတ်ဖွဲ့ရန် အချိန်နှင့် အင်အားကို အကုန်မခံလိုကြပေ။

ထိုသို့လုပ်ရန် မလိုအပ်သလို အချိန်ဖြုန်းရာလည်း ကျနေသည်။ သူတို့သည် မတူညီသော ကမ္ဘာနှစ်ခုတွင် မွေးဖွားလာကြသူများဖြစ်ပြီး၊ ကျောင်းပြီးသွားလျှင် နောက်ထပ် ဆက်ဆံပတ်သက်စရာ မရှိတော့ရန် ကံပါလာပြီးသား ဖြစ်ကြသည်။

ကံကောင်းစွာပင် သူ ချောင်ချောင်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ အခန်း၃သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ချောင်ချောင်သည် သူ့သဘောဆန္ဒအလျောက် အခြားအတန်းဖော်တစ်ဦးနှင့် နေရာချင်းလဲကာ သူ့ဘေးတွင် လာထိုင်ပေးခဲ့သည်။

သူ့နေရာသည် နောက်ဆုံးတန်းတွင် မဟုတ်သလို ပထမတန်းတွင်လည်း မဟုတ်ပေ။ အလယ်တန်းတွင် ရှိပြီး ပြတင်းပေါက်နှင့် နီးသော်လည်း လုံးဝ ကပ်လျက် မဟုတ်ချေ။ သူ့စားပွဲ၏ တစ်ဝက်ခန့်သာ ပြတင်းပေါက်နှင့် ကပ်နေသဖြင့် အမှန်တကယ်တွင် အပြင်သို့ လှမ်းကြည့်၍ မရနိုင်ပေ။

အလွန် မထင်ရှားသော နေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ချောင်ချောင်သည် စကားပြောကောင်းသူဖြစ်ပြီး လူချစ်လူခင် အတော်အတန် များသည်။ သူ့သူငယ်ချင်းအချို့သည် ချောင်ချောင်ကြောင့် နဥ်စုန့်နှင့် စကားပြောလိုကြသည်။ သူတို့အားလုံးတွင် တူညီသောအချက် တစ်ချက်ရှိသည်၊ ၎င်းမှာ သူတို့သည် သာမန်ရုပ်ရည်၊ သာမန်အရပ်အမောင်း ရှိကြပြီး လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် တောင်စဥ်ရေမရ စကားပြောနိုင်ကြသည်။

ဝတ္ထုထဲက အတင်းအဖျင်း ခွဲတမ်းတစ်ဝက်လောက်ကို ဤလူတွေကပဲ ဖြည့်ဆည်းပေးတော့မလို ခံစားရ၏။

သူလည်း ပျော်ပျော်ကြီး ဝင်ပါလိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း စကားအတော်ပြောတတ်သူဖြစ်ပြီး အတင်းအဖျင်းပြောတတ်သော ဘေးလူတစ်ယောက်အဖြစ် လွယ်ကူစွာ ပါဝင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

ချောင်ချောင်၏ သူငယ်ချင်းအသိုင်းအဝိုင်းသည် အတန်းထဲတွင် အလယ်အလတ်အောက် အတန်းစားဟု သတ်မှတ်ခံရပြီး၊ အလယ်အလတ်အောက် အတန်းစားနှင့် အလယ်အလတ်အထက်တန်းစား နှစ်ခုစလုံးသည် ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ရှိကြသည်။

သူသည် ဘာမှမသိနားမလည်သော ကလေးပေါက်စလေး မဟုတ်ချေ။ သူ့တွင် အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသည်။ သူသည် မိဘမဲ့ဂေဟာမှ လာသူဖြစ်ပြီး ခြေထောက်မသန်စွမ်းသဖြင့် မူလတန်းနှင့် အလယ်တန်းတွင် အတော်လေး ဖယ်ကြဉ်ခံခဲ့ရဖူးသော်လည်း ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်ဖြင့် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။

လူတွေနှင့် ဆက်ဆံရာတွင် သူ အလွန်တော်သည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်ထားသည်။

