ရက်စက်တဲ့အမျိုးသားဇာတ်ပို့အဖြစ်ကူးပြောင်းပြီးနောက် အဓိကဇာတ်လိုက်သူ့အတွေးတွေကိုကြားသွားတယ် 

🌵 Intro

"အစ်ကိုဟန်... ကျွန်တော် မလုပ်နိုင်တော့ဘူး"

ဗီလိန်အမြောက်စာဖြစ်ကာ ဂျီကျတတ်သည့် ကောင်လေးမှ သူ့ ဗိုက်ကို ကိုင်ကာ သနားစဖွယ် တောင်းပန်လေသည်။

စုန့်စစ်မင်သည် သွေးထွက်သံယိုများသော ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ထဲမှ ဗီလိန်အမျိုးသားဇာတ်ပို့နေရာသို့ မတော်တဆ ကူးပြောင်းရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

စနစ် : [ငါပြောတဲ့အတိုင်း လိုက်ပြောစမ်း... နင်ကများ၊ ငါ့လူကို ထိရဲတယ်ပေါ့၊ သေချင်နေတာလား!]

စုန့်စစ်မင် : [?]

စနစ် : [ပြောပြီးသွားရင် ပါးရိုက်လိုက်တော့ Host ရေ!]

"ပြင်းပြင်းသာ ရိုက်ပစ်၊ ဇာတ်လိုက်မင်းသား စိတ်နာကျင်သွားအောင် လုပ်ရမယ်နော်!"

စုန့်စစ်မင် : [........]

ဟုတ်သည်။ သူ့ အဓိကတာဝန်မှာ သခင်လေးအစစ် စုန့်စစ်ချယ်အား နေ့တိုင်းအလွန်အမင်းဒုက္ခပေးရန်ဖြစ် ပြီး၊ သို့မှသာ ဇာတ်လိုက်မင်းသားသည် အလှလေးအားကယ်တင်ကာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြား သံယောဇဉ်တိုးပွား ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျော်ရွှင်စွာအတူနေထိုင်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ပိုက်ဆံအတွက် သူသည် ကြာဖြူလေးကို ပါးရိုက်ခြင်း၊ လှည့်ကွက်များနှင့် လုပ်ကြံမှုများစွာပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် အခြေအနေများက တဖြည်းဖြည်းထိန်းချုပ်မရသော အနေအထားသို့ရောက်ရှိသွားရသနည်း။

ဇာတ်လိုက်မင်းသားအား ရေထဲတွန်းချသူမှာ သူဖြစ်သော်လည်း အဘယ်ကြောင့် ကြက်စွပ်ပြုတ်ဘဝ ရောက်သွား ရသူမှာ သူဖြစ်နေရသနည်း။

ဇာတ်လိုက်မင်းသားအားပြန်ပေးဆွဲရန် လူအချို့ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း၊ အဆုံးတွင် ရောင်းစားခံလိုက်ရသူမှာ သူဖြစ်နေရသနည်း။

အထူးဆန်းဆုံးအချက်မှာ သူ့အား အမုန်းကြီးမုန်းခဲ့သော ဇာတ်လိုက်မင်းသားသည် အဘယ်ကြောင့် သူ့အပေါ် တဖြည်းဖြည်းကောင်းမွန်လာရသနည်း။ ကြင်နာသောမျက်နှာထားဖြင့် သူ့လက်ကိုနမ်းရှုံ့ကာ ပြောလာသည်မှာ

"မင်းကို လက်ထပ်ချင်တယ်"

"ဘုရားရေ! ဒါ ဇာတ်လမ်း ပျက်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

စနစ်က ပြုံးလိုက်လေသည်။

[ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် အတူတူဖြစ်သွားတာပဲလေ]

လူကယ်ရန် ရေထဲခုန်ဆင်းပြီးနောက် ပေါ်မုဟန်သည် အချစ်စနစ်တစ်ခုနှင့် အတင်းအကျပ်ချိတ်ဆက်ခံလိုက်ရပြီး၊ သူ့ အချစ်လက်တွဲဖော်မှာ သူအလွန်မုန်းတီးသော စုန့်စစ်မင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

[တာဝန် (၁) : ပြင်သစ်အနမ်း (လျှာချင်းထိတွေ့သော အနမ်း) ကို ၁၀ မိနစ်ကြာနမ်းရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက တစ်ကိုယ်လုံး သည်းမခံနိုင်အောင် ယားယံလာလိမ့်မည်။]

[တာဝန် (၂) : သတ်မှတ်ထားသော ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခုတွင် ၁၀ မိနစ်ကြာ ပွေ့ဖက်ထားရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက အဆက်မပြတ် ငိုကြွေးနေရလိမ့်မည်။]

ပေါ်မုဟန် : "?"

ဤတာဝန်များကို အတင်းအကျပ်ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ပေါ်မုဟန်သည် စုန့်စစ်မင် သူ့အား ရူးရူးမူးမူး ချစ်မိနေပြီဟု ထင်မှတ်နေချိန်တွင် တစ်နေ့၌ ထိုကောင်လေးစိတ်ထဲမှအသံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရလေသည်။

[သူ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းနေရတာလဲ!]

[အသက်ကယ်တဲ့ ဇာတ်လမ်းက ဘယ်တော့မှပြီးမှာလဲ!]

[ဒီငတုံးက သူ့ကိုယ် သူ ဘာမှတ်နေလဲ မသိဘူး၊ ငါ သာဆို လက်သီးနှစ်ချက်လောက်နဲ့ အလဲထိုးပစ်လိုက်လို့ရတယ်!]

ပေါ်မုဟန်သည် မျက်လုံးများကိုအန္တရာယ်ရှိစွာ မှေးစင်းလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့တွင် မျက်နှာချိုသွေးကာပြုံးနေသော ကောင်လေးကို ကြည့်လိုက်လေသည်။

"စုန့်စစ်မင်... မင်း ငါ့အပေါ် မကျေနပ်စရာရှိနေတဲ့ပုံပဲ ?"