Ch 9

အခန်း (၉) - အထူးဝင်ခွင့်ရ သာမန်ကျောင်းသားတစ်ဦး

ခေါင်းဆောင်လုပ်သူသည် ကျောင်းဝတ်စုံကြယ်သီးများကို အပေါ်ဆုံးထိ တပ်ထားလေသည်။ သူသည် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုအပိုင်းတွင် အခြားသူများနှင့် သိပ်မကွာခြားသော်လည်း၊ ဆံပင်အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေပြီး မျက်ကွင်းညိုနေသဖြင့် အပျော်အပါး လိုက်စားထားသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ အကြည့်ချင်း ဆုံမိသောအခါ ထိုဖရိုဖရဲကောင်လေးက သူ့အား ပြုံးပြလာ၏။

ဗီလိန်၏ စနောက်ခြင်းကို ခံရသည့် အရေးမပါသော ဖြတ်လျှောက်တစ်ယောက်အဖြစ် မည်သို့ ဟန်ဆောင်ရမည်ကို နဥ်စုန့်ထက် ပိုသိသူ မရှိချေ။

သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး ဘာမျှ ပြန်မပြောပေ။ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးခြင်းလည်း မပြု။ ခြေလှမ်းများကိုသာ အနည်းငယ် သွက်လိုက်မိသည်။

ထို့ကြောင့် ထိုလူအုပ်သည် သူတို့ ခေါ်နေမှန်း နဥ်စုန့် မသိလိုက်မည်ကို စိုးရိမ်၍ ထပ်မံ လှမ်းအော်လိုက်ကြပြန်၏။ "ဟေ့... လူသစ်"

ထိုသို့ အော်ဟစ်ပြီးနောက် သူတို့သည် တဟားဟား ရယ်မောကာ သူ့ဘေးသို့ ဝိုင်းအုံ ရောက်ရှိလာကြသည်။

နဥ်စုန့် ခြေလှမ်းကို သွက်လိုက်ပြီး လက်အင်္ကျီကြယ်သီးများကို ဖြုတ်လိုက်ကာ၊ အနိုင်ကျင့်ခံရမှုကို ပြန်လည်ခုခံမည်ဆိုပါက အနိုင်ရနိုင်ချေရှိမရှိကို ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်မိသည်။

သူသည် အရိုက်ခံရခြင်းနှင့် စိမ်းသက်သူ မဟုတ်ချေ။ ခြေထောက်မသန်စွမ်းဖြစ်နေစဉ်ကပင် ရန်ပွဲ သုံးပွဲ၊ ငါးပွဲလောက်ကို သူ နိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခု လက်ခြေအစုံအလင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အနိုင်ရရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်။

ရန်ပွဲတစ်ခုတွင် ဘယ်သူပိုသန်သလဲ သို့မဟုတ် ဘယ်သူပိုရက်စက်သလဲ ဆိုသည်က အဓိက ဖြစ်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားသာချက် တစ်ခုခု ရှိနေသရွေ့ သူ့တွင် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး ရှိနေပေမည်။

သူသည် အခြားကောင်လေးအများစုလောက် ခန္ဓာကိုယ် မသန်မာသော်လည်း နာကျင်ထိခိုက်ရမည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူသာ ရူးသွပ်သွားပြီး သွေးထွက်သံယိုဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်လျှင် ဤကောင်လေးများ ငြိမ်ကျသွားကြလိမ့်မည်။

သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး ဖြူဖျော့သော အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်မိသည်။

ထိုစဉ် ဖူယွီ၏ ပုံရိပ်ကို သူ လှမ်းမြင်လိုက်ရ၏။

ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရသွားပြီး သူ လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "ဖူကော”

လမ်းမီးတိုင်အောက်တွင် သူ၏ အရိပ်သည် ပို၍ ရှည်လျားလာပြီး ဖူယွီ၏ အရိပ်နှင့် လျင်မြန်စွာ ထပ်သွားလေသည်။ သူ၏ ခေါင်းအရိပ်သည် ထိုကောင်လေး၏ ခြေထောက်အရိပ်နှစ်ခုကြားတွင် ရောက်ရှိနေလေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အရွယ်အစားမှာ များစွာ ကွာခြားလှပြီး၊ အရိပ်ချင်း နှိုင်းယှဉ်လိုက်လျှင် ကွာခြားချက်က ပို၍ပင် ကြီးမားနေသည်။ ယှဉ်ကြည့်လိုက်လျှင် သူက ပိန်လှီပြီး အားနွဲ့ပုံ ပေါက်နေသည်။