ချောင်ချောင် ပြောသလိုပင် အခန်း၃သည် ယေဘုယျအားဖြင့် အေးချမ်းသော အတန်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ လေ့လာတွေ့ရှိရသည်။ ပုံစံခွက်ထဲက ဗီလိန်ဇာတ်ကောင်မျိုး သူ မတွေ့ရပေ။ အနည်းဆုံးတော့ မည်သူကမျှ သူ့ကို ပေါ်တင် ဒုက္ခပေးခြင်း မရှိကြချေ။ သေချာတာကတော့ ကွယ်ရာမှာ သူ့အကြောင်း ဘာတွေပြောနေကြမည်ကိုတော့ သူ မပြောတတ်ပေ။

သူတို့အတန်းထဲတွင် လူတန်းစား သုံးမျိုးခန့် ရှိသည်။ စာသင်ချိန်အတွင်း မသိသာသော်လည်း ကျောင်းဆင်းခေါင်းလောင်းထိုးသည်နှင့် အုပ်စုသုံးစု ကွဲသွားသည်မှာ သိသာလှသည်။

အုပ်စုတစ်စုတွင် အတန်းထဲ၌ အချမ်းသာဆုံးနှင့် ဩဇာအရှိဆုံး ကျောင်းသားများ ပါဝင်သည်။ သူတို့၏ မိဘများသည် စီအီးအိုများ သို့မဟုတ် အစိုးရအရာရှိကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ နောက်ထပ် အုပ်စုတစ်စုတွင်မူ သိပ်မချမ်းသာသော မိသားစုမှ ကျောင်းသားများ ပါဝင်ကြသည်။

ထို့နောက် ဖူယွီတစ်ယောက်တည်းသာ ပါဝင်သော သီးသန့်အုပ်စုတစ်စု ရှိလေသည်။

အခန်း၃တွင် သူသည် နတ်ဘုရားတစ််ပါးသဖွယ် ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ခံရ၏။ သူသည် ဆရာ ဆရာမများ အချစ်ဆုံး ထိပ်တန်းကျောင်းသားမျိုး ဖြစ်သည်... အမှတ်စာရင်း ကောင်းမွန်သည်၊ မိသားစုနောက်ခံ ကောင်းမွန်သည်၊ ရုပ်ရည်ချောမောသည်။

သာမန် ကျောင်းတွင်းဇာတ်လမ်း ဝတ္ထုများတွင်ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ရန် မွေးဖွားလာသူ၌ သူ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ရရှိရန် ပြိုင်ဆိုင်နေကြသော အမာခံပရိသတ်တစ်အုပ် ရှိနေတတ်စမြဲပင်။

သာမန် အထက်တန်းကျောင်းတွင်ဆိုလျှင် ကောင်မလေးတစ်အုပ် ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယောက်ျားလေးကျောင်းတွင်ဆိုလျှင် ယုတ္တိဗေဒအရ ကောင်လေးတစ်အုပ် ရှိနေသင့်သည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့ကျောင်းတွင် Gay ကောင်လေးများ အများအပြား ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် ထိုသို့ ဟုတ်မနေချေ။ ဖူယွီသည် အမြဲတစေ အနှောင့်အယှက်ကင်းနေတတ်သည်။

မည်သူမျှ သူ့အနား မကပ်ရဲကြသောကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု နဥ်စုန့် တွေးမိသည်။

ဖူယွီတွင် လူများကို အဝေး၌သာ ရှိနေစေသည့် တစ်သီးပုဂ္ဂလဆန်ပြီး တိတ်ဆိတ်သော အငွေ့အသက်မျိုး ရှိလေသည်။

အားလပ်ချိန်များတွင် သူသည် စားပွဲ၌ထိုင်ကာ စာရေးနေတတ်သည်။ တစ်ခါက သန့်စင်ခန်းသွားရင်း ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် နဥ်စုန့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သင်္ချာဖော်မြူလာ အများအပြားကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အနီးအနားတွင် ကောင်လေးအချို့သည် စားပွဲပေါ်မှောက်လျက် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် မူမမှန်သော စွဲလမ်းမှုမျိုး ဖြစ်နေကာ၊ အခွင့်အရေးသာရလျှင် ဖူယွီကို တစ်ကောင်လုံး ဝါးစားပစ်တော့မည့်အတိုင်းပင်။

