ငါ့ကိုအနားယူခွင့်လေးပေးကြပါဦး

ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း

မနက်၉ ည၉ တစ်ပတ်၆ရက် အလုပ်လုပ်ရသည့်ဘဝဖြင့် အလုပ်ပိသေဆုံးခဲ့ရသူ ကုမ္ပဏီဝန်ထမ်းလေး နဉ်ရော့ယွီသည် နာမည်တူကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ကာ Sign-in စနစ် တစ်ခုလည်း ပါလာခဲ့၏။

သတ်မှတ်ထားသော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ပြီး Sign in ဝင်ပါက လက်ဆောင်ထုပ်အမျိုးမျိုးကို ရရှိနိုင်ကြောင်း စနစ်မှပြောလာ၏။ သကြားဖန်လုပ်နည်း(အရုပ်ပုံလုပ်သလို ကြည်လင်နေတဲ့သကြား)၊ ဆေးကုသနည်းအစုံအလင်၊ ယမ်းမှုန့်နှင့် အမြောက်များ စသည်ဖြင့်.......

ဧကရာဇ်မင်း သို့မဟုတ် ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်လာရန်မှာ ပူပန်စရာပင်မလိုတော့ပေ။

ထိုအခါ နဉ်ရော့ယွီနှာခေါင်းရှုံ့လိုက်မိ၏။ ထိုအရာများအားလုံး လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းစေသည်ပင်။ ကလေးဘဝကတည်းမှ သူ့အားအလုပ်လုပ်ရင်းသေဆုံးသွားအောင် မြှူဆွယ်နေသည်မှာ သိသာလှပေ၏။ သူကတော့ လုံးဝအလိမ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

ဖခင်ဖြစ်သူမှာ စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးဖြစ်ပြီး မိခင်မှာလည်း ဂုဏ်သရေရှိမျိုးနွယ်မှ ဆင်းသက်လာကာ သူသည်အငယ်ဆုံးသားလေးဖြစ်သဖြင့် နတ်စည်းစိမ်ခံစားနေရရုံပင်။ နောက်ဆုံးတော့ အလိုလိုက်အကြိုက်ဆောင်ခံရသည့် သခင်လေးဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားရပြီဖြစ်ရာ ဤအရှုပ်အထွေးများထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ်ဆွဲခေါ်ခံရမည့်အစား အသေသာခံလိုက်မည်ဖြစ်၏။

တစ်နေ့ ဖခင်၏မိတ်ဆွေတစ်ဦး အလည်အပတ်ရောက်ရှိလာပြီး တော်ဝင်မိသားစုမှ မင်းသားများမှာ ရည်မှန်းချက်ကြီး၍ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲကြောင်း၊ တိုင်းတစ်ပါးမှ လူရိုင်းများမှာလည်း သူတို့နိုင်ငံကို မျက်စောင်းထိုးနေကြကြောင်း၊ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်နှင့် လူတို့ဖန်တီးသောဘေးဒုက္ခများထူပြောနေရာ ပြည်သူများသည် အိုးအိမ်စွန့်ခွာထွက်ပြေးနေရပြီး ကျေးရွာများတွင်ဆိုလျှင် အိမ်ခြေဆယ်အိမ်၌တစ်အိမ်မျှသာကျန်ရှိတော့ကြောင်း ဝမ်းနည်းပက်လက် ညည်းတွားပြောဆိုလာလေသည်။

သမိုင်းကြောင်းကို နားမလည်သူများပင်လျှင် ဤအရာသည် တိုင်းပြည်ဖရိုဖရဲဖြစ်တော့မည့် ရှေ့ပြေးနိမိတ်မှန်းသိရှိနိုင်ပေ၏။ နဉ်ရော့ယွီစိတ်လည်း လေးလံသွားရတော့သည်။

ရှေးခေတ်သို့ ကူးပြောင်းရောက်ရှိလာခြင်းမှာ ကံဆိုးခြင်းဖြစ်လျှင် တိုင်းတစ်ပါးဒုက္ခသည်တစ်ဦးဖြစ်လာရခြင်းသည် ကံအဆိုးဆုံးပင်ဖြစ်ချေမည်။

ကံဆိုးစွာဖြင့် ဖန်ပင်းကျန့်သည် ၇နှစ်အရွယ် ချန်လူမျိုး ကလေးငယ်တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ရပြီး ဒုက္ခသည်များနှင့်အတူလိုက်ပါရင်း အသက်ရှင်သန်ရန် ရုန်းကန်နေရရှာသည်။ ဆာလောင်သည့်အခါ သစ်မြစ်ဝါးမြစ်များကို စားသောက်ရပြီး ရေငတ်သည့်အခါ ရေဆိုးများကို သောက်သုံးရကာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော အခြားဒုက္ခသည်များကိုလည်း အမြဲမပြတ် သတိထားစောင့်ကြည့်နေရ၏။

စီရင်စုအုပ်ချုပ်ရေးမှူးမှာ သခင်လေးအတွက် ယတြာချေဆုတောင်းပေးသည့်အနေဖြင့် စတုဒိသာတဲဖွင့်ကာ ဘေးဒုက္ခသည်များအား ဆန်ပြုတ်ဝေငှနေကြောင်းကြားသိရသည်နှင့် ဒုက္ခသည်များသည် ထိုနေရာသို့အုံလိုက်ကျင်းလိုက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဆန်ပြုတ်တန်းစီနေစဉ် အလွန်တရာချောမောခန့်ညားသည့် သခင်လေးမှ သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်သည်ကို သူကြားလိုက်ရ၏။

"သာမန်ပြည်သူတွေမှာ ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲ၊ ဆိုရှယ်လစ်စနစ်ကသာ အကောင်းဆုံးပဲ"

ရုတ်ချည်း သူခေါင်းမော့ကာအော်‌ပြောလိုက်တော့သည်။

"မ ဂဏန်းဆိုပြောင်း၊ စုံ ဂဏန်းဆိုမပြောင်းနဲ့"

သခင်လေးဖြစ်သူမှာခေါင်းမော့၍ သူ့ထံကြောင်အမ်းအမ်းစိုက်ကြည့်လာပြီးနောက်......

အတိုင်းထက်အလွန် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်သွားသည့်အပြုံးမျိုးကို ထုတ်ဖော်ပြသလာလေတော့သည်။