ဖူယွီ လှည့်ကြည့်လာသည်။

နဥ်စုန့် ပြုံးလိုက်ပြီး မောဟိုက်စွာဖြင့် သူ့ကို အမီလိုက်လိုက်သည်။ "ငါက လူသစ်ပါ၊ ငါတို့အတန်းတူတူပဲလေ" ဟု ပြောရင်း အဆက်အသွယ်ရယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဖူယွီသည် သူတို့နောက်မှ ကောင်လေးများကို တချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ ဆံပင်မှာ အနည်းငယ် ရှည်လျားပြီး မျက်ဝန်းများသည် ထူထဲသော ဆံနွယ်များအောက်တွင် တစ်ဝက်ခန့် ဖုံးကွယ်နေလေသည်။

ဖူယွီ၏ မျက်ခုံးများသည် ပါရမီရှင် ပန်းချီဆရာတစ်ဦး၏ စုတ်ချက်သဖွယ် ရှည်လျားထက်မြက်ပြီး၊ အပေါ်သို့ ကွေးညွတ်နေသဖြင့် စူးရှသော အသွင်ကို ဆောင်နေသည်။ မျက်ဝန်းထောင့်များသည် ချွန်နေပြီး မျက်လုံးအိမ်တို့မှာ နက်မှောင်နေလေသည်။

ဤမျှ နူးညံ့ကျက်သရေရှိသော မျက်နှာ၊ ဤမျှ အေးစက်လေးလံသော စရိုက်သဘာဝ ရှိသော်လည်း၊ မှုန်မှိုင်းပြီး ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများနှင့် တွဲဖက်ထားလေသည်။

နဥ်စုန့် နောက်လှည့်မကြည့်တော့ပေ။ သူသည် ဖူယွီကိုသာ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အပြုံးကို ပို၍ နက်ရှိုင်းစေလိုက်သည်။

ဖူယွီသည် သူ့အား အရေးမပါသော လမ်းသွားလမ်းလာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်လာ၏။

မဟုတ်သေး... 'ကဲ့သို့' မဟုတ်၊ သူသည် တကယ်ကို အရေးမပါသူ ဖြစ်နေခြင်းသာ။

ဖူယွီ စကားပြောသည်ကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသလို၊ မည်သူနှင့်မျှ အတူလျှောက်သွားသည်ကိုလည်း မမြင်ဖူးကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်သည်။

ဤမျှ မှုန်ကုပ်နေသော်လည်း ချောမောသော ကောင်လေးမျိုးကို သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

သူက အနေတဲ့ Gong တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်။

သို့သော် ဤသည်ကား အဆင်ပြေ၏။

ဖူယွီသည် သူ့ချစ်သူကိုသာ ပုံစံတစ်မျိုး ပြတတ်ပြီး အခြားသူများအပေါ် အေးစက်ရက်စက်တတ်သော လူဆိုးမျိုးဟု သူ မထင်ပေ။ သူစိမ်းများအပေါ် စာနာစိတ် ရှိလောက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ခြေလှမ်းများ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသောကြောင့်ပင်။

သူ့ခြေတံများက အလွန်ရှည်လျားလှသဖြင့် အနည်းငယ် လျှော့လျှောက်လိုက်လျှင်ပင် နဥ်စုန့်အဖို့ အမီလိုက်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဖူယွီနောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့ပြီး၊ အတော်ဝေးဝေး ရောက်သည့်အခါမှ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူများကို မတွေ့ရတော့ချေ။

လမ်းခွတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ သူနှင့် ဖူယွီ လမ်းခွဲလိုက်ကြသည်။

ဖူယွီသည် တောင်ဘက်သို့ ဦးတည်သော လမ်းဘက်သို့ ကွေ့သွားလေသည်။

ထိုလမ်းသည် လူကူးတံတားသို့ တိုက်ရိုက်သွားပြီး၊ တံတားကျော်လွန်ပါက ကျောင်း၏ အခြားဧရိယာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ယင်းမှာ အနက်ရောင် ရင်ထိုးကတ်ပိုင်ဆိုင်သော ကျောင်းသားများ နေထိုင်ရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပထမဆောင် ဖြစ်ကြောင်း စီနီယာကျိုးက နဥ်စုန့်ကို ပြောပြထားဖူးသည်။

ရှည်လျားသော လူကူးတံတားကြီးသည် ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ထားသော တံတားတစ်စင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ပြင် သူတို့သည်လည်း ကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာနှစ်ခုမှ လူသားများ ဖြစ်ကြပေသည်။