'Gentlemen's Gift' သည် သာမန် အထက်တန်းကျောင်းသား ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် မဟုတ်ပေ။ ဤဝတ္ထုထဲမှ ဇာတ်ကောင်များသည် အလွန်အမင်း စွဲလမ်းပြီး မူမမှန်သော အချစ်နှင့် ရမ္မက်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

နောက်ယောင်ခံလိုက်ခြင်း၊ အတင်းအကျပ်စေခိုင်းခြင်း၊ ချုပ်နှောင်ထားခြင်း။ အကယ်၍ သူတို့၏ အတွင်းစိတ်ကိုသာ ကြားနိုင်မည်ဆိုလျှင် ဆင်ဆာဖြတ်တောက်ခံရဖို့ များပေသည်။

ဆယ်ကျော်သက် ကောင်လေးတွေရဲ့ စိတ်လောက် ညစ်ပတ်တာ ဘာမှမရှိဘူးလို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်လား။

ကျေးဇူးတင်စရာကောင်းသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော မူမမှန်သည့် ရူးသွပ်သော အချစ်မျိုးသည် သူနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်နေခြင်းပင်။

နဥ်စုန့်သည် ဇာတ်လိုက်ဖြစ်သော သူနှင့် ဇာတ်ပို့များကြားတွင် ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ကွာခြားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

သူတို့သည် ကမ္ဘာတစ်ခုတည်းတွင် အတူရှိနေသော်လည်း ကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာနှစ်ခုမှ လာသူများကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ "ရုပ်ချောတဲ့သူတွေမှာပဲ လူငယ်ဘဝရှိတယ်" ဟု ဆိုသလိုပင်။

ဆွဲဆောင်မှုရှိသူများ၏ လူငယ်ဘဝသည် သာမန်လူများနှင့် မတူညီသကဲ့သို့၊ အဓိကဇာတ်လိုက်များနှင့် အရံဇာတ်ကောင်များ၏ ကမ္ဘာသည်လည်း မတူညီကြပေ။

မမြင်ရသော မှန်ချပ်တစ်ခု ခြားထားသကဲ့သို့ ရှိပြီး၊ သူသည် လက်ရှိတွင် ထိုမှန်ချပ်၏ အပြင်ဘက်၌ ထိုင်ကာ သာမန်ဆန်ပြီး ဘေးကင်းသော ကျောင်းသားဘဝကို ဖြတ်သန်းနေရသည်။

အကယ်၍ သူသာ အချိန်ခရီးသွားပြီး "အသိဉာဏ်ပွင့်လင်း” မလာခဲ့ပါက၊ သူသည်လည်း ချောင်ချောင်နှင့် အခြားသူများကဲ့သို့ပင် အချို့သောအရာများကို သိရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုစွဲလမ်းမှုကြီးမားပြီး ပြင်းထန်သော စိတ်ဆန္ဒများသည် သူနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ချေ။

ဖူယွီ ရှိနေခြင်းက ဤခံစားချက်ကို ပို၍ ပြင်းထန်စေသည်။

လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှု ဗဟိုချက်ဖြစ်နေသော သူ့လိုလူမျိုး ရှိနေခြင်းသည် မည်မျှ သာယာလိုက်ပါမည်နည်း။

ဖူယွီသည် သူ့ကို လုံခြုံမှုပေးစွမ်းနိုင်သော ပထမဆုံးအမျိုးသားဖြစ်ကြောင်း သူ ကြေညာလိုက်တော့သည်!

