🕊️ငှက်မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးဖြစ်လာပြီးတဲ့နောက်လယ်ပဲစိုက်ချင်တော့တယ် (ဘာသာပြန်)🕊️

ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း 

အားလုံးက ပိုင်ဝူ့ကို စိတ်မနှံ့သူလို့ ပြောကြတယ်။ သားရဲငယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူဟာ ကစားတာ၊ မိတ်ဆွေဖွဲ့တာ၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတဲ့အရာတွေနဲ့ ဝေးဝေးနေတတ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့အကြီးမားဆုံးဝါသနာကတော့ အမျိုးမျိုးသောမျိုးစေ့တွေကို စုဆောင်းပြီး စိုက်ပျိုးဖို့ပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အပင်တွေက တစ်နေရာစီ ပေါက်နေကြတယ်။ 

ငှက်သားရဲမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးမှာ ပိုင်ဝူလိုကြည့်ကောင်းတဲ့သားရဲငယ်ကိုရှာဖွေလို့မရနိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ဦးနှောက်ကတော့ ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ 

နောက်ပိုင်းမှာတော့ ပိုင်ဝူရဲ့စပါးတွေဟာ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ခက်ခဲတဲ့ဆောင်းရာသီကနေ ကျော်လွှားနိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တယ်။ ဒါဟာ မျိုးနွယ်စုရဲ့သမိုင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဘယ်သူမှငတ်ပြတ်သေဆုံးခြင်းမရှိခဲ့တဲ့နှစ်လဲဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ ပိုင်ဝူဟာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ပထမဆုံးကျောက်အိမ်မှာ ကုန်စုံဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့တယ်။ အစားအစာအမျိုးမျိုးနဲ့ လူသုံးကုန်ပစ္စည်းတွေဟာ လူတွေရဲ့မျက်စိကိုပြူးကျယ်သွားစေခဲ့ပါတယ်။ 

ဆိုင်ကို ကြည့်ရှု့နေတဲ့သူကတော့ ငှက်မျိုးနွယ်စုရဲ့နံပါတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူ၊ ကြီးမြတ်တဲ့သခင်ဘုန်းတော်ကြီး၊ "မြင့်မားတဲ့တောင်‌ပေါ်ကပန်း"လို့ သိကြတဲ့သူပါ။ အရင်တုန်းက ကောင်းကင်‌ရေကန်ဆီကိုပျံသန်းသွားပြီး ရေချိုးဖို့ စိတ်ဝင်စား‌နေခဲ့တဲ့ဘုန်းတော်ကြီးဟာ အခုတော့ နိမ့်ကျတဲ့ကျောက်ဂူထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေးထိုင်ပြီး ပစ္စည်းတွေရဲ့တန်ဖိုးကို တွက်ချက်တယ်၊ လဲလှယ်တယ်။

ဒါကတော့ ပိုင်ဝူရဲ့သဘောအကျရဆုံးသူဖြစ်လာဖို့အတွက်ပါပဲ။ 

ဒီအချိန်မှာတော့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာရှိတဲ့လူတိုင်းက ပိုင်ဝူဟာစိတ်မနှံ့တဲ့အရူးတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူး၊ သူဟာ ဘုရားသခင်လိုပါပဲလို့ အသိအမှတ်ပြုလာကြပါတော့တယ်။ 

-----