နဥ်စုန့် သူ့အဆောင်ဆီသို့ ပြေးပြန်လာခဲ့၏။

အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ့အခန်းမီး ပျက်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ အောက်ထပ်သို့ဆင်းပြီး လောလောဆယ်သုံးရန် စားပွဲတင်မီးအိမ် တစ်လုံးဝယ်ကာ၊ ရေချိုးရန် ပထမထပ်သို့ သွားခဲ့သည်။

ဤအဆောင်ရှိ အခန်းများတွင် ကိုယ်ပိုင်ရေချိုးခန်းများ မပါရှိပေ။ အိမ်သာတက်ရန်နှင့် ရေချိုးရန် ပထမထပ်ရှိ အများသုံးဧရိယာသို့ သွားကြရသည်။

စတုတ္ထဆောင်က 

အထူးဝင်ခွင့်ကျောင်းသားများအတွက်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ ဤနေရာ၌နေထိုင်သူ အများစုမှာလည်း အမှတ်တံဆိပ်ပါ အဝတ်အစားနှင့် ဖိနပ်များ ဝတ်ဆင်ထားကြသော သူဌေးသားများဖြစ်ကြောင်း နဥ်စုန့် တွေ့ရှိရလေသည်။

အီစတန်ယောက်ျားလေးကျောင်းသို့ သားဖြစ်သူများကို ပို့ဆောင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသူများ အမြဲ ရှိနေတတ်စမြဲပင်။

သူ့လို ဆင်းရဲသော ကျောင်းသားမျိုး သိပ်များများစားစား ရှိမည်မထင်ပေ။

ရေချိုးခန်းများသည် လုံခြုံစွာကာရံထားသော တစ်ကိုယ်ရေသုံး အခန်းများဖြစ်ပြီး အခြေအနေ ကောင်းမွန်လေသည်။ ရေနွေးလည်း အခမဲ့ ရရှိသည်။

သူသည် အသန့်ကြိုက်လွန်းသူဖြစ်သဖြင့် အကြာကြီး ရေချိုးလိုက်သည်။ ရေချိုးနေစဉ် သူ့တွင် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာဆွဲဆောင်မှု လုံးဝမရှိဟု အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် သိပ်မပုပေ၊ ပျမ်းမျှအရပ်ရှိပြီး ၁၇ နှစ်သာ ရှိသေးသဖြင့် အရပ်ရှည်လာရန် အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။ သူက အရမ်းပိန်လွန်းနေရုံသာ။ ဆယ်ကျော်သက် ကောင်လေးများသည် များသောအားဖြင့် သန်မာသော အရိုးအဆစ်ဖွဲ့စည်းပုံ ရှိတတ်ကြသော်လည်း၊ သူကတော့ ရထားသံလမ်းသံတိုင်ကဲ့သို့ ပိန်သည်ဟု ဆိုလျှင် လွန်မည်မထင်ချေ။ သူ့၌ တင်ပါးမရှိ၊ ခါးမရှိ။

ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ရောဂါဘယ ထူပြောပုံ ပေါက်နေသည်။

လီယို သူ့အား လွယ်လွယ်ကူကူ မတင်လိုက်စဉ်က ခံစားချက်ကို ပြန်တွေးမိပြီး အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားမိသည်။

သူ ပိုစားပြီး သန်မာလာအောင် ကြိုးစားရန် လိုအပ်နေပြီ။

နောက်ဆုံးတွင် သူ ခေါင်းလျှော်လိုက်ပြီး စံပယ်ရနံ့သင်းသော ဆပ်ပြာမြှုပ်များဖြင့် ပွတ်သပ်နေစဉ် အကာအရံ၏ အပြင်ဘက်၌ ကောင်လေးအချို့ စကားပြောနေသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေသည်။

တစ်ယောက်ယောက်က ရေချိုးခန်းတံခါးကို လာခေါက်သည်။

ပြတ်သားသော ခေါက်သံနှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရင်းနှီးလွန်းနေသော၊ နားငြီးစရာကောင်းသော ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ ရယ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ရေကျသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ နားထဲတွင် ဆပ်ပြာမြှုပ်များ ဝင်နေသဖြင့် သူတို့ သူ့တံခါးကို လာခေါက်ခြင်း ဟုတ်မဟုတ် နဥ်စုန့် သေချာမသိလိုက်ပေ။ ခေါင်းမှ ဆပ်ပြာမြှုပ်များကို ရေဆေးချလိုက်ပြီးနောက် "ဟေ့" ဟု လှမ်းခေါ်လိုက်သော ယောက်ျားလေးအသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

အပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ နေရာအနှံ့ ကွဲသွားသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရ၏။