အီစတန်ယောက်ျားလေးကျောင်း၏ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းသည် နဥ်စုန့်အတွက် အသစ်အဆန်း ဖြစ်နေသည်။ ဘာသာစကား၊ သင်္ချာ၊ ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒ ကဲ့သို့သော ပုံမှန်ဘာသာရပ်များအပြင် သိပ္ပံ၊ အနုပညာနှင့် အမျိုးမျိုးသော ရွေးချယ်စရာ ဘာသာရပ်များနှင့် လက်တွေ့သင်တန်းများလည်း ပါရှိသည်။ အတန်းများသည် မနက် ၈:၂၀ တွင် စတင်ပြီး ညနေ ၆:၃၀ တွင် ပြီးဆုံးသည်။

နေ့လယ်ခင်းတွင် ချောင်ချောင်က သူ့ကို လူများပြည့်ကျပ်နေသော ကော်ဖီဆိုင်နှင့် ရင်းနှီးသွားစေရန် ခေါ်သွားသည်။ သူသည် လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောသွားပြီး၊ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ လူနည်းစုကသာ သူ့ကို မှတ်မိကြသည်။

အထက်တန်းစားကျောင်း၏ကန်တင်းရှိ အစားအသောက်များသည် အထူးပေါကြွယ်ဝပြီး၊ အများစုမှာ ကျောင်းလခထဲတွင် ပါဝင်ပြီးဖြစ်သဖြင့် အခမဲ့ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ဗိုက်အောင့်မည်ကို ကြောက်သဖြင့် အများကြီး မစားရဲပေ။ ချောင်ချောင်က ပြောလာသည်။ "မင်း ဒီလောက် ပိန်နေတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး။ မင်း ပိုစားသင့်တယ်။ ဒီနေ့ညနေ မင်းမှာ ကာယချိန် ရှိတယ်လေ"

အီစတန်ယောက်ျားလေးကျောင်းသည် ကျောင်းသားများ၏ ကာယကြံ့ခိုင်မှုကို အလွန်အလေးထားပြီး၊ တစ်ပတ်လျှင် ကာယချိန် အများအပြား ထည့်သွင်းထားသည်။

သို့သော် သူသည် ဘာသာရပ်များ မရွေးချယ်ရသေးသောကြောင့် ညနေပိုင်း ကာယချိန်ကို မတက်ရောက်ခဲ့ပေ။ ဆုံးဖြတ်ချက် မချမီ အတန်းများကို ဦးစွာ လေ့လာကြည့်ရှုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ကာယချိန်များကို အတန်းလိုက် ခွဲခြားမထားဘဲ ဒုတိယနှစ် တစ်ခုလုံးအတွက် ရောနှောထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများသည် မိမိတက်ရောက်လိုသော အတန်းများကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ဤအထက်တန်းစားကျောင်း၏ အားကစားနှင့် အနုပညာ အဆောက်အအုံများသည် သာမန်ကျောင်းများထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ဂေါက်သီးနှင့် ရပ်ဘီမှသည် လက်ဝှေ့၊ တိုက်ကွမ်ဒိုနှင့် ဓားသိုင်းအထိ ထိပ်တန်းအဆင့် စက်ကိရိယာများ ရှိလေသည်။

နဥ်စုန့်သည် အားကစားတွင် အမြဲ ညံ့ဖျင်းခဲ့သည်။ ဘတ်စကက်ဘော၊ ဘောလုံး၊ ရပ်ဘီ၊ လက်ဝှေ့... သူ စဉ်းစား၍ပင် မရပေ။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သေးသေးလေးဖြင့်ဆိုလျှင် လူနာတင်ထမ်းစင်ဖြင့် အသယ်ခံရကိန်း ဆိုက်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရေကူးခြင်းနှင့် သေနတ်ပစ်ခြင်းတို့ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ရေကူးခြင်းကို လက်တွေ့ကျသော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုဟု ထင်မြင်သောကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး၊ သေနတ်ပစ်ခြင်းကိုမူ အခြားသူများနှင့် ကိုယ်ထိလက်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ရခြင်းကို မလိုလားသောကြောင့် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအရာများက သူ့အတွက် ပို၍ သင့်လျော်ပေသည်။

တကယ်တော့ ဗီဒီယိုဂိမ်း ကစားခြင်းကိုသာ အားကစားတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လျှင်၊ သူ ရမှတ်ပြည့် ရနိုင်လောက်သည်!

