အထုပ်လေးကိုဆွဲပြီး ခင်ပွန်းသည်ဆီသွားတော့မယ်

ဇာတ်လမ်းအကျဥ်း

ကျန်းယွင်လင်သည် မိဘများ ကွယ်လွန်သွားချိန်မှသာ ယန်ရှီးရွာရှိ မိခင်ဖြစ်သူ၏ငယ်သူငယ်ချင်းဟော်မိသားစုနှင့် စေ့စပ်ထားကြောင်းသိလိုက်ရသည်။ မိဘများကွယ်လွန်ပြီးနောက် ပစ္စည်းမက်သောဆွေမျိုးတစ်သိုက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျန်းယွင်လင်သည် ပြတ်ပြတ်သားသား အထုပ်အပိုးများပြင်ကာ စေ့စပ်ထားသောဟော်မိသားစုထံ ခိုလှုံရန်ထွက်ခွာလာခဲ့၏။

ယန်ရှီးရွာမှ အသားသည်ဟော်ချင်းမှာ ရုပ်ရည်ချောမောပြီး အရပ်မြင့်ကာ သန်မာတောင့်တင်းသူဖြစ်ပေသည်။ ရွာသားများအမြင်တွင် အားကျဖွယ်ကောင်းသော ခင်ပွန်းလောင်းတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ့၌ဟော်ဝမ်ဟုခေါ်သော ချူချာလွန်းသည့်ညီငယ်တစ်ဦး ရှိနေ၏။ ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ငယ်စဉ်ကတည်းမှ တစ်ဦးကိုတစ်ဦးအားကိုးကာ ကြီးပြင်းလာခဲ့ကြရခြင်းပင်။ ဟော်ဝမ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဆေးသောက်နေရသောကြောင့် တစ်ချိန်ကပြည့်စုံခဲ့သော မိသားစုလေးမှာ ဆင်းရဲတွင်းသို့ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ဟော်ချင်း၏ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စမှာလည်း အခက်အခဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကျန်းယွင်လင် သူ့ထံခိုလှုံရန် ရောက်လာသောအခါ ဟော်ချင်းအံ့သြမှင်တက်သွားခဲ့ရ၏။ ဒုက္ခရောက်နေသော ကျန်းယွင်လင်ကို တစ်လှည့်၊ ဆင်းရဲကြပ်တည်းနေသော သူ့အခြေအနေကို တစ်လှည့်ကြည့်ကာ ဟော်ချင်းအံတင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ ညီတစ်ယောက်ကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ရသည်က တစ်ကဏ္ဍ၊ နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကို ထပ်မွေးရမည်မှာလည်း တစ်ကဏ္ဍပင်ဖြစ်သော်လည်း သူကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ အစပိုင်းတွင် ဟော်ချင်းသည် ထိုကိစ္စကိုအလေးအနက်မထားဘဲ အထီးကျန်နေသော လူငယ်လေးကျန်းယွင်လင်ကို သနားမိရုံသာသနားခဲ့ပြီး နေထိုင်ရန် နေရာပေးကာ အနာဂတ်တွင် ကောင်းမွန်သော အိမ်ထောင်ဘက်တစ်ဦး စီစဉ်ပေးမည်ဟုပင် ကတိပေးခဲ့သေးသည်။

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရာရာပြောင်းလဲလာသည်ကို သူတွေ့ရှိလာခဲ့၏။ မီးဖိုပေါ်တွင် အရသာရှိသော အစားအစာများကို အမြဲနွေးနေအောင် ထားပေးတတ်ပြီး သူအိမ်ပြန်နောက်ကျချိန်များတွင် မီးထွန်းကာစောင့်နေပေးမည့်သူရှိလာသလို အိမ်လေးမှာလည်း ပို၍သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာခဲ့ပေသည်။ ထို့ပြင် ထိုကြည်လင်နေသော မျက်ဝန်းများကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ရန် သူပိုပြီး ခက်ခဲလာခဲ့၏။ နောက်ပိုင်းတွင် ကျန်းယွင်လင်မှာ သူ့ခင်ပွန်းဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ဟော်မိသားစုမှာ နဂိုကတည်းမှ ရုန်းကန်နေရပြီး ယခုအခါ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ကို ထပ်မံကျွေးမွေးရတော့မည်ပင်။ ရွာသားများသည် သူတို့ကျရှုံးမည့်အချိန်ကို တိတ်တဆိတ်စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသော်လည်း ထင်မှတ်မထားဘဲ စုံတွဲငယ်လေး၏ဘဝမှာ တစ်နေ့တခြား ပို၍စည်ပင်ဝပြောလာခဲ့ပေသည်။ မူလကခန္ဓာကိုယ်အားနည်းနေခဲ့သော ဟော်ဝမ်ပင်လျှင် ကျန်းမာလာခဲ့ပြီး နန်းတွင်းစာမေးပွဲကိုပင် အောင်မြင်သွားခဲ့၏။ 

နွေဦးတွင် မက်မွန်ပန်းများကို ခံစားပြီး နွေရာသီတွင် ပုရစ်အော်သံများကို နားဆင်ကာ ဆောင်းဦးတွင် သစ်သီးများကို ဆွတ်ခူး၍ ဆောင်းရာသီတွင် နှင်းပွင့်များကို ငေးမောကြည့်ရှုကြမည်။ တိမ်တိုက်များအထက်မှ ရာသီစက်ဝန်းများနှင့် သစ်တောအောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဆောင်းဦးရာသီပေါင်းများစွာကို သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်သက်တာလုံးလက်တွဲ၍ ဘဝကို အေးချမ်းစွာဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြလေသည်။