ရေချိုးပြီးနောက် သူသည် ဘောင်းဘီတိုနှင့် တီရှပ်တစ်ထည်ကိုသာ ဝတ်ဆင်ပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။ အခန်းအပြင်ဘက်တွင် မည်သူမျှ မရှိပေ။

အလကား သက်သက် လန့်သွားတာပဲ။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က အဝေးမှနေ၍ သူ့ကို လှမ်းပြီး လေချွန်လိုက်သည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လီယိုကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အနှီသူသည် ဖူယွီနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

လီယိုသည် ခါးတွင် ရေချိုးသဘက်တစ်ထည်သာ ပတ်ထားပြီး သန်မာသော ရင်အုပ်နှင့် ရှည်လျားသော ခြေတံများကို ဖော်ပြထားကာ လုံးဝ သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရသည်။ သူ၏ ဂျုံစေ့ရောင် အသားအရေသည် ချောမွတ်တင်းရင်းနေပြီး၊ ရင်အုပ်နှင့် ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများမှာ ပီပြင်ထင်ရှားနေသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အဆီပါဝင်မှုနှုန်း နည်းပါးပြီး၊ ကတ်ပြားများထဲတွင် ဖော်ပြထားသော ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့်မတူဘဲ ပို၍ လူငယ်ဆန်သော ပုံစံမျိုး ရှိနေလေသည်။

သူ၏ ကြွက်သားခြောက်မြှောင်းမှာ ပီပြင်ထင်ရှားနေပြီး၊ ရေချိုးသဘက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသော အမြှောင်းတစ်မြှောင်းသည် ချက်အောက်နားတွင် ရှိလေသည်။

ယခုအချိန်သည် အနည်းငယ် အေးစိမ့်သော ရာသီဥတုဖြစ်သဖြင့်၊ အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ နဥ်စုန့် တုန်ယင်သွားမိသည်။ သို့သော် လီယိုကမူ လေတိုက်နေသည့်ကြားထဲတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရပ်လျက် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် စကားပြောနေ၏။

"နဥ်စုန့်... ဒီနေ့ မင်းအတွက် ကြိုဆိုပွဲ ရှိတယ်" အခြားတစ်ယောက်က ရယ်မောပြောဆိုလိုက်သည်။ "မင်း သေသေချာချာ ဆေးကြောသန့်စင်ထားသင့်တယ်"

ချက်ချင်းပင် ကျန်လူများအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

နဥ်စုန့် သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ရေချိုးခြင်းတောင်းကို ကိုင်လျက် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ခြင်းတောင်း၏ အပေါ်ဆုံးတွင် အောက်ဆိပ်ကမ်း၌ လူသုံးများသော အစိမ်းရောင် ခေါင်းလျှော်ရည်ဗူးတစ်ဗူး ရှိနေသည်။ ဈေးပေါပြီး ဗူးကြီးကြီးနှင့် လာသော်လည်း၊ ချမ်းသာသူအများစုအတွက်မူ ထိုရနံ့သည် အဆင့်အတန်း နိမ့်လွန်းလှသည်။

ညလေညှင်း တိုက်ခတ်လာသောအခါ သူ၏ ပွပွချောင်ချောင် တီရှပ်အင်္ကျီသည် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကပ်သွားပြီး၊ သူ၏ ပိန်ပါးဖြူဖွေးသော လက်များနှင့် ခြေထောက်များကို ပို၍ သေးသွယ်သွားစေသည်။

ဝံပုလွေအုပ်ကြားသို့ လမ်းမှားရောက်ရှိလာသော သိုးသူငယ်လေး တစ်ကောင်အလား။

အေးစက်သော လေကြောင့် နဥ်စုန့် နှာချေလိုက်မိသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ နေမကောင်းဖြစ်၍ မဖြစ်ချေ။ ရောဂါတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားပါက ပြန်လည်သက်သာလာရန် ရက်အတော်ကြာ အချိန်ယူရနိုင်သည်။ သူ အပေါ်ထပ်သို့ အမြန်တက်လာခဲ့သည်။

ညလေညှင်းနှင့်အတူ လီယို၏ အသံ ပါလာခဲ့ပြီး၊ ရေချိုးခန်းတံခါးမှ လွင့်ပျံ့ထွက်လာသော အဖြူရောင် ရေငွေ့များကဲ့သို့ပင် ဝေဝါးသောအသံ ဖြစ်နေလေသည်။ "သူတို့က အဲ့ဒီ ကြိုဆိုပွဲကို လုပ်နေကြတုန်းပဲလား"