အတန်းများ ရွေးချယ်ပြီးနောက် သူ ကျောင်းအုပ်ကြီးနှင့် သွားရောက်တွေ့ဆုံသည်။

ကနဦးတွင် ကျောင်းအုပ်ကြီးက သူ့ကို ဘာကြောင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့ဆုံလိုသည်ကို နားမလည်ခဲ့သော်လည်း မစ္စတာဖူ၏ ဇနီးအကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောပြချက်များကို နားထောင်ပြီးနောက် သူ သဘောပေါက်သွားလေသည်။

မထွက်ခွာမီ ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် သူ့နှင့်အတူ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး ပခုံးကိုပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်... "ဒီမှာ စာကြိုးစားနော်။ မင်းလို အမှတ်စာရင်းမျိုးနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မရှိ တိုးတက်နိုင်တယ်။ မင်းမှာ မကျေနပ်စရာ တစ်ခုခုရှိရင် အတန်းတာဝန်ခံတွေ ဒါမှမဟုတ် မစ္စတာကျန်း ကိုသာ ပြောပါ၊ မစ္စတာဖူ၏ ဇနီးနဲ့ တခြားသူတွေကို ဒုက္ခမပေးပါနဲ့"

နဥ်စုန့်သည် အလွန်လိမ္မာသော ပုံစံဖြင့် တက်ကြွစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ အဆောက်အအုံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

သူ့မိသားစု၏ ဆင်းရဲသော နောက်ခံအခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ကျောင်းက သူ့အတွက် အချိန်ပိုင်းအလုပ်တစ်ခု စီစဉ်ပေးထားသည်။

၎င်းသည် ဆင်းရဲသော ကျောင်းသားများအတွက် ဖုံးကွယ်ထားသော ထောက်ပံ့ကြေးပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ကျောင်းမှ အထူးဝင်ခွင့်ကျောင်းသား အားလုံးတွင် အချိန်ပိုင်းအလုပ်များ ရှိကြပြီး၊ များသောအားဖြင့် စာကြည့်တိုက် သို့မဟုတ် စတိုးဆိုင်များတွင် အချိန်တို အလုပ်လုပ်ကြသည်ဟု ပြောကြသည်။

သူတို့က သူ့ကို စာအုပ်ဘားတွင် အချိန်ပိုင်းအလုပ် ချထားပေးသည်။

အီစတန်ယောက်ျားလေးကျောင်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး စာအုပ်ဘား အများအပြား ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တိုင်လေ့လာရေးအခန်းများနှင့် တူသော်လည်း ကော်ဖီနှင့် လက်ဖက်ရည်များ ထားရှိပေးထားသည်။ သူ့ကို ဒုတိယဆောင် ဘေးရှိ စာအုပ်ဘားတွင် တာဝန်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ အလုပ်လုပ်ရမည့် စာအုပ်ဘားကို သွားရောက်ကြည့်ရှုရာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ စားပွဲများအားလုံး လူပြည့်နေသဖြင့်၊ သူ အချိန်ပိုင်းအလုပ်တွင် အလုပ်ရှုပ်ရတော့မည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

စာအုပ်ဘားမှ ထွက်လာပြီးနောက် စာသင်ခန်းဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ အခန်း ၄ကို ဖြတ်လျှောက်လာစဉ် ကျောင်းဝတ်စုံ လွှမ်းခြုံထားပြီး အနောက်ပေါက်နားတွင် လှဲအိပ်နေသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေပုံရသည်။

စာအုပ်တစ်အုပ်ကို သူ့စားပွဲပေါ်တွင် ထောင်ထားပြီး စာအုပ်က နေရောင်ခြည်နှင့် ကောင်လေး၏ မျက်နှာကို ကွယ်ထားရာ၊ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသော ဆံပင်ဖြူတစ်စကိုသာ မြင်နေရသည်။

ဒါဆို ရှန့်ယန်းက သူတို့ဘေးခန်း(အတန်း)မှာ ရှိတာပေါ့။

ထိုအချိန်တွင် နေရောင်ခြည်သည် စာသင်ခန်းထဲသို့ ဖြာကျလာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ကျရောက်နေသည်။ ရှန့်ယန်း၏ ဘယ်ဘက်လက်ပေါ်သို့ အလင်းရောင် ကျရောက်နေပြီး၊ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ပတ်ထားသော အနီရောင်ချည်မျှင်ကြိုးလေးမှာ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်နေလေသည်။