ရေချိုးပြီးနောက် နဥ်စုန့်သည် လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခု ရေးဆွဲချင်သော်လည်း၊ ယနေ့ အနောက်က အလိုက်ခံရသည့် ကိစ္စကြောင့် သူ အနည်းငယ် စိတ်တုန်လှုပ်နေမိသည်။

ဤကျောင်းတွင် အမှန်တကယ် ဘေးကင်းလုံခြုံသူ သုံးမျိုးသာ ရှိသည်။

ချမ်းသာသူများ၊ အာဏာရှိသူများနှင့် ထူးကဲသော ပါရမီရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။

သူသည် ပိရမစ် အောက်ခြေဆုံးတွင် ရှိနေသော သူ၏ အနေအထားကို အမြန်ဆုံး ပြောင်းလဲပစ်ရန် လိုအပ်နေပြီ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဇယားတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။

အဖြူ၊ အနီ၊ ရွှေ၊ အနက်။

အကယ်၍များ သူ အနက်ရောင် နာမည်တံဆိပ်ကို ရခဲ့လျှင်...

မည်သူကမျှ သူ့ကို ချစ်မည်မဟုတ်သော်လည်း၊ မည်သူကမျှ သူ့ကို လာစရဲမည်လည်း မဟုတ်ပေ။

အီစတန်ယောက်ျားလေးကျောင်းတွင် ရိုးရှင်းသော အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်း စနစ်တစ်ခု ရှိသည်။

အမှတ်များ စုဆောင်းမှုအပေါ်တွင် မူတည်သည်။ အမှတ်အမျိုးအစား အများအပြား ရှိသည်။ ကျောင်းသို့ ငွေလှူဒါန်းခြင်းမှ ရသော အမှတ်များအပြင် ပညာရေးစွမ်းဆောင်ရည်၊ ပြိုင်ပွဲအမျိုးမျိုး၊ လူမှုရေးအစီအစဉ်အမျိုးမျိုးနှင့် အဖွဲ့လိုက် လှုပ်ရှားမှုများ၊ ယဉ်ကျေးမှု ဖျော်ဖြေပွဲများတွင် ပါဝင်ခြင်းတို့အတွက်လည်း အမှတ်များ ရရှိနိုင်သည်။

သူ့တွင် မျှော်လင့်ချက် ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေသရွေ့ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွန်တင်းကျပ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သူ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အပေါ်သို့ တက်လှမ်းချင်သည်!

ချက်ချင်းပင် စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ခွန်အားမျိုး သူ ရရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကောင်းဆုံး ဂိမ်းဒီဇိုင်း တက္ကသိုလ်များကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ကိုယ်တိုင်လေ့လာသင်ယူထားသူ ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အားသာချက်များမှာ စိတ်ကူးစိတ်သန်းနှင့် ဖန်တီးမှုစွမ်းရည်များတွင် ရှိသည်။ သူသည် ဤအလုပ်ကို လုပ်ရန် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်။ သူ ဒီဇိုင်းဆွဲထားသော ဂိမ်းများသည် ဆန်းသစ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသော်လည်း၊ သူ၏ အခြေခံများမှာ ခိုင်မာမှု မရှိလှပေ။

ဂိမ်းဒီဇိုင်နာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များသည် တန်းတူညီမျှ ထင်ရှားနေသည်။ ဤဘဝတွင် ခရီးဆက်လိုပါက သူသည် ကျွမ်းကျင်ပြီး စနစ်ကျသော ပညာရေးကို လိုအပ်ပေသည်။ ကိုယ့်ဘာသာ လေ့လာစူးစမ်းနေရုံဖြင့် မလုံလောက်ပေ။

ကျောင်းများကို ရှာဖွေနေရင်း ခြေထောက်ဆန့် လေ့ကျင့်ခန်းများ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေ မကောင်းလှပေ။

၁၀ နာရီပင် မထိုးသေးသော်လည်း သူ မောပန်းနေပြီ ဖြစ်၏။

သူသည် မသန်စွမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်လုနီးပါးပင်။

သို့သော် သူ့တွင် နာတာရှည်ရောဂါ ရှိသည်ဟူသော ဆင်ခြေပေးစရာမရှိပေ။

ထိုကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်မျိုးသည် များသောအားဖြင့် ဇာတ်လိုက်အတွက် သီးသန့်ထားလေ့ရှိကြသည်။

သူ ရေတစ်ခွက် ငှဲ့သောက်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဖုန်းတုန်ခါလာသဖြင့် ကောက်ကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဖိုရမ်တစ်ခုတွင် တွေ့ဆုံဖူးသော အွန်လိုင်းသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ထံမှ သီးသန့်စာတိုရောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။